7561.
iki gün önce anam yoğun bakımdan çıktı ve odasında ziyaret etme fırsatımız oldu. ilk kez böyle gördüm anamı. boğazı dikişli ve oksijen maskesi takılıydı. bilinci yerindeydi ve söylediklerime başı ile onay veriyordu. elini tuttum. '' iyi olacaksın sözlükten bir çok kişi iyi olman için dua etti'' dediğimde duygulanmıştı.
bugün iyi haberleri müjdeledi doktoru ''belki yarın taburcu edebiliriz'' dedi..
yarın ola hayr ola...
bugün iyi haberleri müjdeledi doktoru ''belki yarın taburcu edebiliriz'' dedi..
yarın ola hayr ola...
devamını gör...
7562.
hiç yazasım yok hatta konuşasım da yok. niye böyle oldu? bilmiyorum, içimde bir sıkıntı var. biri radyo programı yapsa iyi olur gibi sanki.
devamını gör...
7563.
havada bir gerginlik var ya da ben manyaklaştım.
devamını gör...
7564.
bu sefer farklı olur sanmıştım. ben kendimi düzeltmedikçe hep aynı döngü yaşanacak düzeltmeye niyetim var mı tabii ki asla. kafama sıçayım.
devamını gör...
7565.
şu an hepsi içimde karman çorman bir halde ve ya an itibariyle bünyemde zuhur etmiş olan kalp çarpıntısı ve mide bulantısını buraya kusacağım ya da sahiden elime siyah bir poşet alıp kusmayı deneyeceğim.
içim sindiremediğim duygularla dolu şu an.
hangi başlığa gitsem içimi hangisine döksem bilemiyorum.
bir kere aşırı gerginim. aynı yerden iki kez bıçaklanmış hissediyorum. hüsran gibi bir duygu.
yutamıyorum, içimden dışarı doğru bir öğürme hissi var. bünye kabul etmiyor bu durumu.
sonra kızgınım. bazı şeyleri/kişileri mesihi bekler gibi beklediğim için. kendime kızgınım. gelmeyen mesihe/doğru adama kızgınım.
tek bir doğru kişiyle tanışmak için kaç yanlış kişiyle tanışmak gerekir ki? kaç kişiyi harcamak veya kaç kişi tarafından harcanmak?
canım yanıyor artık, birini tanımaya korkuyorum. işin kötü yanı korkumu başkalarına yansıtıyorum veya tam tersi korkusu olan insanları kendime çekiyorum. kimde neyden şikayet ettiysem bir değişik formunun bende olduğunu fark ettim. kimseyle boşuna tanışmıyoruz.
her türlü bağ kurma korkumu maskelemek için kendi uydurduğum mesihimi bekleme projem geliyor aklıma. öfkeleniyorum. kendime!
karşıyım. insanların birbirlerine vitrinde duran bir teşhir ürünü gibi davranmalarına. birinin beğenisine sunulmuş alakart bir menü başlığı gibi olmaktan nefret ediyorum.
her seferinde kendini adım adım kaçınılmaz sonda bulmaktan usandım.
korkularımdan usandım. isim değiştiren (veya değiştirmeyen) formlarda geçmişin hortlamasından yoruldum.
usulüne uygun olarak gömmediğim tüm ölüler veda için mezarlarından kalkıp kalkıp karşıma çıkıyorlar sanki.
utanıyorum kendimden. ver(e)mediğim tüm tepkilerin hıncını en masum olandan çıkardığım için.
gücüm yok. başkasına ya da kendime yeni bir şans vermeye.
kırgınım. üzüntümün bir türlü görünmeyişine. üzgünüm, çok üzgünüm. yüreğim, sonlandırmadığım yasların hiç yakılmamış ağıtları ile dolu.
içim sindiremediğim duygularla dolu şu an.
hangi başlığa gitsem içimi hangisine döksem bilemiyorum.
bir kere aşırı gerginim. aynı yerden iki kez bıçaklanmış hissediyorum. hüsran gibi bir duygu.
yutamıyorum, içimden dışarı doğru bir öğürme hissi var. bünye kabul etmiyor bu durumu.
sonra kızgınım. bazı şeyleri/kişileri mesihi bekler gibi beklediğim için. kendime kızgınım. gelmeyen mesihe/doğru adama kızgınım.
tek bir doğru kişiyle tanışmak için kaç yanlış kişiyle tanışmak gerekir ki? kaç kişiyi harcamak veya kaç kişi tarafından harcanmak?
canım yanıyor artık, birini tanımaya korkuyorum. işin kötü yanı korkumu başkalarına yansıtıyorum veya tam tersi korkusu olan insanları kendime çekiyorum. kimde neyden şikayet ettiysem bir değişik formunun bende olduğunu fark ettim. kimseyle boşuna tanışmıyoruz.
her türlü bağ kurma korkumu maskelemek için kendi uydurduğum mesihimi bekleme projem geliyor aklıma. öfkeleniyorum. kendime!
karşıyım. insanların birbirlerine vitrinde duran bir teşhir ürünü gibi davranmalarına. birinin beğenisine sunulmuş alakart bir menü başlığı gibi olmaktan nefret ediyorum.
her seferinde kendini adım adım kaçınılmaz sonda bulmaktan usandım.
korkularımdan usandım. isim değiştiren (veya değiştirmeyen) formlarda geçmişin hortlamasından yoruldum.
usulüne uygun olarak gömmediğim tüm ölüler veda için mezarlarından kalkıp kalkıp karşıma çıkıyorlar sanki.
utanıyorum kendimden. ver(e)mediğim tüm tepkilerin hıncını en masum olandan çıkardığım için.
gücüm yok. başkasına ya da kendime yeni bir şans vermeye.
kırgınım. üzüntümün bir türlü görünmeyişine. üzgünüm, çok üzgünüm. yüreğim, sonlandırmadığım yasların hiç yakılmamış ağıtları ile dolu.
devamını gör...
7566.
her gece hala aklımdasın.
.bu kadar içime yerleştiğini bilmiyordum. git. çık artık.
.bu kadar içime yerleştiğini bilmiyordum. git. çık artık.
devamını gör...
7567.
yoruldum artık, bu duygusal travmaların getirdiği bozuk ruh halinden cidden yoruldum, sürekli iyi hissetmek için uğraşmaktan da sıkıldım. artık bir çıkış kapısı arıyorum, çok üzülüyorum bu duruma.
kendi hayatımızdaki debelenmeler ve uğraşlar yetmiyormuş gibi her gün başka bir korkunçluğa şahit oluyoruz. buna ne akıl dayanır ne psikoloji.
kendi hayatımızdaki debelenmeler ve uğraşlar yetmiyormuş gibi her gün başka bir korkunçluğa şahit oluyoruz. buna ne akıl dayanır ne psikoloji.
devamını gör...
7568.
sabah evden çıkıp akşam sağ salim dönmenin lüks olduğu bu dönemde çocuk sahibi olmak istemeyenleri zorbalamayın.
devamını gör...
7569.
senin gibi bank of amerikanin gelmisini gecmisini full milliyetçi kafayla türkler nefessiz kalana kadar siksin. hatta iş bitince bile taş gibi hareketsiz kalacak halde kalasın. sinir sistemi bırakmamanın cezasi power of turkey olmalı sana.
devamını gör...
7570.
devamını gör...
7571.
bugün bir başkasına olan sinirimi gidip başkalarına bağırarak çıkardım. birileriyle sözlü bir tartışmanın içine istemsizce girdim; hatta sokuldum da denilebilir. aslında bağırmakta haklıydım. etki–tepki meselesi… nasıl gelirsen, sana öyle yaklaşırım. damarıma basarsan ya da dik dik konuşursan, ben de ona göre karşılık veririm hesabı.
ama bu kadar bağırmamalıydım. “dünyanın bütün hatunları bir araya gelip haykırsa, benim fısıltımı bile bastıramazlar.” diyen hürrem gibi hissettim kendimi. buna whisper *demek biraz az kalır ama… boğazım fena acıyor ve sesim kısıldı. bu noktada bana yazık oldu. ama siz karşıdaki 2 erkeği ve kadını görün bir de* üstelik hala sinirimi atabilmiş de değilim. çok bağıran haklı değildir elbette tabi ama üstüme üşüşen akbabalar ile ancak böyle mücadele edebildim. ezdirmem sana kendimi, gövdemi yakmam bağırıp çığırıp giderim *
ilk defa gece “keşke şunu da söyleseydim, bunu da deseydim.” diye kendimle kavga etmeyeceğim en azından. bu sefer gerçekten güzel, sert ve etkili konuştum. ama tam anlamıyla rahatlayamadım.
o yüzden beni bir papatya tarlasına gömün ya da papatya tarlasını bana fırlatın.
ama bu kadar bağırmamalıydım. “dünyanın bütün hatunları bir araya gelip haykırsa, benim fısıltımı bile bastıramazlar.” diyen hürrem gibi hissettim kendimi. buna whisper *demek biraz az kalır ama… boğazım fena acıyor ve sesim kısıldı. bu noktada bana yazık oldu. ama siz karşıdaki 2 erkeği ve kadını görün bir de* üstelik hala sinirimi atabilmiş de değilim. çok bağıran haklı değildir elbette tabi ama üstüme üşüşen akbabalar ile ancak böyle mücadele edebildim. ezdirmem sana kendimi, gövdemi yakmam bağırıp çığırıp giderim *
ilk defa gece “keşke şunu da söyleseydim, bunu da deseydim.” diye kendimle kavga etmeyeceğim en azından. bu sefer gerçekten güzel, sert ve etkili konuştum. ama tam anlamıyla rahatlayamadım.
o yüzden beni bir papatya tarlasına gömün ya da papatya tarlasını bana fırlatın.
devamını gör...
7572.
ne kadar kötü olabilir dedikçe daha kötüsü ile karşı karşıya kaldığımız günlerde yaşıyoruz... dünden beri gördüğüm her habere ağlıyorum istisnasız. bazen diyorum ki yalan olsa keşke. gerçek olamaz, olmamalı... her başka kareye baktığımda yalan olmadığının gerçek oluşunun acısını hissettim iliklerimde...
o kadar öfkeliyim, o kadar sinirliyim ki...
ne desek, ne yapsak boş !
siz evde kendi çocuğunuzu terbiye edemezken, sevgi, ilgi, şefkat göstermezken okulda canıyla kanıyla yetmeye çalışan öğretmenlerimiz var... hak ettikleri bu mu gerçekten?
peki o masum çocuklar? ya el kadar el...
nasıl olabilir?
okul ya orası okul... çok acı vefat edenler çocuk olayı gerçekleşitiren zanlı çocuk... çocuğa çocuk öldürtüldü bu ülkede. ne kadar daha öğretmen ölecek, ne kadar çocuk ölecek?
sabahtan beri instagramdayım neredeyse hiç olmadığı kadar bugün bütün gün oradaydım...
öfkeliyim arkadaşlar çok öfkeli...
hiçbir şey olmamış gibi hayatına devam edenler var ya kendinize gelin bir! hayat normal değil. nasıl kör olabiliyorsunuz?
ya içtiğin kahveyi, gittiğin şehri, yaptığın yolculuğu, makyaj videonu 1 gün paylaşma abi!!! paylaşma!.
ölmezsin ya.
hele influencer olanlar ?
yetmedi mi yaptığınız reklamlar? doymadınız mı?
vicdanınızı kör edebilecek kadar mı paranın kölesi oldunuz?
ya bu çocuklar senin çocuğun olabilirdi, yeğenin olabilirdi , arkadaşının, komşunun, yakınının, tanıdığının ne fark eder? çok acı...
hepimiz hayatımıza devam ediyoruz ama göstermek zorunda da değiliz be.
bugün birisi paylaşmış arkadaşının doğum günüymüş neymiş efendim "iyi ki doğdun aşkım "
bugün gerçekten paylaşmak zorunda mısın ya?
bu kadar mısın ya?
insanlar evlatlarını kaybetti evlatlarını paylaşmak gözlerine sokmak zorunda mısın?
ya acıyı paylaşmak zor mu gerçekten?
madem bir şey paylaşacaksın git insanların acısını paylaş.
kimse için bir şey yapmıyorsun madem kendin için yap. varsa kendi çocuğun için, ilerde doğacak kendi çocuğun için... kendine yap ....
ülke yoldan çıktı rabbim yardımcımız olsun...
yazacak, söyleyecek çok şey var da inanın bunı anlayacak kimse yok...
o kadar öfkeliyim, o kadar sinirliyim ki...
ne desek, ne yapsak boş !
siz evde kendi çocuğunuzu terbiye edemezken, sevgi, ilgi, şefkat göstermezken okulda canıyla kanıyla yetmeye çalışan öğretmenlerimiz var... hak ettikleri bu mu gerçekten?
peki o masum çocuklar? ya el kadar el...
nasıl olabilir?
okul ya orası okul... çok acı vefat edenler çocuk olayı gerçekleşitiren zanlı çocuk... çocuğa çocuk öldürtüldü bu ülkede. ne kadar daha öğretmen ölecek, ne kadar çocuk ölecek?
sabahtan beri instagramdayım neredeyse hiç olmadığı kadar bugün bütün gün oradaydım...
öfkeliyim arkadaşlar çok öfkeli...
hiçbir şey olmamış gibi hayatına devam edenler var ya kendinize gelin bir! hayat normal değil. nasıl kör olabiliyorsunuz?
ya içtiğin kahveyi, gittiğin şehri, yaptığın yolculuğu, makyaj videonu 1 gün paylaşma abi!!! paylaşma!.
ölmezsin ya.
hele influencer olanlar ?
yetmedi mi yaptığınız reklamlar? doymadınız mı?
vicdanınızı kör edebilecek kadar mı paranın kölesi oldunuz?
ya bu çocuklar senin çocuğun olabilirdi, yeğenin olabilirdi , arkadaşının, komşunun, yakınının, tanıdığının ne fark eder? çok acı...
hepimiz hayatımıza devam ediyoruz ama göstermek zorunda da değiliz be.
bugün birisi paylaşmış arkadaşının doğum günüymüş neymiş efendim "iyi ki doğdun aşkım "
bugün gerçekten paylaşmak zorunda mısın ya?
bu kadar mısın ya?
insanlar evlatlarını kaybetti evlatlarını paylaşmak gözlerine sokmak zorunda mısın?
ya acıyı paylaşmak zor mu gerçekten?
madem bir şey paylaşacaksın git insanların acısını paylaş.
kimse için bir şey yapmıyorsun madem kendin için yap. varsa kendi çocuğun için, ilerde doğacak kendi çocuğun için... kendine yap ....
ülke yoldan çıktı rabbim yardımcımız olsun...
yazacak, söyleyecek çok şey var da inanın bunı anlayacak kimse yok...
devamını gör...
7573.
-artık kimse bıcır bıcır kızları sevmiyor. cok yalnızım.
devamını gör...
7574.
azıcık stalk yaparım diye bir teyzeye istek göndermiştim ama günlerdir kabul etmedi. ben sabırlı biri değilim, mesaj atacağım sonunda o olacak. teyzecim hesabını mı unuttun yoksa profilimi mi beğenmedin? napsam hanım hanımcık bir profil fotoğrafı mı koysam?
devamını gör...
7575.
içimden hiçbir şey gelmiyor.
bugün cenaze törenlerinde imamlar “hakkınızı helal ediyor musunuz?” diye sordu. küçücük yavrular bize haklarını helal edecek mi?
derin bir üzüntü ve utanç içindeyim.
her yanım hayal kırıklıklarıyla doldu, taştı.
bugün cenaze törenlerinde imamlar “hakkınızı helal ediyor musunuz?” diye sordu. küçücük yavrular bize haklarını helal edecek mi?
derin bir üzüntü ve utanç içindeyim.
her yanım hayal kırıklıklarıyla doldu, taştı.
devamını gör...
7576.
bi bıkkınlık, bi yılgınlık, bi boş vermişlik var üstümde. çabaladığım, emek harcadığım, koştuğum şeylere artık adım atacak halim yok. her şey olacağına varıyor. sessizce insanları, hayatı ve kendimi izliyorum.
devamını gör...
7577.
selam günlük.
bu senin son sayfan. artık yazarak seni gereksiz yere doldurmayacağım.
senin dinlemek istemediklerinle benim söylemek istediklerimin ortak bir noktası artık kalmadı pek, sana da bana da yazık olmasın.
yaklaşık 36 saattir alkol almadım. an itibarıyla uyandığım saat üzerinden yaklaşık 3 saat geçti. uyku düzeninin içinden geçtim anlayacağın.
sınavlar falan vardı bu ara, çok sallamadım ama olsun, bir şekilde hallettik ya da hallettiğimizi sandık. zaten yakında yine içerim muhtemelen.
eski şarkılardan birkaç tanesine sardım bu aralar. onları dinliyorum sürekli. yeni bir şey keşfetme merakım yok, griyim bu ara.
yoğunluk biraz azalınca sağa sola bi gazlarım belki. yoldayken daha katlanılabilir oluyo dünya.
haricinde kafam cok dolu. dolu gibi dolu değil ama.
bildiğin sis yüzünden 2 metre önümü göremiyorum. sis dağılır mı bilmem, bakacağız artık.
dağıldığında ne göreceğiz onu da çok bilmiyorum. ilgilenmiyorum da sanırım.
basit şeylerle kafamı meşgul etmek istiyorum biraz. saçımdaki kırıkları, şekli şemali kaymış sakalımı falan dert edeyim diyorum. bir usturayla çözülebilecek mevzuları hayatımın merkezine koymak belki ağırlık merkezini değiştirebilir.
ya da sadece bir kıl kesmiş olurum.
hiçbir fikrim yok. muhtemelen bundan sonra senin de olmayacak.
birkaç mevzu vardı, onları biraz toparladım. bazı gerçeklerin farkına vardım, bazı yalanların da öyle kalması gerektiğini düşünerek kurcalamayı bıraktım. 2 ay önce sinir krizi geçirirdim belki ama şimdi sadece gülümsüyorum. o zaman öyleydi, geçti şimdi.
neyse, son sayfa diye mürekkebin kağıdın arkasına geçmesine izin vermemek gerek. fazla bastırmamak lazım kalemi.
zaten bazı sayfaları hiç yazmamak lazımdı. araya başka kalemi hiç sokmayacaktık.
neyse, kendine iyi bak sevgili günlük. hangi rafa gidersin bilmiyorum.
benim kitaplığımda değilsin ama artık.
bu senin son sayfan. artık yazarak seni gereksiz yere doldurmayacağım.
senin dinlemek istemediklerinle benim söylemek istediklerimin ortak bir noktası artık kalmadı pek, sana da bana da yazık olmasın.
yaklaşık 36 saattir alkol almadım. an itibarıyla uyandığım saat üzerinden yaklaşık 3 saat geçti. uyku düzeninin içinden geçtim anlayacağın.
sınavlar falan vardı bu ara, çok sallamadım ama olsun, bir şekilde hallettik ya da hallettiğimizi sandık. zaten yakında yine içerim muhtemelen.
eski şarkılardan birkaç tanesine sardım bu aralar. onları dinliyorum sürekli. yeni bir şey keşfetme merakım yok, griyim bu ara.
yoğunluk biraz azalınca sağa sola bi gazlarım belki. yoldayken daha katlanılabilir oluyo dünya.
haricinde kafam cok dolu. dolu gibi dolu değil ama.
bildiğin sis yüzünden 2 metre önümü göremiyorum. sis dağılır mı bilmem, bakacağız artık.
dağıldığında ne göreceğiz onu da çok bilmiyorum. ilgilenmiyorum da sanırım.
basit şeylerle kafamı meşgul etmek istiyorum biraz. saçımdaki kırıkları, şekli şemali kaymış sakalımı falan dert edeyim diyorum. bir usturayla çözülebilecek mevzuları hayatımın merkezine koymak belki ağırlık merkezini değiştirebilir.
ya da sadece bir kıl kesmiş olurum.
hiçbir fikrim yok. muhtemelen bundan sonra senin de olmayacak.
birkaç mevzu vardı, onları biraz toparladım. bazı gerçeklerin farkına vardım, bazı yalanların da öyle kalması gerektiğini düşünerek kurcalamayı bıraktım. 2 ay önce sinir krizi geçirirdim belki ama şimdi sadece gülümsüyorum. o zaman öyleydi, geçti şimdi.
neyse, son sayfa diye mürekkebin kağıdın arkasına geçmesine izin vermemek gerek. fazla bastırmamak lazım kalemi.
zaten bazı sayfaları hiç yazmamak lazımdı. araya başka kalemi hiç sokmayacaktık.
neyse, kendine iyi bak sevgili günlük. hangi rafa gidersin bilmiyorum.
benim kitaplığımda değilsin ama artık.
devamını gör...