1401.
gelinciğe kondu bir kelebek
sence kim önce ölecek...
sence kim önce ölecek...
devamını gör...
1402.
rüyamda buluttum, sensizliği unuttum’
devamını gör...
1403.
“en iyilerimizin sonu,
genellikle kendi ellerinden olur.”
sırf uzaklaşmak için
ve geride kalanlar
birinin onlardan
uzaklaşmayı neden isteyebileceğini
bir türlü tam olarak anlayamazlar.
bir charles bukowski şiiridir.
genellikle kendi ellerinden olur.”
sırf uzaklaşmak için
ve geride kalanlar
birinin onlardan
uzaklaşmayı neden isteyebileceğini
bir türlü tam olarak anlayamazlar.
bir charles bukowski şiiridir.
devamını gör...
1404.
6 haziran 1973
pırıl pırıl bir yaz günüydü
aydınlıktı, güzeldi dünya
bir adam düştü o gün galata kulesi’nden
kendini bir anda bıraktı boşluğa
ömrünün baharında
bütün umutlarıyla birlikte
paramparça oldu
bir adam benim oğlumdu...
gencecikti vedat
ışıl ışıldı gözleri
içi
bütün insanlar için sevgiyle doluydu
çıktı apansız o dönülmez yolculuğa
kendini bir anda bıraktı boşluğa
söndü güneş, karardı yeryüzü bütün
zaman durdu
bir adam düştü galata kulesi’nden
bu adam benim oğlumdu
“açarken ufkunda güller alevden”
çıktı, her günkü gibi gülerek evden
kimseye belli etmedi içindeki yangını
yürüdü, kendinden emin
sonsuzluğa doğru
galata kulesi’nde bekliyordu ecel
bir fincan kahve, bir kadeh konyak
ölüm yolcusunun son arzusu buydu
bir adam düştü galata kulesi’nden
bu adam benim oğlumdu
küçüktü bir zaman
kucağıma alır ninniler söylerdim ona
“uyu oğlum, uyu oğlum, ninni”
bir daha uyanmamak üzere uyudu vedat
6 haziran 1973
galata kulesi’nden bir adam attı kendini
bu nankör insanlara
bu kalleş dünyaya inat
şimdi yine bir ninni söylüyorum ona
“uyan oğlum, uyan oğlum, uyan vedat”.
ümit yaşar oğuzcan - galata kulesi
pırıl pırıl bir yaz günüydü
aydınlıktı, güzeldi dünya
bir adam düştü o gün galata kulesi’nden
kendini bir anda bıraktı boşluğa
ömrünün baharında
bütün umutlarıyla birlikte
paramparça oldu
bir adam benim oğlumdu...
gencecikti vedat
ışıl ışıldı gözleri
içi
bütün insanlar için sevgiyle doluydu
çıktı apansız o dönülmez yolculuğa
kendini bir anda bıraktı boşluğa
söndü güneş, karardı yeryüzü bütün
zaman durdu
bir adam düştü galata kulesi’nden
bu adam benim oğlumdu
“açarken ufkunda güller alevden”
çıktı, her günkü gibi gülerek evden
kimseye belli etmedi içindeki yangını
yürüdü, kendinden emin
sonsuzluğa doğru
galata kulesi’nde bekliyordu ecel
bir fincan kahve, bir kadeh konyak
ölüm yolcusunun son arzusu buydu
bir adam düştü galata kulesi’nden
bu adam benim oğlumdu
küçüktü bir zaman
kucağıma alır ninniler söylerdim ona
“uyu oğlum, uyu oğlum, ninni”
bir daha uyanmamak üzere uyudu vedat
6 haziran 1973
galata kulesi’nden bir adam attı kendini
bu nankör insanlara
bu kalleş dünyaya inat
şimdi yine bir ninni söylüyorum ona
“uyan oğlum, uyan oğlum, uyan vedat”.
ümit yaşar oğuzcan - galata kulesi
devamını gör...
1405.
gönül güzeli
bahar yeşilinde, kar beyazında,
alda sevdim seni gönül güzeli.
yâre can sunarken aşk ayazında,
gülde sevdim seni gönül güzeli.
dağ başında elvan çiçek gezerken,
şehre inip yürek yürek gezerken,
kovanından âb-ı hayat sızarken,
balda sevdim seni gönül güzeli.
söz ırmağı dudağından akardı,
her damladan inci mercan çıkardı,
nefesin gülistan, sesin bahardı,
dilde sevdim seni gönül güzeli.
vefâ dağlarında bir alperendin,
şehri şâd eyleyen âhi evren’din,
sevgi bahçesinde yediverendin,
dalda sevdim seni gönül güzeli.
yürek saflığında bir türkmen halı,
hoşgörü nakışlı muhabbet şalı,
mevlâna misali, yunus edâlı
hâlde sevdim seni gönül güzeli...
bestami yazgan
bahar yeşilinde, kar beyazında,
alda sevdim seni gönül güzeli.
yâre can sunarken aşk ayazında,
gülde sevdim seni gönül güzeli.
dağ başında elvan çiçek gezerken,
şehre inip yürek yürek gezerken,
kovanından âb-ı hayat sızarken,
balda sevdim seni gönül güzeli.
söz ırmağı dudağından akardı,
her damladan inci mercan çıkardı,
nefesin gülistan, sesin bahardı,
dilde sevdim seni gönül güzeli.
vefâ dağlarında bir alperendin,
şehri şâd eyleyen âhi evren’din,
sevgi bahçesinde yediverendin,
dalda sevdim seni gönül güzeli.
yürek saflığında bir türkmen halı,
hoşgörü nakışlı muhabbet şalı,
mevlâna misali, yunus edâlı
hâlde sevdim seni gönül güzeli...
bestami yazgan
devamını gör...
1406.
karşında ben pervaneyem,
sen şem-i tabansın bana...
aşkınla ben divaneyem,
sen afet-i cansın bana!
cevr-u cefa, kahr-u sitem,
mir-i vefa, cür-ü kerem...
ben ben değil fermanınem,
sen şah-ı sultansın bana!
zülfüne gönlüm bestedir,
ahım göğe, peyivestedir...
canan, muhibbi hastadir,
sen derde dermansın bana...
- kanuni sultan süleyman.
sen şem-i tabansın bana...
aşkınla ben divaneyem,
sen afet-i cansın bana!
cevr-u cefa, kahr-u sitem,
mir-i vefa, cür-ü kerem...
ben ben değil fermanınem,
sen şah-ı sultansın bana!
zülfüne gönlüm bestedir,
ahım göğe, peyivestedir...
canan, muhibbi hastadir,
sen derde dermansın bana...
- kanuni sultan süleyman.
devamını gör...
1407.
"bir mavi kuş var yüreğimde
çıkmaya can atan
ama ben ondan güçlüyüm, kal,
diyorum ona, kimsenin
seni görmesine izin veremem.
bir mavi kuş var yüreğimde
çıkmaya can atan
ama viski döküyorum üstüne
sigara dumanına
boğuyorum,
fahişeler, barmenler ve
bakkal çırakları hiçbir zaman
bilmiyorlar onun orada
olduğunu.
bir mavi kuş var yüreğimde
çıkmaya can atan
ama ben ondan güçlüyüm,
yat lan aşağı, diyorum ona,
ocağıma incir dikmek mi
niyetin? avrupa'daki kitap
satışlarımı sabote etmek mi?
bir mavi kuş var yüreğimde
çıkmaya can atan
ama zekiyim, sadece
geceleri izin veriyorum çıkmasına,
herkes yattıktan sonra.
orada olduğunu biliyorum, derim
ona, kederlenme
artık.sonra yerine koyarım yine
ama hafifçe öter
tamamen ölmesine de izin
vermiyorum
ve birlikte uyuyoruz
gizli antlaşmamızla
ve insanı ağlatacak kadar
güzel, ama ben
ağlamam, ya
siz?". charles bukowski.
çıkmaya can atan
ama ben ondan güçlüyüm, kal,
diyorum ona, kimsenin
seni görmesine izin veremem.
bir mavi kuş var yüreğimde
çıkmaya can atan
ama viski döküyorum üstüne
sigara dumanına
boğuyorum,
fahişeler, barmenler ve
bakkal çırakları hiçbir zaman
bilmiyorlar onun orada
olduğunu.
bir mavi kuş var yüreğimde
çıkmaya can atan
ama ben ondan güçlüyüm,
yat lan aşağı, diyorum ona,
ocağıma incir dikmek mi
niyetin? avrupa'daki kitap
satışlarımı sabote etmek mi?
bir mavi kuş var yüreğimde
çıkmaya can atan
ama zekiyim, sadece
geceleri izin veriyorum çıkmasına,
herkes yattıktan sonra.
orada olduğunu biliyorum, derim
ona, kederlenme
artık.sonra yerine koyarım yine
ama hafifçe öter
tamamen ölmesine de izin
vermiyorum
ve birlikte uyuyoruz
gizli antlaşmamızla
ve insanı ağlatacak kadar
güzel, ama ben
ağlamam, ya
siz?". charles bukowski.
devamını gör...
1408.
ayrılık ne biliyor musun?
ne araya yolların girmesi
ne kapanan kapılar
ne yıldız kayması gecede, ne güz
ne ceplerde tren tarifesi
ne de turna katarı gökte
insanın içini dökmekten vazgeçmesi ayrılık!
şükrü erbaş
ne araya yolların girmesi
ne kapanan kapılar
ne yıldız kayması gecede, ne güz
ne ceplerde tren tarifesi
ne de turna katarı gökte
insanın içini dökmekten vazgeçmesi ayrılık!
şükrü erbaş
devamını gör...
1409.
geleceğim bekle dedi gitti
ben beklemedim, o da gelmedi.
ölüm gibi bir şey oldu
ama kimse ölmedi..
-özdemir asaf
ben beklemedim, o da gelmedi.
ölüm gibi bir şey oldu
ama kimse ölmedi..
-özdemir asaf
devamını gör...
1410.
ne güzel şey hatırlamak seni:
bir mavi kumaşın üstünde unutulmuş olan elin
ve saçlarında
vakur yumuşaklığı canımın içi istanbul toprağının...
içimde ikinci bir insan gibidir
seni sevmek saadeti...
bir mavi kumaşın üstünde unutulmuş olan elin
ve saçlarında
vakur yumuşaklığı canımın içi istanbul toprağının...
içimde ikinci bir insan gibidir
seni sevmek saadeti...
devamını gör...
1411.
"uyanıp içimin sesine,
varsın bozuk olsun pusula.
sular nereye götürürse…
karalar çok sınırlıdır,
dünya denizden ibaret,
vira demir, eyvallah!
varsın sizin olsun,
rüşvetli, pet şişeli, kasvetli,
dolarlı, deutsch mark’lı,
multi-mega medyalı,
hem aids’li, hem nükleer bombalı,
hem kardeş kavgalı,
terbiyesiz, kültürsüz, saygısız,
denizinde sebzeler yüzen,
yeşili traji-keltoş!
çimentosu göğü delen,
gökdelenler arasından denize bakan,
çok arabesk…
ne zırvalasam rap…
çalışmak çok ayıp,
hırsızlık grekoromen,
kenefleri denize akan dünyanız,
varsın sizin olsun.
güneş doğdu, gök günaydın turuncu,
henüz ortada yok huzur bilinci.
içimden gelen garip bir ses,
al demiri git diyor.
içimden garip bir ses
sen sonunu bekleme!
tez elden al demiri,
gün doğarken git diyor."*
varsın bozuk olsun pusula.
sular nereye götürürse…
karalar çok sınırlıdır,
dünya denizden ibaret,
vira demir, eyvallah!
varsın sizin olsun,
rüşvetli, pet şişeli, kasvetli,
dolarlı, deutsch mark’lı,
multi-mega medyalı,
hem aids’li, hem nükleer bombalı,
hem kardeş kavgalı,
terbiyesiz, kültürsüz, saygısız,
denizinde sebzeler yüzen,
yeşili traji-keltoş!
çimentosu göğü delen,
gökdelenler arasından denize bakan,
çok arabesk…
ne zırvalasam rap…
çalışmak çok ayıp,
hırsızlık grekoromen,
kenefleri denize akan dünyanız,
varsın sizin olsun.
güneş doğdu, gök günaydın turuncu,
henüz ortada yok huzur bilinci.
içimden gelen garip bir ses,
al demiri git diyor.
içimden garip bir ses
sen sonunu bekleme!
tez elden al demiri,
gün doğarken git diyor."*
devamını gör...
1412.
eflâtun gözlerin olduğunu bilmiyordum
gece yarısını yaşamaktan yorgunum...
attilâ ilhan - kaptan.
gece yarısını yaşamaktan yorgunum...
attilâ ilhan - kaptan.
devamını gör...
1413.
ah, ben ölünce neler söyletecekler sana:
ne buldun diyecekler, onun nesini sevdin?
iyisi mi, sevgilim, sen hepten yan çiz bana,
zaten bende ne arar senin değer dediğin.
meğer ki uydurduğun erdemli yalanlarla
hiç lâyık olmadığım şeyler yakıştırasın,
cimri gerçeğin vermek istediğinden fazla
bu ölüye, ardından, övgüler yağdırasın.
ah, belki gerçek sevgin görünür diye sahte,
istemem aşk uğruna yalancıktan övmeni;
adımı da gömsünler cesedinle birlikte
yaşamasın; ne beni utandırsın, ne seni.
utanıyorum işte bunlara yol açmaktan:
hiç değer taşımayan şeylerden sen de utan.
72. sone, william shakespeare
ne buldun diyecekler, onun nesini sevdin?
iyisi mi, sevgilim, sen hepten yan çiz bana,
zaten bende ne arar senin değer dediğin.
meğer ki uydurduğun erdemli yalanlarla
hiç lâyık olmadığım şeyler yakıştırasın,
cimri gerçeğin vermek istediğinden fazla
bu ölüye, ardından, övgüler yağdırasın.
ah, belki gerçek sevgin görünür diye sahte,
istemem aşk uğruna yalancıktan övmeni;
adımı da gömsünler cesedinle birlikte
yaşamasın; ne beni utandırsın, ne seni.
utanıyorum işte bunlara yol açmaktan:
hiç değer taşımayan şeylerden sen de utan.
72. sone, william shakespeare
devamını gör...
1414.
aralarından geçiyorum
hiç kimse el-ele değil
herkes kendine dönmüş diyorum.
birkaçının içine bakıyorum
hiç kimse kendisiyle barışık değil.
herkese kendimi anlatıyorum
kime kendimi anlatsam şaşırıyor
kendimi kime anlatacağım şaşırıyorum
hiçkimse ilkin kendine alışık değil.
özdemir asaf
hiç kimse el-ele değil
herkes kendine dönmüş diyorum.
birkaçının içine bakıyorum
hiç kimse kendisiyle barışık değil.
herkese kendimi anlatıyorum
kime kendimi anlatsam şaşırıyor
kendimi kime anlatacağım şaşırıyorum
hiçkimse ilkin kendine alışık değil.
özdemir asaf
devamını gör...
1415.
“dünler özlenir
yarınlar beklenir
bugünler heba edilir...”
yarınlar beklenir
bugünler heba edilir...”
devamını gör...
1416.
janyajanya
devamını gör...
1417.
"sonra aramıza şehirler girecek,
hiç karşılaşmayacağız.
tesadüfler bile bir araya getiremeyecek.
sonra da belki birimiz öleceğiz,
diğerimiz hiç bilmeyecek."
|nazım hikmet
hiç karşılaşmayacağız.
tesadüfler bile bir araya getiremeyecek.
sonra da belki birimiz öleceğiz,
diğerimiz hiç bilmeyecek."
|nazım hikmet
devamını gör...
1418.
şu kavga bir bitse dersin,
acıkmasam dersin,
yorulmasam dersin;
çişim gelmese dersin,
uykum gelmese dersin;
ölsem desene!
acıkmasam dersin,
yorulmasam dersin;
çişim gelmese dersin,
uykum gelmese dersin;
ölsem desene!
devamını gör...
1419.
eylül'dü
dalından kopan yaprakların
sararan yanlarına yazdım adını
sahte bir gülüşten ibarettin oysa.
ve hiç bilmedin ellerimin soğuğunu.
eylül'dü.
di ‘li geçmiş bir zamandı yaşadığımız
adımlarımızın kısalığı bundandı
bundandı gözlerimin durgunluğu.
sarı sıcak cümlelerde sözün kadar yalan,
ellerin kadar ıssız,
sen kadar zamansız molalar veriyordum
ve çocuksu bir bencillikti hüznümüz.
eylül'dü.
izlerini çizdiği zaman ansızın gidişin,
şimdi yoktu bir anlamı suskunluğun.
çırılçıplak kalakaldım sessizliğin orta yerinde.
sonra sesime yankı vermeyen uçurumlar kıyısında yürüdüm bir zaman
en çok sesini aradım.
gözlerinse asılı bıraktığın yerdeydiler hala.
gözlerini sildi zaman..
dedim ya…
eylül'dü.
savruluşu bundandı kimsesizliğimin….
cemal süreya
dalından kopan yaprakların
sararan yanlarına yazdım adını
sahte bir gülüşten ibarettin oysa.
ve hiç bilmedin ellerimin soğuğunu.
eylül'dü.
di ‘li geçmiş bir zamandı yaşadığımız
adımlarımızın kısalığı bundandı
bundandı gözlerimin durgunluğu.
sarı sıcak cümlelerde sözün kadar yalan,
ellerin kadar ıssız,
sen kadar zamansız molalar veriyordum
ve çocuksu bir bencillikti hüznümüz.
eylül'dü.
izlerini çizdiği zaman ansızın gidişin,
şimdi yoktu bir anlamı suskunluğun.
çırılçıplak kalakaldım sessizliğin orta yerinde.
sonra sesime yankı vermeyen uçurumlar kıyısında yürüdüm bir zaman
en çok sesini aradım.
gözlerinse asılı bıraktığın yerdeydiler hala.
gözlerini sildi zaman..
dedim ya…
eylül'dü.
savruluşu bundandı kimsesizliğimin….
cemal süreya
devamını gör...
1420.
bir yangından kaçar gibi kaçardım kendimden
gittiğim her yere gözlerin gelmeseydi eğer
ben senin en çok çocuk yanlarını sevdim
bir köpeğe dokunmanı, sevgiyle bakmanı
özgürlüğünü, kızıl saçlarını, gülen gözlerini
ve bir köpeğin mahzun bakışlarında
ürkek duruşunda, yüzünde açan kızıl gülleri sevdim
çünkü sen atlantis'tin, sebebimdin
çünkü sen yirmibin yıl önceden kaderimdin
sevgimdin, duygularımdın, çayır çimenimdin
bir çift kuşumdun, serçemdin
çünkü sen gören gözlerim, çiğdem çiçeğim
kırık kanadım, seven gülüşlerimdin
ve sen arruv musun diyen çekik gözlüm
kadınımdın, kadınım
okyanusa düşmüş yüreğim boğulmazdı
tuzlu sulara parmaklarını dokunsaydın eğer
bir salıncakta sallanmadan hayata
binemeden bir kere atlıkarıncaya
ve kayamadan kaydıraktan aşağıya
sonra gülemeden bir palyaçonun yüzünde
el ele tutuşup yürüyemeden senle hayata
dokunmadan bir güle, bir de ellerine
bir de gözlerine bakamadan ölürsem
nazlı kuğum, ürkeğim, ceylanım, yalnızım
yabanıl türküm, inadım, öfkelim, isyankarım
hadi tut ellerimden, ufka beraber bakalım
beraber özleyip, beraber sevip, beraber yaşayalım
kahrın bizden uzak olduğu iklimlerde
hadi tut ellerimden üzülme, hadi dert etme, tükenme
kalbi yaralı, kaşı karalı ceylan
bu alemi çoktan terk ederdim
bütün sokakları, caddeleri, şehirleri, ülkeleri yakmak
seni unutturabilseydi eğer bende yazılı ceylan
ben senin en çok çocuk yanlarını sevdim
zıp zıp zıplayan sonra dudak büken
göz süzen ama hiç küsmeyen kalbini sevdim (kalbi yaralı ceylan)
çünkü sen su kadar berrak, sel kadar öfkeli (kaşı karalı ceylan)
ve ormanlar kadar kalabalık ve bir o kadar yalnız (bende yazılı ceylan)
kızıl bir yangındın kalbimde (gitme yaralı ceylan)
gitme ey yaralı ceylan (kalbi yaralı ceylan)
üzülme kızıl perim, umudunu yitirme (kaşı karalı ceylan)
dalıp dalıp gitme uzaklara (bende yazılı ceylan)
unutma ki hep yanındayım
hani her soluğunu aldığın anda (gitme yaralı ceylan)
ve her göz kapağını açıp kapattığında
yani kalbinde yaralı ceylan
yanı başında, dizlerinin dibinde
sağlıkta, hastalıkta, sevinçte, kederde
yani her anında yanındayım
yine unutma kızılım, yeter ki seslen
çığlığın olur gelirim, yeter ki sen he de
yakar yıkar, ölümlere bu canı atar gelirim
biliyorsun sen benim son kadınım
sen benim aşkım, sen benim canım
sen benim, sen benim her şeyimsin
seni sevmek mi, delisin, ölürüm
sakın çıkartma aklından, ölürüm
seni seviyorum, seni seviyorum, seni seviyorum
bir yangından kaçar gibi kaçardım kendimden
gittiğim her yere gözlerin gelmeseydi eğer...
devamını gör...