23 nisan için bütün yazarlarına kurucu unvanı veren genel kurucu. ne demişler iş aş benjamin yoldaş.
seviyoruz seni yoldaş.*

beni kitaplarla tanıştıran yazar. okuduğum ilk kitabı kaleme alan kişidir kendisi. bir çeşit travma yaşamış olsam da güzel kitaptı.

beyaz gemi

stillerinden kaynaklı bir güzellikleri olduğunu düşünüyorum. makyaj yapmak olsun kıyafetleri olsun kendilerine yakışanı yapıyorlar bu da güzellik katıyor.

hiç deneyinlemediğim bir durum. çok mu düzenliyim, çok mu fakir ruhlu emin değilim.
ama bir tık daha beni mutlu edenini yaşadım. üniversitede okurken ayın son günü hiç param kalmamış. atmleri dolaşıyorum belki bir hesaptan 5 tl falan bulurum diye. birden çok kullanmadığım bir bankayı da kontrol edeyim dedim. 50 tl vardı hesapta. o an ben dünyanın en mutlu insanıyım. o para da nereden geldi hiç fikrim yok. ilahi bir güç?..

yetememek. birine yetememek. elindekilerin kişiye yetememesi. kişinin elde etmek istediklerine yetememesi. soyut anlamda kişinin kişiye yetmemesi...

annem covid-19 pozitif. ağrıları çok fazla ve iyileşemedi. şu an yoğun bakımda ve ciğerlerinin %70-80'i iltihaplı. bir bardak suyu bile zor içiyor, sağ olsun tanıdık bir doktor telefonla görüştürüyor arada ancak öyle haber alabiliyoruz. ayrıca şu an iyileşme yok. belki sizin de başınıza gelince (inşallah gelmez) anlarsınız covid-19 gerçek miymiş değil miymiş.
not: babam istediği zaman izin alamadığı bir durumda olmasına rağmen ısrar edip izin aldı ve benim ve kardeşimin yanında kalıyor, bize bakıyor, hastaneye gidip doktorlarla görüşüyor. eve her geldiğinde ağlıyor. kendi kışlasında çok az covid-19 pozitif çıkıyordu ve kimseye bulaşmadan karantinaya alıyorlardı hastaları ama şimdi ailesi ne durumda. 36,5 dereceden covid-19 pozitif tespit eden adam kendi ailesi için göz yaşı döküyor çünkü elinden bir şey gelmiyor.
(gerçekten çok doldum)

kimseler içinde
kendim bile değilim
kendimin içinde ben yok sanki
bir delirsem düzeleceğim
/mavi gökyüzü olmazsa güzel marmara/
bana bir mavilik verin adı her ne ise
size söz, o an çekip gideceğim.

sosyal bilimlere merakı olan herkesin okuması gereken bir toplum bilimcidir. protestan ahlakı ve kapitalizmin ruhu isimli kitabın yazarıdır.

en basit tanımıyla gözlemlenebilir evrenin sınırı.

normalde ufuk dediğimiz yer, görüş açımızın sınırıdır. burada da aynı tanım geçerli. evrende herhangi bir yöne doğru baktığımızda, belirli bir mesafenin ötesini göremiyoruz. o mesafeyi belirleyen şey de evrenin genişleme oranı ve ışık hızı.

evren sürekli genişleme halinde. ışığın hızı ise sonlu bir değere sahip. yani çok uzaktaki bir cisimden çıkan ışığın bize kadar ulaşması için bir süre gerekiyor. genişlemeyle birlikte uzaklıklar da arttığı için, gereken bu süre gittikçe uzuyor. bu durum, bir noktadan sonra artık bazı cisimlerin ışığının bize ulaşmasının mümkün olmadığı, yani onları göremeyeceğimiz anlamına geliyor ki işte kozmik ufuk dediğimiz yer de cisimleri görememeye başladığımız o noktaları ifade ediyor.

orada yatanlar da bir zamanlar hayattaydı, şimdi gömüldüler diye niye korkayım? hem sevdiği insanları kaybeden insanlar mezarlıktan korkmazlar. insan evinden niye korksun? korkmayın. alışın.

saçma sapan bir sorudur. iyiliğin dini yoktur, iyilik evrenseldir.

alkollü iken demiyor; bağımlı olduysan diyor. bir bağımlı pekala kafası ayıkken de suç işleyebilir. kişinin bir adli muayenede sıfır promil olması onun bağımlı teşhisi almasına engel değildir. bağımlı başka bir şey ama furkan bunu bile çarpıtabiliyor utanmadan. mesela bilgisayar oyunu bağımlılığı, bahis/kumar bağımlılığı gibi nice bağımlılıklar var ve bunların da kişiyi sosyoekonomik yönden beter ettiği ve suça eğilimli hale getirebildiğini biliyoruz. her türlü bağımlılık kişiyi sosyoekonomik yönden dibe çeker ki bu da suça giden yolda bir faktördür.



ek: alkol tüketmenin vatandaşlara yasak olduğu suudi arabistan'da bu suçlar hiç işlenmiyormuş lan! çünkü yasaklayınca kimse bağımlı olmuyormuş!! tam da bu sebepten rehabilitasyon hastanesi falan da yokhmuş yeğen riyad'da.

alkolün haram kabul edildiği islam dininde cinayet için ve bazı mezheplerinde tecavüz için idam gibi cezalar öngörülmüş ne gereksiz değil mi lan. içmeyen kişi zaten cinayet mi işlermiş. fıkıh niye bunca kafa yormuş ki bu mevzulara. halbusseki içmiyor zaten.

pame'de bu hafta dinleyicisinin karşısına çok yakın zamanda çıkmış, taptaze ve yepyeni şarkılar var.

yunanistan'da müzik dünyasında neler olup bittiğine şöyle bir yakından bakacağımız programda, son birkaç ayda dinleyicisiyle buluşan şarkılar ve yeni yorumlar radyomuzu şenlendirmeye geliyor. olup biten konserlere dair minik haberleri de dinleyeceğiniz programa, farklı sesleri dağarcığınıza eklemek isteyenleri ve tüm yunan müziği meraklılarını bekliyoruz.

pame radyo yayını, saat 22:30'da sözlük radyosunda!

blog.kafasozluk.com

kendisi halktan kopuk olduğu için farkında değil sanırım. insanlar zaten ekmek alamadıkları için halk ekmek büfelerinde kuyruklar oluşuyor. tedbil-i kıyafet halkın içine karışıp markete giderse, insanların her reyonda gördüğü pahalılığa karşı ettiği küfürleri ve düşük alım gücü nedeniyle temel ihtiyaçları bile almaktan uzak olduğunu görebilir.

insanları yoksulluğa alıştırmaya çalışanlara kendisi de destek vermiştir. dün umurumda olmadığı gibi bugün de umurumda olmayan bir insan.

(bkz: dolara one minute demek)

artık takip ederken halkın modu:

takip edilme onurunu bana yaşatan pek sevgili yazarlarımdır.
ben olsam beni takip eder miydim? *

evet arkadaşlar biraz mizahi takılıyorum ve bunu bilinçli yapıyorum. son zamanlarda burası benim kafamı dağıttığım, kendimi bulduğum, efkarımı saçtığım yer oldu. bir çok arkadaş edinip kendimi özgürce ki hiç özgürce ifade edemem ben ya zaten.* *
tamam tamam vurmayın biliyorum buranın amacı çok daha başka. çok daha kutsal çok daha ciddili middili yazılar için ama ne yapayım işte ben şimdi. bir ara o konuya da değineceğim ama siz rahat olun. *

herkeslere çok sevgiler. seven sevmeyen, takip eden etmeyen herkeslere güzel, tatlı, musmutlu akşamlar efem.*

sürekli var olan fakat hiçbir zaman gerçekleşmeyen

bagdat bile bunuyordu sora sora
en zorlu yollarin da sonu geliyordu
nereden başlayacağını bilmekti mesele

ezberlenmis yaralar da kabuk bağlıyordu
bilinmezlerin de vardı bı bildiği
resim defterine çizilen bacası dumanlı ev gibi
uzun hikayelerin çoğu ezbereydi
lakin bir beklenen vardı gelmeyen
istedigi tek şey, yola çıkmış olma ihtimaliydi

ben anlamam penaltı,ofsayt,şut
taç yaparım kendime bulup buluşturup
gösterdim kartımı, senin ki faul
pas geçtim seni,vurdum kaleye goal...