adem oğlu

yunus emre’nin nefse dur demenin, gaflet ile dünya hayatının sonsuz olduğunu zannettiğini, zalimlerden olmadan, ölümden korkmak gerektiğini ve doğan herkesin bir gün öleceğini anlattığı şiiri.

“miskin adem oğlanı,nefse zebun olmuşdur
hayvan canavar gibi,otlamağa kalmıştırhergiz ölümün sanmaz,ölesi günin anmaz
bu dünyadan usanmaz,gaflet önin almışduroğlanlar öğüt almaz,yiğitler tevbe kılmaz
kocalar taat kılmaz,sarp rüzgar olmuşturbeğler azdı yolundan,bilmez yoksul halinden
çıktı rahmet gölünden,nefs gölüne dalmışduryunus sözi alimden,zinhar olma zalimden
korkadurın ölümden,cümle doğan ölmüşdür.”

adam ol diyorlar, bence adam olmayın çünkü tüm yaşadıklarımız bu günah işleyen ademden kaynaklanıyor, yani kusura bakmayın ben adam değilim

(bkz: beni adem)