sobalı ev

dizilerde birden fakirleşen insanların geçici olarak yaşadıkları ev.
bu akşam kumru'nun kalmak zorunda kaldığı ev.
yasak elma dizisinde, bir kaç bölümde bir ziyaret edilen ev.

doğalgazlı evde yaşarken "ay ne güzel kışın üzerinde kestane,sabahları ekmek kızartırız bundaki keyif hiç bir şey de yok." diye düşünürdüm fakat şuan sobalı evde yaşıyorum ve her sabah kül döküp sobayı doldurmak için odunları 3 kat eve taşıyıp yaklaşık yirmi dakika sonra yandıktan sonra yanında uzanıp kitap okuyarak uyuya kalma zevki

sobalı ev edebiyatınızda sıktı artık. sobalı evde büyümemiş insanlar gelipte sobalı evde yaşamayı övmesin bir zahmet. yok kömür taşı, odun taşı, külünü dök, boruları temizle üstüne üstlük ev his olsun, bazen duman içeri verip kokutsun bunları ancak sobalı evde yaşayan bilir. birde sobalı ev samimiyet demektir. demişler bak bak bak.

kuzine sobanın fırınına ayaklarını dayarsın. önce hafif hafif başlar ısınma. bir bakmışsın suyu yavaş yavaş ısıtılan kurbağaya dönmüşsün. ayaklar kıpkırmızı ama sen zevkten bayılmak üzeresin. neredesin soba.

balat'ta takılmaya gittiğim evler aklıma geldi bir an.

müstakil, derma çatma evler. semt çingene.

dışarıdan tarlabaşına mı geldik diyorsun ama evin iç dekorasyonları insanı çok şaşırtıyor. zengin ibişler sırf keyfe soba kurup şarap içiyor. kafa iyi olunca her ekşın var diyene gitmemek lazım aslında. cins cins kızlar 'ben anlamamki ihihhi' diyor kafalarının yarısı yanık.

o gün soba zımbırtısı hoş geliyor göze de gece o kafayla anlamıyorsun, bokum gibi sabahlara uyanıyor insan iki büklüm, kafa zombi olmuş. salonda sobanın başında horlayan pis herifler gözümün önüne geldi. yerlerde kültablası devrilmiş, uyandırsan olmaz adamları. odaya dönüyorsun buz gibi. hatun tüm yorgana canı pahasına sarılmış. salak gibi sigara yakıp içecek kahve arıyorsun sabah sabah. tuvalet bile geceden kalma.

sonunda , sokarım böyle işe diye fırlamıştım evden.

şarap ve kestane kombini güzel bak. gece güzel. gece partneri kapıp çift kişilik yatağımızda ekşın yapmak lazım. insan gibi uyanmak lazım.

kestaneyi getirdi aklıma çok canım çekiyor bu aralar.

önümde yanıyo şu an günümüz şartlarında zahmettir çiledir .
romantikliği filanda yok tutuşmuyor meret

soba evin temel ısıtma kaynağıysa ve soğuk bir ilde yaşıyorsanız çiledir, hayatı zorlaştırır. kimse de kolay olduğunu savunmaz ama müthiş bir keyiftir. doğalgazlı bir evin akşam oturmalarının yapıldığı odada baca varsa, soba kurulması hayat kalitesini inanılmaz artıracaktır.

ayrıca sobada pişen yemeğin tadının daha güzel olduğunu gurmeler çok iyi bilir. aynı yemeği sobada bir de ocakta yapın bakalım ne dediğimi çok iyi anlayacaksınız -eğer iyi damak tadı olan biriyseniz-. çay da ocağa göre sobada daha geç bayatlar. soba üstüne portakal/limon kabuğu koymak, ekmek kızartmak, kestane pişirmek gibi herkesin bildiği klişelerin keyfini hiç yazmıyorum bile.

köydeki evimiz. istanbul'da dört duvarın arasında hiçbir tat almamak yerine, oradaki sobanın eziyetini çekmeye razıyım. kışın her sabah soğukta totonuz donarken o sobayı yakmak kolay değildir ama yaktıktan sonra üzerinde ekmek kızartıp tereyağı sürmenin hazzı çektiğiniz sıkıntıya değecektir. ayrıca odun yakıyorsanız o koku bağımlılık yaratabilir.

geçtiğimiz yıla kadar sobalı evde yaşadım ve büyüdüm. 6 şubat depreminden aylar sonrasında doğma büyüme yaşadığım evden maalesef çıktık ve kiraya geçtik. yani sobalı evde yaşamak güzeldi aslında, sobayı yakmak falan, yanarken sobayı izlemek çok hoş bir histi benim için. sobanın yanında çay içmek vs. hepsi güzel şeylerdi, ama bazen hayat bir noktada değişiyor işte benim için de o nokta 6 şubat olmuştu.

sobayı yakan, biriken külünü döken, yazın temizleyen, kışın odununu kesip ya da satın alıp getiren birisi varsa keyif vericidir. bunların hepsini siz yapmak zorundaysanız da olan keyfinizi de kaçırır.

yüzün cayır cayır yanması ve dünyanın en uzun uykusunu hatırlatan evin ta kendisi.

4 yıllık mahkumiyetim... yakana kadar bekar, yandıktan sonra kralsın...sabahları kötü ama. sırf soba yakılmış, ısınmış bir eve girmek için bir fadime bulacağım anlaşılan...

uyurken tavanda oluşan o gölgeleri izlemek, sıcaktan mayışmak, gürül gürül yanma sesidir. en güzeli de sabah oturma organınızla birlikte buz kütlesi halinde uyanmaktır. *

sobalı kontaynırdan eyidir. hem de çok çok.

sobayı yakma ve kaçırmama görevi size ait değilse, bol bol edebiyatını yapacağınız evdir. sobayla uğraşıp da sobalı ev edebiyatı yapan birini görmedim. ömrünün büyük bir kısmını sobalı evde geçirmiş olan anneme göre "soba, bir bebek gibidir. sürekli ilgi ister. kaçmasın diye ara ara odun, kömür atarsın, külünü alırsın, onu beslemek için kömürlükten odun, kömür taşırsın. evde soba varsa, evdeki çocuk sayısına +1 ekle. öyle zordur sobalı evde yaşamak..."

üstüne kestane, elbise kurutma lelleri vs, bi gözünde de elma pişer

her şeyin çok güzel olduğu dönemlerdi keşke o yıllara geri dönsek bana sobalı evimi verin.

eski evimiz. 200 yillikti ama guzeldi be.

bugün bir arkadaş toplantısında yine biri tarafından soba güzellemesi yapıldı. yok üzerinde pişirilen kestaneymiş, yok soba sıcaklığı çok güzelmiş, yok yanan odun huzur verirmiş falan derken gereksiz romantizm!

kendisini bir miktar rencide ederek, sobalı evin olumsuz yanlarını bir çırpıda sayarak savuşturdum. bak bunu yapmayın. bana hiç yapmayın. yıl olmuş bilmem kaç. soba güzellemesi ney lan?