türk ailelerinin evlerindeki kavgaların en büyük sebeplerinden birisi olan eşya. mesela biz bi tane daha kumanda almayı düşünüyoruz ama televizyona üzülüyoruz bu sefer de kafası karışır diye ya yazık*.

keşke elime geçse de şöyle yen mi yemen mi denilen tarzda bir dayak atsam buna.

sınır dışı edilmesi gerekli sapkın düşüncelere sahip milyonlarca mülteciden sadece biri.

nickim.

söyleyecek çok şeyim var ama cümlelere dökmekte zorlanıyorum. kadın kızının önünde kafasına tekmeler yiyene kadar neden tek bir şey yapılmadı? trans eylemcileri yaka paça tutuklamasını iyi biliyorlar ancak şu adamı engelleyebilecek tek bir şey yapamıyorlar. sabahında bir kızı taciz ettiğini gülerek söyleyen y**ş*k, öğlene trans diye tutuklanan kadınlar akşama da bir kadını küçücük çocuğunun önünde öldüresiye döven bu iğrenç yaratık ve daha niceleri, bilmediğimiz sesini duyuramayan bir sürü kadın, erkek var. her seferinde aynı çaresizliği ve tiksintiyi hissetmekten bıktık, usandık. ama adalet istemekten sesimizi duyurmaktan vazgeçmeyeceğiz. bu korku imparatorluğu elbet yıkılacak, elbet bu yaptıklarınız yanınıza kalmayacak, koruyamadığınız her insan için hesap vereceksiniz. unutmayın, birimiz güvende değilsek hiçbirimiz güvende değiliz.

3. dünya savaşı çıksa imamoğlu çıkardı diyecekler. bunu diyen insanlarda çok müslüman hani. gıybeti suizan yapmayı günah addeden insanlar.

bana asiri sahane bir 9/8lik kazandiran yayin.

tanimim niye silindi diyen yazarlara bundan sonra kremini sur diyecegim.

kobra murat'in askerleriyiz; kalk kiz az gobek atalim, kaliteee markaaa hagsgsfas

şu dünyada üç beş günlük ömrün var,
nedir bu dükkanlar, bu konaklar?
ev mi dayanır, bu sel yatağına?
bu rüzgarlı yerde mum mu yanar?

garibin yüzü gülür mü ders çalışmaktan.

sözlüğümüzün entelleri artık bu vaziyettedir. entel mi bıraktınız burada*

açık havada oturdum, gökyüzünü seyrettim. serçelerin söylediği şarkılara kulak verdim. kedi besledim, sevdim onun gırıltısında taşikardimi dindirdim.

sirf bu yuzden ruhen ve zihnen o kadar yorgunum ki kendimi dogru duzgun bi seye veremiyorum bile. onemsenilmeyecek meseleleri bile dert edinip duruyorum. kimsenin umrunda olmayacagi seyleri bile dusunup duruyorum. keske bi an icin bile olsa kafamin icindekileri susturabilmek mumkun olsaydi..

gözleme yemeye gitmiştim.
hastanenin kantininde çok güzel gözleme yapıyorlarmış. gerçekten de nefisti.

bitmeyecekmiş hissi veren haberlerden biri. sanırım uzun süre gündemimizden düşmeyecek bu işler.

tanımlarından anladığım kadarıyla şeker gibi bir kalbi olan yazardır. reçelle fazla haşır neşir olmasından dolayı kalbine biraz şeker bulaşmış olabilir.*

hem pahalı hemde online listesinde xenon far yakan araba gibi gözüküyor.
meraklısı için hoş olabilir neyse.

tüm atçılık camiası olarak ilgiyle takip ettiğimiz yayın. (bkz: supportgirl) başarıların daim olsun.

"gülmeyecek bu yüzü
neden verdin bana yâ râb?"



edit: ufak bir elektrik çarpması hissettim. yoksa???
günlük isyan dozumuzu da aldık bu başlık sayesinde...

yorumdan anlamam ama gördüğüm rüyalar çıkar.hele ki son yıllarda artmaya başladı sayısı.

bir arkadaşım var güzel yorumlar. ben ona tarot açarım, o bana rüya yorumlar. ben ona kahve bakarım, o bana doğum haritası yorumlar. ben hep sallarım o hep nokta atışı yapar. kendi kendimize eğlenir yuvarlanır gideriz.

kendisi buralarda ses et bakem çiçeğim. ben isim verip deşifre etmeyeyim. edebilirim de emin değilim şuan. dur az düşüneyim. *

şımartmak deyince anladığım dışarda yemek yemek. üstüne de tatlı gömmek. basit düz bir adamım.

bir de kömür sobalı odada kalıyorsanız ve dışarıda buz gibi soğuk varsa mü-kem-mel bir huzurdasınızdır demektir.