iki mutfağın birbirinden farklı ve güzel yanları var. şu bir gerçek ki ikisiyle karşılaşan kişi diyet ya da kararında yemek alışkanlığından vazgeçip doğal akışa geçebilir.

halk sadece karnını doyurmak yani günü kurtarmak istiyor. hayata dair 0 beklenti ile yaşıyorlar, ilginç

fatih sultan mehmet’in isteğiyle 1460'ta yapımına başlanıp 1478'de yapımı tamamlanan, 19. yüzyıla kadar eklenen yapılarla genişletilen en güzel konuma sahip saraylardan biridir.
cumhuriyet kurulduktan sonra müze haline getirilen saray cumhuriyet'in ilk müzesi olma özelliğini taşır ve koleksiyon/arşivleriyle dünyanın en büyük saray müzeleri arasında yer alır.
marmara denizi, istanbul boğazı ve haliç arasında kalan tarihî istanbul yarımadası’nda yer alan topkapı sarayı istanbul'un ikonik yapılarındandır.
fatih sultan mehmet'ten abdülmecid'e kadar toplamda 31 padişahın evi, osmanlı imparatorluğu'nun ise sanat/eğitim/idare merkezi olmuştur.

saltanat kapısından içeri girildiğinde dört ayrı avluya ayrılmış ve birbiriyle geçişli saray yapıları görülmektedir. genel olarak bu yapıların çevresinde bahçe ve meydanlar bulunmaktadır.


sarayın birinci avlusunda alay meydanı, ikincisi avlusunda devlet yönetiminin gerçekleştiği divan meydanı diğer adıyla adalet meydanı, üçüncü avlusunda içerisinde saray okuluna ait yapıların bulunduğu enderun avlusu, dördüncü avlusunda padişaha ait asma bahçeleri ve köşkler yer almaktadır. bu köşklerin estetik açıdan en gelişkini bağdat ve revan köşkleri olup iftariye kameriyesi de burada bulunmaktadır. alt kısımlarda ise mecidiye köşkü ve esvab odası görülür.

milli saraylar sitesinden hem topkapı sarayı hem de diğer saraylar ve müzeler hakkında bilgi alabilir, harika bir arşive ulaşabilirsiniz.
milli saraylara gider
topkapı sarayı'na gider

bi mahalleden mi geçtim, çocukluğumun yanından mi? anlayamadım...

(bkz: tanımları oylanmayan yazar)

ay'ın hem romantik, hem egzotik, hem masalsı, hem destansı evresi. ufukta iken sarımtrak hali gümüş parlak bir tepsi gibiyken, en tepedeki hali de karpuzlu balkon lambası gibi.

türkiye için son umuttu. haksızlığa karşı omuz omuza bir direnişti, maalesef başaramadık.

yazarlar hakkında bize çok güzel bilgiler vereceğini düşündüğüm özelliktir.
ben de doruklara sevdalandım mesela.

bununda cahilce ve herhangi bir alt yapı olmadan gerçekleştiğini üzülerek söylemek zorundayım.

bilinçli bir tercihten çok, siyasal islamın özgürlük alanlarını işgali ve sonrasında oluşan tıkanmışlığın öfkeye dönüşmesinin ürünüdür.

ben kopya veriyordum. ama ben genel olarak kopya veriyordum o yüzden sayılır mı bilmiyorum.

manyak progressive death metal grubu. avustralya'dan çıkmış olup şimdiye kadar yaptıkları 3 albüm bulunmaktadır. şarkılarındaki clean-growl vokal uyumları, (doğal olarak) kompleks şarkı yapıları ve keman kullanımıyla öne çıkmaktalar. her elemanı gerçekten inanılmaz yetenekli insanlar olup portal of i'daki and plague flowers the kaleidoscope şarkılarıyla sydney konservatuarında ders konusu bile olmuşlardır. ileride çok konuşulacağına inandığım bir grup kısaca.

albümleri şu şekilde:

portal of i (2012)
citadel (2014)
urn (2017)

hayatta severek yaptığım tek şey olabilir; yaşamak da dahil.*

çok farklı telli ve yaylı çalgılara hakim bir sanatçı olsa da asıl uzmanlığı kemençe olan yunan müzisyen, kemençe virtüözü akademisyen.

mübadele döneminde yunanistan'a göç eden karadeniz asıllı bir aileden gelen, selanik yakınlarındaki karaferye şehrinde doğan bir isim matthaios tsahouridis. soyadı çakıridis şeklinde okunuyor ki, herhalde çakıroğlu falan gibi bir anlama geliyordur.

1987 yılında 9 yaşında başlamış enstrüman çalmaya. günümüzde hem yunanistan'da hem de türkiye'de en iyi kemençe sanatçısı olarak kabul ediliyor. düşünün ki türkiye'nin en büyük kemençe üstadlarından biri olan * yusuf cemal keskin bile matthaios tsahouridis için "adam kamençeyi yutmuş" diyor aşağıya linkini bırakacağım eğlence gecesinde.

çok farklı tarzlara hakimiyeti, birçok farklı ülkeden etnik sanatçılarla diyalogları ile ilginç bir sanat insanı matthaios tsahouridis. her fırsatta karadeniz'li yöresel sanatçılarla çeşitli etkinliklere, festivallere katılan, apolas lermi ile ortak çalışmalar yapan , sanki ne kadar yunan'sa bir o kadar da bizden biri gibi farklı bir sanat insanı.

şuraya yusuf cemal keskin'i mest eden kemençe show 'undan bir kesit koyalım.
biraz da levent yüksel'in → zalim'inden.

hiçbir kaynak vermeden yapanları gördüğümde üzüldüğüm, ona yapılan beğenileri gördüğümde daha çok üzüldüğüm durum. bazen ben de boş bulunup beğeni yapıyorum. sonra bakıyorum ki yazı noktasından virgülüne kadar bir yerden alınmış ve buna dair en ufak bilgi verilmemiş. bazen yazıyı tekrar bulup beğeniyi bile geri çekiyorum.

araştırmayı hiç sevmediğimiz gibi hazıra konmaya da bayılıyoruz.

kolyen bende kalmış.
bende yangında düştü sanıyordum.

yangin sayılır. ( rol öyle konuşuyor, ben yazım hatası yapmadım. : yangin)

buff veya ac verecekse ya da düşmana malice/debuff atacaksa mantıklıdır. sonuçta her takıma bir support lazım.

(bkz: knight online)

serbest ve sevimli bir faaliyet ne demiş atalarımız? ben bilmiyorum.

bence karakteri oturmamış olan erkektir.

sonuçta karakteri oturmuş bir insan dikkat çekmek için saçma sapan hareketler yapmaya gerek duymaz. zaten kendini belli eder.

ha eğer ki bunlara tabiri caizse ''düşen'' kızlar da varsa yazıktır onlara da. onların da muhtemelen karakterleri oturmamıştır.

gülmek de bunlardan biri. yolda gülünce deli damgası yiyor insan. tabi tek başınaysa.

sosyal bilimlerin alanına giren bir konu üzerinde uygulandığında sağlıksız sonuçlar verebilmekte olan yaklaşım biçimi.