geceye bir şiir bırak
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52
53
54
55
56
57
58
59
60
61
62
63
64
65
66
67
68
69
70
71
72
73
74
75
76
77
78
79
80
81
82
83
84
85
86
87
88
89
90
91
92
93
94
95
96
97
98
99
100
101
102
103
104
105
106
107
108
109
110
111
112
113
114
115
116
117
118
119
120
121
122
123
124
125
126
127
128
129
130
131
132
133
134
135
136
137
138
139
140
141
142
143
144
145
146
147
148
149
150
151
152
153
154
155
156
157
158
159
160
161
162
163
164
165
166
167
başlık "delirmiş_psikolog" tarafından 07.11.2020 20:02 tarihinde açılmıştır.
2921.
anam yeşil hırkalar görürdü düşünde
daha ilk güzelliğinde
alnını iki dağın arasına germiş
bir devin göğsüne benzer
göğsünden dualar geçermiş
bu da cahit zarifoğlu.
devamını gör...
2922.
sizlerle kendi yazdığım bir şiiri paylaşmak isterim. lütfen linçlemeyiniz. tşk.
şarkılar da yanılır bazen.
ne dönülmez akşamın ufkundayızdır,
ne de vakit o kadar geç…
gamlı hazan ile taze bahar bir olabilir,
vazgeçmemek de ihtimaldir.
ihtimal demişken, bir ömre bedelken sen,
sevmek, ölmekten daha muhtemeldir.
durulmak için binlerce güzel sevmeye hacet yok,
ilk güzelde vurulmak, olması gerekendir.
şairler de yanılır bazen.
ölüm yaşanabiliyorsa tek başına,
aşk da tek yaşanabilir.
ayrılmanın vahşi bir tadı vardır belki,
ama sevdaya dahil değildir.
bir an bile unutmamışımdır seni ama
bence şimdi, ben de herkes gibiyimdir.
duygular da yanılır bazen,
belki, seni hiç sevmemişimdir…
şarkılar da yanılır bazen.
ne dönülmez akşamın ufkundayızdır,
ne de vakit o kadar geç…
gamlı hazan ile taze bahar bir olabilir,
vazgeçmemek de ihtimaldir.
ihtimal demişken, bir ömre bedelken sen,
sevmek, ölmekten daha muhtemeldir.
durulmak için binlerce güzel sevmeye hacet yok,
ilk güzelde vurulmak, olması gerekendir.
şairler de yanılır bazen.
ölüm yaşanabiliyorsa tek başına,
aşk da tek yaşanabilir.
ayrılmanın vahşi bir tadı vardır belki,
ama sevdaya dahil değildir.
bir an bile unutmamışımdır seni ama
bence şimdi, ben de herkes gibiyimdir.
duygular da yanılır bazen,
belki, seni hiç sevmemişimdir…
devamını gör...
2923.
canavarları andıran ruhlar gibi
yanına geleceğim tekrar
süzüleceğim dibine kadar
dört yanımda gecenin gölgeleri
öpeceğim, öpeceğim seni esmerim
ay kadar soğuk öpüşlerle
yılan nasıl sürünürse yerle kaynaşmışçasına
öyle sürünerek seveceğim
ne zaman ki ürpertici bir gün doğacak
boş bulacaksın yattığım yeri
soğuk bir an gibi
hayata ve gençliğe
sevgiyle hükmeder başkaları
bense hükmedeceğim dehşetle
baudelaire
yanına geleceğim tekrar
süzüleceğim dibine kadar
dört yanımda gecenin gölgeleri
öpeceğim, öpeceğim seni esmerim
ay kadar soğuk öpüşlerle
yılan nasıl sürünürse yerle kaynaşmışçasına
öyle sürünerek seveceğim
ne zaman ki ürpertici bir gün doğacak
boş bulacaksın yattığım yeri
soğuk bir an gibi
hayata ve gençliğe
sevgiyle hükmeder başkaları
bense hükmedeceğim dehşetle
baudelaire
devamını gör...
2924.
azmışsın belli
bayır domuzu gibi
ırz düşmanı deyi
alırlar seni içeri
bayır domuzu gibi
ırz düşmanı deyi
alırlar seni içeri
devamını gör...
2925.
acı, hassasiyetini kabuklaştırıyor insanın
ölmek galiba bu.
ayrılığa alışmış gibiyim
tevekkül, teslimiyet
ve heyecanların gün geçtikçe kararan pırıltısı
alışkanlıkların insanı pestile çeviren çarkı
artık yanarak değil, tüterek yaşıyorum
nemli bir tomar gibi.
kanatlarım her gün bir parça daha ağırlaşıyor
galiba ihtiyarlıyorum
-cemil meriç
ölmek galiba bu.
ayrılığa alışmış gibiyim
tevekkül, teslimiyet
ve heyecanların gün geçtikçe kararan pırıltısı
alışkanlıkların insanı pestile çeviren çarkı
artık yanarak değil, tüterek yaşıyorum
nemli bir tomar gibi.
kanatlarım her gün bir parça daha ağırlaşıyor
galiba ihtiyarlıyorum
-cemil meriç
devamını gör...
2926.
“sende; ben, kutba giden bir geminin sergüzeştini,
sende; ben, kumarbaz macerasını keşiflerin,
sende uzaklığı,
sende; ben, imkansızlığı seviyorum.
güneşli bir ormana dalar gibi dalmak gözlerine
ve kan ter içinde, aç ve öfkeli,
ve bir avcı istihasıyla etini dişlemek senin.
sende, ben, imkansızlığı seviyorum,
fakat asla ümitsizliği değil…”
nazım hikmet
sende; ben, kumarbaz macerasını keşiflerin,
sende uzaklığı,
sende; ben, imkansızlığı seviyorum.
güneşli bir ormana dalar gibi dalmak gözlerine
ve kan ter içinde, aç ve öfkeli,
ve bir avcı istihasıyla etini dişlemek senin.
sende, ben, imkansızlığı seviyorum,
fakat asla ümitsizliği değil…”
nazım hikmet
devamını gör...
2927.
(seni saklayacağım)
seni saklayacağım inan
yazdıklarımda, çizdiklerimde
şarkılarımda, sözlerimde.
sen kalacaksın kimse bilmeyecek
ve kimseler görmeyecek seni,
yaşayacaksın gözlerimde.
sen göreceksin, duyacaksın
parıldayan bir sevi sıcaklığı,
uyuyacak, uyanacaksın.
bakacaksın, benzemiyor
gelen günler geçenlere,
dalacaksın.
bir seviyi anlamak
bir yaşam harcamaktır,
harcayacaksın.
seni yaşayacağım, anlatılmaz,
yaşayacağım gözlerimde;
gözlerimde saklayacağım.
bir gün, tam anlatmaya…
bakacaksın,
gözlerimi kapayacağım…
anlayacaksın.
özdemir asaf.
seni saklayacağım inan
yazdıklarımda, çizdiklerimde
şarkılarımda, sözlerimde.
sen kalacaksın kimse bilmeyecek
ve kimseler görmeyecek seni,
yaşayacaksın gözlerimde.
sen göreceksin, duyacaksın
parıldayan bir sevi sıcaklığı,
uyuyacak, uyanacaksın.
bakacaksın, benzemiyor
gelen günler geçenlere,
dalacaksın.
bir seviyi anlamak
bir yaşam harcamaktır,
harcayacaksın.
seni yaşayacağım, anlatılmaz,
yaşayacağım gözlerimde;
gözlerimde saklayacağım.
bir gün, tam anlatmaya…
bakacaksın,
gözlerimi kapayacağım…
anlayacaksın.
özdemir asaf.
devamını gör...
2928.
yine sana sesleneceğim
senin kim olduğunu hiç bilmeden
senin kim olduğunu en çok bilerek
isyankar zambakların çılgın nilüferlerin
dört nala açan kiraz çiçeklerinin
dudak kıvrımlarına yoldaş olacağım
sarı bir hüzün kızıl bir gurur
ve siyah bir öfkeyle konuşacağım sana
sana oklardan değil yaylardan bahsedeceğim
gülün dikeninden değil
gülleri ve dikenleri doğurmaktan yorulmayacağım
topraktan söz açacağım
akan su gelmeyecek kelimelerime
suyu şefkatle kucaklayan damlaları dinlendireceğim
yine sana sesleneceğim
senin kim olduğunu hiç bilmeden
bilmek istemeden
alaattin'in sihirli lambasından çıkan cin bana gelseydi
ve ne dilersem dilememi isteseydi
hiçbir şeyi elde etmeyi dilemezdim
bir şeyden vazgeçmek isterdim sadece
hayatta bir şeyden vazgeçmek lütfedilseydi
bedeli her şeyim olsa bile
sana seslenmekten vazgeçmek isterdim
garip değil mi sana seslenmekten vazgeçtiğimi
bundan hoşlandığımı düşünüyorsun belkide
oysa sana seslenmek bütün hesaplarımı gördüğüm şu dünyadaki
tek geride kalmış hesap benim için
bu dünyadaki tek yük
bu seslenişin kalbini avucumda tutabilmek
kürek mahkumu için kürek neyse
benim içinde sana selenmek o
bir yandan gemiyi ufka ulaştırmanın tek yolu
öbür yandan bileklerimden sızan kanların
gönlümü işgale yönlendiği bir rotanın can suyu
oysa ben sana kürekten değil gemiden bahsetmek isterdim
atalarım bana kadınlara gökyüzünü
gemileri ve yelkenleri anlatmayı öğrettiler
sen kürekleri yağlı urganları
geceyi siyaha gömen fırtınaları öğretmeye çalışıyorsun
sana ellerimle dokunarak gözlerimle okşayarak
göstermek istedim
rüzgarla şişen beyaz yelkenleri
ama senin vaktin yoktu
ben bunu hiç anlayamadım
kavmimin kadınları bana öğretmediler ki
bazı kadınların beyaz apletlerden daha çok
siyah apletleri sevebileceğini
sana sesleniyorum
ve gözlerin bileklerimden parmak uçlarına
toplanmış kan pıhtılarını seyrediyor
kürekleri bırakamıyorum
önce yücelttiğin sonra terkettiğin aşkın onuru için
kalemi biran elimden düşürmüyorum
ankara kalesinin önünde
sana sesleniyorum
benden kaçıp cennete gitmek isteseydin
seni cennetin kapısına kadar götürürdüm
bana gelmek için seni korkutan cehennem olsaydı
cehennemle konuşur seni ona anlatabilirdim
oysa sen ne cenneti isteyebilecek kadar aşık oldun
nede cehennemi isteyebilecek kadar ayrılık
seviyorum seni ama dedin
hoşça kal diye ekledin
şimdi gitmeye mecburum
belki yine gelirim, umarım gelirim
son sözün oldu
cennet ve cehennemin dillerini
savaş naralarını ve aşk şiirlerini
gazelleri ve boleroları öğreten atalarım
senim sözlerinin anlamını öğretmediler
hiçbirşey söylemeden gittin
ayrılığın dilsiz olduğunu ben senden öğrendim
dilsiz olanın yaşayabileceğini sen öğrettin bana
ve kalemimle ilk defa yavan gözlerle baktın
yine yeniden sadece sana sesleneceğim
müebbet bir aşk dışında
bildiğim tüm duygularımı terk edeceğim
sana sesleneceğim yine
seni sadece kuru bir sevgiyle değil
derin bir hüzünle binlerce yıllık bir gururla
ve pervasız bir öfke ile sevdiğimi duyuyor musun?
mütevazi bir sevgiyle değil
küstah bir aşkla sevdim seni
ben osmanlı gibi
kollarımın yetişmediği bir aşkı kucaklamaya çalışırken
ölen köprülerin ülkesindeki venedikte'ki son sancağı
kışın üşümemek için şal yaptın kendine
neden bilmiyorum özlemin artıyor içimde
gün geçtikçe eksilir demiştim oysa
atalarımın öğrettiklerine ters düşse de
sana inanırım bilirsin
zamanla unutursun demiştim
niye daha derinleşiyor öyleyse
derinleşiyor özlemin
ve gönlümde bir iç savaşta dökülen kanları
coşturuyor ayrılık sözlerin
öfkelerimin kararlılığını
aşka katık ederek konuşacağım
bedenim bu dünyayı terk edene kadar
öyle sanıyorum ki
hüzünle ve acıyla pek barışık olmadığın için
benden uzun yaşayacaksın
benden sonra kelimelerim gelecek gönlüne
onların benden geldiğini bir tek sen bileceksin
küstah bir aşkla seveceğim seni
ben savaş ve ölümle haşir neşir olan
kelimeler dışındakileri unutmaya gayret edeceğim
ömrün geri kalanında
sana sesleneceğim yine
ben seni beyrut gibi sevdim ama
sana ne mağribi nede manhatten'i anlatamadım
bağdat ve şam'ı işgale yeltenmişken
venedik' ten gelen ihanet tarumar etti ordularımı
sarı bir keder, kızıl bir kibir, siyah bir isyanla konuşacağım sana
senin kim olduğunu hiç bilmeden
ağlayan zambakların dudak kıvrımlarına yoldaş olacağım
senin kim olduğunu en çok bilerek
kavmimin bana vaadettiği tüm aşkları terkedeceğim
müebbet bir aşk, sarı bir hüzün
kızıl bir gurur ve siyah bir öfkeyle konuşacağım
bu dünyayı terketme müjdesi gelene kadar
hüznü, gururu ve öfkeyi bilseydin keşke
hüznün beni aşan taşkınlığını
gururumun binlerce yıl önceden miras kalmış hoyratlığını
öfkelerimin hiç bir zaman sona ermeyecek ve azalmayacak kararlılığını
anlayabilseydin
anlatabilirdim sana
seninle yaşana bir aşktan sonra
ayrılığın ölüm bile olsa
mavi bir ölüm olacağını
ömer çelik-mavi bir ölüm
senin kim olduğunu hiç bilmeden
senin kim olduğunu en çok bilerek
isyankar zambakların çılgın nilüferlerin
dört nala açan kiraz çiçeklerinin
dudak kıvrımlarına yoldaş olacağım
sarı bir hüzün kızıl bir gurur
ve siyah bir öfkeyle konuşacağım sana
sana oklardan değil yaylardan bahsedeceğim
gülün dikeninden değil
gülleri ve dikenleri doğurmaktan yorulmayacağım
topraktan söz açacağım
akan su gelmeyecek kelimelerime
suyu şefkatle kucaklayan damlaları dinlendireceğim
yine sana sesleneceğim
senin kim olduğunu hiç bilmeden
bilmek istemeden
alaattin'in sihirli lambasından çıkan cin bana gelseydi
ve ne dilersem dilememi isteseydi
hiçbir şeyi elde etmeyi dilemezdim
bir şeyden vazgeçmek isterdim sadece
hayatta bir şeyden vazgeçmek lütfedilseydi
bedeli her şeyim olsa bile
sana seslenmekten vazgeçmek isterdim
garip değil mi sana seslenmekten vazgeçtiğimi
bundan hoşlandığımı düşünüyorsun belkide
oysa sana seslenmek bütün hesaplarımı gördüğüm şu dünyadaki
tek geride kalmış hesap benim için
bu dünyadaki tek yük
bu seslenişin kalbini avucumda tutabilmek
kürek mahkumu için kürek neyse
benim içinde sana selenmek o
bir yandan gemiyi ufka ulaştırmanın tek yolu
öbür yandan bileklerimden sızan kanların
gönlümü işgale yönlendiği bir rotanın can suyu
oysa ben sana kürekten değil gemiden bahsetmek isterdim
atalarım bana kadınlara gökyüzünü
gemileri ve yelkenleri anlatmayı öğrettiler
sen kürekleri yağlı urganları
geceyi siyaha gömen fırtınaları öğretmeye çalışıyorsun
sana ellerimle dokunarak gözlerimle okşayarak
göstermek istedim
rüzgarla şişen beyaz yelkenleri
ama senin vaktin yoktu
ben bunu hiç anlayamadım
kavmimin kadınları bana öğretmediler ki
bazı kadınların beyaz apletlerden daha çok
siyah apletleri sevebileceğini
sana sesleniyorum
ve gözlerin bileklerimden parmak uçlarına
toplanmış kan pıhtılarını seyrediyor
kürekleri bırakamıyorum
önce yücelttiğin sonra terkettiğin aşkın onuru için
kalemi biran elimden düşürmüyorum
ankara kalesinin önünde
sana sesleniyorum
benden kaçıp cennete gitmek isteseydin
seni cennetin kapısına kadar götürürdüm
bana gelmek için seni korkutan cehennem olsaydı
cehennemle konuşur seni ona anlatabilirdim
oysa sen ne cenneti isteyebilecek kadar aşık oldun
nede cehennemi isteyebilecek kadar ayrılık
seviyorum seni ama dedin
hoşça kal diye ekledin
şimdi gitmeye mecburum
belki yine gelirim, umarım gelirim
son sözün oldu
cennet ve cehennemin dillerini
savaş naralarını ve aşk şiirlerini
gazelleri ve boleroları öğreten atalarım
senim sözlerinin anlamını öğretmediler
hiçbirşey söylemeden gittin
ayrılığın dilsiz olduğunu ben senden öğrendim
dilsiz olanın yaşayabileceğini sen öğrettin bana
ve kalemimle ilk defa yavan gözlerle baktın
yine yeniden sadece sana sesleneceğim
müebbet bir aşk dışında
bildiğim tüm duygularımı terk edeceğim
sana sesleneceğim yine
seni sadece kuru bir sevgiyle değil
derin bir hüzünle binlerce yıllık bir gururla
ve pervasız bir öfke ile sevdiğimi duyuyor musun?
mütevazi bir sevgiyle değil
küstah bir aşkla sevdim seni
ben osmanlı gibi
kollarımın yetişmediği bir aşkı kucaklamaya çalışırken
ölen köprülerin ülkesindeki venedikte'ki son sancağı
kışın üşümemek için şal yaptın kendine
neden bilmiyorum özlemin artıyor içimde
gün geçtikçe eksilir demiştim oysa
atalarımın öğrettiklerine ters düşse de
sana inanırım bilirsin
zamanla unutursun demiştim
niye daha derinleşiyor öyleyse
derinleşiyor özlemin
ve gönlümde bir iç savaşta dökülen kanları
coşturuyor ayrılık sözlerin
öfkelerimin kararlılığını
aşka katık ederek konuşacağım
bedenim bu dünyayı terk edene kadar
öyle sanıyorum ki
hüzünle ve acıyla pek barışık olmadığın için
benden uzun yaşayacaksın
benden sonra kelimelerim gelecek gönlüne
onların benden geldiğini bir tek sen bileceksin
küstah bir aşkla seveceğim seni
ben savaş ve ölümle haşir neşir olan
kelimeler dışındakileri unutmaya gayret edeceğim
ömrün geri kalanında
sana sesleneceğim yine
ben seni beyrut gibi sevdim ama
sana ne mağribi nede manhatten'i anlatamadım
bağdat ve şam'ı işgale yeltenmişken
venedik' ten gelen ihanet tarumar etti ordularımı
sarı bir keder, kızıl bir kibir, siyah bir isyanla konuşacağım sana
senin kim olduğunu hiç bilmeden
ağlayan zambakların dudak kıvrımlarına yoldaş olacağım
senin kim olduğunu en çok bilerek
kavmimin bana vaadettiği tüm aşkları terkedeceğim
müebbet bir aşk, sarı bir hüzün
kızıl bir gurur ve siyah bir öfkeyle konuşacağım
bu dünyayı terketme müjdesi gelene kadar
hüznü, gururu ve öfkeyi bilseydin keşke
hüznün beni aşan taşkınlığını
gururumun binlerce yıl önceden miras kalmış hoyratlığını
öfkelerimin hiç bir zaman sona ermeyecek ve azalmayacak kararlılığını
anlayabilseydin
anlatabilirdim sana
seninle yaşana bir aşktan sonra
ayrılığın ölüm bile olsa
mavi bir ölüm olacağını
ömer çelik-mavi bir ölüm
devamını gör...
2929.
tankınız ne güçlü generalim,
siler süpürür bir ormanı,
yüz insanı ezer geçer.
ama bir kusurcuğu var;
ister bir sürücü.
bombardıman uzağınız ne güçlü generalim,
fırtınadan tez gider, filden zorlu.
ama bir kusurcuğu var;
usta ister yapacak.
insan dediğin nice işler görür, generalim,
bilir uçurmasını, öldürmesini, insan dediğin.
ama bir kusurcuğu var;
bilir düşünmesini de.
-bertolt brech
siler süpürür bir ormanı,
yüz insanı ezer geçer.
ama bir kusurcuğu var;
ister bir sürücü.
bombardıman uzağınız ne güçlü generalim,
fırtınadan tez gider, filden zorlu.
ama bir kusurcuğu var;
usta ister yapacak.
insan dediğin nice işler görür, generalim,
bilir uçurmasını, öldürmesini, insan dediğin.
ama bir kusurcuğu var;
bilir düşünmesini de.
-bertolt brech
devamını gör...
2930.
"sevgilim
kralı karanlık olan
bir ülkedir senin saçların
alnın çiçeklerin bir havalanışı"
e.e.cummings
kralı karanlık olan
bir ülkedir senin saçların
alnın çiçeklerin bir havalanışı"
e.e.cummings
devamını gör...
2931.
gecede bir uyku,
uykunun içinde ben...
uyuyorum,
uykudayım,
yanımda sen
uykunun içinde bir rüya,
rüyamda bir gece,
gecede ben...
bir yere gidiyorum,
delicesine...
aklımda sen.
ben seni seviyorum,
gizlice...
el pençe duruyorum,
yüzüne bakıyorum,
söylemeden tek hece.
seni yitiriyorum,
çok karanlık bir anda...
birden uyanıyorum,
bakıyorum aydınlık;
uyuyorsun yanımda,
güzelce...
özdemir asaf
devamını gör...
2932.
gözlerim müebbette
günü gelir elbette
gelir melek nöbette
safa geldi hoş geldi
-----
nfk
günü gelir elbette
gelir melek nöbette
safa geldi hoş geldi
-----
nfk
devamını gör...
2933.
sana hiçbir şey dokunmaz biliyorum
arkanı döner hemen uyursun
sırtında çift bıçaklı bir sevinç
belki balrengisin kusursuzsun
onun için diyorum
karıştırma artık daha fazla bu otları
arkanı döner hemen uyursun
sırtında çift bıçaklı bir sevinç
belki balrengisin kusursuzsun
onun için diyorum
karıştırma artık daha fazla bu otları
devamını gör...
2934.
seni sevmem
bu savaşı
kesintiye uğratmaz
ama ordan bakma!
bu, werther`in
leş kanını
gül kılar.
bu savaşı
kesintiye uğratmaz
ama ordan bakma!
bu, werther`in
leş kanını
gül kılar.
devamını gör...
2935.
sayın tanrı
sekiz milyarlık dünya nüfusunun büyük bir kısmı
kainatı yaratan ve var eden o diyor
ve büyük bir kısmı da herşeyi o biliyor diyor
ama bir kısmı da neden tanrı kullarını eşit görmüyor diyor
ve neden bunca vahşeti, sürgünü, talanı engellemiyor diyor
ve neden bu zalimlerin, aşağılıkların kulağını çekmiyor diyor
-burhan ışıok
sekiz milyarlık dünya nüfusunun büyük bir kısmı
kainatı yaratan ve var eden o diyor
ve büyük bir kısmı da herşeyi o biliyor diyor
ama bir kısmı da neden tanrı kullarını eşit görmüyor diyor
ve neden bunca vahşeti, sürgünü, talanı engellemiyor diyor
ve neden bu zalimlerin, aşağılıkların kulağını çekmiyor diyor
-burhan ışıok
devamını gör...
2936.
şahane bir şiir:
"ben sana teşekkür ederim, beni sen öptün,
ben uyurken benim alnımdan beni sen öptün;
serinlik vurdu korulara, canlandı serçelerim;
sen mavi bir tilkiydin, binmiştin mavi ata,
ben belki dün ölmüştüm, belki de geçen hafta.
sen bana çok güzeldin, senin ayakların da."
ülkü tamer
"ben sana teşekkür ederim, beni sen öptün,
ben uyurken benim alnımdan beni sen öptün;
serinlik vurdu korulara, canlandı serçelerim;
sen mavi bir tilkiydin, binmiştin mavi ata,
ben belki dün ölmüştüm, belki de geçen hafta.
sen bana çok güzeldin, senin ayakların da."
ülkü tamer
devamını gör...
2937.
ismet özel -- amentü
devamını gör...
2938.
ağlasam sesimi duyar mısınız,
mısralarımda;
dokunabilir misiniz,
gözyaşlarıma, ellerinizle?
bilmezdim şarkıların bu kadar güzel,
kelimelerinse kifayetsiz olduğunu
bu derde düşmeden önce.
bir yer var, biliyorum;
her şeyi söylemek mümkün;
epeyce yaklaşmışım, duyuyorum;
anlatamıyorum.
orhan veli kanık
mısralarımda;
dokunabilir misiniz,
gözyaşlarıma, ellerinizle?
bilmezdim şarkıların bu kadar güzel,
kelimelerinse kifayetsiz olduğunu
bu derde düşmeden önce.
bir yer var, biliyorum;
her şeyi söylemek mümkün;
epeyce yaklaşmışım, duyuyorum;
anlatamıyorum.
orhan veli kanık
devamını gör...
2939.
kum
sen kum nedir bilmezsin
deniz görmedin ki.
yum gözlerini, zamanı düşün,
deniz bir gözünde
kum bir gözündedir.
sen taş nedir bilmezsin
dağa çıkmadın ki
yürü ufuklara doğru,
dağ bir ayağında
taş bir ayağındadır
sen kül nedir bilmezsin
ateş yakmadın ki,
uzat ellerini gökyüzüne,
ateş bir elinde
kül bir elindedir
sen kan nedir bilmezsin
ölmedin, öldürmedin ki,
yat toprağa boylu boyunca
ölüm bir yanında
kan bir yanındadır
sen aşk nedir bilmezsin
beni sevmedin ki
ağla, ağlayabildiğin kadar
bütün güzellikler sende
aşk bendedir
ümit yaşar oğuzcan
sen kum nedir bilmezsin
deniz görmedin ki.
yum gözlerini, zamanı düşün,
deniz bir gözünde
kum bir gözündedir.
sen taş nedir bilmezsin
dağa çıkmadın ki
yürü ufuklara doğru,
dağ bir ayağında
taş bir ayağındadır
sen kül nedir bilmezsin
ateş yakmadın ki,
uzat ellerini gökyüzüne,
ateş bir elinde
kül bir elindedir
sen kan nedir bilmezsin
ölmedin, öldürmedin ki,
yat toprağa boylu boyunca
ölüm bir yanında
kan bir yanındadır
sen aşk nedir bilmezsin
beni sevmedin ki
ağla, ağlayabildiğin kadar
bütün güzellikler sende
aşk bendedir
ümit yaşar oğuzcan
devamını gör...
2940.
sen bendeki deliliğin ete kemiğe bürünmüş halisin.
kimse anlamaz hani, bir sen bilirsin.
bir böyle gecelerde yazarım şiiri ben,
oku sen, kelimeleri dilinle doku sen.
öp gözlerinden gidişimin,
sev dudaklarınla şiirimi.
bil ki, kimseyi kokusuyla gömmedim içime böyle,
sen de kimseyi sevme.
kimse anlamaz hani, bir sen bilirsin.
bir böyle gecelerde yazarım şiiri ben,
oku sen, kelimeleri dilinle doku sen.
öp gözlerinden gidişimin,
sev dudaklarınla şiirimi.
bil ki, kimseyi kokusuyla gömmedim içime böyle,
sen de kimseyi sevme.
devamını gör...
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52
53
54
55
56
57
58
59
60
61
62
63
64
65
66
67
68
69
70
71
72
73
74
75
76
77
78
79
80
81
82
83
84
85
86
87
88
89
90
91
92
93
94
95
96
97
98
99
100
101
102
103
104
105
106
107
108
109
110
111
112
113
114
115
116
117
118
119
120
121
122
123
124
125
126
127
128
129
130
131
132
133
134
135
136
137
138
139
140
141
142
143
144
145
146
147
148
149
150
151
152
153
154
155
156
157
158
159
160
161
162
163
164
165
166
167