1.
behçet necatigil şiiri.
en sevdiğim şiirlerin başında gelir. oğuz atay'ın anlatmaya çalıştıklarını getirir akla.
--! spoiler !--
...bitmeyen işler yüzünden
(siz böyle olsun istemezdiniz)
bir bakış bile yeterken anlatmaya her şeyi
kalbinizi dolduran duygular
kalbinizde kaldı...
--! spoiler !--
en sevdiğim şiirlerin başında gelir. oğuz atay'ın anlatmaya çalıştıklarını getirir akla.
--! spoiler !--
...bitmeyen işler yüzünden
(siz böyle olsun istemezdiniz)
bir bakış bile yeterken anlatmaya her şeyi
kalbinizi dolduran duygular
kalbinizde kaldı...
--! spoiler !--
devamını gör...
2.
süleyman efendi'ye bile kahrettiren, yazılmış en hüzünlü şiirlerinden biri bu olsa gerek.
devamını gör...
3.
sevgileri yarınlara bıraktınız
çekingen, tutuk, saygılı.
bütün yakınlarınız
sizi yanlış tanıdı.
bitmeyen işler yüzünden
(siz böyle olsun istemezdiniz)
bir bakış bile yeterken anlatmaya her şeyi
kalbinizi dolduran duygular
kalbinizde kaldı.
siz geniş zamanlar umuyordunuz
çirkindi dar vakitlerde bir sevgiyi söylemek.
yılların telaşlarda bu kadar çabuk
geçeceği aklınıza gelmezdi.
gizli bahçenizde
açan çiçekler vardı,
gecelerde ve yalnız.
vermeye az buldunuz
yahut vaktiniz olmadı.
mehmet aslantuğ bir yerlerde okumuştu bu şiiri. sıcak saatler dizisi olabilir gibi anımsıyorum.
en çok sevdiğim şiirler listesindedir "sevgilerde". mehmet aslantuğ da son derece hoş bir tonda okumuştu elbette.
çekingen, tutuk, saygılı.
bütün yakınlarınız
sizi yanlış tanıdı.
bitmeyen işler yüzünden
(siz böyle olsun istemezdiniz)
bir bakış bile yeterken anlatmaya her şeyi
kalbinizi dolduran duygular
kalbinizde kaldı.
siz geniş zamanlar umuyordunuz
çirkindi dar vakitlerde bir sevgiyi söylemek.
yılların telaşlarda bu kadar çabuk
geçeceği aklınıza gelmezdi.
gizli bahçenizde
açan çiçekler vardı,
gecelerde ve yalnız.
vermeye az buldunuz
yahut vaktiniz olmadı.
mehmet aslantuğ bir yerlerde okumuştu bu şiiri. sıcak saatler dizisi olabilir gibi anımsıyorum.
en çok sevdiğim şiirler listesindedir "sevgilerde". mehmet aslantuğ da son derece hoş bir tonda okumuştu elbette.
devamını gör...
4.
devamını gör...
5.
6.
yazılmış en güzel şiirlerden. her dizesi, her dörtlüğü sayfalarca, ciltlerce anlatılabilir. bu kadar güçlü ve yoğun duyguyu böylesine sade, içten ve etkili anlatabilmek her babayiğidin harcı değil. muazzam bir eser. ya da biz kendimizden bir şey bulduğumuz eserleri muazzam buluyoruz, bilemedim.
devamını gör...
7.
" ve güzeldir dünya...
yaşamayınca. "
1916/ 1979 yılları arasında yaşayan türk şair, öğretmen ve çevirmen behçet necatigil imzalı eser; şiir türünde yer almakta iken 1976 yılında yayınlanmıştır.
şairin yalnızca kendisinin seçmiş olduğu şiirleri yer alıyor.
kitabımıza geçelim;
ne zaman behçet necatigil okusam içimi derin bir hüzün kaplar, yazdıklarının hüzünlü olmasından kaynaklı olabilir.
bu kitabındaki şiirlerinde sanki bütün yaşamları gizlice uzaktan izlemiş olduğu izlenimine ya da hissine kapılmamak bence imkânsız, sanki dünyadan gelip geçen herkesi tanımış ve yüreğini görmüş edâsıyla yazıyor, okuyan herkesin kendinden bir şey bulabileceği yakınlıkta yazıyor, bu duyguları ben de yaşadım diyor insan okurken.
hep yanlış anlaşılmış olmayı, bazı duyguları kalbine gömmeyi, yaşamın vaat etmediği mutluluk hasreti, ancak öldüğünde rahat edeceği sanrısı, kimsesizlik hissinin berdevamlığıyla yaşamanın ağırlığı, ansızın kaybetmeleri, kendine özgü bir şiir anlayışıyla yansıtıyor şiirlerinde.
yarım kalmışlıkları, boşlukları, eksik hissetmeyi, acıyı, burukluğu, dâimi hasreti derinden hissettiriyor.
düşündürücü bulduğum dizeleri de vardı, insan önce çevresinden ölür dizesinde olduğu gibi, karanlıktan aldım,
ben bütün verdiğimi dizesinde de olduğu gibi.
ve kalkar gideriz, gitmek unutmaksa dizesi de etkileyici dizelerdendi.
ve güzeldir dünya...
yaşamayınca dizesi bence kitabın en can alıcı dizelerindendi.
şairin hayatın hüznünü yansıtma biçimi her zamanki gibi oldukça etkiliydi.
seçtiğim bazı dizeleri bırakarak burada bir son veriyorum.
" kalbinizi dolduran duygular kalbinizde kaldı... "

üzüyor mu seni delikanlı
yollar gibi sokaklarda kalışın?
aynaya bakar ağlar,
hasret ne vakte kadar?
biliyorum saadet
bana dünyada gelmez
ölümü bekliyorum.
ben artık bulunduğun şehirden gittim.
olmuyor ki ha deyince
hayat bütün bütün zalım.
elim hiçbir işe yatmadı,
ömür sürdüm faydasız.
yaşamaz ölürdüm
siz olmasanız.
pek çoğunuz benim için sıkıntıya girdi,
sırtınızda yük gibiyim âdeta.
bir yardımınız daha lâzım şimdi
size zahmet, son defa.
ormanlardan odunumu getirdiğiniz gibi,
fırınlarda hamurumu pişirdiğiniz gibi,
lütfen beni mezarıma bırakıverin
bildiğiniz gibi.
yığılıp kalacağım kendimi bıraksam.
sen benim düşmanımsın değişen,
her seferinde ismin başka.
ama hiç tadı yok yaşamanın
tam doğrulurken yeniden
tarlamı suların basmasa.
insanınla vur, hastalığınla yere ser,
sars beni paraca
her yıkılışımda kuvvetim artar
ışıyan bir köşe ergeç benim
sen benim geçidimsin beyaza.
ansızın koptu aradaki bağ..
bir bakış bile yeterken anlatmaya her şeyi
kalbinizi dolduran duygular
kalbinizde kaldı.
işim bitik, bilirim.
nasıl yarım kalmaz herhangi bir sevincim?
beni bana gösterecek aynamdı,
almışlar.
beni bana gösterecek lambamdı,
almışlar.
ve güzeldir dünya...
yaşamayınca!
kalır bir şeylerimiz bir kişide / yakınsa /
özlüyoruz geçiyor
yoksa dayanılmazdı.
insan neyi ne zaman sonra anlar?
kaybeder bazı şeyler ansızın önemini...
anladınız neymiş kattıkları
perdeler çiçekler ışık hava su
ancak onlar varken
sizi yaşatıyordu...
yaşamayınca. "
1916/ 1979 yılları arasında yaşayan türk şair, öğretmen ve çevirmen behçet necatigil imzalı eser; şiir türünde yer almakta iken 1976 yılında yayınlanmıştır.
şairin yalnızca kendisinin seçmiş olduğu şiirleri yer alıyor.
kitabımıza geçelim;
ne zaman behçet necatigil okusam içimi derin bir hüzün kaplar, yazdıklarının hüzünlü olmasından kaynaklı olabilir.
bu kitabındaki şiirlerinde sanki bütün yaşamları gizlice uzaktan izlemiş olduğu izlenimine ya da hissine kapılmamak bence imkânsız, sanki dünyadan gelip geçen herkesi tanımış ve yüreğini görmüş edâsıyla yazıyor, okuyan herkesin kendinden bir şey bulabileceği yakınlıkta yazıyor, bu duyguları ben de yaşadım diyor insan okurken.
hep yanlış anlaşılmış olmayı, bazı duyguları kalbine gömmeyi, yaşamın vaat etmediği mutluluk hasreti, ancak öldüğünde rahat edeceği sanrısı, kimsesizlik hissinin berdevamlığıyla yaşamanın ağırlığı, ansızın kaybetmeleri, kendine özgü bir şiir anlayışıyla yansıtıyor şiirlerinde.
yarım kalmışlıkları, boşlukları, eksik hissetmeyi, acıyı, burukluğu, dâimi hasreti derinden hissettiriyor.
düşündürücü bulduğum dizeleri de vardı, insan önce çevresinden ölür dizesinde olduğu gibi, karanlıktan aldım,
ben bütün verdiğimi dizesinde de olduğu gibi.
ve kalkar gideriz, gitmek unutmaksa dizesi de etkileyici dizelerdendi.
ve güzeldir dünya...
yaşamayınca dizesi bence kitabın en can alıcı dizelerindendi.
şairin hayatın hüznünü yansıtma biçimi her zamanki gibi oldukça etkiliydi.
seçtiğim bazı dizeleri bırakarak burada bir son veriyorum.
" kalbinizi dolduran duygular kalbinizde kaldı... "

üzüyor mu seni delikanlı
yollar gibi sokaklarda kalışın?
aynaya bakar ağlar,
hasret ne vakte kadar?
biliyorum saadet
bana dünyada gelmez
ölümü bekliyorum.
ben artık bulunduğun şehirden gittim.
olmuyor ki ha deyince
hayat bütün bütün zalım.
elim hiçbir işe yatmadı,
ömür sürdüm faydasız.
yaşamaz ölürdüm
siz olmasanız.
pek çoğunuz benim için sıkıntıya girdi,
sırtınızda yük gibiyim âdeta.
bir yardımınız daha lâzım şimdi
size zahmet, son defa.
ormanlardan odunumu getirdiğiniz gibi,
fırınlarda hamurumu pişirdiğiniz gibi,
lütfen beni mezarıma bırakıverin
bildiğiniz gibi.
yığılıp kalacağım kendimi bıraksam.
sen benim düşmanımsın değişen,
her seferinde ismin başka.
ama hiç tadı yok yaşamanın
tam doğrulurken yeniden
tarlamı suların basmasa.
insanınla vur, hastalığınla yere ser,
sars beni paraca
her yıkılışımda kuvvetim artar
ışıyan bir köşe ergeç benim
sen benim geçidimsin beyaza.
ansızın koptu aradaki bağ..
bir bakış bile yeterken anlatmaya her şeyi
kalbinizi dolduran duygular
kalbinizde kaldı.
işim bitik, bilirim.
nasıl yarım kalmaz herhangi bir sevincim?
beni bana gösterecek aynamdı,
almışlar.
beni bana gösterecek lambamdı,
almışlar.
ve güzeldir dünya...
yaşamayınca!
kalır bir şeylerimiz bir kişide / yakınsa /
özlüyoruz geçiyor
yoksa dayanılmazdı.
insan neyi ne zaman sonra anlar?
kaybeder bazı şeyler ansızın önemini...
anladınız neymiş kattıkları
perdeler çiçekler ışık hava su
ancak onlar varken
sizi yaşatıyordu...
devamını gör...
8.
"bir bakış bile yeterken anlatmaya her şeyi
kalbinizi dolduran duygular kalbinizde kaldı.."
demiş çok güzel demiş
kalbinizi dolduran duygular kalbinizde kaldı.."
demiş çok güzel demiş
devamını gör...
