301.
hayal kurmayacak , beklenti içine girmeyip , imkansız olanı istemeyeceğim. işte o zaman çok mutlu olacağım.
devamını gör...
302.
haksızlıklar karşısında susamayan biriyim, açık sözlü ve dobrayım. ama bazı acı tecrübeler sonucunda haklıyken sakin olmak gerektiğini öğrendim. çünkü insanı önce delirtiyorlar, sonra da "bu zaten deli, manyak, kontak" diyorlar yani haklıyken haksız duruma düşürüyorlar. bunu hissettiğim en acı tecrübem şu şekildeydi: babamı yüz binlerce lira zarara uğratan kişinin kızı haklıymış gibi laflar edince ben de dayanamayıp ona bir iki şey söyledim *. babasına beni şikayet etmiş, adam da babama gelip beni şikayet etmiş. babam da neden onunla konuştum diye bana kızdı, o kendisine takan adamın kızını haklı buldu da beni yerin dibine soktu *. işte o gün anladım ki haklıyken haksız duruma düşmemek için sakin ama kararlı bir şekilde kendimi ifade etmeyi öğrenmem gerekiyormuş.
devamını gör...
303.
küçük bir çocukken ertesi gün bayram sabahı olacaksa heyecandan kıpır kıpır olurdu yüreğim. yatağa erkenden girer, daha o zamandan başlayan gevezeliğim ile susmak bilmez, aynı odayı paylaştığım ablacığımı da uyutmazdım. içeriden annemin tatlı-sert sesi ile"sabah yine uyanamayacaksın artık sus ve de uyumaya çalış!" komutunu alana dek durmaz, bir yerde uyumak yerine tüm gün sokaklarda koşturan bedenim bayılırdı da uykuya geçerdim. ve tabii ki gece uyumayan minik ben, sabah yarı açık gözlerle birkaç lokma yeme çabasından sonra bayram için alındığından özel olan çiçekli eteklerimden birini giydiğim vakit kendimi prensesler gibi güzel hissederdim. küçük prensesim diye severdi annem. * gerçi o prenses halim babaannemlerden anneannemlere gidene dek bozulur. kar beyaz çorapların dizlerinde toz toprak, saçım başım dağılmış olurdu. annem, yazık neden bu çocuk diğer kızlar gibi tertemiz gezemiyor diye yarı kızgın yedek çorapları giydirirken hafiften azarlar; bayramda güzel güzel ve tertemiz gezmek lazım nutkunu atardı. ellerini öptüğüm büyüklerin yanaklarına aldığım bayram harçlıklarının karşılığı olarak birçok öpücük kondurur, sevinir, sevgimi belli ederdim. ve de koşup soluğu bakkalda alır, yediğim onca şekerin üzerine bir de dondurmalarla kendimi şımartırdım.
kocaman oldum artık. bayram şekeri olmayan, bayramlıklarım olmayan bir bayram sabahına uyandım. ama akşam saçlarımı okşayarak uyuyana dek yanımda bekleyen güzel insan sayesinde dinlenmiş ve huzur dolu bir uykudan uyandım. güneşli parlak günde hala bayramı yaşamayı adet olarak sürderen ailemin bayramını kutlayıp marikaki'nin huzur veren sesi ve çaldığı bir birinden nostaljik şarkılarla daha da sıcak oldum. kendimde bayram kutlayacak bir enerjiye neden oldu bu nostalji. çiçekli bir elbise ve güzel bir sofra ile bayramı kutlamaya başlayacak uzakta olan herkesi bir ekranın ardından sevgiye ve öpücüklere boğacağım. ilk durak burası olsun. koskocaman sevgilerimi yolluyorum, bayramınız kutlu olsun. *
kocaman oldum artık. bayram şekeri olmayan, bayramlıklarım olmayan bir bayram sabahına uyandım. ama akşam saçlarımı okşayarak uyuyana dek yanımda bekleyen güzel insan sayesinde dinlenmiş ve huzur dolu bir uykudan uyandım. güneşli parlak günde hala bayramı yaşamayı adet olarak sürderen ailemin bayramını kutlayıp marikaki'nin huzur veren sesi ve çaldığı bir birinden nostaljik şarkılarla daha da sıcak oldum. kendimde bayram kutlayacak bir enerjiye neden oldu bu nostalji. çiçekli bir elbise ve güzel bir sofra ile bayramı kutlamaya başlayacak uzakta olan herkesi bir ekranın ardından sevgiye ve öpücüklere boğacağım. ilk durak burası olsun. koskocaman sevgilerimi yolluyorum, bayramınız kutlu olsun. *
devamını gör...
304.
selam karalama defteri! karalayamayacak kadar bıhmış durumdayım. görüşme üzere iyi bayramlar..
devamını gör...
305.
budur bir tanesi dediğim defter.
devamını gör...
306.
yetmiyor kelimeler, kendimi ifade etmeye de karşıdakini anlamaya da.
bazı kelimelerin, bazı anlamlara gelmemesi dışında bir şey bu.
ne kadar naçar kalıyoruz, anlamlandırırken..
bazı kelimelerin, bazı anlamlara gelmemesi dışında bir şey bu.
ne kadar naçar kalıyoruz, anlamlandırırken..
devamını gör...
307.
ara ara yazılan, saçmaladiğım defterdir yoksa kim çeker kahrımıı!!!
örn.
zordur kırık bir kalbin dağılan parçalarını toplamak. hele bir de kırılmışsa defalarca uğraştırır, yorar, yıpratır insanı.peki ya kaybolursa ordan tek parça ..?
hepimiz düşünmüşüzdür yaşadıklarımızdan sonra “ne eksildi benden?” diye.suçlamış, sorgulamışızdır kendimizi sayısızca.cevap bulabildik mi kendi sorularımıza?giden neydi bizden? güveni mi yitirdik o kırık parçalarda yoksa umutlarımız mı terk etti ilk bizi?ya da hâlâ aynı mı benliğimiz? hiç birimiz tek parça değiliz.çok kaldı kıyıda köşede bizden kayıplar.bulamadık, toplayamadık, eksildik.kalanları sağlam tutar mıyız?
( belli ki çok kırılmıştım).
örn.
zordur kırık bir kalbin dağılan parçalarını toplamak. hele bir de kırılmışsa defalarca uğraştırır, yorar, yıpratır insanı.peki ya kaybolursa ordan tek parça ..?
hepimiz düşünmüşüzdür yaşadıklarımızdan sonra “ne eksildi benden?” diye.suçlamış, sorgulamışızdır kendimizi sayısızca.cevap bulabildik mi kendi sorularımıza?giden neydi bizden? güveni mi yitirdik o kırık parçalarda yoksa umutlarımız mı terk etti ilk bizi?ya da hâlâ aynı mı benliğimiz? hiç birimiz tek parça değiliz.çok kaldı kıyıda köşede bizden kayıplar.bulamadık, toplayamadık, eksildik.kalanları sağlam tutar mıyız?
( belli ki çok kırılmıştım).
devamını gör...
308.
her gidilen yere tasidigim bir agirlik, içi boş bir ağırlık var içimde. her zaman, her yerde benimle. en mutlu anımda, en yalnız gecemde, kahkahaların hemen ardında, içeride, en derinlerde, ama hep var. bu ağırlığın altında ezilmekten yorulduğumu hissediyorum sözlük.
hem bu ağırlığı saklamak, hem her günün sonunda onunla yüzleşmek.
anladım ki, hayatımın son dakikasına kadar benimle olacak bu ağırlık. sadece bazı zamanlar görmezden geleceğim onu, ama hep var olacak.
hem bu ağırlığı saklamak, hem her günün sonunda onunla yüzleşmek.
anladım ki, hayatımın son dakikasına kadar benimle olacak bu ağırlık. sadece bazı zamanlar görmezden geleceğim onu, ama hep var olacak.
devamını gör...
309.
bir büyüme kavgasıdır gidiyor efendim; ufak hareketlerin bile sonuçlarını kestiremeyen biz insanlarda hep bir yarın kaygısı hep bir büyüme telaşı. büyüyeceğiz, eksileceğiz, yaşlanacağız. yaşadığımız en güzel gün bugün diyemeden hep uyanacağız yarınlara. bir büyüme kavgasıdır gidiyor efendim.
devamını gör...
310.
düşkün, garip, çaresiz bir organizmayı parçalamaktan zevk duyan bu ağzı kan kokan akbabaların (abd, israil) hayasız eylemlerine seyirci kalmak 21. yy'ın en büyük utanç meselesidir. bu utançtan en büyük pay, dünya barışı garantörü bm'ye ve özellikle islam hukukuna göre filistin'in kardeşi olan bütün islam devletlerine düşmektedir.
devamını gör...
311.
ben yatıyorum iyi geceler.
lütfen sabah güzel bir şeyler olsun.
lütfen sabah güzel bir şeyler olsun.
devamını gör...
312.
o kadar güzel günler var ki önümde o günlerin başlayıp hiç bitmemesini istiyorum.
devamını gör...
313.
akarsu aklımda
ağlaması acının
akar
akar
akar
ağzımdan
anlam arayan aşık avcılar
ardıç ağaçları artık avutmaz
alnımda atlanır
antik
ağrılar
devamını gör...
314.
her gün sözlüğe '' belki bir kalbe dokunabilirim '' diye giriyorum. insanlara bir nebze neşe katabiliyorsam, bir nebze yüreklerinin yumuşamasını sağlıyorsam en büyük mutluluk benim için. vaktimi burada harcadığım her gün için vicdanımı daha da rahatlamış hissediyorum.
hayat bir şekilde devam ediyor, iyisiyle kötüsüyle yol alıyoruz. önemli olan geriye dönüp baktığımızda yüzümüzde oluşacak tebessümdür.
insanların gülmeye ihtiyacı var, mutlu olmaya, huzura ihtiyacı var.
gelin hepimiz bir ucundan tutalım bu güzel gönül işinin...
hayat bir şekilde devam ediyor, iyisiyle kötüsüyle yol alıyoruz. önemli olan geriye dönüp baktığımızda yüzümüzde oluşacak tebessümdür.
insanların gülmeye ihtiyacı var, mutlu olmaya, huzura ihtiyacı var.
gelin hepimiz bir ucundan tutalım bu güzel gönül işinin...
devamını gör...
315.
hep geceleri bu tanıma yolum düşüyor. çok mu dertliyim, yoksa küçük şeyleri büyütüp kendine dert edinen bir yapım mı var, bilmiyorum. acaba hangisi daha iyi? yalanlarla yaşayıp mutlu olmak mı, yoksa gerçeklerle yüzleşip acı çekmek mi? galiba ben hep gerçeklerle yaşamayı seçiyorum, yalanlar o kadar gerçekten uzak ki kandıramıyor beni.. kanamıyorum artık yalanlara.. ne kadar acı da olsa gerçekler daha cazip geliyor. gözlerim açılıyor, kanıyor, ama yalanlarla yaşayıp bir gün gerçeklerin farkına vardığımda hissettiğim hayalkırıklığı kadar acı vermiyor..
devamını gör...
316.
son bir kez daha yazmaya karar verdim. biliyorum kendime söz vermiştim. artık ne bu hayatın çilesine katlanarak sefil yaşamımı sürdürecek ne de başka birisi için emek verecektim. ne hazindir emek sömürüsü, daha da hazin olanı kimsenin buna dur dememiş olması. sanmayın bir fabrikada uzun saatler boyu çalıştığım günlerden bahsediyorum. saat başı aldığım o ufak miktardaki ücret dahi ona verdiğim emekler karşısında edindiğimden daha değerli. çünkü o beni dişlilerin arasına giren bir kıymık gibi paramparça etti. ah neyse uzaklaşıyorum asıl yazacaklarımdan. affet değerli okur, kendimi alıkoymak mümkün değil artık bugünlerde. her seferinde kendimi tembihliyorum yazacak birkaç yaprağın ve az bir mürekkebin var diye ama kafi uzatmaktan da kendimi alamıyorum. hep bunlar o üzerime yapışmış ingiliz budalaliğı...
diye devamı gelecek yakında.
diye devamı gelecek yakında.
devamını gör...
317.
aferin, çok güzel yaptın. unutturma da alnından öpeyim..
iyi di mi böyle?
eyvallah.
iyi di mi böyle?
eyvallah.
devamını gör...
318.
bele vaxiyetin içine.
devamını gör...
319.
ne zaman oldu bu, dedi. yazamıyorum diye cevap verdim.
sorduğundan kaçındığım yoktu. birinin gelip konuşmamızı hiç bilmediğimiz bir dile çevirmesini istediğim nadir anlardan biriydi. ölesiye dedim ölesiye istiyorum seni. sanki bir araba hızla ikimizi sıyırıp geçti. kısa bir şokla birbirimizin gözüne bakabildik. konuştu; yavru bir kediydi, oyaladı her şeyi, en çok dedi. en çok gitmeyi istedim.
ağlamak için kaldırıma çıktım. eşlik etmesi gerekmiyordu. iki komşu dükkanın ortasındaydık neyse ki ikisinin de kepenkleri kapalıydı. tıpkı bizim gibi dedim içimden. basit bir benzetme dedi bir başka ses. tutunacağım başkası yoktu. güneş yukarıdaydı. şapka almalıydı. sesini duysam bitecek dedi. elini tuttum.
sorduğundan kaçındığım yoktu. birinin gelip konuşmamızı hiç bilmediğimiz bir dile çevirmesini istediğim nadir anlardan biriydi. ölesiye dedim ölesiye istiyorum seni. sanki bir araba hızla ikimizi sıyırıp geçti. kısa bir şokla birbirimizin gözüne bakabildik. konuştu; yavru bir kediydi, oyaladı her şeyi, en çok dedi. en çok gitmeyi istedim.
ağlamak için kaldırıma çıktım. eşlik etmesi gerekmiyordu. iki komşu dükkanın ortasındaydık neyse ki ikisinin de kepenkleri kapalıydı. tıpkı bizim gibi dedim içimden. basit bir benzetme dedi bir başka ses. tutunacağım başkası yoktu. güneş yukarıdaydı. şapka almalıydı. sesini duysam bitecek dedi. elini tuttum.
devamını gör...
320.
krizlerim tepeme çıkmış vaziyette, her yönüm kırılması imkansız bir rekora imza atacak kalem arayışında. kalem yok madalya ve övgüler kanatlanıp uçmak üzere. peşin hükümlü egolarımın keyfine kalmış her şey ya bu düğüm çözülecek yada ağzımdan alıverdin durumlarına göz yummak zorunda kalacağım.
yeteneklerim üzerine bahse girerim ki öyle kolay değil sevişirken şiir yazmak. hayvana dönüşüyorsun bir kere, evrimsel bir öze dönüş seremonisi gibi... yataktan hayatın zirvesine çıkan yolun dar ve depremli koridorlarından sıyrılmak üzerine kurulu bir trajedinin seyirciye kapalı sergilenmesi kadar profesyonel bir performans gerektiren hayati tecrübelerin provaların eşiğinde dolanması gibi bir şey. yani sevişmek yada bir yandan şiir yazmaya çalışmak, mümkün değil demiş miydim. bilmiyorum daha denemedim.
yeteneklerim üzerine bahse girerim ki öyle kolay değil sevişirken şiir yazmak. hayvana dönüşüyorsun bir kere, evrimsel bir öze dönüş seremonisi gibi... yataktan hayatın zirvesine çıkan yolun dar ve depremli koridorlarından sıyrılmak üzerine kurulu bir trajedinin seyirciye kapalı sergilenmesi kadar profesyonel bir performans gerektiren hayati tecrübelerin provaların eşiğinde dolanması gibi bir şey. yani sevişmek yada bir yandan şiir yazmaya çalışmak, mümkün değil demiş miydim. bilmiyorum daha denemedim.
devamını gör...
"normal sözlük yazarlarının karalama defteri" ile benzer başlıklar
karalama
4