istesem yapardım, istesem şurayı kazanırdım, istesem şunun gibi olurdum. olacaktın ya da olacaksın o zaman konuşacağına.

tam adı aston villa football club olan ingiliz takımıdır. ligin bir başka bordo mavili takımıdır. diğerleri için (bkz: burnley) ve (bkz: west ham).
lakapları aslanlar olan aston villa maçlarını 42 bin kapasiteli villa parkta oynamaktadırlar.
ligin köklü ve eski kulüplerinden olan aston villa 1874 yılında kurulmuştur.
an itibarıyla takımın başında dean smith vardır. 2019- 2020 yılında ligi 6. sırada bitirmişlerdir. bence çok büyük bir başarı. ayrıca geçen sezon tuttuğum takım olan lıverpoolu 7-2 yenmişlerdir. ne maçtı ama ağlayarak izlemiştim.

kulübün geçmişi köklü dememin sebebi ise aynı burnley gibi ingiltere futbol liginin kurulmasında önemli rol oynamışlardır.
ayrıca aston villa 1992 yılında kurulan premier ligin kurucularındandır. kulüp geçmişte şampiyonlar ligini alarak tarihi bir başarıya imza atmıştır ve bu kupayı alan 5 beş ingiliz takımından biridir.
günümüzde her ne kadar eskisi başarılı olmasalar da kazandığı kupalara göre ingiltere'nin en büyük 4 takımından biridir.
kulübün logosunda aslan vardır. logolarını şahsen beğenmiyorum. o kudretli takımı yansıtmıyor. fotoğrafını yazımın sonuna koyacağım.

aston villa'nın en büyük rakibi ise aynı şehrin bir diğer takımı olan birmingham city'dir. kurulduğu yıllardan beri ikilinin aralarında oynanan maçlar birmingham derbisi olarak adlandırılır. izlerken keyif aldığım derbilerden biridir.
premier lig seyircisi olarak aston villanın oynadığı futbolu seviyorum. maçlarını izliyorum. hem iyi futbol oynuyorlar hem de jack grealishe sahipler. onu izlemek büyük keyif.

bu takıma sempati duyulmasının bir sebebi ise çok büyük sosyal sorumluluk projeleri gerçekleştirmeleridir.
zamanında forma reklamda bir hayır kurumunun adını kullanıp para almamışlardır. toplumdan aldığımızı topluma vermeliyiz demişlerdir. respect.
seviyoruz. onları izlemek büyük keyif. liverpoola 7 atmayın bir daha sakın !


not: logo o kadar kötü değilmiş yakından bakınca fark ettim.

(bkz: ahmet'in hababam sınıfına verdiği ayar)

ak parti döneminde gerçekleşmiştir.

şaka bi yana, cumhurbaşkanına hakaret davası yaklaşık 68.000 iken tayland'dan çok da farkımız yokmuş dedirten olay.

sözlüğe gelmesi gerektiğini düşündüğüm sol çerçeve eklentisi. rastgele başlık sıralaması, açılan başlıklara yapacağımız yorum sayısı açısından faydalı olabilir.

edit: gelmiş olan butondur.

sphynx, dünyadaki birkaç tüysüz kedi cinsinden biridir. kökeni kanada'dır. görüntüsünün aksine yumuşak huylu, sahibine bağlı ve cana yakın bir türdür. ömürleri 8 ile 14 yıl arasındadır. düzenli olarak banyo yaptırılmalıdır.tüyleri olmadığından soğuğa karşı dayanıksızdır.
slav ülkelerinde özellikle rusya da çok rastlanır. soğuğa karşı dayanıksız hayvanı bunlar besliyor.

"kanada'da herşey süper, bütün millet çok şahane" diyen, kanadalıdan daha kanadalı türkleri üzecek haber.

müthiş yazardır. müthiş bir kütüphanecidir.

kendisini rahatsız ettiğimde bana hiç kızmıyor. madalya tanımları girdiğim zaman şu şekil oluyoruz.

durum ciddi. tehlike "ben geliyorum" diyor. geçtiğimiz günlerde de irticai faaliyet yasağı kaldırıldı.
ordumuz bağıra bağıra cemaatlere teslim ediliyor. jandarma sahil güvenlik akademisi(jsga) tamamiyle cemaatlerin elinde, başındaki kişiler cemaatçi! zor günler yaklaşıyor.

jandarma sahil güvenlik akademisi akademi başkanı tuğgeneral murat bulut

cengiz han döneminde moğollaştırılmış destandır. ancak bu efsanenin kökleri ve ana motifleri açıkça göktürkler ile alakalıdır. göktürk devleti, milattan sonra 6. yüzyıldan itibaren bir cihan imparatorluğu olmuş ve yüzyıllarca yaşamıştır.

oğlumun sünnetiyle ilgili görüşmeye gittiğim poliklinik meğersem estetik polikliniğiymiş, herkeste aynı dertten muzdaripmiş ki aralarından senin doktorun brnim doktorum diye konuşup ben şöyle istiyorum diye birbirlerine fotoğraf gösteriyorlar. estetiksiz burun olamaz diye düşünüyor olmalılar ki biri bana doktorumu sordu. bende burnum orijinal,oğlumun sünneti için geldim isterseniz onun numarasını verebilirim deyince bozuldu.

ben kadın demeyi tercih ediyorum. ama bunu bir baskıdan dolayı yapmıyorum. bayan ne abi tuvalet girişindeki yazı gibi. tanıma gelecek olursak bayan denilen kadınların bayan değil kadın diye sertçe çıkışmasından meydana gelir.

büyük bir okyanus ve içerisindeki bi’ kaç adacıktan oluşmuş gayet sanal ve de hayal bi’yer, hayalistan burası. adalarında dağları var tepelerine ulaşmaya nefes yetmeyen ve türlü türlü ağaçlar, kimisi meyve kimisi sadece oksijen veren. adalarından birisinin bir köşesi yanmakta ve tek nüfusu oraya doğru yüzmekte. söndüremeyeceği bilincinde onca su içerisinde biçare..

düşler beni terk ettiği için mi içmeye başladım yoksa içmeye başladığım için mi düşler beni terk etti, hatırlamıyorum. bütün çözüm yolları çürütülmüş, son sigara söndürülmüş şarkının bitmesini beklendikten sonra doğudan yükseleni alıp arkama yola koyulmuştum oysa, batışına yakın çözümlerimi bulmak adına..

hiç bir şey almamıştım yanıma, terk etmiştim bütün düşünceleri ve o'na gitmiştim safça. hiç bir düş sadece bi'düş değildi madem, gerçek bir 'hiç kimse' olmaktansa sahte bile olsa 'biri' olmayı hat etmiyor muydum.?

bilinç korkunç bi' lanetmiş. düşünürsün, hissedersin ve acı çekersin, sonrası yok. kendimden başka her şeyi hatırlıyorum şu an, gözümü kapadım artık dengesiz kaderlere, umurumda değil bu dünya. hatta canım bile cehenneme..

bir böcek daha düştü, kıpraşır durur beynimde. bu açıklanamaz ama hissedersin. hayatın boyunca dünyayla ilgili bazı şeylerin yanlış olduğunu hissetmişsindir. ne olduğunu bilemezsin, ama o' oradadır; beynine saplanmış bir kıymık parçası gibi, regl'i dinmeyen bi' kız gibi, sancılı ve kıvrandırıcı..

derinlere yüzüyorum bu gece..

neresinden çıkacağımı bilemediğim bi’ yere neresinden dalacağımı bilemeden, nereden yüklediğimi bilmediklerim sırtımda mecburi dalış yapıyorum.

bi’ deli kan*, ‘çok şaşırdığın bir şeye yatıp kalkınca inanırsın, haydan huya kaç saatte gidiliyor bilinmiyor’ derdi.

şimdi deli misali şaşkınım.

korkuyorum, uyumalı mıyım.?

okyanusun dibine batmışım, şu an sadece hareketsizce bekliyorum. tek dayanağım umut tüpüm dolu ve bunca basınç altında bile burnumu terk etmeyen o çiçek kokuları ile etrafımdaki köpek balıklarının gitmesini bekliyorum. zamanım dolsa da şu gece mesaisinde, saatim çalıp beni uyandırsa ve gitsem işe bu kabustan çıkıp diyorum. o kadar zor ki hayaletlerle uyumak, hayal gücünüzün tıkanmasına bağlı bu. gerçeğinden korkup yaklaşamayacağınız her şeyin ölüsü var karşınızda, zombi olmuşlar ve hepsi ölmelerine kızgın, sorumlu aramakta..

her gece düşüyorum o sinirli, hayatsal titreşimleri olmayan yaratıkların arasına. her gece yenileri ekleniyor, ilk kez görüp daha fazla korktuklarım cabası. saatim kurtarıyor beni böyle gecelerden, daha yatalı iki dakika olmamış, sanki gözüme uyku girmemiş, uyuyamadan kalkmışım ama saatler geçmiş hayaletler ormanında..

dokunuşlar hissiz, sevgisiz bu ten, ağlamaklı suratlarda maske, fonda ise bir ten..

bi' de müzik götürür beni hep ütopyalara, hep garip şeyler hissettirir bana ve sürükler beni hayal ormanına. seviyorum o anları, kendimi huzurlu hissettiğim bi' kaç sistemden birisi. geniş omuzlu bi' şövalye hayaletler ormanına girmiş, o sinirli yaratıkları bir bir kılıçtan geçiriyor. ‘wake up’ diye bağırıyor, her yöne kılıcını savuruyor. kılıcıyla buluşan ruhsuzlar rengarenk çiçeklerin ruhlarında ormana dağılıyor..

müzik, tam ben giderken tamda her şeyden vazgeçmişken, ‘ı follow you’ diyor ve gitme amacımı yok ediyordu. notalar bütünlüğünde de olsa hiç bir şeyi peşimden sürükleyemezdim. böyle olunca bir türlü birleştiremiyordum keskin kenarı yumuşak tenimle. sonra yaşama düşüyorum bi' yerden, yüksekçe bi' yerden ıslak bi' şekilde toprağa çarpıyorum ve gözlerimi ovalayarak devam ediyordum mutluluk hormonumu bitirmeye..

peki ya tükenirse.?
akması gereken göz yaşı dışında başka bir şeyse bile akacak..

annem aradı az önce, vücudunda ki mutluluk hormonunu bitirmeyi bırak ve buraya gel dedi..
annemi dinlemeliyim.
sevgiler..

kaslarda depolanan glikojenin yıkılması sonucu yan ürün olarak oluşan, kaslarda birikerek halsizliğe ve ağrıya sebep olan bir organik hidroksi asit.

1902 yılında doğan türk yazar. türk edebiyatındaki yeri tartışılamaz. kıymetli yerini her daim korur.

hiroşima felaketine sessiz kalmayıp kız çocuğu ve abd'nin bikini atolü'nde yaptığı nükleer denemelerden etkilenen japon balıkçıları unutmayıp japon balıkçısı şiirlerini yazıp güncel olaylara sessiz kalmayan, japonların gönlünde taht kuran yazardır. kız çocuğu şiirinden sonra japon çocukları bu düşünceli hareketi cevaplamak ister ve kendi elleriyle efsanedeki gibi bin turna kuşu yapmaya çalışırlar. ancak 15 günde tamamlarlar fakat nazım hikmet'in ölüm haberini alırlar. bin turna kuşunu ve nazım hikmet'e yazılan mektupları vera hikmet alır.

yazılan mektup ''nâzım hikmet; artık sürekli bir rüyaya girdiniz ve artık bir daha kalemi elinize alamayacaksınız ve insanlara başka çağrılar gönderemeyeceksiniz. daldığınız bu sonsuz rüya içindeyken de biz hiroşimalı genç kızların sizin şiirlerinizden ne büyük bir coşku duyduğumuzu öğrenmek isteyeceğinizi sanıyoruz.'' cümleleriyle başlar.

bu kadar çok yönlü bir şairken ne yazık ki ''yazılarım otuz kırk dilde basılır, türkiye’mde türkçemle yasak!'' sözünün de sahibidir.

kendisi ne yazık ki sabahattin ali'nin de zamanında düşünmüş olduğu gibi öldürüleceğini düşünüp sovyetler birliği'ne kaçmıştır. zaten sonrasında türk vatandaşlığından çıkarılmış (1951).

birini tanımadan sevmek ya da nefret etmek biraz saçma geliyor bana. nazım hikmet'in nasıl bir çevrede yetiştiğini ya da tam olarak nasıl biri olduğunu ayrıntılı bilmiyorum fakat ülkesi için yazdıklarını görüyorum ve asla okumadan onu vatan haini olarak etiketlememek gerektiğini düşünüyorum. vatan haini dediğiniz kişi ''memleketim''den başka bir şey demiyor çünkü. okuyun, okuyalım.

normal kabul edilmesinin çoğunluk veya azınlıkla alakası olmayan cinsel eğilim.
normal kabul edilmesinin nedeni insanların sağlıklı birey meydana getirmesi için heteroseksüel ilişki yaşamalarının gerekmesidir.

gramafon iğnesini plak üstüne usulca koydu. plak dönmeye başlayınca hışırtılar arasından bir insan sesi duyuldu. annesinin en sevdiği aşıktı bu.

dostlar beni bir kazana koydular
kırk yıl yandım daha çiğdir dediler…

ölçmüştü, biçmişti, tartmıştı ama bir türlü olduramamıştı. hata neredeydi? neden hep eksik kalınıyordu ve neden hep geç?

çay bardağına koyduğu rakıdan bir yudum aldı. biraz daha daldı türkünün sözlerine;

deli gönlüm aktı gitti engine
çok boyandım çok çiçekler rengine.

tüm bu olanların bir anlamı olmalıydı. cümlenin öznesi belliydi ama bir türlü yüklemi bulup son noktayı koyamıyordu. bir var olmama sancısı sardı benliğini. ölçtü, biçti, bir kantara koydu… yine eksik geldi.

bir yudum daha aldı rakıdan. bıraktı türkünün sözlerine kendisini.

olmaz olsun atamadım beni beni.

gözlerin gözlerime değince
felaketim olurdu ağlardım...

''bu dünyada herkes bir şey olmaya çalışırken, sen hiç ol. menzilin yokluk olsun. insanın çömlekten farkı olmamalı. nasıl ki çömleği tutan dışındaki biçim değil, içindeki boşluk ise, insanı ayakta tutan da benlik zannı değil hiçlik bilincidir.,,
şems-i tebrizi

elimle ceviz kırabiliyorum. kendimde en çok gurur duyduğum şey bu. veriyorum mehteri sonra, dosta güven, düşmana korku salıyorum.