1441.
devamını gör...
1442.
herkes onun göreceği zararla sevinçten havalara uçacağı günü bekliyordu, ama o gün hiç gelmiyordu. diktatörün cesedi herkesin kafasının içine sızmanın yolunu buluyordu, tıpkı kendi harcanmış yaşamı gibi. herkesin isteği ondan daha uzun yaşayabilmekti.
syf. 57
yürekteki hayvan, herta müller.
devamını gör...
1443.
devamını gör...
1444.
devamını gör...
1445.
"insan bazen en imkansız, en çılgın düşünceye, sanki bir şeyler olacakmışçasına öyle bir inanır ki, gerçek olması için olmadık fikirler geçer aklından."
kumarbaz - dostoyevski
kumarbaz - dostoyevski
devamını gör...
1446.
"yüreğim acı çekmekten korkuyor." dedi bir gece simyacı'ya , aysız gökyüzüne bakarlarken.
"yüreğine, acı korkusunun, acının kendisinden de kötü bir şey olduğunu söyle. düşlerinin peşinde olduğu sürece hiçbir yürek kesinlikle acı çekmez..."
"yüreğine, acı korkusunun, acının kendisinden de kötü bir şey olduğunu söyle. düşlerinin peşinde olduğu sürece hiçbir yürek kesinlikle acı çekmez..."
devamını gör...
1447.
“you’re in a car with a beautiful boy, and he won’t tell you that he loves you, but he loves you. and you feel like you’ve done something terrible, like robbed a liquor store, or swallowed pills, or shoveled yourself a grave in the dirt, and you’re tired. you’re in a car with a beautiful boy, and you’re trying not to tell him that you love him, and you’re trying to choke down the feeling, and you’re trembling, but he reaches over and he touches you, like a prayer for which no words exist, and you feel your heart taking root in your body, like you’ve discovered something you didn’t even have a name for.”
richard siken, crush
richard siken, crush
devamını gör...
1448.
“çok eskiden rastlaşacaktık.”
devamını gör...
1449.
kalp düşünebilseydi, atmaktan vazgeçerdi.
huzursuzluğun kitabı/ f.p.
huzursuzluğun kitabı/ f.p.
devamını gör...
1450.
devamını gör...
1451.
''maria puder, bana bir ruhum bulunduğunu öğretmişti ve ben de onun, şimdiye kadar rastladığım insanlar arasında ilk defa olarak, bir ruhu bulunduğunu tespit ediyordum. muhakkak ki, bütün insanların birer ruhu vardı, ama birçoğu bunun farkında değildi ve gene farkında olmadan geldikleri yere gideceklerdi. bir ruh, ancak bir benzerini bulduğu zaman ve bize, bizim aklımıza, hesaplarımıza danışmaya lüzum bile görmeden, meydana çıkıyordu. biz ancak o zaman sahiden yaşamaya, - ruhumuzla yaşamaya - başlıyorduk.'' (kürk mantolu madonna - sabahattin ali)
devamını gör...
1452.
yalnız çocuklar söylerler su katılmamış gerçeği. o yüzden çocukturlar.
stephen king - hayvan mezarlığı
stephen king - hayvan mezarlığı
devamını gör...
1453.
sadece sevişenler bilir old young sevişmelerinin katıksız gizemini. o yüzden teen vs teen iyidir.
çars bukovski- kadınlar mı? ah pislikler.
sayfa 57.
çars bukovski- kadınlar mı? ah pislikler.
sayfa 57.
devamını gör...
1454.
göğe bakmak ınsanı kısaltır
sabahları uyandığında, uykunun seni hiç dinlendirmediğinden
şikâyet ederken haklısın. başını sayısız meşgaleyle yastığa koyuyor ve yine sayısız meşgaleyle kaldırıyorsun yastıktan. bir saat,
sen uykudayken çalışıp duruyor kafanın içinde; bir o yana bir bu yana dönüyorsun sürekli. seni izleyen biri, gövdendeki bazı sinirlerin, arkanda kalan günün nöbetini tuttuğunu, dişlerini gıcırdatıp
durduğunu ve yüz kaslarının bir türlü gevşemediğini hemen fark
edebiliyor. bir gün bütün bu karmaşayı, hızı, koşuşturmayı ve telaşı
bırakıp sakin bir yerlere gideceğini, sakin bir hayata başlayacağını
söylerken, sen de kendine inanmıyorsun. artık bu düzenin dışına
çıkamazsın, bu uykudan başka bir uyku uyuyamazsın, bu yorgunluğu atamazsın üstünden. burada kalacak, bu çarkı döndürecek
zamanı gelince senden daha taze yorgunluklara yerini kaptıracak
ve onların telaşlı bir gününde göçüp gideceksin dünyadan. aslında
son yolculuğuna nasıl çıkacağını, nasıl uğurlanacağını da defalarca
başkalarının üzerinde tecrübe ettin; olacakları zaten biliyorsun: pek
cok tanıdığın cenazene gelemeyecek , bazıları acele bir isleri olduğu için tabutun musalladan kaldırılır kaldırılmaz kaybolacak ortadan. geriye mezarlıkta bir avuç insan ve bir avuç toprak kalacak*
sabahları uyandığında, uykunun seni hiç dinlendirmediğinden
şikâyet ederken haklısın. başını sayısız meşgaleyle yastığa koyuyor ve yine sayısız meşgaleyle kaldırıyorsun yastıktan. bir saat,
sen uykudayken çalışıp duruyor kafanın içinde; bir o yana bir bu yana dönüyorsun sürekli. seni izleyen biri, gövdendeki bazı sinirlerin, arkanda kalan günün nöbetini tuttuğunu, dişlerini gıcırdatıp
durduğunu ve yüz kaslarının bir türlü gevşemediğini hemen fark
edebiliyor. bir gün bütün bu karmaşayı, hızı, koşuşturmayı ve telaşı
bırakıp sakin bir yerlere gideceğini, sakin bir hayata başlayacağını
söylerken, sen de kendine inanmıyorsun. artık bu düzenin dışına
çıkamazsın, bu uykudan başka bir uyku uyuyamazsın, bu yorgunluğu atamazsın üstünden. burada kalacak, bu çarkı döndürecek
zamanı gelince senden daha taze yorgunluklara yerini kaptıracak
ve onların telaşlı bir gününde göçüp gideceksin dünyadan. aslında
son yolculuğuna nasıl çıkacağını, nasıl uğurlanacağını da defalarca
başkalarının üzerinde tecrübe ettin; olacakları zaten biliyorsun: pek
cok tanıdığın cenazene gelemeyecek , bazıları acele bir isleri olduğu için tabutun musalladan kaldırılır kaldırılmaz kaybolacak ortadan. geriye mezarlıkta bir avuç insan ve bir avuç toprak kalacak*
devamını gör...
1455.
"insan," diye yazmıştı thoreau walden'da, "hayallerine doğru güvenle yürüdüğü ve hayalindeki hayatı yaşamak için çaba gösterdiği takdirde gündelik hayatın akışı içinde aklına dahi gelmeyecek bir başarıya ulaşacaktır." aynı zamanda bu başarının, yalnız kalmanın bir ürünü olduğunu gözlemlemişti. “kendime yalnızlıktan daha iyi bir dost bulamadım."
gece yarısı kütüphanesi
matt haig
gece yarısı kütüphanesi
matt haig
devamını gör...
1456.
''başımıza ne geldiyse alışkanlıktan geldi. çok sevmekten öte bir şeydi bu… her şeyi mahveden bazen… alışmak kaybetme korkusunun en derin hissettiren duygulardan biri.''
sabah uykum, ahmet batman
sabah uykum, ahmet batman
devamını gör...
1457.
siddharta
devamını gör...
1458.
hayatının yaşanmaya değer olup olmadığını düşünürken buluyordu kendini, o güne kadar değip değmediğini.
stoner, john williams.
devamını gör...
1459.
"insan en nihayetinde sınırları olan, her şeyi genelleyen, otomatik pilotta yaşayan, zihnindeki dolambaçlı yolları düzleştiren bir yaratıktı ve tabii ki bu yüzden sürekli kaybolup duruyordu."
(bkz: gece yarısı kütüphanesi) - (bkz: matt haig)
(bkz: gece yarısı kütüphanesi) - (bkz: matt haig)
devamını gör...
1460.
“bütün yorgunlukları arkasında bırakmış, aşılmaz zannedileni aşmakla onanmış. bir kere değil çok kere, bir şeyle değil çok şeyle sınanmış. bir dünya yolculuğu geçmişti üzerinden adem’in. ama belli ki cennet bir kere yitirilse bile kazanılabilir bir şeydi. baştan ayağı dikkat kesildi adem ve havva’yı bekledi. belliydi havva’nın geleceği, gelmeyecek olan böyle beklenmezdi. bir rayiha gibi içine düşen umutla adem: “bekliyorum öyleyse gelecek” dedi. bu kadar çok çağırdığı için. bir devri kapadığını, bir devri açtığını fark etti. ân geldi; adem, havva ile iki dünyanın birleştiği yerde bir araya geldi. gelen havva değil, yitirilmiş cennetti..”
devamını gör...