321.
mide problemimin sebebini buldum.*
devamını gör...
322.
söylemek istediğim o kadar çok şey var ki, susmadan anlatamam hiçbirini.
devamını gör...
323.
geçmişi anıyorum sürekli gözümün önünde hep aynı sahneler canlanıyor şimdi de gerçekleşse keşke
devamını gör...
324.
hayat üzülmek için kısa, sevişmek için oldukça uzundur. sevişiniz.
devamını gör...
325.
devamını gör...
326.
gelir geçer ne sevdalar
değişir her şey, değişir insan
seneler sonra utanır herkes
bu boş, anlamsız küçük oyunlardan.
değişir her şey, değişir insan
seneler sonra utanır herkes
bu boş, anlamsız küçük oyunlardan.
devamını gör...
327.
aklımda kan gövdeyi götürüyor.
devamını gör...
328.
not: eski, teslim edilmemiş bir mektup.
hiçbir zaman mutlu olmak istemedin.buna dair bir çaban da olmadı. her zaman olmadığın biri gibi davranmaya devam ettin. bir gün sana açık açık "mutlu edemeyeceksen meşgul de etmeyeceksin" dediğimde, çıkıp gidecek kadar cesaretin hiçbir zaman olmadı.
ama o an çıkıp gitmek yerine, yavas yavas beni zehirleyerek, gitmeye hazır hissettiğinde beni yaralayarak gitmeme sebep olmaya çalıştın. ( maksadın dönersen eğer bir açık kapı bırakmaktı.) bense son noktaya kadar dayandım ki, bir daha ardıma bakmak, keşke demek ya da pişman olmak için bir sebebim olmasın.
üzüldüğüm doğrudur. çünkü arkamda çok büyük bir emeği bırakmıştım ve haksızlığa uğramış bir şekilde gitmeye mecbur bırakılmıştım. şimdiyse iyileşiyorum. iyileşme sürecim boyunca seni hatırladığım zamanlar ve üzgünlüğümle beraber senin özleminin beni ele geçirdiği zamanlar oldu.
ama gittiğim için bir kere bile pişman olmadım. bitmemesi için elimden gelen tüm çabayı gösterdiğimden bir kere bile keşke demedim. bittiktikten sonra köpek gibi pişman olmak yerine, devam ediyorken bitmemesi için sana rağmen seninle savaştığımdan, bir daha asla dönüp ardıma bakmadım.
bütün bunları yapmamın sebebi seni gururuma feda ediyor olmamdan değildi. sadece sana karşı özverimin tamamını tüketmiş olmandan, hem de bunu bile bile, bile isteye yapmış olmandandı. beni egona kurban vermiş olmandan, sevgimi alıp yerden yere vurmandan, kaybetmekten bir an olsun korkmamandandı.
şimdi seni unutuyorum. üstelik sadece unutmakla kalmıyor, aynı zamanda iyileşiyorum da.iyilesiyor olduğuma eminim. çünkü seni unutmak için kimseyi yara bandı olarak kullanmadım. o yaranın üstünü kapatsın, hafifletsin ya da anlık da olsa acımı alsın diye kimseyi yara bandı olarak kullanmadım. oturdum o acıyı yaşadım.
eskiden seni çok sık rüyamda görürdüm. o zamanlar uykumdan uyanıp içim sökülene kadar ağlar sonra ağlamaktan yorulup uyuya kalırdım. sabah uyandığımda ne zaman sızdığımı bile hatırlamazdım. bu rüyalar önce git gide sıklaştı. bütün ağlama krizlerine, delirecek gibi olmalarıma rağmen bununla savaştım.
kendime hep aynı şeyi söyledim " geçecek, geçecek" geçecek, biraz daha dayan, geçecek" geçti de. sonraları git gide bu rüyaların şiddeti azaldı. sana olan özlemimin dayanılmaz bı hale geldiği bir zaman dilimi vardı. o ara ne oldu da delirmedim bilmiyorum. sürekli seninle rüyalarımda konuşmaya başladım.
sonra dua ettim. çok dua ettim. allah'tan başka yardım isteyeceği kimsesi olmayan bir çocuk çaresizliğinde dua ettim. aklımdan çık, kalbimden silin diye. anladım ki bunu yapmaya muktedir değilim... özleminle baş edemediğim zamanlarda allah'a yalvardım. " onu aklımdan, kalbimden ve ruhumdan sil" diye. her duanın ardından uyandığım gün daha ferah bir gönülle uyandım.
sonra bir müddet, aklımdan tamamen silindin. nasıl olduysa aklıma daha az gelmeye, gelsen bile acıtmamaya başladın. unutmaya kararlıydım. bu yüzden seni unutmaya başlamama, sana karşı hissizleşmeme kayıtsız kaldım. seni hatırlatacak, bana kötü gelecek hiçbir şeyi de yapmamaya çalıştım. iyileşmeme izin vermeye çalıştım. başarılı da oldum, artık rüyalarımda yoktun.
sonra bir gün, ansızın tekrar rüyama girdin. sesini iyice unutmaya başlamıştım. görüntün de yavaş yavaş yok olmaya baslayacakti, bundan emindim. ancak tekrar rüyamda olman, tekrar ruhumda olman, rüyamda bile olsa seni tekrar kanlı canlı görmek beni yeniden tedirgin hissettirdi. sana dair güzel olan anılar yeniden zihnimden geçti. bana karşı işlediğin tüm günahları, suçları, yaptığın haksızlıkları unutarak.
ağlamamak için direttim. sonra dedim ki: "hep böyle olmaz mı zaten? tüm çirkinliklerine rağmen giden bir insanın ardından güzelliklerini anımsamaz miyiz?" biliyordum, bu beynimin bana son oyunuydu. seni unutmadan önce son kez anımsıyordum. ( ki, istemli ya da istemsiz bana kendini anımsatan da sendin.)
sensizliğin bana kötü geldiğini söyleyemem. aksine zehrinden kurtuldugum için mutluyum. bundan sonra ömrümün geri kalanında ne seninle ne de sana benzer bir insanla bir daha hiçbir yerde karsilasmamayı ümit ederim. çünkü bana aşıladigin kötümserliği hala damarlarımdan tamamen atabilmis değilim.
bir gün birini seveceğim. hem de öyle senin gibi yarım yamalak seven geleceğe karamsarlıkla bakan birini değil. yeni birini sevmek yeniden doğmaktır. ben, bir gün yeniden doğacağımı biliyorum. yeniden çok seveceğimi biliyorum...
bana karşı yaptığın hiçbir haksızlığı hak etmedim.
söylediğin hiçbir kırıcı sözü, hiçbir hoyrat davranışı hak etmedim.
bir daha olsa bir daha severdim, pişman değilim. ama sen böylesine masum ve yüce bir sevgiyi hak etmedin. ( zaten daha kendisi kendini sevmeyen bir insanın benim onu gerçekten sevdiğime inanmasını beklemedim.)
paraya tapan bir insansın. umarım hayat, sana parayla satın alamayacağı güzellikte bir şeyin eksikliğini yaşatsın. umarım bir gün, paranın bir ev satın alabileceğini ama bir yuva satın alamayacağını, tedavi satın alabileceğini ama sağlık satın alamayacagini anlarsın.
( fahişelerin bile parayla bedenini satın alırsın, ruhunu satın alamazsın. umarım hayat sana kaybettigin bir ruhun eksikliği deli gibi pişman olacak kadar yaşatsın. yanında sevdiğin olmadan paranın, malın, makamın hiçbir anlamı olmadığını anlatsın.)
hiçbir zaman mutlu olmak istemedin.buna dair bir çaban da olmadı. her zaman olmadığın biri gibi davranmaya devam ettin. bir gün sana açık açık "mutlu edemeyeceksen meşgul de etmeyeceksin" dediğimde, çıkıp gidecek kadar cesaretin hiçbir zaman olmadı.
ama o an çıkıp gitmek yerine, yavas yavas beni zehirleyerek, gitmeye hazır hissettiğinde beni yaralayarak gitmeme sebep olmaya çalıştın. ( maksadın dönersen eğer bir açık kapı bırakmaktı.) bense son noktaya kadar dayandım ki, bir daha ardıma bakmak, keşke demek ya da pişman olmak için bir sebebim olmasın.
üzüldüğüm doğrudur. çünkü arkamda çok büyük bir emeği bırakmıştım ve haksızlığa uğramış bir şekilde gitmeye mecbur bırakılmıştım. şimdiyse iyileşiyorum. iyileşme sürecim boyunca seni hatırladığım zamanlar ve üzgünlüğümle beraber senin özleminin beni ele geçirdiği zamanlar oldu.
ama gittiğim için bir kere bile pişman olmadım. bitmemesi için elimden gelen tüm çabayı gösterdiğimden bir kere bile keşke demedim. bittiktikten sonra köpek gibi pişman olmak yerine, devam ediyorken bitmemesi için sana rağmen seninle savaştığımdan, bir daha asla dönüp ardıma bakmadım.
bütün bunları yapmamın sebebi seni gururuma feda ediyor olmamdan değildi. sadece sana karşı özverimin tamamını tüketmiş olmandan, hem de bunu bile bile, bile isteye yapmış olmandandı. beni egona kurban vermiş olmandan, sevgimi alıp yerden yere vurmandan, kaybetmekten bir an olsun korkmamandandı.
şimdi seni unutuyorum. üstelik sadece unutmakla kalmıyor, aynı zamanda iyileşiyorum da.iyilesiyor olduğuma eminim. çünkü seni unutmak için kimseyi yara bandı olarak kullanmadım. o yaranın üstünü kapatsın, hafifletsin ya da anlık da olsa acımı alsın diye kimseyi yara bandı olarak kullanmadım. oturdum o acıyı yaşadım.
eskiden seni çok sık rüyamda görürdüm. o zamanlar uykumdan uyanıp içim sökülene kadar ağlar sonra ağlamaktan yorulup uyuya kalırdım. sabah uyandığımda ne zaman sızdığımı bile hatırlamazdım. bu rüyalar önce git gide sıklaştı. bütün ağlama krizlerine, delirecek gibi olmalarıma rağmen bununla savaştım.
kendime hep aynı şeyi söyledim " geçecek, geçecek" geçecek, biraz daha dayan, geçecek" geçti de. sonraları git gide bu rüyaların şiddeti azaldı. sana olan özlemimin dayanılmaz bı hale geldiği bir zaman dilimi vardı. o ara ne oldu da delirmedim bilmiyorum. sürekli seninle rüyalarımda konuşmaya başladım.
sonra dua ettim. çok dua ettim. allah'tan başka yardım isteyeceği kimsesi olmayan bir çocuk çaresizliğinde dua ettim. aklımdan çık, kalbimden silin diye. anladım ki bunu yapmaya muktedir değilim... özleminle baş edemediğim zamanlarda allah'a yalvardım. " onu aklımdan, kalbimden ve ruhumdan sil" diye. her duanın ardından uyandığım gün daha ferah bir gönülle uyandım.
sonra bir müddet, aklımdan tamamen silindin. nasıl olduysa aklıma daha az gelmeye, gelsen bile acıtmamaya başladın. unutmaya kararlıydım. bu yüzden seni unutmaya başlamama, sana karşı hissizleşmeme kayıtsız kaldım. seni hatırlatacak, bana kötü gelecek hiçbir şeyi de yapmamaya çalıştım. iyileşmeme izin vermeye çalıştım. başarılı da oldum, artık rüyalarımda yoktun.
sonra bir gün, ansızın tekrar rüyama girdin. sesini iyice unutmaya başlamıştım. görüntün de yavaş yavaş yok olmaya baslayacakti, bundan emindim. ancak tekrar rüyamda olman, tekrar ruhumda olman, rüyamda bile olsa seni tekrar kanlı canlı görmek beni yeniden tedirgin hissettirdi. sana dair güzel olan anılar yeniden zihnimden geçti. bana karşı işlediğin tüm günahları, suçları, yaptığın haksızlıkları unutarak.
ağlamamak için direttim. sonra dedim ki: "hep böyle olmaz mı zaten? tüm çirkinliklerine rağmen giden bir insanın ardından güzelliklerini anımsamaz miyiz?" biliyordum, bu beynimin bana son oyunuydu. seni unutmadan önce son kez anımsıyordum. ( ki, istemli ya da istemsiz bana kendini anımsatan da sendin.)
sensizliğin bana kötü geldiğini söyleyemem. aksine zehrinden kurtuldugum için mutluyum. bundan sonra ömrümün geri kalanında ne seninle ne de sana benzer bir insanla bir daha hiçbir yerde karsilasmamayı ümit ederim. çünkü bana aşıladigin kötümserliği hala damarlarımdan tamamen atabilmis değilim.
bir gün birini seveceğim. hem de öyle senin gibi yarım yamalak seven geleceğe karamsarlıkla bakan birini değil. yeni birini sevmek yeniden doğmaktır. ben, bir gün yeniden doğacağımı biliyorum. yeniden çok seveceğimi biliyorum...
bana karşı yaptığın hiçbir haksızlığı hak etmedim.
söylediğin hiçbir kırıcı sözü, hiçbir hoyrat davranışı hak etmedim.
bir daha olsa bir daha severdim, pişman değilim. ama sen böylesine masum ve yüce bir sevgiyi hak etmedin. ( zaten daha kendisi kendini sevmeyen bir insanın benim onu gerçekten sevdiğime inanmasını beklemedim.)
paraya tapan bir insansın. umarım hayat, sana parayla satın alamayacağı güzellikte bir şeyin eksikliğini yaşatsın. umarım bir gün, paranın bir ev satın alabileceğini ama bir yuva satın alamayacağını, tedavi satın alabileceğini ama sağlık satın alamayacagini anlarsın.
( fahişelerin bile parayla bedenini satın alırsın, ruhunu satın alamazsın. umarım hayat sana kaybettigin bir ruhun eksikliği deli gibi pişman olacak kadar yaşatsın. yanında sevdiğin olmadan paranın, malın, makamın hiçbir anlamı olmadığını anlatsın.)
devamını gör...
329.
ne söylesek havada kalır. gerektiği yere hiç gitmeyeceği için öylesine yazıyoruz her şeyi.
devamını gör...
330.
belirsizliğin hayatimizi yipratmasina izin vermemeliyiz ve ne kadar basit olsa da elimizdekilere bakip bir nebze de olsa mutlu olabilmeyi başarmaliyiz. hep daha iyiyi görüp strese giriyoruz doğru, ama ya daha kötü? bir çok insandan belki de daha şanslıyız. ve bu şansın ne kadar büyük bir şans olduğunun da belki farkinda değiliz, çünkü hiç elimizden alinmamiş.. sağlığımızı kaybetmemişiz mesela, okuyabilmişiz, ailemiz yanimizda, belirli bir sosyal çevremiz var. bir şeylere değer verebiliyoruz önem verebiliyoruz. tutunacak bir dalimiz var.. saymakla bitmeyen bir sürü şeye sahibiz. bütün bunlar için teşekkür ediyorum hem sahip olduklarima, hem bunlara sahip olmami sağlayana
devamını gör...
331.
keşke bir kere deneseydik her şey farklı olabilirdi inan ki..
devamını gör...
332.
"bak şimdi dünyaya. ‘kuş uçtukça genişliyor gökyüzü’ demişti rilke.
hayat da yaşadıkça, anladıkça, sabrettikçe genişler. hiç bir şeyin yaşama direncinizi kırmasına izin vermeyin.
iyi günler! mutlu pazarlar!
hayat da yaşadıkça, anladıkça, sabrettikçe genişler. hiç bir şeyin yaşama direncinizi kırmasına izin vermeyin.
iyi günler! mutlu pazarlar!
devamını gör...
333.
nerden başlasam ki? hangi birinden? en acıtanından mı, süregelen acıdan mı? cumburlops diye gireyim en iyisi.
ellerim titriyor şuan. yazmaktan kaçıyorum epeydir. yüzeyde kalmaya çalışıyorum, derinliklerde boğulurken. fazla düşünmek artık fiziksel olarak yoruyor beni. kırmızı bayrakları görmek lazım, bir şeyleri yeniden rayına oturtabilmek için. bazen kendine itiraf edersin dünyaya susarsın, ya da tam tersi olur dünyaya haykırırken içten içe o gerçekliği reddedersin. kendine susarsın. iki anlamda.
- düşüncelerini susturursun.
- eski kendine susarsın, yeniden özüne dönmek istersin.
susadım. eski benliğime susadım. özledim hiç bir şeyin enerjimden götürmemesini. gücümü. bu yeni beni hiç sevemedim, alışamadım. ben başkalarının önünde ağlayabilen birisi değildim. hiç yapamadım, gözlerim dolsa da dayanıklı biriydim. sadece yalnızken ağlardım bunu yapabilmenin ne matah bir şey olduğunu yeni halim gösterdi bana.
kendimden sıkıldım. aşırı düşünmekten, tekrara düşmekten, kendimi kandırmaya çalışırken bile yıkılmaktan sıkıldım. mutsuzluğumdan, yorgunluğumdan, neşemin yok oluşundan ve buna sebep olan o kişiden sıkıldım. ona olan duygularımdan, umursamazlığından, her şeyi görüp, farkında olup, korkaklığından dolayı ilerleyemeyişimizden, kestirip atmaya bile cesaret edicek kelimeleri bulamamasından sıkıldım.
buna bir son verme kararı almak, içinden, dışımdan söyleyipte uygulayamamak, düştüğün yerden kalkamamak, bunlar benlik değil. ben bu dramaların insanı değildim. tanıyamıyorum kendimi bir süredir. yepyeni bir dipsiz kuyu yaratmışım kendime, ellerimle. elimde değil.
devam etmek zorundayım. bu kadar yıkılıp, acımda dinlenmek bana epey zaman kaybettirdi. bu gerçeklik bile canımı yakıyor diğer acılara bonus olarak. yeter demek yetmez ki bazen diyor gökhan türkmen. onu çok iyi anlayabildim bu süreçte.
yeter. yeter diyince yetsin lütfen.
özüm, çok dağıldın, toparla kendimi.
ellerim titriyor şuan. yazmaktan kaçıyorum epeydir. yüzeyde kalmaya çalışıyorum, derinliklerde boğulurken. fazla düşünmek artık fiziksel olarak yoruyor beni. kırmızı bayrakları görmek lazım, bir şeyleri yeniden rayına oturtabilmek için. bazen kendine itiraf edersin dünyaya susarsın, ya da tam tersi olur dünyaya haykırırken içten içe o gerçekliği reddedersin. kendine susarsın. iki anlamda.
- düşüncelerini susturursun.
- eski kendine susarsın, yeniden özüne dönmek istersin.
susadım. eski benliğime susadım. özledim hiç bir şeyin enerjimden götürmemesini. gücümü. bu yeni beni hiç sevemedim, alışamadım. ben başkalarının önünde ağlayabilen birisi değildim. hiç yapamadım, gözlerim dolsa da dayanıklı biriydim. sadece yalnızken ağlardım bunu yapabilmenin ne matah bir şey olduğunu yeni halim gösterdi bana.
kendimden sıkıldım. aşırı düşünmekten, tekrara düşmekten, kendimi kandırmaya çalışırken bile yıkılmaktan sıkıldım. mutsuzluğumdan, yorgunluğumdan, neşemin yok oluşundan ve buna sebep olan o kişiden sıkıldım. ona olan duygularımdan, umursamazlığından, her şeyi görüp, farkında olup, korkaklığından dolayı ilerleyemeyişimizden, kestirip atmaya bile cesaret edicek kelimeleri bulamamasından sıkıldım.
buna bir son verme kararı almak, içinden, dışımdan söyleyipte uygulayamamak, düştüğün yerden kalkamamak, bunlar benlik değil. ben bu dramaların insanı değildim. tanıyamıyorum kendimi bir süredir. yepyeni bir dipsiz kuyu yaratmışım kendime, ellerimle. elimde değil.
devam etmek zorundayım. bu kadar yıkılıp, acımda dinlenmek bana epey zaman kaybettirdi. bu gerçeklik bile canımı yakıyor diğer acılara bonus olarak. yeter demek yetmez ki bazen diyor gökhan türkmen. onu çok iyi anlayabildim bu süreçte.
yeter. yeter diyince yetsin lütfen.
özüm, çok dağıldın, toparla kendimi.
devamını gör...
334.
keyifli gunler ve mutluluktur.
devamını gör...
335.
ali koç istifa etsin. doğrudan yüzüne söyleyemiyorum, o sebepten.
devamını gör...
336.
aynı şov bu, hep aynı, hep aynı büyülü aşklar
bakışlarla süslenen yalanlara tatlı soslar.
bakışlarla süslenen yalanlara tatlı soslar.
devamını gör...
337.
fıtratımda insanlara mesaj atmak yok sanırım. tabii ki arada bir * geliyor içimden, atıyorum ama genel olarak sevmiyorum bu olayı pek.
en sevdiğim insanlar için bile geçerli bu. ablam mesela; yurt dışında yaşıyor. en son kaç sene önce görüştüğümüzü bile hatırlamıyorum. canım o benim, çok da özledim ama arama sorma huyum hiç yok. ayda yılda bir kez arıyorum sadece. üzülüyor haklı olarak ama n'apayım? benim de yapım bu.
sözlükte de böyleyim. sohbet etmek amacıyla nadiren kendiliğinden mesaj yazıyorum insanlara. onlar yazıyor bana genellikle. hiçbir şekilde kendini beğenmişlikle, şımarıklıkla, havalı falan olmakla ilgisi olmayan bir şey bu ama illa ki kırılanlar, bozulanlar oluyordur "ben yazmasam yazacağı yok" diyerek. sitem etmeden, şahsi bir şeymiş gibi algılamadan beni böyle kabul edebilen birileri olunca alnının çatısından öpesim geliyor.
var işte hepimizin tuhaf tuhaf huyları. benimki de bu.
en sevdiğim insanlar için bile geçerli bu. ablam mesela; yurt dışında yaşıyor. en son kaç sene önce görüştüğümüzü bile hatırlamıyorum. canım o benim, çok da özledim ama arama sorma huyum hiç yok. ayda yılda bir kez arıyorum sadece. üzülüyor haklı olarak ama n'apayım? benim de yapım bu.
sözlükte de böyleyim. sohbet etmek amacıyla nadiren kendiliğinden mesaj yazıyorum insanlara. onlar yazıyor bana genellikle. hiçbir şekilde kendini beğenmişlikle, şımarıklıkla, havalı falan olmakla ilgisi olmayan bir şey bu ama illa ki kırılanlar, bozulanlar oluyordur "ben yazmasam yazacağı yok" diyerek. sitem etmeden, şahsi bir şeymiş gibi algılamadan beni böyle kabul edebilen birileri olunca alnının çatısından öpesim geliyor.
var işte hepimizin tuhaf tuhaf huyları. benimki de bu.
devamını gör...
338.
çok şey var söylemek istediğim hangisinden başlasam bilemedim. altın fiyatı uçtu gitti. asgari ücretle 3 tane çeyrek altın bile alamıyorsun. dolar 10 tl, maaşı dolarlamı alıyorsunuz diyenlere çok söz varda uzatmak istemiyorum.
bir de ali koç fenerbahçe den istifa et artık ya olmuyor yani denedik güzel adamsın iyisin ama olmadı olmuyor..
son olarak ileride eşim olacak kişiye sesleniyorum her nerede ne yapıyorsan bir tesadüf olsun da karşılaşalım artık.
bir de ali koç fenerbahçe den istifa et artık ya olmuyor yani denedik güzel adamsın iyisin ama olmadı olmuyor..
son olarak ileride eşim olacak kişiye sesleniyorum her nerede ne yapıyorsan bir tesadüf olsun da karşılaşalım artık.
devamını gör...
339.
buradaki ilk günüm hatta ilk saatim... acaba kaç kişi kimselere diyemediklerini haykırmak için burada diye düşünüyorum...
devamını gör...
340.
kimse söylemek istedikleri. söylemek istediğim okumayacak boşa sinir kasmayalım şimdi.
devamını gör...