3901.
yılın son günü. toparlanma vakti geldi. masanın üstünde ki dağınıklığa el atma zamanı.
masanın köşesinde çerçeve içinde duran "güzel günleri" kırmadan kutuya koyalım.
sağa sola küçük notlar halinde bırakılmış "iyi niyetleri" yırtmadan toplamalı. eve varmadan yarısı halen boş olan "kara kaplı defteri" bakkal niyazi'ye bırakmayı unutmamalı.
boş boş masada durduğunu düşünenlerin kullandığı kalemtraşa gözümüz gibi sahip çıkalım. sildiklerim bayağı olmuş. silgi neredeyse çiğnenmiş sakız kadar ufalmış.
karbon kayıtlarından kalanı yanımıza alalım. sanırım iki yüz nüsha kadardı.
okuduğum bir iki hayatta arasına ayraç konulmuş halde orada duruyorlar.
neyse toparlanıp gitmeli.
vakit gece yarası.
devamını gör...
3902.
sonbaharda yapraklarını dökmüş bir ağaç gibiyim.
dallarım çırılçıplak.
üstelik çam ağaçlarının arasında kalmışım. kıskanıyorum içten içe
nasıl her mevsim yeşiller.
bu eksiklik canımı sıkıyor iyice
nedir yani bir yaprağım olsa
bir tane yaprak
damarlarında sular dolaşsa
kuşlar yuva yapmak için konsa
ama yine de yapmasa
bir tane yeşil yaprak
tabiatım böyle benim
her baharda şenlikli olurum
kuşlar dans eder gövdemde
beyaz çiçekler açarım
bir fırtınaya tutulmasam diye çabalarım
bu memlekete hiç kış gelmiyor gibi yaparım
en uzun yazlar benim sanıp kendimi kandırırım
çamlara caka satar kendimi bir şey sanarım
kısa da sürmez mutluluğum
ama kışa nasıl dayanırım
koca bir yalnızlık koca bir karanlık
işte yine kış
yine yalnız, mutsuz ve dayanıksızım
çamlara da hiç tahammülüm yok
devamını gör...
3903.
12.06.2019

“…14 haziran annemin doğum günü. ne beş paramız var ne bir şeyimiz. annemi mutlu etmek istiyorum. ama ne yapacağımı bilmiyorum. keşke böyle olmasaydı. ya da böyle olsaydı ama annem mutlu olsaydı.”

böyle yazmışım..
devamını gör...
3904.
26.06.2019

“…gereksiz bir insan olduğumu düşünüyorlardı belki de ama değildim. özgüveni olmayan, kendini anlatamayan bir çocuktum. susmuştum. her şey içimde kalmıştı. yazmak istiyordum bu yüzden. içimdeki dipsiz kuyudaki sözcükleri kalem yardımıyla bir nehir gibi kağıda akıtmak istiyordum. ben öldükten sonra “yazar olmak istiyordu, olamadan gitti.” demesinler. “biz onu anlayamadık, şimdi herkes onu anlıyor.” desinler. ‘ve her şey için geç olmasın. olmayacakta.. çünkü beni seven bir adam var hayatımda. o beni anladı. o beni tanıdı. o beni dinledi. seni çok seviyorum. sen benim yalnızlığıma en güzel kalabalık oldun.”
devamını gör...
3905.
2 ayda yeni birini buldu. bana bie kere bile seni seviyorum demedi ama bulduğu kişi için direkt aşık mı oldum yoksa büyü mü yaptıldı diye twit attı. benimle birlikteyken sosyal medyada etkileşim verdiği elemanlara etkileşim vermeyi bıraktı... yani ne diyeceğimi de bilmiyorum... yapılmayanları, söylenenleri ve söylenmeyenleri düşünmek koyuyor insana. çünkü ben en saf, en içten halimle ona yaklaşmıştım. ama sona bak. ne diyebilirim insan yaşattığını yaşamadan ölmüyor.
devamını gör...
3906.
en çok da söyleyeceklerimi söylemekten, konuşmaktan, yazmaktan korkmaktan bıktım.
niye böyle ki anlamıyorum bir türlü ya.
şöyle ağız tadıyla sohbet edemeyecek miyim ben ya?
hep mi diken üstünde yaşamak zorundayım ben?
bu yutkunmalarım, suskunluğum, kırık parçalarım elbet bir gün bitecek. zannediyorum alacak nefesim kalmayınca.
bu dünyadan çok alacağım var çok.
devamını gör...
3907.
hayatta gerçekten iliklerime kadar nefret ettiğim çok az şey var bunlardan biri de; uyurken böbrek ağrısının seni uyandırması.

seni doğuracağıma taş doğursaydım derler ya, ben taş doğuruyorum sanırım ya..

nefret ettim bu ağırdan, ameliyat tantanasından, bir türlü ameliyat olamamamdan.
taşım madem beni almıyorlar, neden kendim düşmeyeyim deyip kendi mi düşüyor yoksa zaten böbrekte 4 tane var diğerlerinden biri mi karar verdi inan olsun bilmiyorum.

böbrek ağrısı hayattan soğutuyor.
su için guzum su, benim gibi olmayın.
devamını gör...
3908.
bugün bir sıkkınlık var üzerimde, hiç bilmediğim bir dize yatmalık bir sıkılma hali.
şu işi paraya dökmediler hala, sektörün eksiği.
devamını gör...
3909.
ben bugün izlediğim iki diziye kafa yorup onlar hakkında eleştiri ve karşılaştırma planlamıştım fakat sözlük beni delirtti. anlamadım neden böyle oldu.

sabah güneş güzel doğmuştu oysaki
bu kafamın içinde dolaşan dert kiminki
sahibi ya da var mı bir bekçisi
yine boşa kafa yordum öyle sanıyorum ki.

bu da benden olsun.
devamını gör...
3910.
şimdi tekrar ne yapsam dedirtme bana yarabbi
taşınacak suyu göster,kırılacak odunu
kaldı bu silinmez yaşamak suçu üzerimde
bileyim hangi suyun sakasıyım ya rabbelalemin
tütmesi gereken ocak nerde?


durup durup içimden tekrarlarken bulduğum mısralar bunlar. öyle kayboldum, kendimi öyle yitirdim ki rabbim bana bir imtihan hediye etti. şimdi kendime gelmiş, rabbime sığınıyorum. şu imtihanı ferahlıkla, kolaylıkla, huzurla, mutlulukla kaldırsın üzerimden diye. öyle korkuyorum ki yaşamaya, nefeslerim batıyor.
gerçekten rabbim, şimdi tekrar ne yapsam dedirtme bana!
devamını gör...
3911.
bir fayda görmedik arap felsefesinden,
gazi bize din ver türk'ün öz nefesinden.
bırakalım arabın it dini olan islam'ı/müslümanlığı, dönelim yüzümüzü özümüz olan gök tanrı'ya/şamanizme...
ne hayır gördük şu arabın dininden,
verdiği şeylerse ızdırap, çile ve hüzün,
bu dinin gittiği yer olur talan ve viran.
artık silkin ve bu derin uykudan uyan.
devamını gör...
3912.
hiç bir şey düşünmemek istiyorum.
bu iş çıkışı eve gelirken oturduğum mekanın çayı da lezzetsiz zaten.
eve git, duş al, bir şeyler atıştır.
netflix eşliğinde uykuya hazırlık.
buna bir akşam son veresim var.
bacaklarım artık tatil yap diyor, "sus be" diyorum.
sanki bedenen yorulduğum bir işte çalışıyormuşum gibi isyan etmemeliler.
neyse ne diyorduk, evet canım bacaklarım.
kızdırsalar da seviyorum.
devamını gör...
3913.
2024 yılı için yazdığım dileklerin olduğu sayfayı kedim parçalamış ne düşüneceğimi bilemiyorum yazı mazı da yok bit artık 2024!!
devamını gör...
3914.
bir hüzünlü azeri türküsü gibiyim kalkıp oynanılan ahanda böyle.
kullanıcı tarafından yüklenmiş görsel
kullanıcı tarafından yüklenmiş görsel
devamını gör...
3915.
sayılı nefesim son bulduğu an yaşarken ölmek istediğim anlara hak verecek miyim acaba? diyecek miyim mmh lezizmiş, istediğime değmiş veya gercekten değdi bu isteklerine, bak kavuştun işte? sanırım beni hayatta tutan şey ölümün belirsizliği ve bilinmezliği. çoğu zaman istediğim ölmek değil yok olmak. hiç var olmamış gibi, bu insanları tanımamış gibi... ama hayat bazen iyi ki dedirtiyor. iyi anları kovalamak değil amacım ondan bunlara bağlı değil yaşamım. benim tek derdim var olmak. bi yerlerde var olmak ne demek, varlığımızı nasıl kanıtlayabiliriz cevapları var eminim. bi şekilde karşıma çıkmalı. sayılı nefesim bitmeden buna erişmeliyim.
devamını gör...
3916.
hayatımı yanlız sürdüren bir erkeğim.
karşı komşum arasıra evde yaptığı yemeklerden bana getirir sağolsun bende elimden geldikçe boş göndermiyorum. az önce sarma getirmiş plastik saklama kabı içine koymuş muhtemelen boş tabağa koyacak bişeyim olmaz mahcup olmayayım diye böyle bir hareket yapmış. evet böyle komşular hâlâ var .
devamını gör...
3917.
ben de o düşünce ile plastik kaba koyduğunu düşünüyorum, ki eğer böyle ise gerçekten çok ince ve güzel bir düşünce. bence bu şekil düşünceli komşuluklar ve komşuluk davranışlar devam etmeli. küçük küçük de olsa hayatın içinden mutluluklar, ince hareketler görünce insan bir başka mutlu oluyor.
devamını gör...
3918.
hayatını sürdürdüğünü zanneden bir erkeğim. komşum bugün de bir şey getirmedi.
devamını gör...
3919.
eskiden beri ara ara yaşadığım şehirdeki dağa çıkar uzaktan yılkı atlarını izlerim. çok asil hayvanlar bence.
şu an en büyük eksiğim bir atmış gibi hissediyorum. atlar özgür, atlar özgün, atlar nevi şahsına münhasır. yeleleri var mesela örülebilen, taranan, rüzgarda dalgalanan.
tarlaya bir çit çektirip at koysam mı içine ? izlerim onu yürürken. üstüne binmeye de kıyamam şimdi. ama tombul yanaklarını okşarım.
atlar çok düşündürdü bu gece beni.
gurbete gidip uzaklaşmayı... bir at gibi özgür ve bağımsız; doğa karşısında güçlü olmak belki de . atlar da ölüyor bizim gibi ama arkasından bir bağ bırakıyor, asilce bir anı. ölmekten korkmam da unutulmaktan korkuyorum sanırım.
sahibim dağlara terk etti beni. bedenen güçlü kalsam da ruhum zayıf. belki birinin elma bahçesindeki dalı kırdım diye vurulurum. elmayı doğanın nimeti diye yemek mi yoksa habersiz dalını kırmak mı günah ?
devamını gör...
3920.
ben bir garip insanım tencerede pişirir kapağında yerim.
devamını gör...

bu başlığa tanım girmek için olabilirsiniz.

zaten üye iseniz giriş yapabilirsiniz.

"normal sözlük yazarlarının karalama defteri" ile benzer başlıklar

normal sözlük'ü kullanarak 3. parti dahil tarayıcı çerezlerinin kullanımına izin vermektesiniz. Daha detaylı bilgi için çerez ve gizlilik politikamıza bakabilirsiniz.

online yazar listesini görmek için lütfen giriş yapın.
zaman tüneli köftehor rehberi portakal normal radyo kütüphane kulüpler renk modu online yazarlar puan tablosu yönetim kadrosu istatistikler iletişim