padişah mısınız hocam siz?

hayır dediğim şeyi ısrarla oldurmaya çalışmaları.

kadın çamaşırı satanların erkek, erkek çamaşırı satanların kadın olması yüzünden gerginlik yaratan durum. ters çevirin şu cinsiyetleri artık.

rachid taha - ya rayah

ayrıca 2008 yapımı filmini de izleyebilirsiniz.
film ismi choke.
victor mancini'ye selamlar.

ben ama türk çocukları desem daha doğru olur.

kimse boşuna "çıcıklar sivilmez mii yeaaaa?" geyiği yapmasın çünkü her çocuk sevilmez kardeşim. hele hele bizim bu türk milletinin çocuklarının alayı kaz kafa. dur dersin durmaz yapma dersin yapar inat, kompleks, stres, sinir yine bunlarda. tipik bir türk aile yapısının mahsulü, prototipi.

bizim koca, kara kafalı insanımız her işte olduğu gibi çocuk yetiştirmede de berbat. çocuklara sınır koymaz, laf dinletemez, çocukla ilgilenmez verir eline tableti ondan sonra çocuklar okuma, öğrenme çağına gelirler halen daha bebek gibi konuşurlar, türkçeyi dahi konuşamaz, tuvalette kendi işlerini bile göremeyen geri zekalının teki olurlar.

yabancıların çocuklarına bakıyorum tamam, çocuk her yerde çocuk yeri geliyor şımarıyor, ağlıyor, ilgi istiyor ama anne babası "kes sesini." dedim mi de susuyor.

böyle toplu taşımada, uçakta falan giderken bebeği olan bir çift varsa s....çtınız resmen aman aman! felaket. "tamam annecim, ay benim babacım, al oyuncak oyna, şunu yap bunu yap"ama yookkk bebek, çocuk desibel rekoru kırıyor. en sonunda anne baba da tahammül edemiyor sinirlenip ya bağırıyorlar ya da çakıyorlar ağzına iki tane sussun diye. ilginç olan nokta şudur ki bizim çocuklarımız yapma, etmeden anlamıyor sadece dayak yiyince susuyorlar. susuyor susmasına da bu sefer travmalardan dolayı ileride yaşayacağı özgüven sorunları baş gösteriyor.

o yüzden her insan ebeveyn olmamalı hele türkiye'de toplumun belli kesimlerini kesinlikle kısırlaştırmak lazım. ebeveyn olacak, çocuk büyütecek insan laf dinletmesini, çocuğa haklarını ve sınırlarını öğretmesini bilmeli.

herkes aile kurmasın, herkes çocuk sahibi olmasın. kimse de gelip "ama onlar daha çocuk tahammül edilmeli" falan demesin. daha kendi ailesi kendi çocuğuna tahammül edemiyor benden niye tahammül bekliyor?

yok öyle, biz de çocuk olduk ama bu kadar laf dinlememezlik yapmadık. çocuk çocuk da, çocuk dediğin de hafif akıllı olacak.

bir kezban atasözüdür.
erkek dediğinle başlayan her söz ruhu kezbanların sloganlarıdır.
iğrençsiniz.
şu cümlenin varoşluğuna bak.
kimsin cicim altın arabada taşısın seni istersen? ıy.

diktatör saltanatını ilan edecek işte.

artık ölene kadar durur ülkenin başında.

eski türkiye-yeni türkiye-şeriatla yönetilen yeni bir türkiye. tam olarak doğru şema bu sanırım.

şuraya bir adet benle ilgilen kedisi bırakıyorum.

mama parası kazanıyoruz sana. dur iki dakka!

günde 5 saat uyku ile idare edebilmek.
tane tane konuşmak.
sabırlı davranmak.

bende üniv. li oldum ama hem okudum hem çalıştım... hatta teklif/imalar dahi geldi aklımdan dahi geçmedi çünkü aile görgüm karakterim asla buna izin vermez aksine midem bulandı... ama bakın bu "kompleks" işidir: bulunduğu aile, ortamı beğenmeyen ve lüks, marka vs. tutkusu olanlar buna yöneliyor, elinde son çıkan 2 maaşa denk telefon, kolunda 1 maaş markalı çanta havalar 1500, üstüne milleti küçümsemeler... kimse kimseyi boşuna savunmasın, taş gibi karakterli yere bakarak yürüyen hatunda var, etrafa boncuk dağıtan midesizler de var arada kocaman fark var: karakter...!

can sıkıntısı sanırım,muhabbet edecek kimse olmayınca ortaya çıkan canlı türü.

kadın erkek farketmeyebilir.

alicemin katıldığı sesiyle seçimleriyle mest ettiği program. diğer arkadaş ne içtiyse bana da kargolasın, spor falan yemeyiz biz agaa trakya kızanı yemez! yaş mı kuru mu onu itiraf et.(bkz: sısısısı)

edit: olmaz mı beaa benim bir abi var kayranın en üst kalite şarapları pet şişede bizdee! markette fiyatına bakamayız! trakya avantajlı bir bölge.(bkz: swh)

gerçekten çaresizlik. milyarlarca insan ve sağlık sisteminin iyi olmaması birleşince acı verici bir tabloya dönüşüyor.

ses tonu ve konuşma biçimi, diksiyonu. geri kalan şeyler pek dikkatimi çekmiyor, sesini duyduktan sonra.

üstünlük değildir o , farklılıktır.
sen bilinç altında nasıl tanımlarsan o şekilde görürsün karşındakini .

evet, farklıdır izmir ve izmirli , hayata oldukça farklı bir pencereden bakar.

anadolunun o köhne düşünce yapısı yoktur, tabularla yaşamaz, hiç bir şeyi de kendi düşüncesinin, aklının üzerine koymaz .
ama ezbere yapmaz bunu , izler, gözlem yapar , düşünür ve sorgular .
bodoslama gitmez hiçbir şeyin peşinden.
özgürlük en önde yer alır izmirlinin hayatında. kimseye karışmaz, kimseyi de karıştırmaz tercihlerine .
ali amca ne der , ayşe teyze ne düşünür derdine düşmez, yani başkası için değil, kendine ait olan kısacık hayatı, kendi için yaşar.

buna benzer başlıkları açanların da , altına eleştirel yorum yapanların da aslında yaşamayı arzu ettikleri bir modeldir izmir, ama herkese de nasip olmaz, kimilerine sadece tv'lerden gösterir o aydınlık yüzünü...

edit: son dönemde ülkenin genelinde yaşanan eğitimsizlikten, cahillikten , yozlaşmadan, izmir'de nasibini almıştır. bu inkar edilemez bir gerçek, kaldı ki , ülkede yaşanan iş aş kökenli göç sorununun çaresi olarak görülen yerlerin başındadır izmir .

böyle olunca elbette izmir için %100 aydınlıktır, moderndir , saftır temizdir denemez.
ancak her şeye rağmen, ülkede yaşanan bu yozlaşmadan, bu geriye gidişten nasibini en az alan yerlerden biridir izmir . bir anadolu şehriyle kıyaslanmayacak kadar korumuştur kendini bu manevi çöküşten.

kadının birisi evlenmiş, fakat bir türlü kocasına yemek beğendiremiyor.
kurslara gitmiş, dersler almış, yemek uzmanı olmuş...
fakat ; kocası yemeklerini ısrarla beğenmiyormuş.
bir gün bir kadın arkadaşı misafir gelmiş.
sohbete dalmışlar.
bir vakit sonra ; ocakta yemek olduğunu hatırlayıp mutfağa koşmuş.
birde ne görsün yemeğin altı, olduğu gibi yanmış.
yenisini yapacak vakitte yok.
şöyle bir düşünmüş...
nasılsa, ne yapsam beğenmiyor ; bu yanık yemeğide beğenmese ne çıkar...
akşam kocası gelince, yanık yemeği, kocasının önüne koymuş.
kocası hem yemeği yiyor ; hemde büyük bir zevkle mırıldanıyormuş.
'' ah anam aşı ; ah anam aşı'' diyerek ; zevkle yiyormuş.

meğer adamın küçüklüğünde anası komşu gezme huyundan sürekli yemekleri ocakta unutur ; yemeği yakarmış.
çocuklarını yanık yemeklerle büyütmüş.

anlayan anladı sanırım.

antik kent, tarih boyunca işgal ve yıkımlara maruz kalmasına rağmen stratejik bir noktada bulunduğu için, tarih sahnesinden silinmemiş. kentle ilgili en olumsuz şey ise, almanya'ya götürülen athena ve zeus sunakları. bu sunaklar şimdi berlin pergamon müzesi'nde sergileniyor.

her insana yakışan eylem.