3201.
#2079179 tanımda geçen bu eteği buldum. utanmasam bakkala bile onunla gidebilecek derecedeyim. aşırı güzel.
devamını gör...
3202.
1 aydan fazla süredir hissettiğim huzursuzluk bir gram azalmadı. bunu paylaşabileceğim başka bir yer ya da bir kimse de bulamadım sözlük.

geçen ay 15 temmuz 2016'da vefat eden kuzenimin mevlidi vardı. o gün yaşananlar hakkında çok yorum yapmayacağım lakin ölenlerin çoğuna rahmet diliyorum. bu mevlid karşıyaka mezarlığında düzenlendi. ankara 'da yaşayanlar bilirler bu mezarlığın çok büyük olduğunu. bu koooskoca mezarlığın bir bölümünü ise 15 temmuz'da vefat eden özel harekat polisleri için ayırmışlar. şimdi işin ilginç tarafına geliyoruz. ayrılan bu bölüm o kadar geniş ki bir sıra en az 35-40 metre olmak üzere üç sıra yemek masası, 100 kişinin oturabileceği kadar sandalye ve nur topu gibi büsbüyük bir lokma arabası sığıyor. evet doğru okudunuz, lokma arabası. mevlide gittiğimiz mezarlığın ortasına çadır açmışlar, çifter çifter pide/ayran dağıtıyorlar ve sıcak sıcak lokma da döktürmeyi unutmuyorlar. hoş sohbetler, kahkahalar da cabası! hayatımda daha önce bu kadar saçma bir şey yaşamamıştım. karşıyaka mezarlığında, binlerce ölünün, binlerce mezarın arasında bir mevlitten ziyade bir parti düzenlendi ve inanın o kadar kişi arasından bir aklı başında insan çıkıp da ''yahu siz ne yapıyorsunuz?'' demedi. üzülerek söylüyorum ki ben de buna dahilim. olayın absürtlüğünü ancak eve gelince idrak edebildiğim için kendimden ve orada yatan binlerce kişiden çok utanıyorum.

bu insanlar hakkında kalbimdeki bazı şüpheler için şimdiye dek hep somut bir kanıt aramıştım kimsenin hakkına girmemek için ancak yanılmışım. bazen sadece kalbini dinlemek ve ne olursa olsun bazı insanlardan uzak durmak gerekiyormuş. bu da bana kapak oldu.
devamını gör...
3203.
içim sıkılıyor bir vatandaşımız yazsa da sohbet muhabbet eylesek ya of bayılcam
devamını gör...
3204.
sevgilim çekirdek çitlerken kendiliginden acılmış olanları yerken mutlu olduğunu söylemişti. bende bimden o hazir açılmış olanlardan alıp bir tutam evdeki çekirdeğin içine atıyorum her seferinde.
devamını gör...
3205.
biri benden su istediğinde suyu götürmeden önce bir yudum alıyorum.
devamını gör...
3206.
gittiğine inanmadığım biri var ama ona gel demeyeceğim.
devamını gör...
3207.
bu akşam 10’a kadar kesinlikle bitirmem gereken bir kitap var ve ben halâ sözlükte geziniyorum. hem de sebepsizce…
devamını gör...
3208.
yok
devamını gör...
3209.
artık eminim, ben büyük konuştuğum şeylerin başıma geldiği anı izlemek için yaşıyorum.
devamını gör...
3210.
diyarbakır’ı gezmek için çıktığım yolda güneş gözlüğümü kaybettim. kendi güneş gözlüğümü bulamadığım için çok sevdiğim bir arkadaşım o an kullanmadığı ve çok sevdiği gözlüğünü kullanmam için verdi. diyarbakır sıcağına dayanamayan ben acillik oldum derken gözlüğü acilde düşürmüşüm. hemen dönüp baktım ama hiçbir yerde bulamadım gözlüğü. tabi arkadaşımın hala bunlardan haberi yok. aylardır gözlüğün aynısını bulmaya çalışıyorum. bu akşam aynısını buldum sipariş ettim. hiçbir şey olmamış gibi emin ellere teslim edeceğim.

“ özür dilerim, bunu yapmak zorundayım”

not: “kaybedip, yenisini aldım.” diye açıklama yapma konusunda hala kararsızım.
devamını gör...
3211.
diyarbakır i gezmeye giden bir arkadaşıma güneş gözlüğümü verdim. o da kaybetmiş. saçını başını yolacaktim ki . yenisini almış. üstelik benimki sahteydi. pahalı bir şey almış yani çok mutluyum efendim. o gözlüğün sahte oldugunu deyip dememek konusunda kararsızım.
#2177915
devamını gör...
3212.
yeni uyandım ve şu an çoğunuz (yumuşatma zamiri) evlat olsanız sevilmezsiniz.
devamını gör...
3213.
hayatıma giren insanlara karşı gerçek bir sevgi beslemiyorum.
devamını gör...
3214.
hissizleştim, birini sevmeye çalışıp sevemiyorum. var olan sevgimden de emin değilim sanki biri hislerimi kapatmış gibi..sadece boşluk var
devamını gör...
3215.
itiraf edecek birşeyimin olmaması tuhaf. kesin kendime bile itiraf edemiyorumdur.
devamını gör...
3216.
hadi eyw
www.instagram.com/reel/Chmk...
devamını gör...
3217.
günaydın.

akışa bakıyorum
devamını gör...
3218.
lise yıllarında kısa bir süreliğine hıristiyan olmuştum. liseden bir arkadaşım '' kanka kızılay da bir kilise var hristiyan olanlara 300 dolar veriyor '' demişti, bizde züğürtlüğün bize verdiği yetkiyi kullanarak gittik tabi. kilise imamı isa'nın kendisine verdiği yetkiye dayanarak okuyup üfledi ardından bir parça ekmek, bir gıdım şarap ve halaluya. sonra parayı alıp en yakın camide tövbe edip müslüman olduk. hayat bugün itibari ile bizi ateist yaptı. sanırım en doğrusuda bu oldu yoksa ömrü hayatım boyunca dönek olmanın ağırlığı ile yaşıycaktım.
devamını gör...
3219.
uzun zamandır zihnen çok rahattım ama şu son 1 ay benim için inanılmaz önemli bu da beni tetikliyor sürekli anksiyete krizine giriyorum.
devamını gör...
3220.
uzun zaman sonra dün gece bi düşündüm.
normalde düşünmeyi hepten bırakmıştım o yüzden uzun zaman dedim. yani birazdan ne yemek yesem ya da ne giysem ne izlesem ne okusam birine ne hediye alsam veya nasıl mutlu hissetirsem falan filan gibi şeyler. sadece geleceği değil aslında geçmişinde içinden geçmeden sağdan sağdan yol alarak ilerliyordum bi süredir.

başlarda iyiydi, hatta felaket işime gelen bi yanı vardı bu işin. birileri mi cıkmış hayatımdan, tamam güle güle. bi lafıma mi kırılmışlar bi davranışıma mı alınmışlar, bu da banane. ya da geçmişten bi an böyle uzun zaman düşünüp de çözemediğim hatta beynimi kemiren olaylar mı geldi aklıma unut unut unut. aynı böyle devam ediyordum da işte geçen gece fark ettim ben biraz hayatımı lekelemişim, ırz düşmanı olmuşum hayatımın fark etmeden.

son zamanlarda kafam çok bozuk oluyor, özel bir nedeni olmadan öyle durduk yere gözüm doluyor ağlayasım geliyor, boş boş duvara bakasım geliyor, sadece uyumak geliyor içimden saatlerce uyumak başka bir şey istemiyorum valla kimse dokunmasın istiyorum. baktığın zaman gencim, çıtırım hatta ama benim tek isteğim bu yani uyumak sadece. ne gözümü açasım ne de konuşasım geliyor.

bir de fazla doldum artık. baktım çevreme kimsem yok olm harbiden kimsem yok. biri nasılsın dese haldır huldur nasıl olduğumu anlatıcam artık ama kimse de sormuyor lan nasılsın diye öyle bir yalnızlık işte ahahzhaaia. hoş ota boka gülüyorum belki ondan sormuyorlar nasılsın diye. iyi duruyorum çünkü dışarıdan ağzımı yaya yaya kahkaha atıyorum hatta ondan sormuyorlardır. ama yok valla zerre mutlu değilim hoş mutsuz da sayılmam da hissiz olmak bitiriyor beni artık bir şey hissetmemek damarlarıma kadar nasıl işlediyse iyisiyle kötüsüyle bi duygu kalmamış içimde.

bi şeylere bağlanmak istiyorum ama. yani bi umut, bi hayal, bi yer ya da bi kişi bilmiyorum yani benim gözümü açmama sebep olacak bi şey olsun istiyorum çünkü ilerlemek bana çok zor geliyor. deniyorum bi şeylere heves etmek istiyorum ama yok ya olmuyor zerrece hareketlenme olmuyor içimde.

orasından burasından yazdım yine itiraf değil yazdıklarım hani ama yapacak bir şey de yok biraz daha kendimle baş başa kalsam altından kalkamam gibi geldi dayanamadım yazdım işte yine. ha bi de hâlâ dünya denen o koca pastanın tadına bakamadım.
devamını gör...

bu başlığa tanım girmek için olabilirsiniz.

zaten üye iseniz giriş yapabilirsiniz.

"yazarların itiraf köşesi" ile benzer başlıklar

normal sözlük'ü kullanarak 3. parti dahil tarayıcı çerezlerinin kullanımına izin vermektesiniz. Daha detaylı bilgi için çerez ve gizlilik politikamıza bakabilirsiniz.

online yazar listesini görmek için lütfen giriş yapın.
zaman tüneli köftehor rehberi portakal normal radyo kütüphane kulüpler renk modu online yazarlar puan tablosu yönetim kadrosu istatistikler iletişim