şehit haberlerini duyduğumdan beri saçma sapan şeyler izleyip kafamdaki gündemi dağıtmaya çalışıyorum. ne konuşasım ne de yazasım var. söylenecek söz de yok aslında. o acıları ne hafifletebilir? o öfkeyi ne dindirebilir?

bunların yanıtı yok bende. 9 eve ateş düştü. 9 can gitti. 9 aile acı içinde. empati kuramıyorum. kurmak da istemiyorum. ben kafamdaki gündemi değiştirmeye çalışırken, o ailelerin aylarca, yıllarca bununla mücadele edecek ve normalleştiremeyecek olması çok acı değil mi?

bakmayacağım dememe rağmen yine baktım twitter'a. şehitlerin evlerine bayraklar asılmış. ailelerine haber verilmiş. herkes taziye mesajı yayınlıyor. peki kim durduracak bunu? ne zaman bitecek artık?

devamını gör...

(1) (0)

13.01.2024 02:50

miredi ferkuri

13.01.2024 02:50

2084.

#2833799

genel olarak heyecanımı kaybettim.

devamını gör...

(1) (0)

13.01.2024 05:10

eyjafjallajokull sen kimsin ya

13.01.2024 05:10

2085.

#2835315

en çok istediğim hayalimin peşinden hiç korkmadan koşmaya karar verdim. evet. bu kadar. umrumda değil gerisi.

devamını gör...

(19) (4)

14.01.2024 22:20

femina summa prudentia

14.01.2024 22:20

2086.

#2835403

iyilik iyidir.

devamını gör...

(3) (0)

14.01.2024 23:37

mir001

14.01.2024 23:37

2087.

#2835405

bu akşam öyle icesim var ki saat olmuş 23:38 ve kimse yok.

devamını gör...

(0) (0)

14.01.2024 23:38

herhangibiradam

14.01.2024 23:38

2088.

#2835407

hepiniz değerli insanlarsınız arkadaşlar, buna ihanet etmeyin lütfen. moralinizi bozmayın, karamsarlığa düşmeyin. sabredin, o güzel günler gelecektir elbet. hepinizi saygı ve sevgilerimle selamlıyorum.

devamını gör...

(5) (2)

14.01.2024 23:40

patagonyalı

14.01.2024 23:40

2089.

#2835476

uzun süredir bir şeyler anlatasım var birilerine. bir türlü kendimi ikna edemiyorum bu konuda. sanıyorum anlatmak istememe rağmen paylaşmak da istemiyorum iç dünyamı. dışarıdan bakıldığında görünen güçlü görüntüme zarar vermek istemiyorum gibi. ben buna güç desem de henüz beni tanımayanlar kibirli göründüğümü söylüyor. ya ben mesafemi istemeden fazla koruyorum ya da insanlar haklı. bilemedim.

ama bazen bu durum işime de geliyor. hayatımda çok insan tutmak istemiyorum. iş nedeniyle çok fazla insan tanıyorum zaten. hayatımdaki insanları da elemeye devam ettiğim şu dönemde yeni birilerini yük alacak gücüm de yok açıkçası. sorumluluklarımın iplerini salmaya çalışırken, o iplere kimsenin müdahale etmesini istemiyorum. benim dostum yok. arkadaş da edinmiyorum. sadece tanıdıklar var. yalnızlığı değil de tek başına kalmayı tercih ediyorum.

e bunun da bir dezavantajı olacak tabi. bir şeyler anlatmadan, yaşadıklarını paylaşmadan, içindekileri dışarı çıkartmadan, ruh halini resetlemeden, herhangi birinin görüşüne, fikrine ihtiyaç duymadan hayat ne kadar sürdürülebilir onu da bilmiyorum. kendimi dışarı açamadığım gibi, bir hedefim de olmadığını hissediyorum bir süredir.

bunları buraya niye yazdım onu da bilmiyorum. anonimliğe sığındım herhalde. ama sanıyorum bir süre sonra silerim bunu. belki de tüm yazdıklarımı. bilemiyorum...

devamını gör...

(1) (0)

15.01.2024 00:35

miredi ferkuri

15.01.2024 00:35

2090.

#2836442

lütfen ocak,şubat,mart,nisan,mayıs ayı beni uyutun, uyandığımda direkt yaza geçeyim. çok soğuk ya, donuyorum.

devamını gör...

(4) (0)

16.01.2024 00:26

patagonyalı

16.01.2024 00:26

2091.

#2836463

kendine gel salak.

devamını gör...

(6) (1)

16.01.2024 00:55

veshya

16.01.2024 00:55

2092.

#2836519

gecenin bu saatinde bi iç sıkıntısı ve ağlamayla uyandım. niye böyle oldu bilmiyorum. sabaha kadar yerinden kıpırdamayan ben gözlerimi kapatamıyorum şu an. öyle kabus falan da görmedim. ama içim o kadar dolu ki ağlamaktan başka içimi dökecek hiçbir şey yok. geçip giden şeyler niye böyle canımı yakıyor, niye hala ilk günkü gibi taze anılarım, niye beni her durumda yüzüstü bırakan bi adamın acısını, anısını kalbimde taşıyorum, niye zihnim, kalbim onu bırakmama izin vermiyor..? bitti diyorum hep bitti, tutunmaya çalışıyorum bi yerden hayata ama apansız bi gece uykumdan uyanıp niye bu satırları yazıyorum hala..

devamını gör...

(11) (4)

16.01.2024 04:50

lavinyaa

16.01.2024 04:50

2093.

#2836644

değerini yitirmiş kişilerin üzerine
çiçek ekmeyin.
toprak atın,
mevzu kapansın.

devamını gör...

(7) (2)

16.01.2024 12:31

unnecessary

16.01.2024 12:31

2094.

#2836770

zamanında yapmayarak ertelediğimiz ne varsa, yaptığımız an keşke önceden yapsaydım dediğimiz andır.. hayat hızlı akıyor gençler dikkat edin.

devamını gör...

(1) (0)

16.01.2024 15:54

kediyesorun

16.01.2024 15:54

2095.

#2837223

“bir kördüğüm ki içim,
çözdükçe dolaşıyor”

devamını gör...

(7) (1)

16.01.2024 23:22

hisliayi

16.01.2024 23:22

2096.

#2837244

bir lazanya olsada yesek ya.

devamını gör...

(4) (0)

16.01.2024 23:38

doktor ejderha

16.01.2024 23:38

2097.

#2837321

elbet daha iyi olacağım gereksiz ve saçma korkulardan çıkacağım. o zaman ne ebenin horgucunu yiceksin. bakacaz o işlere.

devamını gör...

(0) (0)

17.01.2024 00:48

herhangibiradam

17.01.2024 00:48

2098.

#2837323

fırtına var dostum. çalkalandı deniz. ve bir adamın bir aktöre benzemesi beni heyecanlandırmıyor eskisi gibi. eskisi gibi göz ardı edemiyorum gerçekçi yaklaşımın yarattığı ince öfkeyi. işin garip tarafı bu tatlı öfkeye de alışıyorum, sanki beni dinç tutuyor. sağlıklı öfke diye bir şey varsa eğer ona tapabilirim. biri beni bu konuda aydınlatsın.

fırtına dinecek gibi gelmiyor. deniz bir oraya bir buraya ve bir adamın heyecanlandığında saçmaladığını görmek yüzümde artık bir tebessüm oluşturuyor. eskiden anlamazdım erkeklerdeki bu şaşkınlık halini. eskiden olsa türlü yaftalarla, yanlış değerlendirmelerle silip atardım karşımdaki kişiyi. şimdi mi? bir tebessüm oluşuyor ve bekliyorum sakinleşmesini.

fırtına iyice çıldırdı farkında mısınız? dalgalar aç ve ben bir insana yardım etmenin erdemine inanmıyorum artık. eskiden olsa bunun yüce bir davranış olduğunu düşünerek narsisizm sularında bikinimin askılarını çıkarıp çıplak yüzebilirdim. çok ama çok erdemli olmayı isteyerek sevgi peşinde koşmanın manasızlığı ve sonuçsuzluğunu da gördüm. çözebildim mi yardım kavramını? hayır. bir insana yardım ederek ona zarar verebilme ihtimalinin olması beni çok üzüyor. sanırım herkesin güçlü olmasını istiyoruz. birine yardım ederek onu güçsüz kılma şansımız var mı? yaşadığımız çağda var olabilmenin şartı güç denilen muammanın içini doldurmaya kalktığımda ise torbaya koyduklarımla insan olmanın bağdaşmadığını görmek beni öfkelendiriyor ve çaresiz hissediyorum. şimdilik bu konuda kendi kendime yardım edebilirim.

devamını gör...

(6) (0)