dinsiz ahlak

dinli ahlaktan daha geçerli bulduğum ahlak türüdür. ahlakını ruhani bir varlığın ödül/ceza sistemi sebebiyle değil, kendi vicdanına vereceği/veremeyeceği hesap nedeniyle yaşayan insanların daha samimi olduğunu düşünüyorum.

ahlaklı olmak için bir dine ve onun ödülü cennete ihtiyaç duyuyorsanız, ahlaksızın ve ikiyüzlünün önde gidenisinizdir.

etiktir o ahlak olsa duramazsın reis..

sözlük iddiasız olabilir de yazarları çok iddialı be abicim yine uçan sabri latincesi tadında entryler tarafından bıçaklanıyorum..

dinlerin, ahlaka hiçbir etkisi yoktur. ahlak ayrı bir kavram, inanç ayrı bir kavramdır.

iyi bir insan olmak için dine ihtiyaç duyulamamasıdır. din olmadan da ahlâk hep var olacak.

ahlak kavramı çok takıldığım bir kavramdır. mutlaka ahlak başlığına da bir şeyler karalamışımdır ve "din olmadan da ahlak olur ama ahlak olmadan din olmaz" gibisinden bi şeyler de yazmışımdır.

ahlaksızlığın en büyük sebebi dine inanmayanların, dini hayattan çıkarmak isteyenlerin dinin temelini sarsmak istemesi. ahlakı.

toplumun birliği ve güvencesi için ahlaka ihtiyaç vardır, bunun için de dine ihtiyaç yoktur. çok basit.

din ve ahlak tamamen ayrı iki kavramdır.

ahlak ile ilgili kurallarının olması ya da dinin ahlakı kullanması din'i ahlak konusunda bir otorite yapmaz. din, ahlak konusunda sadece kendi inananlarına otorite olabilir.

en başından yanlış bir kavram bütünüdür bu başlık. sebebi ise eğitimsizlik ve din kültürü ve ahlak bilgisi isimli bir dersin olmasıdır. bu yüzdendir ki ahlak ve dini aynı şey ya da birbirine bağlantılı şey zanneder nesiller.

ahlak, dinden önce ortaya çıkmış bir kavramdır. kavramın adının geç konulmuş olması, birçok dinden eski olan ahlak sahibi toplumlarda adının konulmadan ortada olması ahlakı dinden geride tutmaz.

yer çekimi newton'dan sonra adı konulan bir şey oldu diye bu, yer çekiminin daha önceden olmadığı anlamına gelmez.

iyi akşamlar beyler bayanlar.

insanlığı zayıf olana hiç bir ahlak kuralını giydiremezsiniz

ahlak etimolojik olarak halk ile aynı kelime. yani toplumsal normalleri işaret ediyor. böyle bir ahlak bir dönem kız çocuklarını diri diri yakmayı, kadınları dövüp kapatmayı önerebilir. muktedirlerin keyfi.. bir davranışın ahlaki kaygıyla üretilmesi için insanın o davranışın etkilerini bütün içinde değerlendirebilecek eğitime sahip olması gerekir. manitaya giydirmediğin etekten, giydiğin ayakkabının çocuk işçi çalıştırmamasına. misal bugün bir yemek söyleyeyim dışarıdan dedim, kart bilgilerini çaldırmayan, kuryelerine insan gibi davranan, pişkin pişkin açıklamalar yapmayan bir uygulama seçeyim derken iştahım kaçtı. inanç deyince.. tepeden inme dogmalarla, bir inanca biatla bu işin geldiği yer ortada.

hem ateiste, hem müslümana, hem iseviye, museviye... budiste göre bir kadına tecavüz suçtan önce ahlaksızlıktır.
müslümana göre savaşta esir düşen ya da ele geçirilen bir kadına tecavüz etmek doğaldır. (cariye olarak alıp, seks kölesi yaparsınız)
görüldüğü gibi, dini bir değere bağlı olmayan, evrensel ahlak din kökenli ahlaka hemen bir gol attı. bunun gibi onlarca örneği sıralayabiliriz. evrensel ahlakın evet ya da hayır dediği pek çok şey din temelli ahlakta normal görülür. kölelik gibi.

dinler, insan eylemlerini ödül/ceza temelli bir uygulama ile değerlendirerek, bu yetmezmiş gibi yüce bir yaratıcının ‘tövbe’ ile insanları günahlarından arındıracağı bilgisi ile, ahlaksızlığın kapılarını aralıyorken; seküler bir ahlak yerine din temelli bir ahlaka ihtiyaç duymak, baştan aşağı mantıksızlıktır.

(bkz: vicdan)

(bkz: adi köpek şerefsiz ahlak)

insan olmak için müslümanlık şart değildir ama müslüman olmak için insan olmak şarttır.

tesla'nın "... dininiz var diye ahlaka ihtiyacınız kalmadığını sanıyorsunuz." şeklinde özetlediği durumdur.

asıl ahlak dinsizliğin içinde bulunur. din ahlakı baltalayan bir kavramdır. din cehaleti teşvik eder. cahil insan da empati kuramaz ama dinsiz bir insan çok düşündüğü için rahatça empati kurabilir.

benden olmayanı öldüreyim kafasındaki dinciler ahlak konusuna girerek hadsiz bir şekilde davranıyorlar. her zamanki dinciler işte.

gayet de mümkündür, ahlakı veya herhangi bir şeyi temellendirmek için dinlere hatta tanrıya bile ihtiyacımız yok, aksi halde vicdanımıza ve aklımıza hakaret etmiş oluruz. ama bu demek değildir ki tanrı yok veya dinler yalan, orası sizin sorumluluğunuzda olan sizin araştırmanız gereken bir konu. ayrıca dinsiz olmanız veya dindar olmanız sizi doğrudan ahlaklı yapmaz, şu tür genellemeleri bence bırakmak gerekir.

boş bi ahlâk.hicbir bağlayıcılığı yok. dinsizlere ahlaksız yaftasi yapıştırmak için söylemiyorum bunu. ahlâkın din ile bir alakası olduğunu da düşünmüyorum. ama evrensel ahlak gibi düzmece kavramları da ciddiye almıyorum.

dinsiz ahlaka sorulması gereken soru şudur, ıssız bir yerde bir yavru kediyle başbaşa iken senin o kediyi öldürmene engel olacak şey nedir? evrensel ahlakcilara göre bunun tek cevabı vicdan.

eyvallah vicdan herkeste var ama salt vicdan kimi bağlar? yani o kediyi öldürmemek bir vicdan işidir ve ahlâkî bir eylemdir ama öldürsen de herhangi bir yaptırımı yok. tamamen vicdanına kalmış. hiçbir bağlayıcı tarafı yok. öldürüp tınnn keman teli diye de olaya bakabilirsin.tamamen o kişinin o anki ruh haline bağlı tırışkadan bir ahlâk işte. dinsizlrlerin her zamanki kalbin temiz olsun yeter kafasıyla uydurdukları bir zırva..

söyleyeceklerim bu kadar.

dinsiz ahlak yoktur. mumkun degildir. temellendirilemez. nokta. bu tanrinin oldugunun kaniti degildir, ama asla ve asla temellendirilemez.

bir kere siz neden insan oldurmeye kotu diyorsuniz, neden tecavuze kotu bakiyorsunuz. bunun dini, orfi, evrimsel, kutlurel sebepleri var. eger boyle bir toplum ve dunyanin icinde yetismeseniz, suan kotu dediginiz bircok seye iyi dersiniz.

neden afganlar vahsi, ve bizim kotuluk dedigimiz bircok seyi adamlar cekinmeden yapiyor. cunku o toplumun icine dogsak muhtemelen bize de aynisi olacakti.

yani, dinsiz, kotu neden kotudur, iyi neden iyidir sorusunun cevabi, her sey oyle gelisti'dir.

mesela insan oldurmek neden kotu. evrimsel surece dayaniyor mesela. yani bu mutlak kotu degildir. evrimsel bir seydir. bunu vicdansizlik, serefsizlik diye pohpohlamaya gerek kalmiyor.

veya tam tersi, birine yardim etmek neden iyidir. gene belki evrimsel, dini, kulturel, orfi sebeplere dayandirabiliriz.

yani bir sey neden ve nasil iyi olur veya tam tersi, bu sorularin cevabi yoktur.

cunku dinsiz duzlemde, iyilik veya kotuluk kavramlari yoktur. evrimsel acidan insanoglunun hayatini surdurebilmesi veya negatif duygulari yuklenmemesi acisindan bazi seyleri yapar, bazilarini yapmayiz.

yani bir sey salt kotudur, veya salt iyidir diyemezsiniz.

hal boyle oldugunda ahlak mutlakliktan cikar.

yani, toplumlarin ahlakina donusur olay.

ahlak toplumsal midir. hayir. dinsiz ahlak, bireyseldir.

yani, benim ahlakima gore tecavuz iyi bir sey. genetigim falan buna elverisli. ben katilim. ve bence bu yasal olmali.

bu dusunceyi bertaraf edemezsiniz. sadece senin ahlakin, bizim menfatimize uymuyor dersiniz.

o adamin ahlaki mi, yoksa toplumun ahlaki mi dogru sorusuna cevap verilemez. cunku nihai yargi makami, yani ahlak belirleyici unsur ortadan kalkar.

yani, dinsiz bir insan, hem ahlakli, hem ahlaksizdir.

nasil? gayrimesru iliskiye giriyor, mesela grup iliski yapiyor. bu ona gore hicbir kimseye zarar vermedigi surece gayet ahlaki. ve bu adam kendine gore ahlakli.

halbuki diger guruh diyor ki, hayir kanka, bu toplumun yozlasmasi demek, ahlaki degil. bu guruha gore ahlaksiz.

kim hakli? kimse. hepsi kendine gore hakli.

dolayisiyla dinsiz bir insan, mutlak olcude, evet abi ben ahlakliyim diyemez. veya evet oglum ahlaksizim ben de diyemez.

cunku ahlak niteligini yitirir.

diger bir konu, dinsiz duzlemde, mutlak ahlak, yani genel bir ahlak olsaydi bile, ahlakin niceligi kalmazdi.

tamam mesela tecavuz, salt kotudur. bu herkesin ahlakona mutabiktir.

peki neden ahlakli olayim?

bu dunyada her sey belli bir menfaate dayanir. neden ahlakli olalim?

yani neden ahlaksiz olmak kotudur? bunu kim soylemis? din mi? anne babamiz mi? eskiden yeniye toplumlar mi? neden ahlaksizlik hep orselenmis?

neden ahlaksiz olmayalim?

burdaki cevap hep seydir, cunku bu vicdandan gelir.

vicdanin ne anlami ne? vicdanli olsam ne isime yarar, olmasam ne?

mesela bi psikopati, kendinizi oldurmemeye bu baglamda nasil ikna edersiniz?

adam diyor ki yok abi ben yakalanmam, her seyi net belirledim. veya seni öldürüp intihar edicem, yok olucam. ama bu duyguyu tadicam. beni ikna et.

ne dersin bu adama.

abi ahlak. o da sana dedi ki, neden ahlakli oliyim ki. ben olmak istemiyorsam, bana bunu ne dikte edebilir ki.

vicdan.

peki neden vicdanli olayim? vicdanli olana zaten toplum enayi der, dislar, ezikler, hor gorur. bence vicdan kotudur mesela.

sence mesela bir yasliya yardim etmek mi kotu mu yani dersin, adam da der ki, neden iyi mesela. kim demis, kim bunu iyi diye nitelendirmis. bence iyi degil. yasli kendi tasisin, zaten vucudu guc kuvvetten dusmus, belki boyle daha fazla guc kazanir, daha sabirli olur, bir seyleri tasimaya daha fazla alisir. ben bunu boyle temellendiriyorum.

o zaman der, sence bir insani oldurmek iyi mi. katil de der ki, evet iyi. ınsanoglu her zaman hayati sevmem, biktim der. sen de diyosun hep bakiyorum olmek istiyorum diye tweetler atiyosun. e borclarin falan var. bence ben seni kurtaricam, aksine ucretsiz yaptigima sukret.

bu mentalitede bi adama nihai ahlaksiz diyemezsiniz. ve bu mentalitede bi adami, ikna da edemezsiniz.

cunku salt iyi salt kotuluk ortadan kalkmistir. mutlak ahlak varsa bile ahlakli olmanin hicbir gerekcesi kalmamistir. vicdanli olmanin da hakeza.

bunlar da tanrinin varligina kanit hukmunde degildir.

ama tanrisiz dunyanin sorunlaridir.

o sebepten dinden ciktiginda, bunlari kimseye anlatmamali, bulundugun kulturun ahlakina uymali, ve bu konulardan kimseye bahsetmemelisin. yoksa sonra cidden bu mentalitede katiller dogar, ve en kotusu de, adamlara neden yanlis dusunduklerini, veya dogrunun yanlisin ne oldugunu bile tam olarak anlatip kanitlayamazsin.