kaymakam

ilçe yönetiminden sorumlu en yetkili kişi.

ilçe yönetiminden sorumlu mülki idare amiri. aynı zamanda hiyerarşinin parçası. (idare hukukunda merkezin taşradaki devlet tüzel kişiliğine bağlı birimleri hiyerarşik denetim ile sağlanır) (ayrı kamu tüzel kişiliği olan kuruluşlara ise vesayet denetimi yapılır) kaymakam hükümetin temsilcisidir. vali ise hem devletin hem hükümetin temsilcisidir.

türkçenin güzellikleri düşünüldüğünde seçimi yapılırken ne düşünüldüğünü çok merak ettiğim idari makam.

şöyle olmamıştır umarım?

-hacı şimdi hepsine isim verelim, şunun adı vali olsun.
+uygundur, şunun adı da muhtar olsun? sen ne dersin recai fevzi bey? fevzi bey?
× ha pardon, dalmışım, dün gece pek uyumadım da, o mu? o da kaymakam olsun, ah ah nerden aklıma geldiyse? iş bittiyse çıkabilir miyim ben? yetişmem gereken bir yer var da!

kaim
makam yüksek makam.

bir ilçede devleti temsil eden en yetkili yönetim görevlisi olarak tanımlanır. kaymakamlar yaptıkları teftişleri ise valiye bildirmekle yükümlüdürler.

yok o kadar değil be.

(bkz: cem yılmaz)

bi ilçenin kaymakamını düşünün çevre bilinci yaratmak daha katı kurallar koyup önlemek yerine eline almış siyah çöp poşetini elinde eldivenle çöp topluyor, fıkra bu kadar.

başındaki قائم (kaim) ifadesi قام (kâme) kalktı, yükseldi, dikildi anlamındaki fiilinden ism-i fail.

yani yükselen(yüksek)

yanındaki makam ifadesi de yine aynı fiilden (قام) türemiştir. aslında aynı arapça fiilden türeyen iki farklı kelimeyle oluşturulmuştur. güzel bir nüansı var bu yüzden.

merhum dedeciğimin köy içindeki lakabıdır. dedem, gençliğinde kişisel bakımına ve giyimine çok itina edermiş. janti adammış. e hal böyle olunca köy ahalisi de o dönemde ona en uygun ifade olarak kaymakam benzetmesini kullanmışlar.

beş altı ay kadar önce bir arkadaşım randevu almıştı. sen de gel dedi bana. la olum ben gelirsem adam bizi kovar dedim. dinlemedi. yok bir şey olmaz falan.

neyse. odasına girdik. oturduk. çaycımız çok güzel ıhlamur yapıyor, içer misiniz dedi. olur dedik. ıhlamur geldi. harbiden iyi kokuyordu üstelik. bir yudum aldım. harika bir şeydi. hayatımda içtiğim en güzel ıhlamurdu. konuşuyorlar, ben de dinliyorum. sonra yine içimden bi p.çlik yapasım geldi. tutamadım kendimi; ya gerçekten kaymak mı diye sordum birden bire. ortam buz kesti. odadan kovdu bizi. halbuki bence güzel espriydi ama işte resmiyet, ciddiyet falan, gülüp geçmedi. ben zaten öyle resmiyet, ciddiyet falan oldum olası sevmedim. neden gülmeyelim ki yani? ne o soğuk nevale, mahkeme suratı tavırlar falan? ama ıhlamur o kadar güzeldi ki; çıkmadan sıcakta olsa ağzım yana yana diktim kafaya.

çıkınca arkadaşım; oğlum sen manyak mısın? senin yüzünden işimizi halledemedik falan diye serzenişte bulundu bana.

ama o ıhlamur ne güzeldi lan dedim. neyse. olur öyle.