geceye bir şiir bırak
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52
53
54
55
56
57
58
59
60
61
62
63
64
65
66
67
68
69
70
71
72
73
74
75
76
77
78
79
80
81
82
83
84
85
86
87
88
89
90
91
92
93
94
95
96
97
98
99
100
101
102
103
104
105
106
107
108
109
110
111
112
113
114
115
116
117
118
119
120
121
122
123
124
125
126
127
128
129
130
131
132
133
134
135
136
137
138
139
140
141
142
143
144
145
146
147
148
149
150
151
152
153
154
155
156
157
158
159
160
161
162
başlık "delirmiş_psikolog" tarafından 07.11.2020 20:02 tarihinde açılmıştır.
2621.
gelseler.
karşımda dursalar.
gülümseseler.
onlara, mutluyum desem
desem, bir daha kederli göremezsiniz beni!
bu denizin kıyısındaki çakıltaşlarını
maviye boyamakla geçecek ömrüm
martılara ekmek atmakla,
ve şiir yazmakla bir de…
(bkz: ahmet erhan)
karşımda dursalar.
gülümseseler.
onlara, mutluyum desem
desem, bir daha kederli göremezsiniz beni!
bu denizin kıyısındaki çakıltaşlarını
maviye boyamakla geçecek ömrüm
martılara ekmek atmakla,
ve şiir yazmakla bir de…
(bkz: ahmet erhan)
devamını gör...
2622.
kötü biri olduğumu söyleyenlerin hepsi,
sahip olduğum iyilerin katilleriydi hep.ve katiller gitti,
ben ağladım,
ellerime bir kalem bir kağıt alıp,
şiir şiir ağıt yaktım.
katiller gitti,
ben acımı yazdım.
bir zamanlar omuzlarıma yasladıklarım,
şimdiler en büyük yasım.
ben yas tuttum,
katiller gitti,
geride çürümeye mahkum edilmiş bir ceset
bir hayat
ve ağır bir suçluluk duygusu kaldı bize yadigar.gidenlerde hep bir bahtiyarlık yanılgısı oldu,
kalanların yaşlı gözlerinde vesikalık bir ihtiyarlık vardı
ve intiharlık duygular yalnızlığımı sarardı.katiller gitti,
gitme diyemedim hiçbirine,
oysa yüreğim hala sıcaktı,
yüreğimde aşk vardı.
aşk kan ağladı,
gönül gözüm karardı.
geride bir sessizlik
bir de yalnızlık kaldı.
katiller gitti,
ben ağladım.ve anladım ki
yaşamak başlı başına bir intihardı,
banimkisi bir başına oldu
ve defalarca tekrarlandı...
çünkü her yeni güne
yüzümü asarak başlardım ben.
yar yoktu,
canan yoktu,
katil yoktu,
çoktan gitmişti,
ben ağladım,
elime bir kağıt aldım,
şiir şiir ağıt yaktım.yaralandım her satırda,
şiir yüreğime saplandığında,
can verdim,
can borcuydu tüm sevmelerim,
ölmüyordum fakat
defalarca öldürülüyordum,
katiller gidiyordu,
ben kalakalıyordum.ağlıyordum...
o gidenler,
sen iyi bir insansın diyordu,
ve hiç biri de aslında iyi insan sevmiyordu,
öldürüp öyle gidiyorlardı çünkü,
katil oluyorlardı,
katlediyorlardı iyi niyetlerimi,
yargısız,
infaz ediyorlardı yüreğimi...ardın sıra
gözlerim yaşlanırdı,
ben ağladıkça,
saniyeler yıllanırdı.
pekte gençtim aslında,
gözlerim,
sanki bin yıl yaşamış kadar çöktü
hüzün dolu çukurlarına
annem de hep buna yanardı,
o da pek hayır görmedi oğullarından.bilmiyordu,
devir değişmişti,
devrik cümleler şiirleşmeye devam etse de
romantizm yatak odalarına doğru yönelmişti.
devrimler dahi devrilmişti,
tekdüze ölümler çoğaldı duygularımızda.
insansı fabrikalar katil üretiyordu
ve öldürme sahneleri artık çok tutuluyordu.
katiller gidiyordu,
biz artık ağlamıyorduk üstelik,
çünkü gidenler, rolunu iyi oynuyordu...sevgililer gidiyordu,
dost dediklerimiz
sırtımızda bıçağı esirgemeyenler gidiyordu,
yabancılar gidiyordu,
kalabalıklar gidiyordu,
yol gidiyordu
ve katiller gidiyordu
şehir gidiyordu...ve nedense,
kötü biri olduğumu söylüyorlardı hepsi,
oysa
bilmiyorlardı,
iyi niyetlerimin katli vacip haliydi zamansız gidişleri...
bayram karakeçili
sahip olduğum iyilerin katilleriydi hep.ve katiller gitti,
ben ağladım,
ellerime bir kalem bir kağıt alıp,
şiir şiir ağıt yaktım.
katiller gitti,
ben acımı yazdım.
bir zamanlar omuzlarıma yasladıklarım,
şimdiler en büyük yasım.
ben yas tuttum,
katiller gitti,
geride çürümeye mahkum edilmiş bir ceset
bir hayat
ve ağır bir suçluluk duygusu kaldı bize yadigar.gidenlerde hep bir bahtiyarlık yanılgısı oldu,
kalanların yaşlı gözlerinde vesikalık bir ihtiyarlık vardı
ve intiharlık duygular yalnızlığımı sarardı.katiller gitti,
gitme diyemedim hiçbirine,
oysa yüreğim hala sıcaktı,
yüreğimde aşk vardı.
aşk kan ağladı,
gönül gözüm karardı.
geride bir sessizlik
bir de yalnızlık kaldı.
katiller gitti,
ben ağladım.ve anladım ki
yaşamak başlı başına bir intihardı,
banimkisi bir başına oldu
ve defalarca tekrarlandı...
çünkü her yeni güne
yüzümü asarak başlardım ben.
yar yoktu,
canan yoktu,
katil yoktu,
çoktan gitmişti,
ben ağladım,
elime bir kağıt aldım,
şiir şiir ağıt yaktım.yaralandım her satırda,
şiir yüreğime saplandığında,
can verdim,
can borcuydu tüm sevmelerim,
ölmüyordum fakat
defalarca öldürülüyordum,
katiller gidiyordu,
ben kalakalıyordum.ağlıyordum...
o gidenler,
sen iyi bir insansın diyordu,
ve hiç biri de aslında iyi insan sevmiyordu,
öldürüp öyle gidiyorlardı çünkü,
katil oluyorlardı,
katlediyorlardı iyi niyetlerimi,
yargısız,
infaz ediyorlardı yüreğimi...ardın sıra
gözlerim yaşlanırdı,
ben ağladıkça,
saniyeler yıllanırdı.
pekte gençtim aslında,
gözlerim,
sanki bin yıl yaşamış kadar çöktü
hüzün dolu çukurlarına
annem de hep buna yanardı,
o da pek hayır görmedi oğullarından.bilmiyordu,
devir değişmişti,
devrik cümleler şiirleşmeye devam etse de
romantizm yatak odalarına doğru yönelmişti.
devrimler dahi devrilmişti,
tekdüze ölümler çoğaldı duygularımızda.
insansı fabrikalar katil üretiyordu
ve öldürme sahneleri artık çok tutuluyordu.
katiller gidiyordu,
biz artık ağlamıyorduk üstelik,
çünkü gidenler, rolunu iyi oynuyordu...sevgililer gidiyordu,
dost dediklerimiz
sırtımızda bıçağı esirgemeyenler gidiyordu,
yabancılar gidiyordu,
kalabalıklar gidiyordu,
yol gidiyordu
ve katiller gidiyordu
şehir gidiyordu...ve nedense,
kötü biri olduğumu söylüyorlardı hepsi,
oysa
bilmiyorlardı,
iyi niyetlerimin katli vacip haliydi zamansız gidişleri...
bayram karakeçili
devamını gör...
2623.
ben sana mecburum sen yoksun...
ben sana mecburum bilemezsin..
-atilla ilhan-
ben sana mecburum bilemezsin..
-atilla ilhan-
devamını gör...
2624.
sana bakmak
suya bakmaktır
sana bakmak bir mucizeyi anlamaktır
sağa sola bakmadan yürüdüğüm yollar tanıktır
aşk sorgusunda şahanem yalnız kelepçeler sanıktır ne yazsam olmuyor
çünkü bilenler hatırlar
hem yapılmış hem yapma çiçek satanlar
bahçıvanlar değil tüccarlardır
sen öyle göz sen öyle toprak ve güneş ortaklığı sen teninde cennet kayganlığı iken
sana şiir yazmak ahmaklıktır.
yılmaz erdoğan
suya bakmaktır
sana bakmak bir mucizeyi anlamaktır
sağa sola bakmadan yürüdüğüm yollar tanıktır
aşk sorgusunda şahanem yalnız kelepçeler sanıktır ne yazsam olmuyor
çünkü bilenler hatırlar
hem yapılmış hem yapma çiçek satanlar
bahçıvanlar değil tüccarlardır
sen öyle göz sen öyle toprak ve güneş ortaklığı sen teninde cennet kayganlığı iken
sana şiir yazmak ahmaklıktır.
yılmaz erdoğan
devamını gör...
2625.
feride memlekette susarken
ölüm var kalım var, hakkını helal et feride
her şeyi senden daha az severim zannediyordum
ilk şubatta gözümü açınca bayrağı gördüm ve secde ettim
memleket yolu bir adımlık
ben bin yıl yürüdüm
rüzgar esti, hudud göğsüm kadar genişledi
önce hilali memleketi, sonra seni feride
esasen bu yeni dişli düşlerimi süslüyordu
biliyorsun feride
omzumda bayrak taşımak
bayraklara sarılıp taşınmak
döndüğüm bütün köşelere ve sana bunu anlattım
anlatmayı severim
anlatmayı allah sever sen de seversin
her sabah kafamı bir marşa vurarak kalkıyorum
yat borusunu cenneti diler gibi diliyorum feride
beni görmemen gerek
ben yüzümü kaç kere yere düşürdüğümü unuttum
ama kaçamak bir vakit aklıma girince
yüzüme çektiğim paslı kurşunları kaldırdım
sana kendimi gösteriyorum
senin yüzüne efsunlu peçe çekmişler
ben de eski bir, eski iki, eski üç, eski yara
önce hilali memleketi çok sevdim sonra seni feride
şimdi bu boğazımdaki jilet seslerine
sus demem için çok zamanım var
akrep gibi takılıp kaldığım zamanları yenemiyorum
düşer kalırım yerinden oynamaz bir taş gibi
fakat fırat’a, eren’e sözüm var yine allah şahit feride
bu kış akşamı
iran hududunda yazılmış mektubu aldım çok yıldızlı bir dosttan
parmaklarım da yetmiyor günleri hesaplamaya
eskiye dönük hatırlamalar yapıyorum
seni karşıma, memleketi göğsüme yakın tutuyorum
önce bayrağa and içiyorum sonra sana and içiyorum
neyi yarı yolda bırakmamam gerektiğini,
her sabah ikinize sevdalı uyanarak yeniden büyütüyorum
önce hilali memleketi çok sevdim sonra seni feride
her kuşun eti yenmez dedikleri bir yol tutturdular bana
sağım erzurum, tunceli, solum ankara
nasıl yapacağımı bilmediğim bir sürü şey koydular sırtıma
bir adını söylüyorum feride
bir allah’ın benimle olduğu dua
artık ne sayılar nasıl toplanıyor biliyorum
ne günler nasıl geçer biliyorum
sırtımı sıvasız duvarlara verdim
sizin evin yokuşunu
sizin evin çıkmazını
senin yüzünü
senin benden çaldığın benini hatırlıyorum
sonra senden memleket sevdasına varıyorum
seni seviyorum çünkü ırkımdansın
ırkımı seviyorum çünkü saraylar basmak için sayıların önemi yok
yirmi altı yaşımda bana ateş ettin
on altı kişiye beni siper ettiler
dağılmamız için on beş dakika
toplanmak için saniyeler verdiler
bayrak dalgalanıyor feride
bu cümleler sallana sallana gitse de bayrak dimdik dalgalanıyor
önce hilali memleketi çok sevdim sonra seni feride
baş parmağım ve serçe parmağım arasında kurt büyütüyorum şu günlerde
beni küfür geçirmez gömleklerin ağırlığı altında var eden ülkünün kurdu feride
bütün evler ve dönüşler üzerine bin kere düşünüyorum artık
evden kaçıyordum içim sarsılıyordu
eve dönüyordum dizlerim sarsılıyordu
nereye döneceğimi bu mektubu öpersen belki bilirim
dokuzdan sonra duruyorum
seksen birden sonrasına sancak dikiyorum
düşümde on altı bayrak dalgalanıyor
söyledim
hepsine birer kere sarılıp ölmek gibi bir huy da edindim
ayağım aksayınca timur
yetmiş birde alparslan
and içerken mustafa kemal
her gün yeniden kürşad
yürüdüğün yolda bu yanlarımı bırakınca
vurulmamış kapıyım feride
bir dağdayım, bin fişeğin ağzında
bir haritadayım, bin yanında
ince bir çizgi üstündeyim
adın, memleketim, anam, plak çalarken dalmışlığım, bröveler, cüzdanımki vesikalığın
önce hilali memleketi çok sevdim sonra seni feride
anlıyorsun biliyorum, anlıyorsun
benim kötü şöhretimi sen sarmalıyorsun
toprak için yapacaklarım palazlıyor
cebeci’ye de yetişemedim hala feride
mavi ranzalar konuşuyor
çöller omuz omuza yürüyor
terime göz yaşım karışıyor
ağzımdaki kan tadı sadakları dolduruyor
bazen gözüm kararıyor
atlılar gülerek hedefi gösteriyor feride
beni göğsümden kaz, bahçeye dokunma
beni öteye it, gerimde durma
bana bakarak yaşa, vatan için öl,
geçmişteki kadar güçlü değilim
cesurum çünkü gideceğim yeri biliyorum
hep hazırdım çünkü seni buldum
senden sonra da vurulacağım
çünkü
önce hilali memleketi çok sevdim, sonra seni feride
ben bin yıl yaşasam
bin yıl adınla seslenirler bana feride
ya senin adın ya bozkırlardan bir türk’ün adı
belki radyolarda kırk beş saniye adım
a. alperen gözen.
devamını gör...
2626.
"o mavi gözlü bir devdi.
minnacık bir kadın sevdi.
kadının hayali minnacık bir evdi
bahçesinde ebruliii
hanımeli
açan bir ev..."
-nazım hikmet ran
minnacık bir kadın sevdi.
kadının hayali minnacık bir evdi
bahçesinde ebruliii
hanımeli
açan bir ev..."
-nazım hikmet ran
devamını gör...
2627.
etrafı dikenli tellerle çevrili
bakımsız bir bahçede
bir incir ağacıyım
bütün meyvelerim
yere dökülür
benim.
pe_ya
bakımsız bir bahçede
bir incir ağacıyım
bütün meyvelerim
yere dökülür
benim.
pe_ya
devamını gör...
2628.
sen ey kendine bölünen, gel beni dinle;
kurtulmak için benliğini saran kederden,
bir terminal büfesi ol yüreğinle
ve açık tut gece gündüz demeden.
hesaplaş yüzyüze karşılıklı ölümle,
vakitli vakitsiz seyret gelip gidenleri.
gurbetle sılayı birbirine düğümle,
bir gözün ağlarken varsın gülsün diğeri.
sen ki banarsın altın suyuna,
yıllardır bir ziynet gibi kendini;
bırak lağım karışsın bundan sonra kuyuna,
biraz da pislikle sına erdemini.
hasrete, açlığa, yokluğa dokun;
bakalım o zaman neye benzeyecek kokun.
metin altıok
kurtulmak için benliğini saran kederden,
bir terminal büfesi ol yüreğinle
ve açık tut gece gündüz demeden.
hesaplaş yüzyüze karşılıklı ölümle,
vakitli vakitsiz seyret gelip gidenleri.
gurbetle sılayı birbirine düğümle,
bir gözün ağlarken varsın gülsün diğeri.
sen ki banarsın altın suyuna,
yıllardır bir ziynet gibi kendini;
bırak lağım karışsın bundan sonra kuyuna,
biraz da pislikle sına erdemini.
hasrete, açlığa, yokluğa dokun;
bakalım o zaman neye benzeyecek kokun.
metin altıok
devamını gör...
2629.
sen, her gün köşe başlarında
yırtık urbanla kirli ellerinle
avuç açan, sefil insan.
inan yok farkımız birbirimizden.
sen belki tüm yaşamınca dilenecek;
beklediğin beş kuruşu biri vermezse,
ötekinden isteyeceksin.
ama ben, tüm yaşamım boyunca
tek bir kez dilendim,
bir acımasız kalbin sevdası ile alevlendim.
öylesine boş öylesine açık kaldı ki elim,
yemin ettim bir daha dilenmeyeceğim.
yırtık urbanla kirli ellerinle
avuç açan, sefil insan.
inan yok farkımız birbirimizden.
sen belki tüm yaşamınca dilenecek;
beklediğin beş kuruşu biri vermezse,
ötekinden isteyeceksin.
ama ben, tüm yaşamım boyunca
tek bir kez dilendim,
bir acımasız kalbin sevdası ile alevlendim.
öylesine boş öylesine açık kaldı ki elim,
yemin ettim bir daha dilenmeyeceğim.
devamını gör...
2630.
aslında daha önce paylaşılmış bu şiir. ancak bu çevirisi daha güzeldir.
mutlu aşk yok ki dünyada
aslında hiçbir şey kâr değil insana
ne gücü ne zayıf yanları ne de yüreği
gölgesi bir haç gölgesidir kollarını açsa
ve kırar göğsüne bastırırken sevdiği şeyi
tuhaf bir ayrılıktır hayatı kapkara
mutlu aşk yok ki dünyada
hani giydirilmiş erler bir başka yazgıya
işte o silahsız askerlere benzer hayatı
sabahları o yazgı için uyanmış olsalar da
tükenmiştirler ve kararsızdırlar akşamları
söyle yavrum şu sözleri ve sakın ağlama
mutlu aşk yok ki dünyada
güzel aşkım, tatlı aşkım, çıbanım, derdim
yaralı bir kuş gibi taşırım seni şuramda
ve görmeden bakanlar şu halimize bizim
süzdüğüm sözleri söylerler benden sonra
ve her şey der demez ölür iri gözlerin uğruna
mutlu aşk yok ki dünyada
yaşamayı öğrenmek bizim için geçti çoktan
ağlasın gece içinde kalplerimiz yan yana
en küçük şarkıyı mutsuzluktur kurtaran
her ürperiş borçlu baştan bir hayıflanmaya
ve her kitar havası beslenir hıçkırıkla
mutlu aşk yok ki dünyada
acılara batmamış bir aşk söyle bana
yıkmamış, kıymamış olsun bir aşk söyle
bir aşk söyle sarartıp soldurmamış ama
inan ki senden artık değil yurt sevgisi de
bir aşk yok ki paydos demiş gözyaşlarına
mutlu aşk yok ki dünyada
ama şu aşk ikimizin öyle de olsa.
louis aragon
çeviren: cemal süreya
mutlu aşk yok ki dünyada
aslında hiçbir şey kâr değil insana
ne gücü ne zayıf yanları ne de yüreği
gölgesi bir haç gölgesidir kollarını açsa
ve kırar göğsüne bastırırken sevdiği şeyi
tuhaf bir ayrılıktır hayatı kapkara
mutlu aşk yok ki dünyada
hani giydirilmiş erler bir başka yazgıya
işte o silahsız askerlere benzer hayatı
sabahları o yazgı için uyanmış olsalar da
tükenmiştirler ve kararsızdırlar akşamları
söyle yavrum şu sözleri ve sakın ağlama
mutlu aşk yok ki dünyada
güzel aşkım, tatlı aşkım, çıbanım, derdim
yaralı bir kuş gibi taşırım seni şuramda
ve görmeden bakanlar şu halimize bizim
süzdüğüm sözleri söylerler benden sonra
ve her şey der demez ölür iri gözlerin uğruna
mutlu aşk yok ki dünyada
yaşamayı öğrenmek bizim için geçti çoktan
ağlasın gece içinde kalplerimiz yan yana
en küçük şarkıyı mutsuzluktur kurtaran
her ürperiş borçlu baştan bir hayıflanmaya
ve her kitar havası beslenir hıçkırıkla
mutlu aşk yok ki dünyada
acılara batmamış bir aşk söyle bana
yıkmamış, kıymamış olsun bir aşk söyle
bir aşk söyle sarartıp soldurmamış ama
inan ki senden artık değil yurt sevgisi de
bir aşk yok ki paydos demiş gözyaşlarına
mutlu aşk yok ki dünyada
ama şu aşk ikimizin öyle de olsa.
louis aragon
çeviren: cemal süreya
devamını gör...
2631.
eğilip öğleden sonralara,
bırakırım kederli ağlarımı gözlerinin okyanusuna
orada, en yüksek alevde uzar yalnızlığım,
tutuşur boğulan bir adamın kolları gibi çırpınarak
al işaretler gönderirim burada olmayan gözlerine
fenerde kırılan deniz gibi devinen…
yalnızca karanlığı saklarsın uzak kadınım,
bakışlarından dehşet kıyıları doğar bazen.
eğilip öğleden sonralara, atarım kederli ağlarımı
okyanus gözlerini döven denize…
gagalar gece kuşları ilk yıldızları
seni sevdikce ruhum gibi parıldayan
dört nala kalkar gece alaca kurağıyla
mavi püsküller saçarak kırlara
pablo neruda
bırakırım kederli ağlarımı gözlerinin okyanusuna
orada, en yüksek alevde uzar yalnızlığım,
tutuşur boğulan bir adamın kolları gibi çırpınarak
al işaretler gönderirim burada olmayan gözlerine
fenerde kırılan deniz gibi devinen…
yalnızca karanlığı saklarsın uzak kadınım,
bakışlarından dehşet kıyıları doğar bazen.
eğilip öğleden sonralara, atarım kederli ağlarımı
okyanus gözlerini döven denize…
gagalar gece kuşları ilk yıldızları
seni sevdikce ruhum gibi parıldayan
dört nala kalkar gece alaca kurağıyla
mavi püsküller saçarak kırlara
pablo neruda
devamını gör...
2632.
geceye bir şiir bırak
okunsun
yıldızlar olsun tarak
rüzgarda uçuşan saçlarına dokunsun
geceye bir şiir bırak
bir gönlün ateşini
önüne katarak
geceye bir şiir bırak
geceye bir şiir.
okunsun
yıldızlar olsun tarak
rüzgarda uçuşan saçlarına dokunsun
geceye bir şiir bırak
bir gönlün ateşini
önüne katarak
geceye bir şiir bırak
geceye bir şiir.
devamını gör...
2633.
bu bir türkü:-
toprak çanaklarda
güneşi içenlerin türküsü!
bu bir örgü:-
alev bir saç örgüsü!
kıvranıyor;
kanlı; kızıl bir meş'ale gibi yanıyor
esmer alınlarında
bakır ayakları çıplak kahramanların!
ben de gördüm o kahramanları,
ben de sardım o örgüyü,
ben de onlarla
güneşe giden
köprüden
geçtim!
ben de içtim toprak çanaklarda güneşi.
ben de söyledim o türküyü!
yüreğimiz topraktan aldı hızını;
altın yeleli aslanların ağzını
yırtarak
gerindik!
sıçradık;
şimşekli rüzgâra bindik!.
kayalardan
kayalarla kopan kartallar
çırpıyor ışıkta yaldızlanan kanatlarını.
alev bilekli süvariler kamçılıyor
şaha kalkan atlarını!
akın var
güneşe akın!
güneşi zaptedeceğiz
güneşin zaptı yakın!
düşmesin bizimle yola:
evinde ağlayanların
göz yaşlarını
boynunda ağır bir
zincir gibi taşıyanlar!
bıraksın peşimizi
kendi yüreğinin kabuğunda yaşayanlar!
işte:
şu güneşten
düşen
ateşte
milyonlarla kırmızı yürek yanıyor!
sen de çıkar
göğsünün kafesinden yüreğini;
şu güneşten
düşen
ateşe fırlat;
yüreğini yüreklerimizin yanına at!
akın var
güneşe akın!
güneşi zaaptedeceğiz
güneşin zaptı yakın!
biz topraktan, ateşten, sudan, demirden doğduk!
güneşi emziriyor çocuklarımıza karımız,
toprak kokuyor bakır sakallarımız!
neş'emiz sıcak!
kan kadar sıcak,
delikanlıların rüyalarında yanan
o «an»
kadar sıcak!
merdivenlerimizin çengelini yıldızlara asarak,
ölülerimizin başlarına basarak
yükseliyoruz
güneşe doğru!
ölenler
döğüşerek öldüler;
güneşe gömüldüler.
vaktimiz yok onların matemini tutmaya!
akın var
güneşe akın!
güneşi zaaaptedeceğiz
güneşin zaptı yakın!
üzümleri kan damlalı kırmızı bağlar tütüyor! kalın tuğla bacalar
kıvranarak
ötüyor!
haykırdı en önde giden,
emreden!
bu ses!
bu sesin kuvveti,
bu kuvvet
yaralı aç kurtların gözlerine perde
vuran,
onları oldukları yerde
durduran
kuvvet!
emret ki ölelim
emret!
güneşi içiyoruz sesinde!
coşuyoruz,
coşuyor!..
yangınlı ufukların dumanlı perdesinde
mızrakları göğü yırtan atlılar koşuyor!
akın var
güneşe akın!
güneşi zaaaaptedeceğiz
güneşin zaptı yakın!
toprak bakır
gök bakır.
haykır güneşi içenlerin türküsünü,
hay-kır
haykıralım!
toprak çanaklarda
güneşi içenlerin türküsü!
bu bir örgü:-
alev bir saç örgüsü!
kıvranıyor;
kanlı; kızıl bir meş'ale gibi yanıyor
esmer alınlarında
bakır ayakları çıplak kahramanların!
ben de gördüm o kahramanları,
ben de sardım o örgüyü,
ben de onlarla
güneşe giden
köprüden
geçtim!
ben de içtim toprak çanaklarda güneşi.
ben de söyledim o türküyü!
yüreğimiz topraktan aldı hızını;
altın yeleli aslanların ağzını
yırtarak
gerindik!
sıçradık;
şimşekli rüzgâra bindik!.
kayalardan
kayalarla kopan kartallar
çırpıyor ışıkta yaldızlanan kanatlarını.
alev bilekli süvariler kamçılıyor
şaha kalkan atlarını!
akın var
güneşe akın!
güneşi zaptedeceğiz
güneşin zaptı yakın!
düşmesin bizimle yola:
evinde ağlayanların
göz yaşlarını
boynunda ağır bir
zincir gibi taşıyanlar!
bıraksın peşimizi
kendi yüreğinin kabuğunda yaşayanlar!
işte:
şu güneşten
düşen
ateşte
milyonlarla kırmızı yürek yanıyor!
sen de çıkar
göğsünün kafesinden yüreğini;
şu güneşten
düşen
ateşe fırlat;
yüreğini yüreklerimizin yanına at!
akın var
güneşe akın!
güneşi zaaptedeceğiz
güneşin zaptı yakın!
biz topraktan, ateşten, sudan, demirden doğduk!
güneşi emziriyor çocuklarımıza karımız,
toprak kokuyor bakır sakallarımız!
neş'emiz sıcak!
kan kadar sıcak,
delikanlıların rüyalarında yanan
o «an»
kadar sıcak!
merdivenlerimizin çengelini yıldızlara asarak,
ölülerimizin başlarına basarak
yükseliyoruz
güneşe doğru!
ölenler
döğüşerek öldüler;
güneşe gömüldüler.
vaktimiz yok onların matemini tutmaya!
akın var
güneşe akın!
güneşi zaaaptedeceğiz
güneşin zaptı yakın!
üzümleri kan damlalı kırmızı bağlar tütüyor! kalın tuğla bacalar
kıvranarak
ötüyor!
haykırdı en önde giden,
emreden!
bu ses!
bu sesin kuvveti,
bu kuvvet
yaralı aç kurtların gözlerine perde
vuran,
onları oldukları yerde
durduran
kuvvet!
emret ki ölelim
emret!
güneşi içiyoruz sesinde!
coşuyoruz,
coşuyor!..
yangınlı ufukların dumanlı perdesinde
mızrakları göğü yırtan atlılar koşuyor!
akın var
güneşe akın!
güneşi zaaaaptedeceğiz
güneşin zaptı yakın!
toprak bakır
gök bakır.
haykır güneşi içenlerin türküsünü,
hay-kır
haykıralım!
devamını gör...
2634.
ilk siirlerimden baya bir acemi ama anlamli olan bir siirimi bırakmak istiyorum !! alıntı değildir!!
- bu bir umutsuzluk şarkısı-
evet adini yazamiyorum artik satirlara,
satirlarim zaten,
cokca kirgindi,
aylarca sana..
gözyasimla islanan sokaklar,
artik degill hasret kokuna.
ah o özlemle yazdigim satirlar
sevginden dusman mi olacaktı yani bana?
bu bir umutsuzluk şarkısı sevgilim,
bu benim sana olan askimin kayboldugu sarki.
plak gibi takılı kalmazsam gözlerinde
acı icinde kivrandigim son satirdir bu, gözlerine.
- bu bir umutsuzluk şarkısı-
evet adini yazamiyorum artik satirlara,
satirlarim zaten,
cokca kirgindi,
aylarca sana..
gözyasimla islanan sokaklar,
artik degill hasret kokuna.
ah o özlemle yazdigim satirlar
sevginden dusman mi olacaktı yani bana?
bu bir umutsuzluk şarkısı sevgilim,
bu benim sana olan askimin kayboldugu sarki.
plak gibi takılı kalmazsam gözlerinde
acı icinde kivrandigim son satirdir bu, gözlerine.
devamını gör...
2635.
''bir parçacığım ben, bütüne hasret;
zaman dönedursun, o güne hasret;
ruhumsa zamanın üstüne hasret;
ebediyet boyu bir ân... olmaz mı?'' (1973)
''neye yaklaşsam, sonu uzaklık ve kırgınlık;
anla ki yok, allah'tan başkasıyla yakınlık...'' (1977)
''ölecek miyim, tam da söyleyecek çağımda;
söylenmedik cümlenin hasreti dudağımda.'' (1975)
necip fazıl kısakürek
zaman dönedursun, o güne hasret;
ruhumsa zamanın üstüne hasret;
ebediyet boyu bir ân... olmaz mı?'' (1973)
''neye yaklaşsam, sonu uzaklık ve kırgınlık;
anla ki yok, allah'tan başkasıyla yakınlık...'' (1977)
''ölecek miyim, tam da söyleyecek çağımda;
söylenmedik cümlenin hasreti dudağımda.'' (1975)
necip fazıl kısakürek
devamını gör...
2636.
yüzümden bir şeyler aktı aktı
içim de menekşelendi hilmi bey
gökyüzü gibi bir şey bu çocukluk
hiçbir yere gitmiyor.
*
içim de menekşelendi hilmi bey
gökyüzü gibi bir şey bu çocukluk
hiçbir yere gitmiyor.
*
devamını gör...
2637.
bana aldanmayın!
yüzüm bir maskedir,
sizi aldatmasın.
binlerce maskem var,
çıkarmaya korktuğum,
ve
hiçbiri ben değilim…
yüzüm bir maskedir,
sizi aldatmasın.
binlerce maskem var,
çıkarmaya korktuğum,
ve
hiçbiri ben değilim…
devamını gör...
2638.
sen tehlikelisin peri kızı...
çünkü bir gülüşünle beni masallarda yaşatıyorsun
ve imkansıza inandırıyorsun...
çünkü bir gülüşünle beni masallarda yaşatıyorsun
ve imkansıza inandırıyorsun...
devamını gör...
2639.
aşk başlamaԁan güzel,
kalplerԁe heуecan
bakışlarԁa korku olԁuğu zaman güzel…
birbirimize sezԁirmemek için çırpınış,
başkaları görmesin ԁiуe çabalaуış,
gözlerim gözlerinin mavisine ԁeğԁiği zaman…
aşk başlamaԁan güzel….
#ask başlamadan güzel ~ ümit yaşar oğuzcan
kalplerԁe heуecan
bakışlarԁa korku olԁuğu zaman güzel…
birbirimize sezԁirmemek için çırpınış,
başkaları görmesin ԁiуe çabalaуış,
gözlerim gözlerinin mavisine ԁeğԁiği zaman…
aşk başlamaԁan güzel….
#ask başlamadan güzel ~ ümit yaşar oğuzcan
devamını gör...
2640.
iskelenin altına sığınan deniz bırak artık saklanmayı
savaş gemileri çoktan geçip gitti.
sunay akın.
savaş gemileri çoktan geçip gitti.
sunay akın.
devamını gör...
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52
53
54
55
56
57
58
59
60
61
62
63
64
65
66
67
68
69
70
71
72
73
74
75
76
77
78
79
80
81
82
83
84
85
86
87
88
89
90
91
92
93
94
95
96
97
98
99
100
101
102
103
104
105
106
107
108
109
110
111
112
113
114
115
116
117
118
119
120
121
122
123
124
125
126
127
128
129
130
131
132
133
134
135
136
137
138
139
140
141
142
143
144
145
146
147
148
149
150
151
152
153
154
155
156
157
158
159
160
161
162