6601.
bugün o kadar güzel başladı ki, sonunu da öyle bekliyordum. fena sayılmaz gerçi gün de bitmedi, ama ivmeyi biraz daha yukarıda hayal etmiştim.
onun yerine, yapılması gerekenler zihnimden plannera aktarılmayı bekleyen bir sürü madde olarak farklı bir boyuta geçti. şöyle bir listeleyip kağıda döksem içimde azıcık yer açılacak aslında. ama tam o noktada, aksine bir eylemsizlik var.
onun yerine, yapılması gerekenler zihnimden plannera aktarılmayı bekleyen bir sürü madde olarak farklı bir boyuta geçti. şöyle bir listeleyip kağıda döksem içimde azıcık yer açılacak aslında. ama tam o noktada, aksine bir eylemsizlik var.
devamını gör...
6602.
devamını gör...
6603.
hayatımın bu chapter'ı ile ilgili ileriki zamanlardan bi spoiler görebilseydim keşke.
devamını gör...
6604.
ahmet arif söylemiş yıllar önce benim yerime.
“öyle yıkma kendini,
öyle mahzun, öyle garip...
nerede olursan ol,
içerde, dışarda, derste, sırada,
yürü üstüne üstüne,
tükür yüzüne celladın,
fırsatçının, fesatçının, hayının...
dayan kitap ile
dayan iş ile.
tırnak ile, diş ile,
umut ile, sevda ile, düş ile
dayan rüsva etme beni.
gör, nasıl yeniden yaratılırım,
namuslu, genç ellerinle.
kızlarım,
oğullarım var gelecekte,
her biri vazgeçilmez cihan parçası.
kaç bin yıllık hasretimin koncası,
gözlerinden,
gözlerinden öperim,
bir umudum sende,
anlıyor musun?”
“öyle yıkma kendini,
öyle mahzun, öyle garip...
nerede olursan ol,
içerde, dışarda, derste, sırada,
yürü üstüne üstüne,
tükür yüzüne celladın,
fırsatçının, fesatçının, hayının...
dayan kitap ile
dayan iş ile.
tırnak ile, diş ile,
umut ile, sevda ile, düş ile
dayan rüsva etme beni.
gör, nasıl yeniden yaratılırım,
namuslu, genç ellerinle.
kızlarım,
oğullarım var gelecekte,
her biri vazgeçilmez cihan parçası.
kaç bin yıllık hasretimin koncası,
gözlerinden,
gözlerinden öperim,
bir umudum sende,
anlıyor musun?”
devamını gör...
6605.
hayatımda tek bir kere anneme karşı "bu bana haksızlık" duygusu yaşadım ama bunun ismini "kıskançlık" koymak da ikinci bir haksızlıkdan başka bir şey değildi ve bunu kendime yapmadım.
ne demek istiyorum:
ya ben çok kıskanç biriyim ve sudaki balığın su nedir bilmemesi misali bundan habersizim...
ya da gerçekten öyle bir duygu yok bende.
belki de aynı duyguya verilen farklı isimler ve çifte standartlar var ayrıca..
ne demek istiyorum:
ya ben çok kıskanç biriyim ve sudaki balığın su nedir bilmemesi misali bundan habersizim...
ya da gerçekten öyle bir duygu yok bende.
belki de aynı duyguya verilen farklı isimler ve çifte standartlar var ayrıca..
devamını gör...
6606.
arabalar toplatılsın
devamını gör...
6607.
ben yarın sanırım yine birinin ayağına gideceğim. biri de benim için kılını kıpırdatmadı.
valla helal olsun.
valla helal olsun.
devamını gör...
6608.
bu gece, gök yırtık bi' pelerin
kasım'ın eli buz, tenimde iğreti.
2025'in son demleri olabildiğine sessiz.
bir kara duman çökmüş, yurdumun suretine.
memleketim depremler ile sarsılıyor.
ışıklar sönük, sanki hayat yorgun düşmüş.
bir sis ki sarmış tüm vadiyi, tüm tepeyi de.
gönül üşümüş, sanki umut terk edilmiş.
sokaklar taş, adımlar yankısız, kimsesiz
her yüzde birer gölge, bakışlar kayıp, donuk.
bir fısıltı dolaşır, kimseler bilmez, çaresiz
ne bir türkü duyulur, ne bir kahkaha buruk.
herkes kendi kuyusunda, suskun ve yapayalnız
omuzlar düşük, sanki bir yük ki taşınmaz, ağır.
ne varsa elde kalan, hepsi yalan, hepsi anlamsız
yıldızlar bile küsmüş, bu gece gökyüzü sağır
lakin, bu en derin çukurda, bu en kesif kışta,
bir ses titrer, inatçı, belki de delice.
bir nefes ki, saklıdır en kuytuda, en içte,
der ki: "hayır, bitmedi, henüz sönmedi bu gece."
bir tohum filizlenir mi, bu soğukta, bu zeminde?
bilmem, ama elimde son kalan tek şey bu.
bir damla ışık, bu dipsiz, bu karanlık denizinde
direniyor kalbim, o ince, kırılgan ruh.
kasım'ın eli buz, tenimde iğreti.
2025'in son demleri olabildiğine sessiz.
bir kara duman çökmüş, yurdumun suretine.
memleketim depremler ile sarsılıyor.
ışıklar sönük, sanki hayat yorgun düşmüş.
bir sis ki sarmış tüm vadiyi, tüm tepeyi de.
gönül üşümüş, sanki umut terk edilmiş.
sokaklar taş, adımlar yankısız, kimsesiz
her yüzde birer gölge, bakışlar kayıp, donuk.
bir fısıltı dolaşır, kimseler bilmez, çaresiz
ne bir türkü duyulur, ne bir kahkaha buruk.
herkes kendi kuyusunda, suskun ve yapayalnız
omuzlar düşük, sanki bir yük ki taşınmaz, ağır.
ne varsa elde kalan, hepsi yalan, hepsi anlamsız
yıldızlar bile küsmüş, bu gece gökyüzü sağır
lakin, bu en derin çukurda, bu en kesif kışta,
bir ses titrer, inatçı, belki de delice.
bir nefes ki, saklıdır en kuytuda, en içte,
der ki: "hayır, bitmedi, henüz sönmedi bu gece."
bir tohum filizlenir mi, bu soğukta, bu zeminde?
bilmem, ama elimde son kalan tek şey bu.
bir damla ışık, bu dipsiz, bu karanlık denizinde
direniyor kalbim, o ince, kırılgan ruh.
devamını gör...
6609.
ne böyle senle, ne de sensiz,
yazık yaşanmıyor, çaresiz...
yazık yaşanmıyor, çaresiz...
devamını gör...
6610.
hayata ne zaman tutunsak namehrem yerleri denk geliyor elimize.
devamını gör...
6611.
gece gece moralimi bozmak istemiyorum bu yüzden bu kare yeterli
devamını gör...
6612.
ben kendisine yine paketim kayıp, yok diyorum. kendisi bana ahşap blok anlatıyor. gerçekten muhataplarımın beni dinlemeyip apayrı şeyler anlatmasından o kadar bıktım ki. ben insanları fazla mı tolere ediyorum?
devamını gör...
6613.
mutluluktan delirmek üzereyim. haziran ayında the pineapple thief ve three days grace konserleri var 5 gün arayla. sabahtan beri mutluluk çığlıkları atıyorum *
devamını gör...
6614.
söylemek istemeyin direkt söyleyin, kimse sizin ekmeğinizi aşınızı vermiyor neticede, ama anne babaya terbiyesizlik yapmayın ağzınıza tuvalet fırçasıyla vururlar.
devamını gör...
6615.
her an her yerde izleniyor gözetleniyor kısıtlanıyor yasaklanıyor ve linçleniyorsun.
ve bu özgürlük değil.
çarkın dişlisi olsan da üstünden para kazanıyorlar dişlisi olmayı reddetsen de sen sadece bir kölesin.
hükümetin malısın.
ve güçlü devletlerin kurgusuyla değerlerden yavaş yavaş koparılıyorsun.
seni yaşayan kalbi atan robotlar haline getiriyorlar.
robotları canlandırana kadar..
distopyadan sevgiler.
ve bu özgürlük değil.
çarkın dişlisi olsan da üstünden para kazanıyorlar dişlisi olmayı reddetsen de sen sadece bir kölesin.
hükümetin malısın.
ve güçlü devletlerin kurgusuyla değerlerden yavaş yavaş koparılıyorsun.
seni yaşayan kalbi atan robotlar haline getiriyorlar.
robotları canlandırana kadar..
distopyadan sevgiler.
devamını gör...
6616.
ne değişik insanlar var
yani gerçekten varlar
hologram değil sadece nato mermer /veya na to /veya nati
yani gerçekten varlar
hologram değil sadece nato mermer /veya na to /veya nati
devamını gör...
6617.
yokluğunla sevdim seni, varlığını bilmeden.
devamını gör...
6618.
devamını gör...
6619.
devamını gör...
6620.
başlıklara yazıp geçiyorum, benden sonra yazılanlara bakmıyorum
devamını gör...