7401.
güven duygusu için gereken tek şey netliktir.
devamını gör...
7402.
patronlardan yana yüzümüz gülmedi desene orheaaaaaannnn
devamını gör...
7403.
psikiyatristim hastaneden ayrılmış... başıma bu da mı gelcekti beh ? gerçekten doğru düzgün beni anlayan adam da böylece gitti. şimdi işin yoksa gerçekten hastasını can kulağıyla dinleyen başka bir doktor bul. of anam of başımın dertleri bir türlü bitmiyore ￣へ￣
devamını gör...
7404.
#3952159 burada olan şey fikir belirtmek olsa idi kimse cellanlenmez kimse coşmaz idi.
bu bir etkiye tepki durumu. sen yıllarca ezilmişlik naraları ile tepesine çıktığın, mafyalasarak ülkenin en önemli ekonomik kapılarından biri olan turizm sahalarına çöktüğün, binlerce gencinin hayatını karartıp "devlet bize bakmiiirr" diye çığlıklar atıp, uydurma olaylar ve sloganlar ile hayatın her alanını terörize ettikten sonra reaksiyon veren insanlara tepki gösteremezsin.
ben kendi milletimin siyasi ajandasini masum görünüşlü aslı propaganda olan metinlerde dayatmıyor isem sen de yapamazsın.
fransız ve italyan örnekleri ise talihsiz olmuş biri milliyetçilik kavramını oluşturan ulus diğeri bunun en radikalini yaratan ulus.
siz istiyor meydan boş at koşturmak biz istiyor meydan sahipsiz değil siz bilmek.
not: sen veya siz hitapları şahsa değil genel olarak bir kitle örneklendirilerek kurulmuştur yoksa hepimiz pamuk gibi insanlarız. kardeşlik, barış falan filan işte
bu bir etkiye tepki durumu. sen yıllarca ezilmişlik naraları ile tepesine çıktığın, mafyalasarak ülkenin en önemli ekonomik kapılarından biri olan turizm sahalarına çöktüğün, binlerce gencinin hayatını karartıp "devlet bize bakmiiirr" diye çığlıklar atıp, uydurma olaylar ve sloganlar ile hayatın her alanını terörize ettikten sonra reaksiyon veren insanlara tepki gösteremezsin.
ben kendi milletimin siyasi ajandasini masum görünüşlü aslı propaganda olan metinlerde dayatmıyor isem sen de yapamazsın.
fransız ve italyan örnekleri ise talihsiz olmuş biri milliyetçilik kavramını oluşturan ulus diğeri bunun en radikalini yaratan ulus.
siz istiyor meydan boş at koşturmak biz istiyor meydan sahipsiz değil siz bilmek.
not: sen veya siz hitapları şahsa değil genel olarak bir kitle örneklendirilerek kurulmuştur yoksa hepimiz pamuk gibi insanlarız. kardeşlik, barış falan filan işte
devamını gör...
7405.
zerre umurumda değil desem.
devamını gör...
7406.
bu sabah bir iş için şehir dışına çıkmam gerekti. insan gibi erkenden kalktım, temiz kıyafetlerimi ütüledim, mis gibi yapıp yatağın üzerine bıraktım. içimden de hafif bir vay be bugün de düzenliyim, ifadesi geçiyor.
arkamı döndüm, bir de ne göreyim…
tarçın yine yapacağını yapmış.
ama öyle kenarda köşede yatmak değil ha direkt en temiz, en ütülü kıyafetlerin ortasına kurulmuş, üstüne bir de yaymış feromonlarını... öyle bir rahatlık ki, gözlerini kısmış uyur gibi yaparak keyif yapıyor.
anlamaya çalıştım önce.. bu bir mesaj mı, bölge işaretleme mi, yoksa sadece ben buradayım ve bu da benim alanım deme şekli mi… çözemedim. ama düzenli olarak aynı şeyi yaptığına göre kesin bir amacı vardır zaar.
sesimi de çıkarmadım. çünkü işin garip tarafı, kızamıyorsun. bir yandan bütün emek çöp oluyor, bir yandan da sahiplenilmişsin gibi bir his geliyor.
ben şehir dışına çıktım ama kıyafetler zaten tarçın’dan onaylıydı. imza kaşe tarçın hanım ve ben..
arkamı döndüm, bir de ne göreyim…
tarçın yine yapacağını yapmış.
ama öyle kenarda köşede yatmak değil ha direkt en temiz, en ütülü kıyafetlerin ortasına kurulmuş, üstüne bir de yaymış feromonlarını... öyle bir rahatlık ki, gözlerini kısmış uyur gibi yaparak keyif yapıyor.
anlamaya çalıştım önce.. bu bir mesaj mı, bölge işaretleme mi, yoksa sadece ben buradayım ve bu da benim alanım deme şekli mi… çözemedim. ama düzenli olarak aynı şeyi yaptığına göre kesin bir amacı vardır zaar.
sesimi de çıkarmadım. çünkü işin garip tarafı, kızamıyorsun. bir yandan bütün emek çöp oluyor, bir yandan da sahiplenilmişsin gibi bir his geliyor.
ben şehir dışına çıktım ama kıyafetler zaten tarçın’dan onaylıydı. imza kaşe tarçın hanım ve ben..
devamını gör...
7407.
yoruldum. duygusal olarak ötelenmekten yoruldum. bir şekilde maskelediğim her duygunun karşıma çıkmasından yoruldum.
devamını gör...
7408.
mücadeleden, çabadan hiç kaçmıyorum ama bir şeyleri elde etmek için uğraşırken bir yandan da önümüze bir engel çıkmasından cidden yoruldum ve sıkıldım. artık biraz da kolaylık diliyorum.
devamını gör...
7409.
saçımı sakalımı boyayıp japonyaya gitmek istiyorum ama ne zamanım ne de enerjim var.
bir de ai'de saçımı sakalımı orijinal rengine döndürdüm çirkin oluyorum lan!
bir de ai'de saçımı sakalımı orijinal rengine döndürdüm çirkin oluyorum lan!
devamını gör...
7410.
yine yüzümü yakmayı başardım. kendimi tebrik etmek istiyorum. acıyor ya.
devamını gör...
7411.
bazen durduk yere insanın içine bir şey oturuyor. büyük bir olay da olmuyor aslında. aynı gün, aynı insanlar, aynı şehir.. ama bir anda etrafına bakıp “herkes mi böyle yaşıyor, yoksa biz mi fazla yorulduk?” diye düşünüyorsun. bu his sadece bize mi özgü, yoksa dünyanın her yerinde insanlar böyle mi taşıyor hayatı, onu da bilemiyorsun. ama o an, görmezden gelemeyeceğin bir ağırlık çöküyor üstüne.
toplu taşımada yan yana durduğun herkes sana değiyor, ama kimse sana gerçekten ulaşmıyor. omuzlar birbirine sürtünüyor, nefesler karışıyor; fakat hayatlar birbirine dokunmuyor. en tuhafı da bu zaten, fiziksel olarak bu kadar yakınken, bir o kadar da uzak kalabilmek.
eskiden insanlara bakmaktan özellikle kaçardım. şimdi bakmamaya çalıştıkça daha çok yakalanıyorum. göz göze gelmemek için kaçırdığın her bakış sanki geri dönüp seni buluyor. bir an geliyor, kaçamıyorsun. o anda karşıdaki insanın sadece yüzünü değil, içinde taşıdığı bütün yükü görüyorsun. yorgunluğu, geçim derdini, susulmuş cümleleri, ertelenmiş hayalleri… herkes biraz eksilmiş gibi, ama kimse bunu dile getirmiyor.
bir yerde okumuştum, tam cümlesi aklımda değil ama hissi hâlâ duruyor: insan en çok, kimsenin kendisini gerçekten görmediğini fark ettiğinde yoruluyor galiba. mesele de bu işte. bu kadar yakınken bile kimse kimseyi gerçekten görmüyor. belki de görmemeyi seçiyoruz; çünkü görürsek taşıyamayacağız.
o yüzden bu sessizlik, bu kaçınma hali o kadar da anlaşılmaz değil. herkes kendi yükünü zar zor taşırken, bir de başkasınınkini görecek hali kalmıyor. ama bazen o kısa göz göze gelmelerde bu duvar bir anlığına çatlıyor. işte tam o anda, “yabancı” dediğin kişi bir saniyeliğine tanıdıklaşıveriyor.
sonra herkes yine kendi kabuğuna çekiliyor. aynı vagonda, aynı durakta, aynı hayatta… ama birbirine değmeden, dokunmadan devam ediyoruz. belki de en çok bu yüzden yoruluyoruz.
neyse… sanırım bana yine hüzün ecinni’leri geldi.
en iyisi arka fona “cinderella - don't know what you got”ı koyup bir sigara yakayım. dinlemek isterseniz buyrun, mutfaktan taze çıkardım.
toplu taşımada yan yana durduğun herkes sana değiyor, ama kimse sana gerçekten ulaşmıyor. omuzlar birbirine sürtünüyor, nefesler karışıyor; fakat hayatlar birbirine dokunmuyor. en tuhafı da bu zaten, fiziksel olarak bu kadar yakınken, bir o kadar da uzak kalabilmek.
eskiden insanlara bakmaktan özellikle kaçardım. şimdi bakmamaya çalıştıkça daha çok yakalanıyorum. göz göze gelmemek için kaçırdığın her bakış sanki geri dönüp seni buluyor. bir an geliyor, kaçamıyorsun. o anda karşıdaki insanın sadece yüzünü değil, içinde taşıdığı bütün yükü görüyorsun. yorgunluğu, geçim derdini, susulmuş cümleleri, ertelenmiş hayalleri… herkes biraz eksilmiş gibi, ama kimse bunu dile getirmiyor.
bir yerde okumuştum, tam cümlesi aklımda değil ama hissi hâlâ duruyor: insan en çok, kimsenin kendisini gerçekten görmediğini fark ettiğinde yoruluyor galiba. mesele de bu işte. bu kadar yakınken bile kimse kimseyi gerçekten görmüyor. belki de görmemeyi seçiyoruz; çünkü görürsek taşıyamayacağız.
o yüzden bu sessizlik, bu kaçınma hali o kadar da anlaşılmaz değil. herkes kendi yükünü zar zor taşırken, bir de başkasınınkini görecek hali kalmıyor. ama bazen o kısa göz göze gelmelerde bu duvar bir anlığına çatlıyor. işte tam o anda, “yabancı” dediğin kişi bir saniyeliğine tanıdıklaşıveriyor.
sonra herkes yine kendi kabuğuna çekiliyor. aynı vagonda, aynı durakta, aynı hayatta… ama birbirine değmeden, dokunmadan devam ediyoruz. belki de en çok bu yüzden yoruluyoruz.
neyse… sanırım bana yine hüzün ecinni’leri geldi.
en iyisi arka fona “cinderella - don't know what you got”ı koyup bir sigara yakayım. dinlemek isterseniz buyrun, mutfaktan taze çıkardım.
devamını gör...
7412.
belki de bazen alan açmak gerekiyor hayata.
devamını gör...
7413.
insanın kime neyi açacağını bilmesi de gerekiyor!
mesela ben açayım, bu tanımın üstteki tanımla hiçbir alakası yok.*
mesela ben açayım, bu tanımın üstteki tanımla hiçbir alakası yok.*
devamını gör...
7414.
her adımbir sonrakini getiriyor. step by step. piano piano. adıma dikkat etmek lazım. açılan alanı sürekli genişletiyor çünkü. bir bakiyorsun ki alanı ne için açmışsın ne hâle gelmiş.
bu tanımın üstteki iki tanımla hiç bir ilgisi yoktur. ytd ama ben geri adım attım.
bu tanımın üstteki iki tanımla hiç bir ilgisi yoktur. ytd ama ben geri adım attım.
devamını gör...
7415.
"bir bilmece gibisin çözemedim ben seni."
devamını gör...
7416.
girdiler arasında doom scrolling yaparken rastgele bir başlıkta bir girdiye denk geldim ve okurken aklımdan “vay be, kitabın ortasından konuşmuş harbiden, kimmiş bu yazar” diye düşündüm ve ne göreyim, benmişim:> mütevazilik deyince de biz.
devamını gör...
7417.
"yeter artık yeter! buramıza geldi ya! nedir bu be?!"
devamını gör...
7418.
ya yeter ya!
devamını gör...
7419.
bazı şeyleri unutamıyorum, bu yüzden içten içe hep mutsuz bir hayat yaşıyorum sanırım… her gören ne kadar güler yüzlü ve pozitif biri olduğumu söylerken üstelik. nasıl bir ikiyüzlülüğün içerisindeyim artık bilmiyorum gerçekten.*
devamını gör...
7420.
benim telefonum 37 kere çalacaksa seni oraya sesci diye koymamın bir anlamı yok abicim. ayrıca parayı sen kazanıyorsun oğlum, ben sizi gönderdiğim islerden para kazanmıyorum ki. gittiğiniz her işe kendi imzanizi atiyorsunuz.
elalemin konserinde kicinizi yirtarken benim islerde mi hafife aliyorsunuz mevzuları?
diye bagirmak istedim bugün. yapamadım ama cocuklari seviyorum diye.
calisma yöntemlerimiz cok farkli diye yolları ayırdım asistanlardan biriyle.
dalyourock iyi cocuk da, bazi seyleri hafife alıyo.
almamalıydı
elalemin konserinde kicinizi yirtarken benim islerde mi hafife aliyorsunuz mevzuları?
diye bagirmak istedim bugün. yapamadım ama cocuklari seviyorum diye.
calisma yöntemlerimiz cok farkli diye yolları ayırdım asistanlardan biriyle.
dalyourock iyi cocuk da, bazi seyleri hafife alıyo.
almamalıydı
devamını gör...