rus kadınla evlenir misiniz

ne mutlu türk'üm dedikten sonra neden olmasındır.

ruhuspulara bayılırım.

genelleme gibi olmasın ama türk erkeklerinin çoğunun bilinçaltında bulunan istek. hani bunun orada burada ortamlarda konuşulan, alelade bir şey olduğunu düşünürdüm ta ki müge anlı'daki bir üfürükçünün film senaryolarını aratmayan saçmalıklarını dinleyene kadar...

şöyle ki, olay konya'da geçiyor, çok muhafazakar bir ortam hesapta. bir karı-koca ve engelli çocukları var. tıp çocuğun hastalığında çaresiz kalınca, üfürükçüye başvuruyorlar. güya üfürükçü abimiz, engelli çocuğa üfürecek, o da iyileşecek. bu üfürükçü, adamın karısına göz koyuyor ama sonuçta direkt onunla birlikte olmak istediğini söylese kadın asla kabul etmeyeceğinden, "senin içine cin girmiş, o cinin adı meryem, benim içimde de cin var, onun adı da abdullah. bu iki cin birlikte olup çocuk doğurursan engelli çocuğun iyileşecek." diyor. üfürükçünün yazdığı senaryo burada da bitmiyor, "sen, kocan ve engelli çocuğunuz ölecek, kocan ölüp cennete gidecek, o bir daha geri gelmeyecek. sen ve çocuğun yeniden dirileceksiniz. çocuğun iyileşmiş halde, sen de 'rus' bir kadın olarak dünyaya geleceksin." diyor.

dikkatinizi çekerim: "rus" bir kadın. hay ben senin bilinçaltındaki rus kadın seviciliğini seveyim.*

aslında güzel hikaye yaa hesapta hem günaha girmeden kadınla birlikte oluyor çünkü onlar birlikte olmuyorlar, içlerindeki cinler birlikte olacaklar, hem de kadın yeniden dirilip 'rus' bir kadın olacak, hem de çocuğu iyileşmiş olacak. hesapta bir taşla bilmem kaç kuş vuruyor çakalll.*

ben değil ama o evlenir. pek sever o rusları. şarkıları falanda güzel zaten. uyumlu, nays. neys’… sabah sabah damarım tuttu.

evlenirim tabii. mis gibi karı. ev işlerini de yapıyorlar. olur ya.

evlenmem. toksik masküleniteden hoşlanmam ben. bunların karıları türkiye'deki erkeklerden daha erkek. ben hetoroyum, feminenlik önemli yani.

duyar kasma moduna geçeyim, insan olduğu sürece, karakteri düzgün olan bir kadın olduğu sürece evlenirim. rus, türk, alman, arjantinli, meksikalı, çinli, yunan farketmez.

milletinden almayan illetinden ölür.

açılın beyler ibret içerir!

bilenler bilir doksanlı yıllarda sovyetler dağılınca karadenizde her ilçede rus pazarı kuruldu. istisnasız her karadeniz köylüsünün evinde bulunan parlak karamel fincan takımı, kırmızı husqvarna ağaç motoru, teneke oyuncak arabalar ve kocasını nataşaya kaptırmış kadın hasedi yadigar kaldı.

işte öyle bir ortamda rahmetli amcam rus bir kadınla siz deyin gönül ilişkisi ben diyim neyse ben birşey demeyeyim çok da objektif olamam işte birşeyler birşeyler.

rahmetli yengem(türk olan) bu durumu kabullendi açıkçası, o kadınla buluşmaya giderken bile amcamın gömleklerini ütülerdi, evi hatta işyerini bile yengem çevirirdi. amcam sağolsun elde avuçtakini akıtırdı moskofa, lan nasıl akıtmasın baltacı mehmet paşa prutta katerinaya yenilmiş, nefsi emmaresinin hevai istek ve arzularının ve dahi libidosunun kölesi olmuş benim amcam kim? hı? kimmmmm?

gel zaman git zaman amca elden ayaktan düştü, kristina kristina diye sayıkladı ölüm döşeğinde. gelmedi tabi kristina. yengem gözü yaşlı kuran okudu hep. işte böyle beyler, evden yetişene öküz dışardan gelene tosun derlermiş, bu utanç bize yeter, olaysız dağılalım!