1941.
bu ara asgari ücret gibiyim kimse benimle geçinemiyor.
devamını gör...
1942.
kulaklarımın sadece doğayı ve sevdiğim birkaç kişinin sesini duyduğu, hayatta kalma çabasından uzak ama huzura yakın bir yerde yaşamak için sahip olduğum her şeyi verebilirim.
devamını gör...
1943.
kimseye hayır diyemiyorum ve bu beni çok üzüyor.
mesela bugün bir sürü işim vardı ama kendi de çok rahat yapabileceği özel işi için beni arıyor iş arkadaşım ya da herhangi birisi ve ben hayır diyemiyorum. yardım istemiş birini geri çevirecekmişim gibi kötü hissediyor, hayır diyemiyor ve bu sefer fazladan yük alıyorum üzerime. ama ben kendim yapabileceğim her işi kendim yapıyorum, yapamadıklarımı da yapmaya çalışıyorum.
herkes bana her şeyi çok rahat söylüyor kırar mıyım, canını yakar mıyım vs demeden.
ben de canımı sıkan, moralimi bozan, üzen, kıran kimseye bunu diyemiyorum. kırılmaktan, anlaşılamamaktan, kırıldığımı belli etmemeye çalışacağım diye çabalamaktan yoruldum.
kendimi değil hep başkalarını teselli ettim, ediyorum. insan kendi omzuna dokunup "geçecek bunların hepsi" diyemiyor çünkü...
ben böyle olmak, hassas olmak, detaylı düşünmek istemiyorum artık (ama elimden de başkası gelmiyor).
yani söylenen söz ne anlama geliyorsa onu anlamak istiyorum artık sadece; acaba öyle mi demek istedi, böyle mi demek istedi, acaba beni yanlış mı anladı diye düşünmek istemiyorum. kendimi açıklamak istemiyorum, ben de herkesin anladığı kadar olmak istiyorum.
insanların siz onlara değer verdikçe sizi değersizleştirmesinden bezdim.
sadri alışık'ın ofsayt osman'ı gibi "bu da mı gol değil hakim bey ?" demek istiyor insan bazen...
ne olur ben sizin hayatınızda nasıl özenli davranmaya çalışıyorsam siz de öyle yapsanız, ne olur zaten zorla açtırdığım çiçeklerimi tarumar etmeseniz?
ne olur?
mesela bugün bir sürü işim vardı ama kendi de çok rahat yapabileceği özel işi için beni arıyor iş arkadaşım ya da herhangi birisi ve ben hayır diyemiyorum. yardım istemiş birini geri çevirecekmişim gibi kötü hissediyor, hayır diyemiyor ve bu sefer fazladan yük alıyorum üzerime. ama ben kendim yapabileceğim her işi kendim yapıyorum, yapamadıklarımı da yapmaya çalışıyorum.
herkes bana her şeyi çok rahat söylüyor kırar mıyım, canını yakar mıyım vs demeden.
ben de canımı sıkan, moralimi bozan, üzen, kıran kimseye bunu diyemiyorum. kırılmaktan, anlaşılamamaktan, kırıldığımı belli etmemeye çalışacağım diye çabalamaktan yoruldum.
kendimi değil hep başkalarını teselli ettim, ediyorum. insan kendi omzuna dokunup "geçecek bunların hepsi" diyemiyor çünkü...
ben böyle olmak, hassas olmak, detaylı düşünmek istemiyorum artık (ama elimden de başkası gelmiyor).
yani söylenen söz ne anlama geliyorsa onu anlamak istiyorum artık sadece; acaba öyle mi demek istedi, böyle mi demek istedi, acaba beni yanlış mı anladı diye düşünmek istemiyorum. kendimi açıklamak istemiyorum, ben de herkesin anladığı kadar olmak istiyorum.
insanların siz onlara değer verdikçe sizi değersizleştirmesinden bezdim.
sadri alışık'ın ofsayt osman'ı gibi "bu da mı gol değil hakim bey ?" demek istiyor insan bazen...
ne olur ben sizin hayatınızda nasıl özenli davranmaya çalışıyorsam siz de öyle yapsanız, ne olur zaten zorla açtırdığım çiçeklerimi tarumar etmeseniz?
ne olur?
devamını gör...
1944.
ağlamaktan uyuyamadığım geceler yaşıyorum. ama isteyerek ağlamıyorum senin için. en içten dileklerimle yaşattığını yaşa.
devamını gör...
1945.
devamını gör...
1946.
yeniden çocukluğuma dönüp kendimi en baştan şefkatle büyütmek isterdim..
devamını gör...
1947.
insanlar sanıyor ki burayı çok ciddiye alıyorum, buradaki hemen herkes epi topu birer nickten ibaret, hayatımda önemli bir yerleri yok dolayısıyla da söylenen yada hakkımda düşünülenlerin benim nezdimde önemi yok boş kümeden fazlası değil.
devamını gör...
1948.
evet, belki de ilişkilerimde bir miktar dengesiz, elde tutması zor ve eserekli bir erkeğim ancak partnerime vaadedebileceğim sınırsız bir fantezi dünyam, heyecana ve spontanlığa doymayan bir yapım ve sınırları zorladıkça aldığı keyif artan bir tabiatım var.
yani dendiği gibi, en kötü halimi idare edemiyorsanız, en iyi halimi hak etmiyorsunuz. *
yani dendiği gibi, en kötü halimi idare edemiyorsanız, en iyi halimi hak etmiyorsunuz. *
devamını gör...
1949.
itiraf etmeliyim ki eskiden paraya hiç tamah etmezken, artık beni mutlu edecek tek şeyin para olduğuna kanaat getirdim. param varsa güçlüyüm, param varsa mutluyum. kendi ayaklarımın üzerinde durup alın teriyle kazandığım veya kazanacağım para kadar beni hiçbir şey mutlu edemez artık.
devamını gör...
1950.
bazen şeytana uymak istiyorum.
devamını gör...
1951.
monotonlaşmak istemiyorum.
devamını gör...
1952.
şirket olarak büyük gelişmeler yaşadık. ama bu sevincimi yaşayamadan kız arkadaşımdan ayrılmak zorunda kaldım. arkadaşım hasta hastanede yatıyor. acılar üst üste geldi.
devamını gör...
1953.
bir insanla mutluysam nazar değmesin diye o kişiyi en çok ben gömerim. bu sayede kem gözlere gelmem. zaten kötü biri...
devamını gör...
1954.
bu berbat hayattan çok sıkıldım.
devamını gör...
1955.
annecim ve babacım, üniversite tercihlerimi beraber yapıp yaşadığınız şehri ilk sıraya yazdığımı düşünüyorsunuz ya, aslında öyle değil siz uyuyunca listemi değiştirdim. o yüzden 3 senedir sizden ayrı yaşıyorum. pişman değilim.
devamını gör...
1956.
dolapta alkol dünden bitmişti. pakette sigara da bitiyor. 24 saat açık market çok yakın aslında. ama gidip alsam sabah uyanamam. yatsam uyuyamam.
devamını gör...
1957.
itiraf ediyorum ingilizce telaffuzu benim imtihanım. bu kadar komik olmak zorunda mıyım acaba, bir dil başka bir dili bu kadar mi yadirgar. ama turkcem öyle mi ahh bir konusurum mest olursunuz..
bı yerden alıp bı yerden veriyor güzel allahim dd
bı yerden alıp bı yerden veriyor güzel allahim dd
devamını gör...
1958.
çok yorgun/um/sun/uz/sunuz/lar .
devamını gör...
1959.
bugun zengin gibi yemek yedim. para onu sormayın işte..
devamını gör...
1960.
itiraf ediyorum..
devamını gör...