anormal miydik??
tanım: ajan olmusuz haberimiz yok..yazar hezeyanı..

nokia 6600 bir geçiş döneminin öncülerindendi sanki..

bir arkadaşımın doğum hikayesini anlatırken duyduğu mutluluk ve gözlerindeki ışıltı. evlat sevgisi bu olsa gerek. o kadar acı çekmesine rağmen, büyük bir mutlulukla anlatması sahte olamaz sanırım.

(bkz: h&m) heme (eyçenem)

yıldızım düşük, göz değiyor,ağırlık alıyorum elim ayağım kalkmıyor diyenlere iliştirilen, takılardada sıklıkla karşılaştığımız kültürümüzün bir parçası haline gelmiş boncuktur.

sarhoş zihinle sipariş verecekken telefonda saçmalamamak adına kenardan okumak üzere not edilen yazıdır.eğer ki anksiyete sahibiyseniz telefonda konuşmak sizin için daha zorlu bir mücadele olacağından elinizde adam akıllı yazdığınız bir sipariş notu bulunmalıdır:

domatessşiz tek ve iki kücuk ayraen iki büyük ayrsn sos ve mayonez var her şey var birindeysedomatrs yok. (01.44)

kişiye göre değişen durum.
bazı öğrenci duvar gibi duruyor, almıyor.
bazı öğretmende taş gibi gaddar oluyor, vermiyor.

bundan yıllar evvel görev yaptığım doğu anadolu'da bir şehre migros açılmıştı. migros dediysem öyle büyük bir şey sanmayın. 2m'di ve kış şartlarından dolayı ikmal zor olduğundan çok çeşit de yoktu. yine de çok sevinmiştim açıldığına. sadece bir kavşağında trafik ışığı olan şehre migros açılınca sanki vizontele gelmiş gibi sevinmiştim. ne de olsa medeniyet demekti migros (ne alakası varsa), bu şehrin de diğerleri gibi olduğunun, dünyayla bağlantı kurduğunun göstergesiydi. sıkıldığımda gidip gezebileceğim, kendimi her zamanki ortamımın dışında hissedebileceğim özel bir yerdi.
sonra fark ettim ki çok satış yapamıyordu migros. aynı veya yakın apartmanlarda oturduğumuz tamamı yabancı ve geçici insanlar dışında kimse gitmiyordu bu markete. şehrin yerlileri ihtiyaçlarını hala tanıdıkları kasaptan, manavdan alıyordu. işte ben bundan sonra hergün migros'a gitmeye başladım. bazen ihtiyaç olmadığı halde bir sürü lüzumsuz şey alıyordum. koca migros'u kurtaramayacağımın farkındaydım ya yıkılası kapitalizm az da olsa alışveriş yapılırsa yaptığı yatırımı çöpe atmaz diye düşünüyordum. sonra ayrıldım o şehirden migros'a ne oldu bilmiyorum.
kafa sözlükle ilgili de benzer bir hissiyat içindeyim bir süredir. bu entry'i gören arkadaşlar belki inceler, en alakasız başlıklara kısa da olsa tanım yazmaya çalışıyorum. gündemde aylar önceki başlıkları görmekten kaygılıyım. bir el atın arkadaşlar, kapanmasın bu sözlük. çok soğuk ve her açıdan kurak bir şehirde, donmuş hazır tatlıları incelerken tanışılan bir güzelle yapılan hoş sohbetlerin tadı kaybolmasın.

iq seviyesinde deniz anası ile yarışmaktadır biraz kendini yorarsa eğer deniz anası zekasına ulaşabilecek zekaya sahip kişidir.

(bkz: müşteri hizmetleri)
arıyorum, arıyorum muhatap bulamıyorum.

"çünkü insanları en çok etkileyen şey güzelliktir."
paulo coelho - simyacı

yazarlarının kendilerini ülkedeki belirleyici insanlar sandığı sözlüktür. elit bir zümre olduklarını iddia etmekte ve hissetmektedirler. yazdıkları entryler ile türkiye'ye çok büyük etkiler yaptıklarını düşünmektedirler. bu yanılgı içinde boğulmaktadırlar.

yazarların profiline girince hakkında kendi düşüncelerimizi not düşebileceğimiz ve sadece bizim görebileceğimiz bir ‘yazar hakkındaki notlarım’ kısmı olsa çok makbule geçer.

misal x yazarın birkaç entry’sinden denyo olduğu izlenimine kapıldık ama tam da emin değiliz, o yüzden engellemedik de diyelim. birkaç ay sonra yine denyoca bir entry’siyle profiline baktığımızda geçenki notumuzu görüp “hee bu o denyo, demek ki kesin denyo” deyip emin olabilelim. tam tersi de mümkün. bir iki beğendik ama takibe değer de bulmadık, hemen bi minnak not düşebilelim profiline gizlice. bir daha ziyaret edince ‘bu buymuş yaa, takibe alayım o zaman artık’ diyebilelim. fikirdir.

bir söylenti.
iyi de kamufle oluyor maşallah.
bir zekirdek çıtlamaz mıyız sevgili matrax dinleyicileri

yemeklerin tuzunu göz kararı tutturabiliyorum.

geleneksel türk yemeklerinin başında gelen peremeç, içine kıyma ve doğranmış soğan konup yağda kızartılan bir hamur işidir.
tatar böreği, ağzı açık, belyaş diye de bilinen peremeçe patates, kesmik, peynir de konulabilir.
ayran, cacık veya kefirle servis edilir. lezzeti üzerine konan sarımsaklı yoğurtlu sos ile daha da artar.

argoda, saf salak anlamında kaaamil şeklinde uzatılarak söylenen bir sıfattır aynı zamanda.

ankara'nın geçmeyecek yaralarından biridir.

bir tane daha anlatayım. ortaokul 7. sınıftayız.
öğretmen masasının hemen önünde "gogo" lakaplı kara-kuru diye tabir ettiğimiz tipten bir arkadaşımız oturuyor. fen bilgisi dersinde öğretmenimiz, gogo derste konuştuğu için (evde abisinin 2. dünya savaşından kalma mekanik saç kesme makinesiyle traş ettiği tren yolu kafasına) kafasına sağlam bir şaplak indirdi ve sıraların arasında yoluna devam etti. gogo, öğretmenin görüş alanından çıkmasıyla birlikte ayağa kalktı ve rezil olmuş hissinin verdiği sinirle öğretmenin arkasından senin a... der gibi parmak işareti yaptı ve bir hışımla öğretmen masasındaki dosyasının içinden bir kağıdı çekti aldı (sırf ona zarar ziyan olsun diye). kağıda şöyle bir baktı ve sınıfa dönerek sessiz ama kocaman bir sevinç ünlemi yaptı, şampiyonlar ligi finalinde gol atmış futbolcu edasıyla.
teneffüs vaktinin gelmesiyle birlikte gogo'nun başına üşüştük ve kağıdın, bir hafta sonraki yazılı sınavı kağıdı olduğunu gördük. hemen içimizden bir kişi gönüllü oldu ve kırtasiyeye giderek sınıf mevcudu kadar fotokopi çektirdi. bir hafta sonra sınavda, kağıdı dayadık döşedik. tabii bütün sınıf 5 aldı.
artık sınıfça kolaya alışmıştık. ikinci sınav vakti geldiğinde sınav kağıdını elimize geçirme planları yapıyorduk. sınava bir hafta kala ders esnasında, planlanan 10 kişi öğretmen ayağa kalktığı anda soru sorma bahanesiyle etrafını sardık. o anda gogo fırlayıp masadaki dosyayı açtı ve sınav kağıdını buldu. gözcü arkadaşa okeyi çaktı. gözcü arkadaş öğretmenin etrafını saran bizlere okeyi çaktı ve hepimiz yerimize geçtik.
teneffüs vakti gogo'nun yakasına yapışıp kağıdı aldık ve sınav testti. yine fotokopi ve yine 1 hafta sonra sınavda bütün sınıf 5 aldı. bir sonraki hafta, öğretmen sınıfta notları açıklarken dedi ki:
- sizi bir daha test yapmayacağım, birbirinize bakıyorsunuz :d :d

yıllar yılları kovaladı ve öğretmen oldum. hem de ortaokulda değil, lisede. kendime dedim ki: ortaokullular bunu yapıyorsa liseliler ne yapmaz. ve her sınavı sadece sınavdan önceki teneffüste kağıda döküyorum. fotokopiden aldığım çıktıları da, sadece öğrencilere dağıtırken elimden bırakıyorum.