7301.
ultraviole.
içimden geldi.
içimden geldi.
devamını gör...
7302.
aa bugün arefeymiş
*
*
devamını gör...
7303.
4 aydır filan sigara içmiyorum belki biraz daha fazla olmuş olabilir. bu konuda zaman algımı kaybettim.
ve şu an canım çok ama çok pis ocakbaşı yapıp dumanın dibine dibine vurmak istiyor.
ve şu an canım çok ama çok pis ocakbaşı yapıp dumanın dibine dibine vurmak istiyor.
devamını gör...
7304.
hatıran yeter.
devamını gör...
7305.
polen çok havada. hapşurunca hemen ''şifa mı kaptık'' demeyin belki de polenlerdendir.
devamını gör...
7306.
'benim niye söylemek istediğim bu kadar çok şey oluyor lan' diye düşünürken yalnızlığımda çürümeye yüz tuttuğum aklıma geldi.
şimdi bu yalnızlık mıdır bilmiyorum fakat adına başka bir kılıf düşünmeye de üşeniyorum şu an açıkçası.
anlatıyorum, bence okumaya da üşenip yol alın buradan çünkü saçmalayacağım biraz.
şimdi efenim insanların konuşa konuşa kurduğu iletişim şeysinin bana yüklendiğini düşünmüyorum çünkü insanlarla yüzyüze konuşarak iletişim kurmaya çalışmak* benim için işkence gibi bir şey.
o an hem düşünüyorum, düşünürken aynı zamanda karşımdaki insanla konuşmaya ve mimiklerimi vs kontrol etmeye devam ediyorum, aynı zamanda kafamdaki binbir türlü düşünceleri toparlayıp bir şekilde sansürlemeye, duruma uygun hâle getirmeye çalışıyorum, bunu yaparken aynı zamanda konuşmaya devam etmeye çalışıyorum..
wtf?
hangisine odaklanayım derken hiçbirine odaklanamadan içine edip bırakıyorum efenim.
sonra da kaçarak uzaklaşıyorum.
işte bu yüzden yüzyüze iletişim bana uzak olan bir konu.
ve bu yüzden de bu gibi platformlar yardımıma koşabiliyor.
insanlara anlatmak istediğim ama anlatamadığım 989348 farklı konuyu gelip buraya anlatıyorum.
ve bu durum da beni yalnızlığımla daha çok baş başa bırakıyor.
bugün kiminle konuştuğumu bile uzun uzun düşündüm mesela.
hmm kolay gelsin denildi..
kedilerle konuşuldu..
müsait bir yerde inebilir miyim denildi..
biraz daha kedilerle konuşuldu..
çakmak istendi..
ve sanırsam dahası yok.
benim isteğimle mi yoksa istemsiz mi yok kısmını da uzunca düşündüm çünkü hayatımın büyük bir çoğunluğunda kendimi insanlardan. soyutlayarak geçirdim/geçirmeye çalıştım.
ilk başta bir huzura erdim gibi hissettim, sonra yalnızlığın dibine çökünce benim isteğimden bağımsız olarak yalnızlığa sürüklendim ve asıl bataklık kısmı orasıydı sanırım.
telefon rehberimde insan bile olmadığı dönemlerdi, insan olsa bile arar mıydım bilmiyorum gerçi.
bu yüzden bunu hak etmişim sanırım biraz.
hiç değilse o dönemler.
sonra büyüdüm, yeni insanlar tanıdım falan derken bu sefer tanıdığım insanlar benim isteğim dışında birdenbire ortadan kaybolmaya başladılar.
geriye de her insandan biriktirdiğim saçma anılar ve anı kutumdaki çöpler, fişler kaldı.
özlüyorum da açıkçası, yalan yok.
birisine bir şey anlatırken kaygılarda boğulmama hissini özlüyorum aslında daha fazla.
yolda yürürken öylesine arayabilmeyi ve neden aradığım konusunda bahane üretmek zorunda kalmamayı özlüyorum.
başa dönelim, bu yüzden anlatmak istediğim tonlarca şey oluyor.
siz benim hayali npc karakterlerimsiniz.
şimdi bu yalnızlık mıdır bilmiyorum fakat adına başka bir kılıf düşünmeye de üşeniyorum şu an açıkçası.
anlatıyorum, bence okumaya da üşenip yol alın buradan çünkü saçmalayacağım biraz.
şimdi efenim insanların konuşa konuşa kurduğu iletişim şeysinin bana yüklendiğini düşünmüyorum çünkü insanlarla yüzyüze konuşarak iletişim kurmaya çalışmak* benim için işkence gibi bir şey.
o an hem düşünüyorum, düşünürken aynı zamanda karşımdaki insanla konuşmaya ve mimiklerimi vs kontrol etmeye devam ediyorum, aynı zamanda kafamdaki binbir türlü düşünceleri toparlayıp bir şekilde sansürlemeye, duruma uygun hâle getirmeye çalışıyorum, bunu yaparken aynı zamanda konuşmaya devam etmeye çalışıyorum..
wtf?
hangisine odaklanayım derken hiçbirine odaklanamadan içine edip bırakıyorum efenim.
sonra da kaçarak uzaklaşıyorum.
işte bu yüzden yüzyüze iletişim bana uzak olan bir konu.
ve bu yüzden de bu gibi platformlar yardımıma koşabiliyor.
insanlara anlatmak istediğim ama anlatamadığım 989348 farklı konuyu gelip buraya anlatıyorum.
ve bu durum da beni yalnızlığımla daha çok baş başa bırakıyor.
bugün kiminle konuştuğumu bile uzun uzun düşündüm mesela.
hmm kolay gelsin denildi..
kedilerle konuşuldu..
müsait bir yerde inebilir miyim denildi..
biraz daha kedilerle konuşuldu..
çakmak istendi..
ve sanırsam dahası yok.
benim isteğimle mi yoksa istemsiz mi yok kısmını da uzunca düşündüm çünkü hayatımın büyük bir çoğunluğunda kendimi insanlardan. soyutlayarak geçirdim/geçirmeye çalıştım.
ilk başta bir huzura erdim gibi hissettim, sonra yalnızlığın dibine çökünce benim isteğimden bağımsız olarak yalnızlığa sürüklendim ve asıl bataklık kısmı orasıydı sanırım.
telefon rehberimde insan bile olmadığı dönemlerdi, insan olsa bile arar mıydım bilmiyorum gerçi.
bu yüzden bunu hak etmişim sanırım biraz.
hiç değilse o dönemler.
sonra büyüdüm, yeni insanlar tanıdım falan derken bu sefer tanıdığım insanlar benim isteğim dışında birdenbire ortadan kaybolmaya başladılar.
geriye de her insandan biriktirdiğim saçma anılar ve anı kutumdaki çöpler, fişler kaldı.
özlüyorum da açıkçası, yalan yok.
birisine bir şey anlatırken kaygılarda boğulmama hissini özlüyorum aslında daha fazla.
yolda yürürken öylesine arayabilmeyi ve neden aradığım konusunda bahane üretmek zorunda kalmamayı özlüyorum.
başa dönelim, bu yüzden anlatmak istediğim tonlarca şey oluyor.
siz benim hayali npc karakterlerimsiniz.
devamını gör...
7307.
(bkz: ortayolcu dramı) diye bir şey varsa tam olarak bu işte.
devamını gör...
7308.
bu akşam 4 ayaklı minareden 7 kere geçip, son bir kere de çapraz geçtim. gelecekti kocamın kalbine düğüm attım. buna rağmen nasibim beni bulmazsa artık yapacak bir şeyim yok. nasibimi yeterince zorladığımı düşünüyorum..
devamını gör...
7309.
kafamın içindeki olasılıklar ve olmayacaklar ve olacaklar arasında ateşlenen düşüncelerimi bu gece için dinlendirmeye karar verdim.
devamını gör...
7310.
ruh hastasısın. gidip tedavi ol, ayıp değil,her şeyin yalan her şeyin.
devamını gör...
7311.
öyle bir şey istiyorum ki…
olmaması için hiçbir sebep yok, ama olması için de yollar kapalı.
olmaması için hiçbir sebep yok, ama olması için de yollar kapalı.
devamını gör...
7312.
hayatıma devam ederek sonucunda nereye varacağım konusunda keşke bir ipucu falan alabilsem.
çünkü genel olarak sıradan bir şekilde yaşamaya çalışırken gösterdiğim çabayı katlanılabilir bulmuyorum.
cennet ve cehennem varsa da, yoksa da katlanılabilir bulmuyorum.
çok ekşınlı bir şey de yapmıyorum, dünyanın en sıkıcı hayatını yaşamaya çalışıyorum.
en basit düzeye indirdim her şeyi.
ama yok işte, hiçbir ipucu alamıyorum bu konuda.
bazen bu yüzden yaratıcının deneme tahtasıymışız gibi hissediyorum.
deneniyor bir şeyler ama hangisi tutarsa işte.
çünkü genel olarak sıradan bir şekilde yaşamaya çalışırken gösterdiğim çabayı katlanılabilir bulmuyorum.
cennet ve cehennem varsa da, yoksa da katlanılabilir bulmuyorum.
çok ekşınlı bir şey de yapmıyorum, dünyanın en sıkıcı hayatını yaşamaya çalışıyorum.
en basit düzeye indirdim her şeyi.
ama yok işte, hiçbir ipucu alamıyorum bu konuda.
bazen bu yüzden yaratıcının deneme tahtasıymışız gibi hissediyorum.
deneniyor bir şeyler ama hangisi tutarsa işte.
devamını gör...
7313.
terapiye gidin
spor yapın
bi uğraş, hobi edinin
spor yapın
bi uğraş, hobi edinin
devamını gör...
7314.
aslan sütümü içtim. şimdi de muzlu sütümü içip yatacam. yok lan rbf sen gerçekten normal değilsin.
1 saat öncesinde ibrahim erkal dinleyen adamsın lan. ama muzlu sütü güzel yapmışım.
1 saat öncesinde ibrahim erkal dinleyen adamsın lan. ama muzlu sütü güzel yapmışım.
devamını gör...
7315.
ankara simidini öyle böyle özlemedim bebekler. toplasan hayatımda max 5-6 tane yemişimdir zaten ama ona rağmen burada yediğim simitler artık şekerli mekerli hamur gibi geliyor artık. sıçtığımın yerinde hint restoranı bile var ama ankara simidi yok.
bazen keşke ankara'da yaşasaydım diyorum, aspava falan da yapardık ne güzel.
bazen keşke ankara'da yaşasaydım diyorum, aspava falan da yapardık ne güzel.
devamını gör...
7316.
#3932778
yanlış başlığa yazmışsın abi. anın fotoğrafı olacak. git oraya paylaş. iyice yaşlandı bu yaa.*
yanlış başlığa yazmışsın abi. anın fotoğrafı olacak. git oraya paylaş. iyice yaşlandı bu yaa.*
devamını gör...
7317.
devamını gör...
7318.
kaşgarlı mahmud der ki: "āy tolūn bolsa elgin imlēmēs."
(ay dolunay olduğunda parmakla gösterilmesine gerek yoktur.)
(ay dolunay olduğunda parmakla gösterilmesine gerek yoktur.)
devamını gör...
7319.
son zamanlarda çok sevdiğim bir arkadaşımın soğukluğunu hissediyordum. benim de bir huyum var, biri soğuk yapınca genelde sormam. o nasıl davranırsa öyle davranırım çünkü ben bozmadım.
neyse, bayramın ilk günü aradım bayramlaşma için çok soğuktu, “bir sorun mu var kuzum, sen iyi misin?” dedim , “ iş arkadaşlarımla arama mesafe koymaya karar verdim.” dedi. kalakaldım yerimde. o buz gibi havada içim yandı. çünkü bu arkadaşımın evinde kaldım, eşiyle aralarını ben yaptım, nişanlarında her şeye koştum, fotoğrafçılığını yaptım, evini dizmesine yardım ettim, evlerine her gittiğimde elim dolu gittim. cömertimdir, paranın lafını asla yapmam. içimin yanma sebebi bu idi; bu kadar koşulsuz gittiğim bir insanın beni , suçum olmayan bir olay yüzünden ötekileştirmesiydi. eski sevgilimle o tanıştırdı, o kadar kötü ve acı bir ilişki yaşamama rağmen hiç yüzümü çevirmedim ona.
her neyse, sebebini sorduğumda ise; “beni diğer şubeye aldılar, şikayet edilmişim. ha bu arada hamileyim, kimin parmağı varsa en sevdiği ile sınansın.” dedi.
buz gibi oldum o an; çünkü rotasyon benim ayarlamalarım ile yapılıyor, müdüre fikir veriyorum ama ben izindeyken bunlar olmuş, haberim yoktu hiçbir şeyden.o ise inkar etse de beni suçladı belki de.
dün dönerken sadece sevdiğim insanlara çam sakızı çoban armağanı tatlı aldım. o da hamile olunca onlara da aldım.
sabah bana “müdürle konuştun mu ?” diye buz gibi bir mesaj attı. müdürle konuştuktan sonra aradım onu, elimden geleni yaptığımı da söyledim ama bilmediğim, arka planda olan şeyler var o yüzden müdür çok netti.
arkadaş o konuşmadaki soğukluğumu görünce reels atmaya başladı. sonra “tatlıyı da yedim, çok teşekkür ederim canım.” yazan bir mesaj attı.
çocuk çok istiyordu ve ben de çok dua ediyordum. allah sağlıkla kucağına almayı nasip etsin ama içim çok kırıldı. aynı sofraya oturduğum insanın, diğer insanların yaptıkları yüzünden beni atmasına çok üzüldüm.
velhasıl, insanoğlu tamamen hayal kırıklığı ve nankörlükten ibaret. günlerdir bunu düşünüyorum. çok üzgünüm.. düzeltmeye çalışsa da artık boş.
neyse, bayramın ilk günü aradım bayramlaşma için çok soğuktu, “bir sorun mu var kuzum, sen iyi misin?” dedim , “ iş arkadaşlarımla arama mesafe koymaya karar verdim.” dedi. kalakaldım yerimde. o buz gibi havada içim yandı. çünkü bu arkadaşımın evinde kaldım, eşiyle aralarını ben yaptım, nişanlarında her şeye koştum, fotoğrafçılığını yaptım, evini dizmesine yardım ettim, evlerine her gittiğimde elim dolu gittim. cömertimdir, paranın lafını asla yapmam. içimin yanma sebebi bu idi; bu kadar koşulsuz gittiğim bir insanın beni , suçum olmayan bir olay yüzünden ötekileştirmesiydi. eski sevgilimle o tanıştırdı, o kadar kötü ve acı bir ilişki yaşamama rağmen hiç yüzümü çevirmedim ona.
her neyse, sebebini sorduğumda ise; “beni diğer şubeye aldılar, şikayet edilmişim. ha bu arada hamileyim, kimin parmağı varsa en sevdiği ile sınansın.” dedi.
buz gibi oldum o an; çünkü rotasyon benim ayarlamalarım ile yapılıyor, müdüre fikir veriyorum ama ben izindeyken bunlar olmuş, haberim yoktu hiçbir şeyden.o ise inkar etse de beni suçladı belki de.
dün dönerken sadece sevdiğim insanlara çam sakızı çoban armağanı tatlı aldım. o da hamile olunca onlara da aldım.
sabah bana “müdürle konuştun mu ?” diye buz gibi bir mesaj attı. müdürle konuştuktan sonra aradım onu, elimden geleni yaptığımı da söyledim ama bilmediğim, arka planda olan şeyler var o yüzden müdür çok netti.
arkadaş o konuşmadaki soğukluğumu görünce reels atmaya başladı. sonra “tatlıyı da yedim, çok teşekkür ederim canım.” yazan bir mesaj attı.
çocuk çok istiyordu ve ben de çok dua ediyordum. allah sağlıkla kucağına almayı nasip etsin ama içim çok kırıldı. aynı sofraya oturduğum insanın, diğer insanların yaptıkları yüzünden beni atmasına çok üzüldüm.
velhasıl, insanoğlu tamamen hayal kırıklığı ve nankörlükten ibaret. günlerdir bunu düşünüyorum. çok üzgünüm.. düzeltmeye çalışsa da artık boş.
devamını gör...
7320.
insan sahip olduklarının nankörü, sahip olmak istediklerinin kölesi, sahip olamadıklarının ise delisidir. sen ben hepimiz aynıyız, geçelim!
devamını gör...