başka bir şehirde yeni bir hayata başlamak

(bkz: memur çocuğu olmak)

aile evinden ayrıldıktan sonra, kendi başıma olduğum 2. ülke, 4. şehrimdeyim. yakında 3. ülke 5. şehir olacak. zor ama eşsiz bir tecrübe.

başka bir şehirde miyim? teknik olarak evet ama aileme yarım saat uzaklıktayım. yeni bir hayata başladım mı? yeni olan birçok şey var ama hayır. zor mu? evet. kolay mı? evet. burayı seviyor muyum? biraz. eski evimi seviyor muydum? biraz.

eğer her şey bu sefer yolunda giderse önümüzdeki bir yıl içinde radikal bir kararla içinde bulunacağım eylem olacaktır. tüm yaşanmışlıkları, tüm kötü anıları ardımda bırakmak hayali bile inanılmaz motive ediyor şu anda. geriye bir tek aynı yolu yürürken tutabileceğim sıcak bir el kalıyor. onu da cosmos'un yaşamı oluştururken kullandığı ihtimallere ve olasılıklara bırakıyorum.

aşırı istediğim. ama gerçekten tüm ruhsal yüklerimden kurtularak, gereksiz insanlardan uzaklaşarak yeni bir ben olarak yapmak istiyorum. her şey güzel olacak diyemiyorum kendime, güzel olmuyor çünkü ama gereksiz şeylerden kurtulursam belki olur ya. yoruldum çünkü; anlatamaktan, yargılanmaktan ya da sıkmaktan korkmaktan, yalandan gülmekten yoruldum. belki kendimden kaçmayı da bırakırım bu olursa. zaten en çok bu yoruyor. bir şeylere bağımlı olmamın, sürekli uğraşacak bir şey aramamın nedeni de bu muhtemelen.

fazla ütopik bir hayal olduğunu biliyorum, insan en çok kendine uzak kalıyor çünkü. nasıl yanındaki insanın değeri uzaklaşınca anlaşılıyorsa insan ruhunun değerini de ona ağır bir yük gibi gelmeye başlayınca anlıyor. ölmedim yaşın kaç da bu kadar drama yapıyorsun diyebilirsiniz ama küçük olmak yorulamayacağım anlamına gelmiyor değil mi?

istediğim ama kolay kolay yapamayacağım bişey.

yapmak istediğim şey
artık bulunduğum yer bana hitap etmiyor çekip gitmenin vakti geldi de geçiyor ah şu fiyatlar biraz makul olsa

herkes yapmak ister. mevzu paradır taşınmak değil.
paran oldu mu taşınırsın hemen koliler bilmem neler falan. herkes şey der ya şimdi kim taşıncak nasıl olucak firma bulucaz da eşyaları ayarliycaz da yerleştiricez de.
arkadaşlar 3 senedir para mevzuları yüzünden taşınamadım ve kiralar git gide artıyor olsa para eşyaları mı dert ederim diyorum.
keşke herkes istedigi yere taşınsa.
neye elimi atsam yine boşa çıkıyor.
yine taşınamadık iyi mi?
evi bırakıp kaçmama gerçekten ramak kaldı.
çıldırıcam bi gün ve s*ktir olup gidicem.
ve bu çok yakın..
artık çok daha yakın.

hiç umduğun gibi olmuyor inan ki. o yüzden yerinde rahatsan kıpırdama. bir kaç şehir değiştirmiş biri olarak veriyorum sana bu tavsiyeyi.

bazen gerçekten en temel ihtiyaç olabiliyor. mesela tam da şu an!

bu bir süredir aklımda. bakalım.

çok yakın zamanda olacağına inandığım bir şey

bulunduğumuz şehirde hayatımızı idame edebilsek oda yetecek.

ahh ne kadar istiyorum böyle bir şey bir bilseniz sevgili dostlar... en çok ihtiyacım olan şey başka bir şehirde ya da ülkede yeni bir hayata başlamak. üstelik seçici de değilim. şehrin ya da ülkenin hiçbir önemi yok. tek istediğim yeni bir hayata başlamak. sıfırdan.

paran ve birazcık da aklın varsa olur, neden olmasın.

her yiğidin harcı değildir. cesaret ister. yapabilene başarabilene helal olsun.
şu her şeyi bırakıp köye yerleşme fantezisine girmeyin ama . şehir çocuğuysan şehirde kal kendini rezil etme anacım.

iki defa yaptığım ve pişmanlık duymadığım iyi ki dediğim şeylerden biri. bazen olduğunuz yerden uzaklaşmak değişiklik iyi geliyor düzenim bozulur diye korkmaya gerek yok düzen sizin kendi elinizde yeter ki o değişikliğe açık olun.
ne demişler ;
tebdil-i mekanda ferahlık vardır

iş yüzünden yapamadığım.
istanbul'un, kalabalığı ve insanı tüketen stresinden sıkıldım.
aklımda izmir var. merkezi değil daha sakin olan bir ilçesi olabilir.

güzel şeydir.
8 yıl önce ani bir kararla geldim canım izmir'e.
bir saniye bile pişman olmadım.

(bkz: başka bir şehirde yeni bir hataya başlamak)