sözlük yazarlarının ölüme bakış açısı

varoluş döngüsünün bir parçası olduğu için korkmadığım, kaçmadığım bir durum. tabi tam şu an ölmek istemezdim hayattaki hedeflerimi düşününce ama gözde çok büyütmemek lazım bir hayat doğarken bir hayat yok oluyor. önemli olan an. ölümden önceki her anı değerlendirmek lazım ölümden sonra hiçbir şey kalmayacağı için. yoksa gerçekten de hiçbir şey kalmayacağı için koyvermeli mi insan? anılarımız bizimle kalmayacak sonuçta. insanı zorlayan ama ilgi çeken bir olay ölüm. her kafadan farklı bir ses çıkar ama herkese olacak olan da aynı. üzerine çok düşünmemeliyiz sanırım sıyırmamak için

ölümsüz olmak isteyen birisi olarak hiç ölmeyecek gibi yaşıyorum.

bence dünyadaki en büyük adalet ölümdür.

azrail ile aynı masada karşılıklı oturup rus ruleti oynayacak kadar korkmadığım,mutlak son.
(bkz: kaybedecek bir şeyi olmamak)

mutlak sondur. her canlı ölür, bu doğanın en temel kanunudur.

ne yakın ne uzak. vakti gelince olur nasılsa ne vaktinden önce ne de vaktinden sonra gerçekleşir. sıraya girdik bekliyoruz.

"ölüm nereden ve nasıl gelirse gelsin, savaş sloganlarımız kulaktan kulağa yayılacaksa ve silahlarımız elden ele geçecekse ve başkaları mitralyöz sesleriyle, savaş ve zafer naralarıyla cenazelerimize ağıt yakacaklarsa ölüm hoş geldi, safa geldi..."
ernesto che guevara

vuslat.

geri dönüşü olmayan tek yönlü bir deneyim paketi olarak görüyorum. paketin içeriği kişinin inancına göre değişir. bazıları bu paketi bir son olarak görürken bazıları cennet ve cehennem, ahiret gibi inançlar doğrultusunda bir başlangıç olarak görür. hatta bazı inanışlarda bir dönüşümden veya farklı bir bedende yeniden dünyaya gelmekten bahseder.(bkz: reenkarnasyon)(bkz: karma).

ölsekte huzura ersek.
ya yeteri kadar sevişemediysek.

kurtuluş sanırım. ister yok oluş olsun ister, cennet cehennem olsun. her türlü kurtuluş.

epiküros demiş ki; "ölüm geldiğinde sen burada olmayacaksın, sen varken de ölüm gelmeyecek!"

tamamen katılıyorum.

böyle başlıkların sözlük içi başlıkla açılması durması hoşuma gitmiyor. ey moderasyon bunları değiştirmek lazım bence.
insanların ölüme bakış açısı mı olur.
kişinin ölüme bakış açısı mı. ne bilim siz daha iyi bilirsiniz.

hayatımla ilgili çok şey hatırlarım. bu ölüm mevzu çok geç bende. ilk hatirladigim ölüm çok geç bir yaş, bu bana ilginç geliyor açıkçası.

ben ölünce kimse üzülsün istemem açıkçası. ama oturup halayda çekmesinler. bizler sadi şirazi mevlana vs değiliz öyle düğün kavuşma düğün falanda gömüyorum.
insan korkar ölümden ve bu çok normal. anne babasının kendisinden önce ölme düşüncesi çoğu insana acı verir. elinden bir şey gelmeyen çaresizlik gibi.

ben ölürsem cidden pide falanda dagitmasinlar. kim ne der diye. boşa yakınlarım masraf etmesin.
sorun para değilde bunu ben başlatayim istiyorum en azından imkanı olmayan fakirler için. su devirde bir pide kaç lira. .. bırakın kinasinlar ne desinler cimri desinler evde pek sevilmiyor muydu desinler . ölmüşüm yav daha ne olsun gitmişim işte.

öyle cidden ağlama zirlama olsun istemem. umarım normal ölürüm yani. öyle hatta hep derim ya. böyle bir araç içinde yol boyu sağım solum yeşillik içinde. ve bir arabesk müzik ferdi bergen müslüm gibi yani. belki bir enstrümantal eser. öylece huzurlu çekip gitmek.

böyle afili bir mezar falanda istemem. ama üstümde bir yabani ağaç olsun. alıç gibi incir olur nar olur. zeytin olur. çiçek falanda istemem.
kuşlar için bir taş kap falan olursa iyi olur su içerler.

kötü anılmak falanda sorun değil. hatırlanmamak.
ama cidden bir öbür taraf olsun. bunu bir cennet vaadi isteği için istemiyorum. zaten bu istek bile bir çıkar meselesi değil mi. bir cennet vaadi için mi alkol almıyorum yoksa sevmediğim için mi.
bir cennet vaadi için mi hirsizlik yapmiyorum yoksa zaaten haram para bana gelmez. ee cezaevi var ee başkasının parası o . yanlış bir şey yani komple.

ama bir öbür taraf olmalı ki. en azından gerçekten hakkı yenen ve suçsuz olan insanlar ve gerçekten iyi olan insanlar bari orada hakkını alsın ve mutlu olsun. bunu isterim.
benim bir melek adı namaz vakti duası bilip bilmemem değilki sorun. yapıp yapmamam bunları. bilip bilmediklerimizden değil yapıp yapmadıklarımizdan sorumluyuz biliyorum.

ve sevdiklerimi görmek isterdim. örneğin diyorum hop babam annem . ya ilk köpeğim nerde gibi ve görüyorum. yalanda olsa bakın. bir simülasyonda olsa razıyım. bu duyguyu sevdiklerini kaybedenler bilir.
neyse .

"ölüm güzel şey, budur perde ardından haber
hiç güzel olmasaydı ölür müydü peygamber?" (necip fazıl kısakürek) sözünden ötürü ölümün güzelliğini düşünürken o esnada hatırladığım günahlarımla yüzleşerek cehennemde yanma korkusunu iliklerime kadar hissediyorum.

korkmadıktqn sonra hayatı minimum ıskalarsınız. net!

susuz yaşayamıyoruz, ama suda kalınca da yaşayamıyoruz, oksijensiz yaşayamıyoruz ama bizi yaşlandıran da oksijenin etkisi, yani bir paradoksdur ama gerçekliktir de.

eskiden insanlar ölmez sanırdım. uzaklara taşınıyorlar gibiydi. sonra biri öldü. ölüm varmış. ölüm kalanlar içinmiş. şair "insanlar unutulduklarında ölürler." demişti. unutmadım ama konuşamıyorum da. hatırlıyorum ama gerçek mi bilmiyorum. ölüm hem her şey hem hiçbir şey. sorular ve cevaplar...gerçekler ve yalanlar işte hepsi ölüm

hızlı yaşa erken öl cesedin güzel olsun.
beni tanıyan mottomu bilir.

her şey ölümle bitmeyecek bir tek bunu biliyorum, neden bunu biliyorum onu bilmiyorum işte.