normal sözlük yazarlarının karalama defteri
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52
53
54
55
56
57
58
59
60
61
62
63
64
65
66
67
68
69
70
71
72
73
74
75
76
77
78
79
80
81
82
83
84
85
86
87
88
89
90
91
92
93
94
95
96
97
98
99
100
101
102
103
104
105
106
107
108
109
110
111
112
113
114
115
116
117
118
119
120
121
122
123
124
125
126
127
128
129
130
131
132
133
134
135
136
137
138
139
140
141
142
143
144
145
146
147
148
149
150
151
152
153
154
155
156
157
158
159
160
161
162
163
164
165
166
167
168
169
170
171
172
173
174
175
176
177
178
179
180
181
182
183
184
185
186
187
188
189
190
191
192
193
194
195
196
197
198
199
200
201
202
203
204
205
206
207
208
209
210
211
212
213
214
215
216
217
218
219
220
221
222
223
224
225
226
227
228
229
230
231
232
233
234
235
236
237
238
239
240
241
242
243
244
245
246
247
248
249
250
251
252
253
254
255
256
257
258
259
260
261
262
263
264
265
266
267
başlık "makedonyalı" tarafından 08.11.2020 16:43 tarihinde açılmıştır.
681.
bir balıkçı bir balık düşürdü teknesinden o sıra.. . yok böyle bir gürültü ya rabb.
tüm balıkçıllar üşüştü birden..
yok böyle bir gürültü ya rabb!..
kaptı bir martı lakin durmadı pelikanın çirkin gagası.. ...
o sıra sessiz sakin tamburumu icra ediyordum ben. karıştı peşrev, hüsrev
...
o sıra icra ediyordum ne güzel.. ah taksim.. karıştı peşrev, hüzzam taksim, ağladı tamburi cemil bey...
yok böyle bir gürültü ya rabb..
bir balıkçı düşürdü demliğini yere. bir balıkçıl geldi o sıra.. her karış bir yerine . aman. düğüm dilimlendi. amaan
yok böyle bir gürültü ya rabb. bir balıkçı düşürdü yere bir balığını teknesinden.
karıştı tamburumun telleri bir balıkçılın bestesine...
dilimlendi düğüm
tüm balıkçıllar üşüştü birden..
yok böyle bir gürültü ya rabb!..
kaptı bir martı lakin durmadı pelikanın çirkin gagası.. ...
o sıra sessiz sakin tamburumu icra ediyordum ben. karıştı peşrev, hüsrev
...
o sıra icra ediyordum ne güzel.. ah taksim.. karıştı peşrev, hüzzam taksim, ağladı tamburi cemil bey...
yok böyle bir gürültü ya rabb..
bir balıkçı düşürdü demliğini yere. bir balıkçıl geldi o sıra.. her karış bir yerine . aman. düğüm dilimlendi. amaan
yok böyle bir gürültü ya rabb. bir balıkçı düşürdü yere bir balığını teknesinden.
karıştı tamburumun telleri bir balıkçılın bestesine...
dilimlendi düğüm
devamını gör...
682.
tanomari massap
üç istanbul beş lebi lümpen
sekiz şerifi lüplan bir lamı şerbet
varım bir kili aksam bir dili vahap
sarız kile kumpel bir mısır il dil bi
ne mana dül vil ki ağyu dilber
kılk eli masap
lampat kim vari dilruba i nasap.
klikk
üç istanbul beş lebi lümpen
sekiz şerifi lüplan bir lamı şerbet
varım bir kili aksam bir dili vahap
sarız kile kumpel bir mısır il dil bi
ne mana dül vil ki ağyu dilber
kılk eli masap
lampat kim vari dilruba i nasap.
klikk
devamını gör...
683.
seçkilerden seçkinler efendim
bir tambur ki efendim
seçkilerden seçkinler...
dilim dönüyor karış
lal olmuş, hal olmuş, nem hal olmuş efendim?..
kim kime nihal olmuş?..
ince bir tambur efendim. taksim ediyor aşikar.
nem hal olmuş, kim karış?.. nasıl dillenebilir bu aşkı ilaniye efendim?
yandınız ki bir dilrubaya çaresiz.. olmaz ki efendim yakış olmaz, güzin olmaz, bahar olmaz isneyni takvim....
olmaz dönün beri
dönün bu dilrubadan geri. yakışmaz, yakış olmaz efendim.
dönün beri
bir tambur ki efendim
seçkilerden seçkinler...
dilim dönüyor karış
lal olmuş, hal olmuş, nem hal olmuş efendim?..
kim kime nihal olmuş?..
ince bir tambur efendim. taksim ediyor aşikar.
nem hal olmuş, kim karış?.. nasıl dillenebilir bu aşkı ilaniye efendim?
yandınız ki bir dilrubaya çaresiz.. olmaz ki efendim yakış olmaz, güzin olmaz, bahar olmaz isneyni takvim....
olmaz dönün beri
dönün bu dilrubadan geri. yakışmaz, yakış olmaz efendim.
dönün beri
devamını gör...
684.
"salt okunur zihinsel faaliyetler raporu gibiyim.
teknik ve bir o kadar sıkıcı.
değmeyin keyfime.
bacaklarımdaki sinek ısırıklarıyla mutluyum.
kaşı babam kaşı.
koltuğa yapışmış kıçım
ve bahçenin demir parmaklarına musallat olmuş kedinin üzerine terlik fırlatır gibi
sallıyorum g**ümden, evet g**ümden, şahane yusyuvarlak atıyorum bol keseden.
biraz uzaklaşmak iyi geldi bak.
boşuna demiyorlar yıllık izin diye.
izninizle şimdi yazma zamanı.
seri şekilde s**ma zamanı.
ince filtreli sigarları kemirme ve katran katran ciğerlerimden umutsuzluğumu kusma zamanı.
yorulmuyorum da işin ilginç tarafı.
hani bir insan kendini anlatmaktan sıkılmaz mı arada.
narsisist eğilimlerimi test ettirdim.
doktor dedi pendulumun diğer tarafındasın.
özgüven eksikliğinin zuhur ediş biçimi farklıymış.
öz aynı, tepkiler farklı.
o yüzden mi severim insanları.
herkesin özü aynı olmasından dolayı.
herkesin yaraları.
herkesin kesik parmağa işememe halleri.
deliyiz lan hepimiz.
neden kabul etmekte bu kadar zorlanmaktayız.
yanlış zamanda doğmadık.
tam bu zamanda bu kaosun içerisinde. bu acımasızlıkla. bu adaletsizlikle sönelim, yıldızlar patlasın çal oynasın zamanın karıncaları gibi."
imza : o.s.z.
teknik ve bir o kadar sıkıcı.
değmeyin keyfime.
bacaklarımdaki sinek ısırıklarıyla mutluyum.
kaşı babam kaşı.
koltuğa yapışmış kıçım
ve bahçenin demir parmaklarına musallat olmuş kedinin üzerine terlik fırlatır gibi
sallıyorum g**ümden, evet g**ümden, şahane yusyuvarlak atıyorum bol keseden.
biraz uzaklaşmak iyi geldi bak.
boşuna demiyorlar yıllık izin diye.
izninizle şimdi yazma zamanı.
seri şekilde s**ma zamanı.
ince filtreli sigarları kemirme ve katran katran ciğerlerimden umutsuzluğumu kusma zamanı.
yorulmuyorum da işin ilginç tarafı.
hani bir insan kendini anlatmaktan sıkılmaz mı arada.
narsisist eğilimlerimi test ettirdim.
doktor dedi pendulumun diğer tarafındasın.
özgüven eksikliğinin zuhur ediş biçimi farklıymış.
öz aynı, tepkiler farklı.
o yüzden mi severim insanları.
herkesin özü aynı olmasından dolayı.
herkesin yaraları.
herkesin kesik parmağa işememe halleri.
deliyiz lan hepimiz.
neden kabul etmekte bu kadar zorlanmaktayız.
yanlış zamanda doğmadık.
tam bu zamanda bu kaosun içerisinde. bu acımasızlıkla. bu adaletsizlikle sönelim, yıldızlar patlasın çal oynasın zamanın karıncaları gibi."
imza : o.s.z.
devamını gör...
685.
çok fazla kedi, çok fazla didem madak vardı bugün etrafımda, bi ara bu kadar güzellik boğacaktı sanki beni, öyle hissettim.
sonra sana seslendim, duydun ki şükür çıktın geldin yanıma, en azından asgari müştereklerde bile anlaştık gibi, pazartesi gelsin diye bekliyorum şimdi. sabah, sekiz küsur vapuru ile gelirsin büyük ihtimalle, hemen hemen her zamanki gibi.
seni ne kadar çok özlediğimi söylemedim di mi sana bugün? ama zaten bana bakıyorsan, beni okuyorsan anlamaman imkansız bunu hayatım.
dediğimde ısrarcıyım, elimizde 3 varsa 4 istemiyorum senden, tek istediğim o 3'ün hakkını vermek. sıradan bir hayat, sıradan beklentiler ve kocaman bir aşk, başka bişi değil?
nasıl olacak bunlar diyorsundur okurken, sen gel, normal muhabbet başlasın, o ortak pırıltılar ortaya tekrar saçılmaya başlasın, sen de şahit olacaksın inan.
günümün en güzel tarafında sen vardın, ne şanslıyım ben; bana bakan birim var.
çok eksiğiz birbirimize, bunu biliyorum.
bana anlamadıklarını bile biliyorum sanki, o derece.
ama yer, zaman, frekans ayarlarımızda bi tuhaflık olmazsa, aynı izin peşinde yalınayak yürürsek anlat olur mu, çünkü sana merakımın ölçüsü yok.
özlüyorum, pazartesi olsun..
sonra sana seslendim, duydun ki şükür çıktın geldin yanıma, en azından asgari müştereklerde bile anlaştık gibi, pazartesi gelsin diye bekliyorum şimdi. sabah, sekiz küsur vapuru ile gelirsin büyük ihtimalle, hemen hemen her zamanki gibi.
seni ne kadar çok özlediğimi söylemedim di mi sana bugün? ama zaten bana bakıyorsan, beni okuyorsan anlamaman imkansız bunu hayatım.
dediğimde ısrarcıyım, elimizde 3 varsa 4 istemiyorum senden, tek istediğim o 3'ün hakkını vermek. sıradan bir hayat, sıradan beklentiler ve kocaman bir aşk, başka bişi değil?
nasıl olacak bunlar diyorsundur okurken, sen gel, normal muhabbet başlasın, o ortak pırıltılar ortaya tekrar saçılmaya başlasın, sen de şahit olacaksın inan.
günümün en güzel tarafında sen vardın, ne şanslıyım ben; bana bakan birim var.
çok eksiğiz birbirimize, bunu biliyorum.
bana anlamadıklarını bile biliyorum sanki, o derece.
ama yer, zaman, frekans ayarlarımızda bi tuhaflık olmazsa, aynı izin peşinde yalınayak yürürsek anlat olur mu, çünkü sana merakımın ölçüsü yok.
özlüyorum, pazartesi olsun..
devamını gör...
686.
bir bakalım elimizde neler var? üç beş kent d range blue, bir teneke enerji içeceği ve merakla ileriye dönük planlar yapan bir kafa, bir manyak, bir tane de bekleyen.
ağustostan aralığa doğru olan süreçle alakalı çeşitli planlarım var. tamam, hayat plan yaparken başımıza gelenler, doğru lakin merak etmeyin. halledeceğim. zaten liseden herkes beni "halletmemle" tanır. eğer aralık sonunda buraya "hallettim" diye not düşmezsem bilin ki bu sefer işler ciddiye binmiş. özellikle de sen bil allah'ın manyağı, bir sana ağlıyorum ben.
ağlamak bittiyse işimize dönelim. karamsarlığım artıyor. sınav sonuçları daha gelmedi ama rüyamda çok güzel şeyler gördüm. bilinçaltı oyunu değilse umutluyum, herkes umutlu. kafam da karışık aslında biraz, burada neden bu şekilde saçmaladığımı da bilmiyorum. bahsettiğim planlar olmayacak diye kuruntudan kuruntuya atladığım için olabilir sanırım.
neyse ne, o notu düşmezsem biri gelsin ve "naptın o işleri?" diye sorsun. lütfen. *
ağustostan aralığa doğru olan süreçle alakalı çeşitli planlarım var. tamam, hayat plan yaparken başımıza gelenler, doğru lakin merak etmeyin. halledeceğim. zaten liseden herkes beni "halletmemle" tanır. eğer aralık sonunda buraya "hallettim" diye not düşmezsem bilin ki bu sefer işler ciddiye binmiş. özellikle de sen bil allah'ın manyağı, bir sana ağlıyorum ben.
ağlamak bittiyse işimize dönelim. karamsarlığım artıyor. sınav sonuçları daha gelmedi ama rüyamda çok güzel şeyler gördüm. bilinçaltı oyunu değilse umutluyum, herkes umutlu. kafam da karışık aslında biraz, burada neden bu şekilde saçmaladığımı da bilmiyorum. bahsettiğim planlar olmayacak diye kuruntudan kuruntuya atladığım için olabilir sanırım.
neyse ne, o notu düşmezsem biri gelsin ve "naptın o işleri?" diye sorsun. lütfen. *
devamını gör...
687.
bu gece melankolik miyiz? evvet. o zaman şerefine karalayalım bir şeyler.***
bu gece aklıma kahkaha atmak takıldı nedense. bir insan neden kahkaha atar?
çok mutlu olduğu için?
aşırı komik bir şeyle karşılaştığı için?
sevincinden öldüğü için?
yoksa sadece ses çıkartmak için mi yapıyor?
hepsi olabilir. ama ben bunlara bir madde daha eklemek istiyorum.
bir insan duygularını ifade edemediğinde ya ağlar ya da kahkaha atar, öyle değil mi? bir bebeğin konuşamadığı için ağlaması buna örnektir. normal bir birey için düşünecek olursak; eğer üzgünse büyük ihtimal ağlayacak, mutluysa da neşeli kahkahalar atacaktır.
peki canı gerçekten acıdığında ne yapar? daha mı çok ağlar? bence bu durumda duygularını ifade ediş şekli değişir. üzgünken kahkaha atması gibi..
"bazen canınız gerçekten yandığında kahkaha atarsınız. insanlar biraz delidir, konuşamazsın sadece gülersin. ameliyattan sonra çok güldüm. sevdiğimden değil, konuşamadığımdan."
-min yoongi-
hissettiklerini normal insanlardan farklı şekilde ifade etmeye başladıysan tebrikler çok canın yanıyor demektir.
bazen ağlamak yetmiyor.
bazen sadece ağlamak yetmiyor.
tiz kahkahalarını da ekliyorsun bu tabloya.
kahkaha atarak ağlayan insanlar, gerçekten kırılmışlardır. ama ben onların dünyanın en güçlü insanları olduklarına inanıyorum. acı insanı güçlendirir, canın acıyorsa bil ki artık eskisi gibi olmayacaksın.*
bu gece aklıma kahkaha atmak takıldı nedense. bir insan neden kahkaha atar?
çok mutlu olduğu için?
aşırı komik bir şeyle karşılaştığı için?
sevincinden öldüğü için?
yoksa sadece ses çıkartmak için mi yapıyor?
hepsi olabilir. ama ben bunlara bir madde daha eklemek istiyorum.
bir insan duygularını ifade edemediğinde ya ağlar ya da kahkaha atar, öyle değil mi? bir bebeğin konuşamadığı için ağlaması buna örnektir. normal bir birey için düşünecek olursak; eğer üzgünse büyük ihtimal ağlayacak, mutluysa da neşeli kahkahalar atacaktır.
peki canı gerçekten acıdığında ne yapar? daha mı çok ağlar? bence bu durumda duygularını ifade ediş şekli değişir. üzgünken kahkaha atması gibi..
"bazen canınız gerçekten yandığında kahkaha atarsınız. insanlar biraz delidir, konuşamazsın sadece gülersin. ameliyattan sonra çok güldüm. sevdiğimden değil, konuşamadığımdan."
-min yoongi-
hissettiklerini normal insanlardan farklı şekilde ifade etmeye başladıysan tebrikler çok canın yanıyor demektir.
bazen ağlamak yetmiyor.
bazen sadece ağlamak yetmiyor.
tiz kahkahalarını da ekliyorsun bu tabloya.
kahkaha atarak ağlayan insanlar, gerçekten kırılmışlardır. ama ben onların dünyanın en güçlü insanları olduklarına inanıyorum. acı insanı güçlendirir, canın acıyorsa bil ki artık eskisi gibi olmayacaksın.*
devamını gör...
688.
aşk,
öylesine bir kelime miydi ki dilden dile dolanan?
aşk neydi peki?
bir hediye mi, bir duygu mu, bir olgu mu, bilim mi felsefe mi, neydi bu aşk ki insanı tarumar da eden baştan da yaratan.
yoksa aşk tanrı mıydı, tanrı mıydı aşkı yaratan?
neydi bunca sorunun cevabı?
öylesine bir kelime miydi ki dilden dile dolanan?
aşk neydi peki?
bir hediye mi, bir duygu mu, bir olgu mu, bilim mi felsefe mi, neydi bu aşk ki insanı tarumar da eden baştan da yaratan.
yoksa aşk tanrı mıydı, tanrı mıydı aşkı yaratan?
neydi bunca sorunun cevabı?
devamını gör...
689.
kayıp parçalarını tamamlamak için kapı kapı gezerken, her girilen kapıda bir parça daha bırakmak...
devamını gör...
690.
binlerce, milyonlarca, milyarlarca kalp var akıl var fikir var...
sevince hepsi tıkır tıkır.
"sol yanım" tabiri sevince kullanılır genelde lakin sevince tüm ruh tüm hücreler sevgi pompalamaz mı?
güzel bir şey olur, aklına gelir sevdiğin paylaşırsın. onu mutlu edeyim der fikir oluşturursun, düşünürsün. kalbin de aklına kanın yanı sıra seratonin de salgılar.
sevdiğim dersin, serotonin kaynağım, gülüşünü seversin, üzeni parçalamak istersin... seversin işte...
inansın, güvensin, seni bilsin, seni olduğun gibi her şeyinle kabul etsin istersin hatta kendinden ödün verirsin, kıyamazsın...
uzakta olsa da yanında hissettiğindir.
görmeden, gülüşüne tanık olmadan, elini tutamasan da sesin de her şeyi yaşatmak istersin.
şarkılarda, güzel olan her şeyde olur...
şimdi bunları hissettin yalan mı? yalan nedir ki? gerçek olmayandır. kalbim, aklım, ruhum, sevgim katiyen yalan olamaz.
...
sevgi, beraberinde tüm sorumlulukları sırtlanmayı göze almaktır. saygıdır, değerdir, inançtır, güvendir. zamanla olur sevgi. gittikçe güzeldir, gülümsetir.
yüreği sevmeye cesaret etmeyen sevmesin,sevilmesin neden mi? hak etmiyor...
sevince hepsi tıkır tıkır.
"sol yanım" tabiri sevince kullanılır genelde lakin sevince tüm ruh tüm hücreler sevgi pompalamaz mı?
güzel bir şey olur, aklına gelir sevdiğin paylaşırsın. onu mutlu edeyim der fikir oluşturursun, düşünürsün. kalbin de aklına kanın yanı sıra seratonin de salgılar.
sevdiğim dersin, serotonin kaynağım, gülüşünü seversin, üzeni parçalamak istersin... seversin işte...
inansın, güvensin, seni bilsin, seni olduğun gibi her şeyinle kabul etsin istersin hatta kendinden ödün verirsin, kıyamazsın...
uzakta olsa da yanında hissettiğindir.
görmeden, gülüşüne tanık olmadan, elini tutamasan da sesin de her şeyi yaşatmak istersin.
şarkılarda, güzel olan her şeyde olur...
şimdi bunları hissettin yalan mı? yalan nedir ki? gerçek olmayandır. kalbim, aklım, ruhum, sevgim katiyen yalan olamaz.
...
sevgi, beraberinde tüm sorumlulukları sırtlanmayı göze almaktır. saygıdır, değerdir, inançtır, güvendir. zamanla olur sevgi. gittikçe güzeldir, gülümsetir.
yüreği sevmeye cesaret etmeyen sevmesin,sevilmesin neden mi? hak etmiyor...
devamını gör...
691.
sokaklar, dar sokaklar neden sizden kurtulup caddelere çıkamıyorum. dön dolaş aynı darlık, aynı kaldırımlar, aynı elektrik telleri. tozlar, toz bulutları sarıyor etrafı. ayaklarıma kara sular indiriyor bu toz bulutları. azıcık yürüyerek nasıl da birbirinden farklı yerler görüyorum öyle. bir bakmışım kalabalıklar, bir bakmışım kocaman boşluklar insanlar arasında, bir bakmışım koca koca bloklar, bir bakmışım ahşap evler, bir bakmışım kagir evler. başım dönmeye başlıyor artık.
bir dakika, bir ara çok mutluydum, bu mutluluğumun sebebi neydi acaba? tabi ya o vardı. işte bu yüzden çok mutluydum. oh be tekrar keyiflendim. sonra o gülümsemeleri içimi nasıl da ısıtmıştı. caddelere çıkmam lazım. ancak oralarda bir otel bulabilirim. evet olacak bu sefer.
babam ne kadar da üzgündü yola çıktığımda. bu üzüntüsünün büyük bir kısmının para için olduğundan eminim, küçük bir kısmının bile benden ayrı yaşamaktan kaynaklandığını bir bilebilsem, işte o kadarcık önemseme bile bana sevinç katabilirdi. ama olsun buradan da bir miktar yardım edebilirim ona.
kendimi bildim bileli arada bir gelen, bu içimin sıkıntısından ne zaman tamamen kurtulacaktım acaba. elimde olmayan şeyler için bile duyduğum pişmanlıklar nedendi. kendimi böylesine üzmemim sebebi, beni sevmediğim için miydi? peki neden önemsiyordum kendimi. sevmesem bu kadar önemser miydim acaba?
valizler elimde külçeye döndü sanki. ah hayallerimi içine koyduğum valizler. söyleyin fazla mı geldi hayallerim size. başım dönüyor, tozlar içime içime giriyor, allah’tan havanın griliği tanıdık geliyor. ah, yeşil gözlerin nasıl da parıldıyor. nasıl da beni benden alıp, hülyalara daldırıyor. bu koku nereden geliyor, midem bulanıyor. yollar biraz genişlemeye başladı galiba. kollarım kopacak artık. ah yine mi bilincim kaymaya başlıyor. işte tam zamanında bir pansiyon buldum. bu nasıl oldu da, yine sığınağa rastladım. o eski ve rahatsız edici yatakta yatmak istemiyorum. ama başka şansım da yok, yorgunluktan bayılmak, kokudan kusmak üzereyim.
bir dakika, bir ara çok mutluydum, bu mutluluğumun sebebi neydi acaba? tabi ya o vardı. işte bu yüzden çok mutluydum. oh be tekrar keyiflendim. sonra o gülümsemeleri içimi nasıl da ısıtmıştı. caddelere çıkmam lazım. ancak oralarda bir otel bulabilirim. evet olacak bu sefer.
babam ne kadar da üzgündü yola çıktığımda. bu üzüntüsünün büyük bir kısmının para için olduğundan eminim, küçük bir kısmının bile benden ayrı yaşamaktan kaynaklandığını bir bilebilsem, işte o kadarcık önemseme bile bana sevinç katabilirdi. ama olsun buradan da bir miktar yardım edebilirim ona.
kendimi bildim bileli arada bir gelen, bu içimin sıkıntısından ne zaman tamamen kurtulacaktım acaba. elimde olmayan şeyler için bile duyduğum pişmanlıklar nedendi. kendimi böylesine üzmemim sebebi, beni sevmediğim için miydi? peki neden önemsiyordum kendimi. sevmesem bu kadar önemser miydim acaba?
valizler elimde külçeye döndü sanki. ah hayallerimi içine koyduğum valizler. söyleyin fazla mı geldi hayallerim size. başım dönüyor, tozlar içime içime giriyor, allah’tan havanın griliği tanıdık geliyor. ah, yeşil gözlerin nasıl da parıldıyor. nasıl da beni benden alıp, hülyalara daldırıyor. bu koku nereden geliyor, midem bulanıyor. yollar biraz genişlemeye başladı galiba. kollarım kopacak artık. ah yine mi bilincim kaymaya başlıyor. işte tam zamanında bir pansiyon buldum. bu nasıl oldu da, yine sığınağa rastladım. o eski ve rahatsız edici yatakta yatmak istemiyorum. ama başka şansım da yok, yorgunluktan bayılmak, kokudan kusmak üzereyim.
devamını gör...
692.
göldeki fincan takımı
babam ağlıyordu,zor duyulan bir sesle konuşuyordu:
- çok su içmiş,iftardan sonra.
bana söylenmiyor,anlamaya çalışıyorum, dört yaşındayım henüz. ölüm ne bilmiyorum.
babannemin yaşadığı eve gidiyoruz ahşaptan yapılmış çok da eski, merdivenleri çıktıkça gıcırdıyor.o, hep köşedeki camda oturur bir tanıdık gördüğünde seslenir.börek varsa -ki bu pul pul dökülen patriyot böreğidir- davet eder, çay koyarız ,hadi gel falanca, der. tombul yüzü beni görünce aydınlanır. bugün gözükmedi ama.
içeride bir sürü insan var,sedirler dolmuş kimi sandalye çekmiş oturuyor.yerde yatak,üstünde biri, beyaz çarşafın altında.
bakmak ister misin ona, diyor halam.çiçek desenli bir başörtü var kafamda,herkes öyle yapmış,başlar sarılı,dua okunuyor bir yandan ben de ellerimi açmışım.
eğiliyorum,bembeyaz bir yüz,zaten pamuk gibidir babannem. gözleri de kapalı,uyuyor mu,ne olmuş ki ona? tekrar örtülüyor çarşaf, yerde yatan beden boyunca.
babannem beğenmezmiş öyle her şeyi. bir keresinde büyük babam bir fincan takımı almış.bunları mı aldın ha! diye diye birer birer göle fırlatmış. (hayalimde tabakları birer frizbi gibi dalgalanarak havada uçuyor.)belki sular tamamen çekilirse bir gün ortaya çıkarlar ve herkes de fikrini söyleyebilir: onları çirkin yapan şeyi.
annemden gizli kahveyi tabağa döküp bana içirttiğini biliyorum ama hatırlamıyorum takımların neye benzediğini,zaten bunlar onun sevdikleri olmalı, ya da razı geldikleri.
beğenileri,sevmedikleri ve onları sevip özleyenlerle göçüp giderler ve bir gün geriye yalnızca anılar kalır.son anı da zihinlerden silindiğinde o kişi artık nerededir? bir hiçlikte mi?
babam ağlıyordu,zor duyulan bir sesle konuşuyordu:
- çok su içmiş,iftardan sonra.
bana söylenmiyor,anlamaya çalışıyorum, dört yaşındayım henüz. ölüm ne bilmiyorum.
babannemin yaşadığı eve gidiyoruz ahşaptan yapılmış çok da eski, merdivenleri çıktıkça gıcırdıyor.o, hep köşedeki camda oturur bir tanıdık gördüğünde seslenir.börek varsa -ki bu pul pul dökülen patriyot böreğidir- davet eder, çay koyarız ,hadi gel falanca, der. tombul yüzü beni görünce aydınlanır. bugün gözükmedi ama.
içeride bir sürü insan var,sedirler dolmuş kimi sandalye çekmiş oturuyor.yerde yatak,üstünde biri, beyaz çarşafın altında.
bakmak ister misin ona, diyor halam.çiçek desenli bir başörtü var kafamda,herkes öyle yapmış,başlar sarılı,dua okunuyor bir yandan ben de ellerimi açmışım.
eğiliyorum,bembeyaz bir yüz,zaten pamuk gibidir babannem. gözleri de kapalı,uyuyor mu,ne olmuş ki ona? tekrar örtülüyor çarşaf, yerde yatan beden boyunca.
babannem beğenmezmiş öyle her şeyi. bir keresinde büyük babam bir fincan takımı almış.bunları mı aldın ha! diye diye birer birer göle fırlatmış. (hayalimde tabakları birer frizbi gibi dalgalanarak havada uçuyor.)belki sular tamamen çekilirse bir gün ortaya çıkarlar ve herkes de fikrini söyleyebilir: onları çirkin yapan şeyi.
annemden gizli kahveyi tabağa döküp bana içirttiğini biliyorum ama hatırlamıyorum takımların neye benzediğini,zaten bunlar onun sevdikleri olmalı, ya da razı geldikleri.
beğenileri,sevmedikleri ve onları sevip özleyenlerle göçüp giderler ve bir gün geriye yalnızca anılar kalır.son anı da zihinlerden silindiğinde o kişi artık nerededir? bir hiçlikte mi?
devamını gör...
693.
bir gün tam anlamıyla bitirecektim. adana'da yüksek bir binanın tepesine çıktım. bayağı yüksek... tam anlamıyla her şeyi geride bırakıp, kendimi ölümün serin kollarına bırakacaktım. sonra ne oldu biliyor musunuz? bir ses duydum "ya yarın daha güzel olursa" diyordu. inanmak istememiştim lakin sonrasında inandım. ertesi gün ne oldu biliyor musunuz? bir önceki günden daha boktan bir gün yaşadım ve çok sinirlenmiştim. yine aynı binanın tepesine çıktım ve kendimi aşağıya bırakacakken yine aynı lanet olası sesi duydum. "yarın daha güzel olacak" diyordu. ona inanmak istemiyordum ve kızgındım. sonra yine inandım o sese. ertesi gün yine aynı boktanlıkta bir gün geçirdim. yine kafaya koymuş bir şekilde binanın en üst katına çıktım ve bu sefer kesin bitirecektim. yine aynı sesi duydum ve bana "yarın güzel olacak" diyordu yine. ona inanmamıştım ve tam kendimi aşağıya bırakacakken ona yine inandım. sonrasında ne oldu biliyor musunuz? yarınlar hiçbir zaman güzel olmadı lakin ben ölmeyi unuttum. en acı olan da ne biliyor musunuz? ölmeyi unutmak. arafta yaşamak gibi bir şey...
devamını gör...
694.
hala olayın ciddiyetinin farkına varamayan ailemin canını okudum. kaybettiğim 17 seneyi geri kazanmak için ve son savaşım için artık hazırım. her şeyimi ortaya koydum ve hayatımı riske atacağım. madem yaşamaya karar verdim. eskisi gibi hakkını vererek yaşayacağım. hastalığımı kontrol altına zorda olsa kısa sürede kontrol altına alacağım. bu zor günlerimde yanımda olanlar ile hayatıma devam edeceğim. artık ailem onlar. yıkılmak yok! daha da gözü karayım artık.
devamını gör...
695.
bir hayat düşünün kara, soğuk duvarlarla çevrili hiçliğin ortasında bir zindan gibi,
ve o zindanda yaşama açılan küçük bir pencere düşünün göğün mavisini, ağaçların yeşilini, kuşların kanat seslerini içeri alan.
işte sevgi, o küçük pencereden bile zillet olmuş hayatı yaşanır kılandır.
ve o zindanda yaşama açılan küçük bir pencere düşünün göğün mavisini, ağaçların yeşilini, kuşların kanat seslerini içeri alan.
işte sevgi, o küçük pencereden bile zillet olmuş hayatı yaşanır kılandır.
devamını gör...
696.
kurşuni renkler
'insanlar büyür, değişir fakat acı kaç yaşında olursak olalım, hep aynı renktir.''
küçükken kurmaya başlarız hayallerimizi. görünmez olmak istiyorum, uçmak istiyorum falan filan... fakat bu hayaller, büyüdükçe mutasyona uğrar ve bir süre sonra kendimize bir bakmışız, ''zengin olmak istiyorum''lardayız...
tabi bu işin şakası. kötü zamanlardan geçtiğimiz dönemler olmuştur muhakkak. yalnız kalmak istediğimiz ve aslında birisine derdimizi anlatmak istemeden o beni anlasa keşke dediğimiz, bunaldığımız...
ya da kendimizden kaçtığımız. bazen kendimizle yüzleşmekten korkarız. kendimizi başka işlere, hobilere yöneltiriz. eğer zihnimizdekileri susturacaksak, ağır bedeller ödeyeceğimizi biliriz.
içimize attığımız her sorun, bir gün geri alınmayacak hatalara gebe olur. bakarsınız etrafa, her yer aynı renk. insanlara bakarsınız, kalpleri hep kararmış. göğe bakarsınız, mavinin yerini siyah almış. bu siyahlığın sebebi ise, kıyısında barındırdığı insanlarmış.
hayat bizi güldürmüyor deriz, ya da hep acı çekmek zorunda mıyım... fakat her suçu da hayata yüklememek gerekir vesselam.
kafka'nın da bir sözü var bilen bilir;
'dayanılmaz olan aslında yaşam değilmiş, insanlarmış..'
'insanlar büyür, değişir fakat acı kaç yaşında olursak olalım, hep aynı renktir.''
küçükken kurmaya başlarız hayallerimizi. görünmez olmak istiyorum, uçmak istiyorum falan filan... fakat bu hayaller, büyüdükçe mutasyona uğrar ve bir süre sonra kendimize bir bakmışız, ''zengin olmak istiyorum''lardayız...
tabi bu işin şakası. kötü zamanlardan geçtiğimiz dönemler olmuştur muhakkak. yalnız kalmak istediğimiz ve aslında birisine derdimizi anlatmak istemeden o beni anlasa keşke dediğimiz, bunaldığımız...
ya da kendimizden kaçtığımız. bazen kendimizle yüzleşmekten korkarız. kendimizi başka işlere, hobilere yöneltiriz. eğer zihnimizdekileri susturacaksak, ağır bedeller ödeyeceğimizi biliriz.
içimize attığımız her sorun, bir gün geri alınmayacak hatalara gebe olur. bakarsınız etrafa, her yer aynı renk. insanlara bakarsınız, kalpleri hep kararmış. göğe bakarsınız, mavinin yerini siyah almış. bu siyahlığın sebebi ise, kıyısında barındırdığı insanlarmış.
hayat bizi güldürmüyor deriz, ya da hep acı çekmek zorunda mıyım... fakat her suçu da hayata yüklememek gerekir vesselam.
kafka'nın da bir sözü var bilen bilir;
'dayanılmaz olan aslında yaşam değilmiş, insanlarmış..'
devamını gör...
697.
‘düşünebilseydi’
sahi, bir gün düzelir miydi her şey, olur muyduk eskisi gibi?
kırıklıklar tamir olur muydu? yoksa alışır mıydık buruk yaşamaya?
gözyaşlarımızın izi silinir miydi yüzümüzden, ya da bir daha ağlayabilir miydik kan kusarcasına?
geçmişi unutmak istiyorum, geleceğimden korkuyorum.
bir süreden sonra kendi dertlerimle de savaşamıyorum.
oluruna bırakıyorum.
tamam, bu dünyada güzel şeyler var ama bir çocuğun ağlayışı değer mi oluruna bırakmaya?
bir annenin feryatları...
kimsesizin gözyaşları...
yeter mi güzellikleri doldurmaya?
genç kızın katledilişi.
bir çocuğun 'zevk' uğruna hayatının karartılması…
dünyada hala birçok pisliğin yaşamasına bedel mi?
keşke öldürülen tek şey zaman olsa. tek acımız evde çikolatanın bitmesi olsa.
hayat daha katlanılır olurdu değil mi?
'düşünebilseydi' üç beş kuruş için değil, insanlık için çabalardı insanoğlu.
'düşünebilseydi' kötülüğün sadece kendinde olduğunu, masumları harcamazdı menfaati uğruna.
bilseydi sonunu kendinin yazacağını, karartmazdı kalbini boş hevesler uğruna.
sevgi olurdu.
kardeşlik olurdu.
barış olurdu.
bir olurdu, savaşırdı katranlaşmış duygularına.
sahi, bir gün düzelir miydi her şey, olur muyduk eskisi gibi?
kırıklıklar tamir olur muydu? yoksa alışır mıydık buruk yaşamaya?
gözyaşlarımızın izi silinir miydi yüzümüzden, ya da bir daha ağlayabilir miydik kan kusarcasına?
geçmişi unutmak istiyorum, geleceğimden korkuyorum.
bir süreden sonra kendi dertlerimle de savaşamıyorum.
oluruna bırakıyorum.
tamam, bu dünyada güzel şeyler var ama bir çocuğun ağlayışı değer mi oluruna bırakmaya?
bir annenin feryatları...
kimsesizin gözyaşları...
yeter mi güzellikleri doldurmaya?
genç kızın katledilişi.
bir çocuğun 'zevk' uğruna hayatının karartılması…
dünyada hala birçok pisliğin yaşamasına bedel mi?
keşke öldürülen tek şey zaman olsa. tek acımız evde çikolatanın bitmesi olsa.
hayat daha katlanılır olurdu değil mi?
'düşünebilseydi' üç beş kuruş için değil, insanlık için çabalardı insanoğlu.
'düşünebilseydi' kötülüğün sadece kendinde olduğunu, masumları harcamazdı menfaati uğruna.
bilseydi sonunu kendinin yazacağını, karartmazdı kalbini boş hevesler uğruna.
sevgi olurdu.
kardeşlik olurdu.
barış olurdu.
bir olurdu, savaşırdı katranlaşmış duygularına.
devamını gör...
698.
geldim 18 yaşına. hatırlıyorum da bundan 4 yıl öncesinde liseye girdiğimde ne hayallerim vardı. şu 4 yılda yaşananlardan sonra stresim arttı. parol'u bile 40 yılda bir kullanan ben gittim antidepresan kullandım. 2018'de kriz oldu, her şeyin fiyatı arttı, alım gücü bitti. 2020'den beri korona denen bir bela var, sayesinde sınavlara da tam istediğim gibi çalışamadım, ne de lise sonunda arkadaşlarımla doğru düzgün bir vakit geçirebildim. kep bile atamadık. şimdi sınavı yaptık, kara kara nereye gideceğimi düşünüyorum. sonuçlarda gelmedi daha. evet, sınav stresi bitti ama daha fenası başladı: hayatta kalma stresi. her geçen gün bu ülkede kalma isteğim bitiyor. her fiyatları gördüğümde midem bulanıyor. ve maalesef insan hayatının bu kadar ucuzlaşmasına katlanamıyorum artık. o kadar çalışmanın karşılığında 2 kişilik ailenin bile yoksul kalacağı bir asgari ücret verilmesine katlanamıyorum. herhalde elime fırsat geçse ne olursa olsun giderim. bir 5-6 yıl öncesi bu kadar umutsuz değildim. bu kadar kötü de değildik. ama bugün her geçen gün daha kötü şeyler oluyor ve artık milletin bunu kabullenmesi ya da ses çıkaramaması beni sinir ediyor. ne yapsam bilmiyorum. bir kararsızlık var beynimde. bir tarafım kaç, kurtul diyor. diğer tarafım rekabet et, acıma diyor. öteki tarafım pes etme, dayan biraz daha diyor. kaldık resmen böyle.
devamını gör...
699.
çizgiler taştı.. kılıçlar çekildi..
tahammül sınırına gelip 'ayıp olmuyor mu' deme vakti. sınırda bile bekletilmek çıldırmanın kaçıncı seviyesi. onca seviyesizliğin içinde seviyeli olmanı beklerler bir de.
sorunu defalarca dile getirip uygun bir cevap alamamak.
- yardımcı olamadık başka bir probleminiz varsa ana menüye dönüp tekrar tuşlama yapınız.
+durun söylediklerim daha bitmedi.. derken ciddeye alınmamış, konuşmanız yarıda kesilmiştir. umutla dinleneceğiniz, probleminizi çözüme kavuşturacak yeni bir kurtarıcıya ihtiyaç vardır. doğru tuşlamayı yaparsan uygun sunucuya ulaşacaksın vaadinde bulunuyorlar. sabırla dinle şu berbat müziği konuşan yapay zekayı. duygusuz, tepkisiz sanki sen yoksun orada.
kapat telefonu.. yine bağlanamadı.
tahammül sınırına gelip 'ayıp olmuyor mu' deme vakti. sınırda bile bekletilmek çıldırmanın kaçıncı seviyesi. onca seviyesizliğin içinde seviyeli olmanı beklerler bir de.
sorunu defalarca dile getirip uygun bir cevap alamamak.
- yardımcı olamadık başka bir probleminiz varsa ana menüye dönüp tekrar tuşlama yapınız.
+durun söylediklerim daha bitmedi.. derken ciddeye alınmamış, konuşmanız yarıda kesilmiştir. umutla dinleneceğiniz, probleminizi çözüme kavuşturacak yeni bir kurtarıcıya ihtiyaç vardır. doğru tuşlamayı yaparsan uygun sunucuya ulaşacaksın vaadinde bulunuyorlar. sabırla dinle şu berbat müziği konuşan yapay zekayı. duygusuz, tepkisiz sanki sen yoksun orada.
kapat telefonu.. yine bağlanamadı.
devamını gör...
700.
hayatımın maddi anlamda en güçlü ve iyi döneminde olmamın yanı sıra moral ve mutluluk olarak da en dip yerindeyim.
bu maddiyatı da tamamen kendi çabalarımla, mezun olduktan 2 sene sonra kazandım. kapının önünde araba yatıyor ama bırak gezmeyi, arabayı çalıştıracak moralim bile yok. bu hayatta önce mutluluk ve huzuru istemek lazımmış, bu da bana ders olsun.
bu maddiyatı da tamamen kendi çabalarımla, mezun olduktan 2 sene sonra kazandım. kapının önünde araba yatıyor ama bırak gezmeyi, arabayı çalıştıracak moralim bile yok. bu hayatta önce mutluluk ve huzuru istemek lazımmış, bu da bana ders olsun.
devamını gör...
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52
53
54
55
56
57
58
59
60
61
62
63
64
65
66
67
68
69
70
71
72
73
74
75
76
77
78
79
80
81
82
83
84
85
86
87
88
89
90
91
92
93
94
95
96
97
98
99
100
101
102
103
104
105
106
107
108
109
110
111
112
113
114
115
116
117
118
119
120
121
122
123
124
125
126
127
128
129
130
131
132
133
134
135
136
137
138
139
140
141
142
143
144
145
146
147
148
149
150
151
152
153
154
155
156
157
158
159
160
161
162
163
164
165
166
167
168
169
170
171
172
173
174
175
176
177
178
179
180
181
182
183
184
185
186
187
188
189
190
191
192
193
194
195
196
197
198
199
200
201
202
203
204
205
206
207
208
209
210
211
212
213
214
215
216
217
218
219
220
221
222
223
224
225
226
227
228
229
230
231
232
233
234
235
236
237
238
239
240
241
242
243
244
245
246
247
248
249
250
251
252
253
254
255
256
257
258
259
260
261
262
263
264
265
266
267
"normal sözlük yazarlarının karalama defteri" ile benzer başlıklar
karalama
4