6101.
birileri birilerinin arkasından kuyularını kazıyor. yahu bir durun 3 günlük bilemedin 4 günlük dünyadayız. daha karşındakileri tanımıyorsun bile hemen ne bu çekememezlik. bu dünya kimseye kalmaazzz. biraz rahat olun. relax salın biraz.
devamını gör...
6102.
şu yaşıma nasıl gelebildiğime çok şaşırıyorum bazen.
bir de nasıl öleceğimi çok merak ediyorum son zamanlarda.
saçma sapan işler.
asıl kafama takılan konu sevdiğim insanların ölümü, nasıl tahammül edebilir insan bilmiyorum.
ve kendime de kızıyorum bu konuda bile bencilce yaklaştığım için.
sevdiği birisi ölürken insan kendisinin nasıl katlanacağını mı düşünür?
yine rüyamda sevdiğim insanların ölümünü gördüm, sadece iki saatlik uykuda.
sevdiğim insan da değil, insanlar.
hayatımın o dönemine denk gelmeden şu dünyadan göçeyim yeter.
yine bencilce bir yaklaşım, yine bir kaçış merakı.
bilmiyorum işte, ne zaman olacağı belli olmayan ölümler fazla korkunç.
genel olarak her şey fazla korkunç çünkü hayatımın hangi noktasında neyle karşılaşacağımın bir garantisi yok.
genel olarak iyiyile de kötüyle de karşılaşasım yok, sonu hep aynı bitiyor.
daha da kötüsü tam bitti derken daha da kötüsü oluyor.
bu iki saatlik uykunun bana iki gün boyunca yeteceğini düşünüyorum, şimdi de kahve yapmaya gidiyorum.
evet, bugün kahvem var sonunda.
sigaram da yeteri kadar var.
önümde de çok seveceğimi düşündüğüm bir çizgi romanım var.
çizgi roman okumaya başladıktan sonra kitap okumayı bıraksam da vazgeçemiyorum kendilerinden.
ve başlayacağım çizgi romanda her şeyi geride bırakarak birkaç günlük bir yolculuğa çıkan bir kadının hikayesi anlatılıyor. her şeyi geride bırakıp gitme fikrine beni daha da bağlıyor ama halledeceğim.
bir de nasıl öleceğimi çok merak ediyorum son zamanlarda.
saçma sapan işler.
asıl kafama takılan konu sevdiğim insanların ölümü, nasıl tahammül edebilir insan bilmiyorum.
ve kendime de kızıyorum bu konuda bile bencilce yaklaştığım için.
sevdiği birisi ölürken insan kendisinin nasıl katlanacağını mı düşünür?
yine rüyamda sevdiğim insanların ölümünü gördüm, sadece iki saatlik uykuda.
sevdiğim insan da değil, insanlar.
hayatımın o dönemine denk gelmeden şu dünyadan göçeyim yeter.
yine bencilce bir yaklaşım, yine bir kaçış merakı.
bilmiyorum işte, ne zaman olacağı belli olmayan ölümler fazla korkunç.
genel olarak her şey fazla korkunç çünkü hayatımın hangi noktasında neyle karşılaşacağımın bir garantisi yok.
genel olarak iyiyile de kötüyle de karşılaşasım yok, sonu hep aynı bitiyor.
daha da kötüsü tam bitti derken daha da kötüsü oluyor.
bu iki saatlik uykunun bana iki gün boyunca yeteceğini düşünüyorum, şimdi de kahve yapmaya gidiyorum.
evet, bugün kahvem var sonunda.
sigaram da yeteri kadar var.
önümde de çok seveceğimi düşündüğüm bir çizgi romanım var.
çizgi roman okumaya başladıktan sonra kitap okumayı bıraksam da vazgeçemiyorum kendilerinden.
ve başlayacağım çizgi romanda her şeyi geride bırakarak birkaç günlük bir yolculuğa çıkan bir kadının hikayesi anlatılıyor. her şeyi geride bırakıp gitme fikrine beni daha da bağlıyor ama halledeceğim.
devamını gör...
6103.
kuvvetle muhtemel burası yolun sonu iki gözüm. hakkını helal et.
devamını gör...
6104.
sahip olduğun tek şey çekiçse her şeyi çivi sanman anlaşılır bir durum.
devamını gör...
6105.
devamını gör...
6106.
ben kaç gündür tarifi olmayan heyecan içerisindeyim hep bi' telaşım var hep bi' umudum var.
güzel hissediyorum ve bazı insanlar iyi ki var
güzel hissediyorum ve bazı insanlar iyi ki var
devamını gör...
6107.
arasam mı? aramasam mı? beklesem mi? beklemesem mi? napsam sizce imdat.
devamını gör...
6108.
liseden bir sınıf arkadaşım, instagram'da insanların kilosuyla alay eden gönderileri beğeniyor ve kendisi sınıf öğretmenliğinden mezun oldu. öğrencilerine zorbalığın kötü bir davranış olduğunu öğretmeyecek sanırım, kendisi de aynı davranışı sergiliyor çünkü.
devamını gör...
6109.
#3704505
merak eden arkadaşlarıma;
iyiyim, yani iyi gibiyim. narkoz kafasından henüz tam olarak çıkamadım. malca bir şey yazma riskini alarak bunu yazıyorum.
olduğum ameliyat gereği full time yüz üstü yatmam gerek. biraz saçma ve yorucu ve en az ameliyat kadar önemli bi durum(muş).
bazı saçma sebeplerden ötürü hastanede bu gece yalnızım. komik şeyler yazın da az güleyim. sizi seviyorum.
merak eden arkadaşlarıma;
iyiyim, yani iyi gibiyim. narkoz kafasından henüz tam olarak çıkamadım. malca bir şey yazma riskini alarak bunu yazıyorum.
olduğum ameliyat gereği full time yüz üstü yatmam gerek. biraz saçma ve yorucu ve en az ameliyat kadar önemli bi durum(muş).
bazı saçma sebeplerden ötürü hastanede bu gece yalnızım. komik şeyler yazın da az güleyim. sizi seviyorum.
devamını gör...
6110.
faydan geçilmiyor
devamını gör...
6111.
neden?
devamını gör...
6112.
ekrana bakmaktan gözlerim kurudu.
devamını gör...
6113.
bu seferki hissettiğim duygunun tarifi malesef ki yok, aşk bu değil basit kaçıyor, sevgi desen bilmiyorum sadece sevgi de değil garip bi his, 7/24 düşünmüyorsun ama önemsiyorsun, adını duyunca kalbin çarpmıyor ama yinede hani aklına geliyor, konuşunca keyif alıyorsun ama o keyifin tadı tarifi diğerleri gibi değil, argo kullanmıyorsun, yılışık canım cicim aşkım hayatım bebeğim tarzı kelimler yok ama hanımefendi, beyefendi tarzında sözcükler var, galiba korkmakta haklı, kaçmakta da haklı, normalde ben kaçarım ama bu sefer kaçmıyorum, kaçasım gelmiyor, ısrar etmek de istemiyorum akış neyi getirise, boş yere çabalamış dahi olsam huzur buluyorum, öğreniyorum ya…
devamını gör...
6114.
birkaç gün önce evime döndüm. ilk işim detaylı temizlik yapmak oldu elbette. sanırım iki günde bitirdim. temizlikçi ablayı bu aralar çağırmıyorum. camları silip balkonları yıkarken aşağı düşerse ve ben de ona özel sigorta yapmadığım için başıma bela alırsam diye ilginç düşünceler geçiyor aklımdan. her işimi garantiye almaktan yanayımdır genellikle. neyse bu ara bunu önemsiyorum, tedbirli olmakta fayda var neticede. siz bana “ne kadar da pimpirikli” diyebilirsiniz.
fütursuzluktan-sorumsuzluktan haz etmem, geç uyanmayı sevmem. meyve suyu içmeyi sevmem. (bu ne alakaysa?) belki fırsat bulursam kitabımı alıp yüzmeye giderim. boğuk ama umut vadeden bir gökyüzü var bugün. izlemeyi seviyorum.
fütursuzluktan-sorumsuzluktan haz etmem, geç uyanmayı sevmem. meyve suyu içmeyi sevmem. (bu ne alakaysa?) belki fırsat bulursam kitabımı alıp yüzmeye giderim. boğuk ama umut vadeden bir gökyüzü var bugün. izlemeyi seviyorum.
devamını gör...
6115.
birazcık yorgun hissediyorum. ama ben bu kötü günleri kahvaltı niyetine yerim gibi geliyor. üstesinden gelemeyeceğim hiç bir şey yok. gerekiyorsa sıfırdan. en baştan. imkan yaratılır. sorun çözülür. kırılan kalpler düzelir. gerekli motivasyona sahip olsak yeter.
devamını gör...
6116.
kendimi her olayı kapalı kapılar arkasından saçma tesadüflerle duyan ali rıza bey gibi hissediyorum. biliyorum bilmezden gelemiyorum bilmem bir şeyi değiştirmiyor. ayy bilmesem daha iyiydi ya.
devamını gör...
6117.
normalsozluk.com/yazar/savr...
burada söylemek istediklerimizi bulabilirsiniz, peyder pey yazıyoruz elleğam!.
burada söylemek istediklerimizi bulabilirsiniz, peyder pey yazıyoruz elleğam!.
devamını gör...
6118.
at halepte nallanır
daşşşşağı burda sallanır..
daşşşşağı burda sallanır..
devamını gör...
6119.
adını o utanç listesinde görmek hiç şaşırtmadı beni.
"müthiş flüt sanatçısı!"
"............'nın öğrencisi ödüllü müzisyen!"
" gururumuz!"
ne demiştin arkamdan? "buzlar prensesi???" hah.
arkadaşlarıma senden hoşlanmadığımı söylediğimde garipsemişlerdi beni.çünkü içsel bir sezinleme dışında elle tutulur hiçbir cümlem yoktu senden neden hoşlanmadığımı açıklayabileceğim.
benim hocam olmadın. masterclass harici temasımız da olmadı*. ama üzülerek ve tesadüfen gördüm ki, öğrencimin hocası olmuşsun yıllar sonra... yıllar sonra...
senden ve plastik hayatından tiksiniyorum.
"müthiş flüt sanatçısı!"
"............'nın öğrencisi ödüllü müzisyen!"
" gururumuz!"
ne demiştin arkamdan? "buzlar prensesi???" hah.
arkadaşlarıma senden hoşlanmadığımı söylediğimde garipsemişlerdi beni.çünkü içsel bir sezinleme dışında elle tutulur hiçbir cümlem yoktu senden neden hoşlanmadığımı açıklayabileceğim.
benim hocam olmadın. masterclass harici temasımız da olmadı*. ama üzülerek ve tesadüfen gördüm ki, öğrencimin hocası olmuşsun yıllar sonra... yıllar sonra...
senden ve plastik hayatından tiksiniyorum.
devamını gör...
6120.
birçok şeye hevesimin kalmadığını söyleyebilirim.
5 yıl öncesini düşünüyorum, gerçekten mutluydum ve enerjiktim. işe gidip gelirken 3 saatim yolda geçiyordu, onu da değerlendirip kitap okuyordum veya müzik dinliyordum. cumartesi yarım gün çalışıyordum, pazar sevgilimle/arkadaşlarımla görüşüyordum. birikim yapıyordum, kaygım yoktu.
bir de şimdiye bakıyorum, o zamana göre daha az çalışıyorum ama daha çok yoruluyorum. cumartesi pazar evdeyim ama dışarı çıkmak istemiyorum, görüşmek için yazanları erteliyorum. 2 günlük izin dinlenmeme yetmiyor. kafam dopdolu, boşalmıyor.
insanlara bakıyorum, gerçekten çok bozdular kendilerini. yeni insan tanımaya korkuyorum. her gün birbirinden kötü haberler de her şeyden uzak durmama sebep oluyor. güvenmek, inanmak istemiyorum kimseye. bir daha üzülmek, hayal kırıklığına uğramak istemiyorum.
istediğim hayat bu değil ama mecburmuşum gibi hissediyorum. gelecekte güzel şeyler olacağına inanıyorum ama bunu söylerken bile gülesim geliyor. gerçekten inanıyor muyum yoksa kendimi mi kandırıyorum yine?
tükenmişlik sendromu var sanırım ve tek başıma olmadığıma eminim.
5 yıl öncesini düşünüyorum, gerçekten mutluydum ve enerjiktim. işe gidip gelirken 3 saatim yolda geçiyordu, onu da değerlendirip kitap okuyordum veya müzik dinliyordum. cumartesi yarım gün çalışıyordum, pazar sevgilimle/arkadaşlarımla görüşüyordum. birikim yapıyordum, kaygım yoktu.
bir de şimdiye bakıyorum, o zamana göre daha az çalışıyorum ama daha çok yoruluyorum. cumartesi pazar evdeyim ama dışarı çıkmak istemiyorum, görüşmek için yazanları erteliyorum. 2 günlük izin dinlenmeme yetmiyor. kafam dopdolu, boşalmıyor.
insanlara bakıyorum, gerçekten çok bozdular kendilerini. yeni insan tanımaya korkuyorum. her gün birbirinden kötü haberler de her şeyden uzak durmama sebep oluyor. güvenmek, inanmak istemiyorum kimseye. bir daha üzülmek, hayal kırıklığına uğramak istemiyorum.
istediğim hayat bu değil ama mecburmuşum gibi hissediyorum. gelecekte güzel şeyler olacağına inanıyorum ama bunu söylerken bile gülesim geliyor. gerçekten inanıyor muyum yoksa kendimi mi kandırıyorum yine?
tükenmişlik sendromu var sanırım ve tek başıma olmadığıma eminim.
devamını gör...