3121.
en sevdiklerimden;
kadının hası güle benzer…
rengiyle,
kokusuyla,
dikeniyle…
şımarıklığın da hakkını verir…
ağır başlı tebessümleri olur bir de...
gerçek bir kadın şiir gibi olur,
mey gibi olur,
ömür gibi olur...
can yücel
kadının hası güle benzer…
rengiyle,
kokusuyla,
dikeniyle…
şımarıklığın da hakkını verir…
ağır başlı tebessümleri olur bir de...
gerçek bir kadın şiir gibi olur,
mey gibi olur,
ömür gibi olur...
can yücel
devamını gör...
3122.
"namert gavur höykürmesi
hacı-anan angela merkel.
bir de bunun finkeli var idi,
hakikaten ne oldu lan
ab de fink atan, finkel?
mevlaya değil,
avroya, dolara açıldı el!
nedamet getirme;
gelecek isen de
bize illa ki, nasuh tövbesi ile gel!."
hacı-anan angela merkel.
bir de bunun finkeli var idi,
hakikaten ne oldu lan
ab de fink atan, finkel?
mevlaya değil,
avroya, dolara açıldı el!
nedamet getirme;
gelecek isen de
bize illa ki, nasuh tövbesi ile gel!."
devamını gör...
3123.
“bin öpücük ver bana, sonra yüz,
sonra bin daha, sonra bir yüz,
hiç durmadan bin öpücük daha ver,"
antikçağ şiiri de böyle oluyor işte. catullus biricik lesbia'sına yani clodia'sına yazmış.
devamını gör...
3124.
çöldə çiçək oldum, çəməndə naxış,
şimşəkdə od oldum, buludda yağış.
sirli bir göz gördüm, nurlu bir baxış,
çevrildim çeşməyə, qarışdım çaya,
səni sevmək üçün gəldim dünyaya.
mən min il əvvəl də gələ bilərdim,
min ildən sonra da ölə bilərdim.
zamanı başqa cür hesablayardım,
vaxtı başqa cürə bölə bilərdim.
düşüb sən doğulan həftəyə, aya,
səni sevmək üçün geldim dünyaya.
səsini eşitdim, səsdən səs aldım,
şaqraq gülüşündən güc, həvəs aldım.
sən nəfəsim oldun, mən nəfəs aldım,
muştuluq verdilər günəşə, aya,
səni sevmək üçün gəldim dünyaya.
neçə dinsizləri dinə gətirdim,
qorudum sünbülü dənə gətirdim,
könlümdə nə varsa, sənə gətirdim.
mənim yollarımı kəsə bilmədi
nə sərhəd, nə dəmir, nə daş, nə qaya,
səni sevmək üçün gəldim dünyaya.
məcnun da, kərəm də, fərhad da mənəm,
şirinə, leyliyə qanad da mənəm,
ölüm də, sevgi də, həyat da mənəm
şükür yaradanın verdiyi paya,
səni sevmək üçün gəldim dünyaya.
(bkz: zəlimxan yaqub)
şimşəkdə od oldum, buludda yağış.
sirli bir göz gördüm, nurlu bir baxış,
çevrildim çeşməyə, qarışdım çaya,
səni sevmək üçün gəldim dünyaya.
mən min il əvvəl də gələ bilərdim,
min ildən sonra da ölə bilərdim.
zamanı başqa cür hesablayardım,
vaxtı başqa cürə bölə bilərdim.
düşüb sən doğulan həftəyə, aya,
səni sevmək üçün geldim dünyaya.
səsini eşitdim, səsdən səs aldım,
şaqraq gülüşündən güc, həvəs aldım.
sən nəfəsim oldun, mən nəfəs aldım,
muştuluq verdilər günəşə, aya,
səni sevmək üçün gəldim dünyaya.
neçə dinsizləri dinə gətirdim,
qorudum sünbülü dənə gətirdim,
könlümdə nə varsa, sənə gətirdim.
mənim yollarımı kəsə bilmədi
nə sərhəd, nə dəmir, nə daş, nə qaya,
səni sevmək üçün gəldim dünyaya.
məcnun da, kərəm də, fərhad da mənəm,
şirinə, leyliyə qanad da mənəm,
ölüm də, sevgi də, həyat da mənəm
şükür yaradanın verdiyi paya,
səni sevmək üçün gəldim dünyaya.
(bkz: zəlimxan yaqub)
devamını gör...
3125.
devamını gör...
3126.
keşke batıl inançlara sahip olsaydım.
elim kaşınınca para gelecek deseydim,
mesela kalbim kaşınıyor gibi yapsaydım da
sen gelseydin.
küçük iskender
elim kaşınınca para gelecek deseydim,
mesela kalbim kaşınıyor gibi yapsaydım da
sen gelseydin.
küçük iskender
devamını gör...
3127.
uçurumun kenarındayım hızır
gülce bir davet mecaz değil maraz değil
gülce bir afet peri değil huri değil
gülce beyaz sihir gülce ölümcül naz
buram buram zehir yar yüzünde infaz
bir gamzelik rüzgar yetecek
ha itti beni ha itecek
güzelliğin zulme çaldığı sınır
uçurumun kenarındayım hızır
ben fakir en hakir bin taksir
ateşten kalleşten mızrakla gürzden
dabbetül arzdan deccaldan yedi düvelden
korku nedir bilmeyen ben
tir tir titriyorum gülceden
ödüm patlıyor gülceye bakmaktan
nutkum tutuluyor ürperiyorum
saniyeler gözlerimde birer can
her saniyede bir can veriyorum
uçurumun kenarındayım hızır
güzelliğin zulme çaldığı sınır
başım döner beynim bulanır
el etmez gel etmez
gülcem uzaktan dolanır
uçurumun kenarındayım hızır
gülce bir davet mecaz değil maraz değil
gülce bir afet peri değil huri değil
gülce beyaz sihir gülce ölümcül naz
buram buram zehir yar yüzünde infaz
gülce bir davet mecaz değil maraz değil
gülce bir afet peri değil huri değil
gülce beyaz sihir gülce ölümcül naz
buram buram zehir yar yüzünde infaz
bir gamzelik rüzgar yetecek
ha itti beni ha itecek
güzelliğin zulme çaldığı sınır
uçurumun kenarındayım hızır
ben fakir en hakir bin taksir
ateşten kalleşten mızrakla gürzden
dabbetül arzdan deccaldan yedi düvelden
korku nedir bilmeyen ben
tir tir titriyorum gülceden
ödüm patlıyor gülceye bakmaktan
nutkum tutuluyor ürperiyorum
saniyeler gözlerimde birer can
her saniyede bir can veriyorum
uçurumun kenarındayım hızır
güzelliğin zulme çaldığı sınır
başım döner beynim bulanır
el etmez gel etmez
gülcem uzaktan dolanır
uçurumun kenarındayım hızır
gülce bir davet mecaz değil maraz değil
gülce bir afet peri değil huri değil
gülce beyaz sihir gülce ölümcül naz
buram buram zehir yar yüzünde infaz
devamını gör...
3128.
zabah oldu zabah!
zabağanan ne bırakacan onu de hele...
zabağanan ne bırakacan onu de hele...
devamını gör...
3129.
emine diye bir deli
bilmem onla ne etmeli
ruhu daralmış pek belli
bilmem bir deva var mıdır?
hiç durmaz çenesi eli
boyu da bir metre elli
sıra dağ olmuş dertleri
acep bir umut var mıdır?
bilmem onla ne etmeli
ruhu daralmış pek belli
bilmem bir deva var mıdır?
hiç durmaz çenesi eli
boyu da bir metre elli
sıra dağ olmuş dertleri
acep bir umut var mıdır?
devamını gör...
3130.
ne içindeyim zamanın
ne içindeyim zamanın,
ne de büsbütün dışında;
yekpare, geniş bir anın
parçalanmaz akışında.
bir garip rüya rengiyle
uyuşmuş gibi her şekil,
rüzgarda uçan tüy bile
benim kadar hafif değil.
başım sükutu öğüten
uçsuz bucaksız değirmen;
içim muradına ermiş
abasız, postsuz bir derviş.
kökü bende bir sarmaşık
olmuş dünya sezmekteyim,
mavi, masmavi bir ışık
ortasında yüzmekteyim.
ahmet hamdi tanpınar
ne içindeyim zamanın,
ne de büsbütün dışında;
yekpare, geniş bir anın
parçalanmaz akışında.
bir garip rüya rengiyle
uyuşmuş gibi her şekil,
rüzgarda uçan tüy bile
benim kadar hafif değil.
başım sükutu öğüten
uçsuz bucaksız değirmen;
içim muradına ermiş
abasız, postsuz bir derviş.
kökü bende bir sarmaşık
olmuş dünya sezmekteyim,
mavi, masmavi bir ışık
ortasında yüzmekteyim.
ahmet hamdi tanpınar
devamını gör...
3131.
her şey yapılabilir bir beyaz kâğıt ile:
bir senet örneğin, bir kira kontratı mesela...
bir aşkın infazı için dilekçe veya artık durmanın mümkün olmadığı o mertebeye veda; belki de bir istifa mektubu yazılabilir.
her şey yapılabilir bir beyaz kâğıt ile:
bir doktorun o efsunlu reçetesi mesela;
"yaşasın" mı diyor, "geçmiş olsun" mu?
tam bir muamma o beyaz boşlukta.
üzerine bir hıyar resmi çizip "pasaport" diyebilirsin sınır kapısında,
belki polis güler de geçerim...
bir fotoğraf niyetine, kendi gölgeni çizersin kenarına;
"bakın, ben aslında buyum" der gibi; biraz silik, biraz yarım.
sınırlar kalındır ama kâğıt incedir; yırtarsın, bir bakmışsın öte yandasın, iş bu ya...
bir rütbe çizer omuzlarına iliştirirsin iğneyle;
kendi odanın mareşali, koridorların tek hâkimi...
çöp kovasına "yarın gel başla" emri verirsin ciddiyetle,
nasılsa kâğıt susar, kova da itiraz etmez bu akıllıya.
her şey yapılabilir bir beyaz kâğıt ile:
üstüne "seni seviyorum" yazar, sonra ucundan bir parça koparırsın;
çünkü sevginin tamamı ağır gelir, bir lokma kalsın istersin kenarda.
bazen de bir sınav kâğıdında ter dökersin hiç bilmediğin sorulara,
adını yazar çıkarsın; "en azından kim olduğumu biliyorum" tesellisiyle,sıfır alacağını bilerek, sırıta sırıta...
her şey yapılabilir bir beyaz kâğıt ile:
yırtıp küçük parçalar yaparsın bazen konfeti niyetine;
kendi yalnızlığını kutlarsın mutfağın ortasında.
bir gemi yapıp bırakırsın bir su birikintisine;
kaptanısındır ama gidemezsin o kâğıt geminin rotasında.
bir uçak yapıp fırlatırsın yükseğe..
üzerinde "her şey çok güzel olsa ne" yazar / senin için hayat artık sadece o satırlarda "yazar".
gider bir çöp konteynerinin kenarına dalar, olsun... uçması bile yeter o an sana, düşmesi zaten bu hayatın kuralıysa ne yazar!
bir senet örneğin, bir kira kontratı mesela...
bir aşkın infazı için dilekçe veya artık durmanın mümkün olmadığı o mertebeye veda; belki de bir istifa mektubu yazılabilir.
her şey yapılabilir bir beyaz kâğıt ile:
bir doktorun o efsunlu reçetesi mesela;
"yaşasın" mı diyor, "geçmiş olsun" mu?
tam bir muamma o beyaz boşlukta.
üzerine bir hıyar resmi çizip "pasaport" diyebilirsin sınır kapısında,
belki polis güler de geçerim...
bir fotoğraf niyetine, kendi gölgeni çizersin kenarına;
"bakın, ben aslında buyum" der gibi; biraz silik, biraz yarım.
sınırlar kalındır ama kâğıt incedir; yırtarsın, bir bakmışsın öte yandasın, iş bu ya...
bir rütbe çizer omuzlarına iliştirirsin iğneyle;
kendi odanın mareşali, koridorların tek hâkimi...
çöp kovasına "yarın gel başla" emri verirsin ciddiyetle,
nasılsa kâğıt susar, kova da itiraz etmez bu akıllıya.
her şey yapılabilir bir beyaz kâğıt ile:
üstüne "seni seviyorum" yazar, sonra ucundan bir parça koparırsın;
çünkü sevginin tamamı ağır gelir, bir lokma kalsın istersin kenarda.
bazen de bir sınav kâğıdında ter dökersin hiç bilmediğin sorulara,
adını yazar çıkarsın; "en azından kim olduğumu biliyorum" tesellisiyle,sıfır alacağını bilerek, sırıta sırıta...
her şey yapılabilir bir beyaz kâğıt ile:
yırtıp küçük parçalar yaparsın bazen konfeti niyetine;
kendi yalnızlığını kutlarsın mutfağın ortasında.
bir gemi yapıp bırakırsın bir su birikintisine;
kaptanısındır ama gidemezsin o kâğıt geminin rotasında.
bir uçak yapıp fırlatırsın yükseğe..
üzerinde "her şey çok güzel olsa ne" yazar / senin için hayat artık sadece o satırlarda "yazar".
gider bir çöp konteynerinin kenarına dalar, olsun... uçması bile yeter o an sana, düşmesi zaten bu hayatın kuralıysa ne yazar!
devamını gör...
3132.
çok yogacı kadınlar tanıdım
yılandılar...
-mazer doğan
yılandılar...
-mazer doğan
devamını gör...
3133.
edebinle yat
edebiyat.
mıhllettin abi
edebiyat.
mıhllettin abi
devamını gör...
3134.
herkesin herkesten biraz almak istediği bu çağda/ sen birinin her şeyi olmak istiyorsun/
birinin/
ama her şeyi/
seyyidhan kömürcü - yastığının altındaki muska mektubu
birinin/
ama her şeyi/
seyyidhan kömürcü - yastığının altındaki muska mektubu
devamını gör...
3135.
aman, kendini asmış yüz kiloluk bir zenci,
üstelik gece inmiş, ses gelmiyor kümesten;
ben olsam utanırım, bu ne biçim öğrenci?
hem dersini bilmiyor, hem de şişman herkesten
iyi nişan alırdı kendini asan zenci,
bira içmez ağlardı, babası değirmenci,
sizden iyi olmasın, boşanmada birinci
çok canım sıkılıyor, kuş vuralım istersen
ülkü tamer
üstelik gece inmiş, ses gelmiyor kümesten;
ben olsam utanırım, bu ne biçim öğrenci?
hem dersini bilmiyor, hem de şişman herkesten
iyi nişan alırdı kendini asan zenci,
bira içmez ağlardı, babası değirmenci,
sizden iyi olmasın, boşanmada birinci
çok canım sıkılıyor, kuş vuralım istersen
ülkü tamer
devamını gör...
3136.
.
devamını gör...
3137.
yeniden doğmayı öğrenen dolunay gibiyim aslında.
tam değil,
eksik de değil.
sanki gökyüzü bir süreliğine beni unutmuş da,
sonra hatırlayıp
ışığını parça parça bana geri vermiş gibi.
deniz bunu çok derinden biliyor.
bu yüzden her gece,
kimse fark etmezken,
yüzeyine düşen gümüş izlerini saklıyor benim için.
bir kıyıda oturuyorum.
elimdeki kadehte kırmızı bir şarap,
içimde yıllardır kimseye tam anlatamadığım
birkaç deprem,
birkaç veda,
birkaç yarım kalmış şehir.
kadehimi dudaklarıma götürdüğümde
şarap değil de
zamanın kendisi eksiliyor sanki.
ve sonra sigaramı yakıyorum.
çakmağın alevi,
bir anlığına gözlerimde beliriyor.
küllerimden çıkmaya çalışan biri değilim ki ben, çok gereksiz bu hüzün.
ben,
yanmış olmasına rağmen
içimdeki koru kimseye vermemiş, o alevi saklamış biriyim.
o yüzden bazı insanlar beni güçlü sanıyor.
oysa güç değil bu.
bu,
bütün kayıplara rağmen
bir köpeğin başını okşayabilmek.
bir ağacın gölgesinde kahve içmek isteyebilmek.
hâlâ dünyayı görmek istemek.
hâlâ inanmak.
dolunay denize vurdukça
suyun üzerinde ikinci bir gökyüzü oluşuyor.
ben de biraz öyleyim aslında.
insanların gördüğü ben var.
bir de geceleri ortaya çıkan,
kimsenin tam ulaşamadığı benliğim.
biri konuşuyor.
diğeri düşünüyor.
biri gülümsüyor.
diğeri çok uzaklara bakıyor.
ve bazen,
denize yansıyan ayla
bana benzeyen o ikinci benliğimin
aynı şey olduğunu düşünüyorum:
ikisi de aslında gökyüzüne ait.
sadece bir süreliğine
suya düşmüşler.
ve gece ilerledikçe,
şarabın son yudumu da bittiğinde,
sigaramdan ince bir duman yükseliyor.
ay biraz daha tamamlanıyor.
deniz biraz daha sakinleşiyor.
ben biraz daha kendime dönüyorum.
-ikati
tam değil,
eksik de değil.
sanki gökyüzü bir süreliğine beni unutmuş da,
sonra hatırlayıp
ışığını parça parça bana geri vermiş gibi.
deniz bunu çok derinden biliyor.
bu yüzden her gece,
kimse fark etmezken,
yüzeyine düşen gümüş izlerini saklıyor benim için.
bir kıyıda oturuyorum.
elimdeki kadehte kırmızı bir şarap,
içimde yıllardır kimseye tam anlatamadığım
birkaç deprem,
birkaç veda,
birkaç yarım kalmış şehir.
kadehimi dudaklarıma götürdüğümde
şarap değil de
zamanın kendisi eksiliyor sanki.
ve sonra sigaramı yakıyorum.
çakmağın alevi,
bir anlığına gözlerimde beliriyor.
küllerimden çıkmaya çalışan biri değilim ki ben, çok gereksiz bu hüzün.
ben,
yanmış olmasına rağmen
içimdeki koru kimseye vermemiş, o alevi saklamış biriyim.
o yüzden bazı insanlar beni güçlü sanıyor.
oysa güç değil bu.
bu,
bütün kayıplara rağmen
bir köpeğin başını okşayabilmek.
bir ağacın gölgesinde kahve içmek isteyebilmek.
hâlâ dünyayı görmek istemek.
hâlâ inanmak.
dolunay denize vurdukça
suyun üzerinde ikinci bir gökyüzü oluşuyor.
ben de biraz öyleyim aslında.
insanların gördüğü ben var.
bir de geceleri ortaya çıkan,
kimsenin tam ulaşamadığı benliğim.
biri konuşuyor.
diğeri düşünüyor.
biri gülümsüyor.
diğeri çok uzaklara bakıyor.
ve bazen,
denize yansıyan ayla
bana benzeyen o ikinci benliğimin
aynı şey olduğunu düşünüyorum:
ikisi de aslında gökyüzüne ait.
sadece bir süreliğine
suya düşmüşler.
ve gece ilerledikçe,
şarabın son yudumu da bittiğinde,
sigaramdan ince bir duman yükseliyor.
ay biraz daha tamamlanıyor.
deniz biraz daha sakinleşiyor.
ben biraz daha kendime dönüyorum.
-ikati
devamını gör...
3138.
geçenlerde azerbaycan dilinde paylaşmıştım, umarım anlıyorsunuzdur. çünkü pek anlamıyorsunuz gibi ama muazzam şiir.
mən səni unuda bilmirəm, axı
unutsam nələri unudam gərək
göylərə baxmışıq aylı gecədə
unutsam göyləri unudam gərək!
dənizi unudum, ya dalğaları?
xatirən yadımdan çıxaydı barı
payızda xəzanı, qışdasa qarı
baharda gülləri unudam gərək!
de, necə unudum mən səni, necə?
sevgi durna deyil payızda köçə
yuxuma gəlirsən mənim hər gecə
ayları, illəri unudam gərək!
sənin xəyalındır həsrətlə baxan
adındır hər saat qarşıma çıxan
qarışıb şəklinə gözümdən axan
yağışı, selləri unudam gərək!
sinəmdə peşiman ürəyim qaldı
uçdun əllərimdə lələyin qaldı
nələri itirib, bax nəyim qaldı
nələri, nələri unudam gərək!
nüsrət kəsəmənli
mən səni unuda bilmirəm, axı
unutsam nələri unudam gərək
göylərə baxmışıq aylı gecədə
unutsam göyləri unudam gərək!
dənizi unudum, ya dalğaları?
xatirən yadımdan çıxaydı barı
payızda xəzanı, qışdasa qarı
baharda gülləri unudam gərək!
de, necə unudum mən səni, necə?
sevgi durna deyil payızda köçə
yuxuma gəlirsən mənim hər gecə
ayları, illəri unudam gərək!
sənin xəyalındır həsrətlə baxan
adındır hər saat qarşıma çıxan
qarışıb şəklinə gözümdən axan
yağışı, selləri unudam gərək!
sinəmdə peşiman ürəyim qaldı
uçdun əllərimdə lələyin qaldı
nələri itirib, bax nəyim qaldı
nələri, nələri unudam gərək!
nüsrət kəsəmənli
devamını gör...
3139.
"yürüyelim seninle istanbul'da"
benden bir yaralı şiir kalmalı, senden bir tebessüm :) bir de kırmızı..
kırmızıyı sevdiğini bilseydim
hayallerim kıpkırmızı olurdu
gülhane’de simit satan çocuklar
nasıl anlasınlar ellerimizin
neden böyle çekingen olduğunu
ayasofya önünde tramvay bekleyenler
gökyüzüne dokunurken bu acı
kimdir diye sorsunlar içlerinden
birlikte yürüyen iki yabancı
biz gitsek de, istanbul’da yine de
yıllar yılı gezinmeli bu sızı
benden bir yaralı şiir kalmalı
senden bir tebessüm, bir de kırmızı
benden bir yaralı şiir kalmalı, senden bir tebessüm :) bir de kırmızı..
kırmızıyı sevdiğini bilseydim
hayallerim kıpkırmızı olurdu
gülhane’de simit satan çocuklar
nasıl anlasınlar ellerimizin
neden böyle çekingen olduğunu
ayasofya önünde tramvay bekleyenler
gökyüzüne dokunurken bu acı
kimdir diye sorsunlar içlerinden
birlikte yürüyen iki yabancı
biz gitsek de, istanbul’da yine de
yıllar yılı gezinmeli bu sızı
benden bir yaralı şiir kalmalı
senden bir tebessüm, bir de kırmızı
devamını gör...
3140.
gitmek bir yerden ayrılmaksa
başka bir yere varmaktır.
o halde her geliş, bir gidiş
her nefes bir eksiliş.
anne karnından dünyaya,
dünyadan başka bir yere,
hep bir terk ediş,
hep bir terk ediliş.
gülmek ağlamaya,
tokluk açlığa,
gençlik ihtiyarlığa,
hep bir devrediş.
varmak başka bir yere gitmektir
yarım kalmadıysa yolculuk
ki kalmıştır
o halde gitmek
hep eksilmektir.
başka bir yere varmaktır.
o halde her geliş, bir gidiş
her nefes bir eksiliş.
anne karnından dünyaya,
dünyadan başka bir yere,
hep bir terk ediş,
hep bir terk ediliş.
gülmek ağlamaya,
tokluk açlığa,
gençlik ihtiyarlığa,
hep bir devrediş.
varmak başka bir yere gitmektir
yarım kalmadıysa yolculuk
ki kalmıştır
o halde gitmek
hep eksilmektir.
devamını gör...