iyi anlaştığım, değerli moderatör arkadaşımızdır.
her an yardıma hazır tavrıyla sözlüğümüze destek olmakta ve renk katmaktadır.
aramızda olduğu için mutlu olduğum arkadaşımızdır.
emek veren her kişi gibi , kendisine de teşekkürlerimi bir borç bilirim.

rusya'nın ukrayna işgali basit bir tokatsa, abd'nin ırak işgali mike tyson'ın aparkatı gibiydi. 2 milyona yakın müslüman insan öldü. yüzbinlerce müslüman kadın tecavüze uğradı ve fuhuş bataklığına düştü. onbinlerce çocuk organ mafyalarının elinde paramparça edilip katledildi. ırak'ın tüm tarihi eserleri, tüm zenginlikleri, tüm petrolü yağma edildi, talan edildi. ırak bin parçaya bölündü. ırak'ta çatışmalar ve kaos hala sürüyor.
o zamanlarda da şimdiki gücünde olmasa da internet vardı. o zamanlar da paylaşım yapıp etkileşim alabileceğiniz çok yer vardı. hiç kimsenin umurunda olmadı ırak halkı! çünkü ırak'ın katili düşmanlaştırılan, ötekileştirilen rusya değil, dünyanın sözde abisi amerika'ydı. hele hele bizim sözde müslüman ülkemizin umurunda bile olmadı. daha amerikan askerlerine bol bol hayır dua etti bizim ülke.
midem bulanıyor bu çifte standarttan. amerika doğrudan ıraklı sivilleri hedef aldı, rusya birkaç psikopat askeri dışında sivillere asla dokunmuyor. ukraynalı kadınlar gidip rus askerlerinden hesap souruyor, ağızlarını bile açmıyorlar rus askerler. düşünsenize bir ıraklı kadının abd askerinden hesap sorduğunu, anında karakollarına alıp sabaha kadar her biri tecavüz ederdi, sabah da kadının ölüsünü evinin önüne atarlardı. dünya gerçekten çok riyakar ve çok iğrenç bir yer.

2022 yılının ilk gününde sonrasında geri dönüp ne kadarını gerçekleşirtirdiğime bakmak için bir liste oluşturayım:
-en az 50 kitap okumak. *
-ingilizce seviyemi b2'ye yükseltmek. *
-kemanda 1. pozisyonu tam anlamıyla öğrenmek. *
-felsefe ve tarihle ilgili okumalar yaparak bu alanlardaki bilgilerimi genişletmek.
-istanbulda gezmedeğim yerleri gezmek. *

2022 yılı için hedeflerim bunlar şimdilik. eğer bütün bunları gerçekleştirebilirsem 2023 veya 2024'te ikinci bir dil, ikinci bir enstürman ve yurtdışında bir gezi gibi hayallerim de var.

güneş ile birlikte son yaşananlardan beri içerik üretmemekte olan yazar. senin, benim, onun gibi değil, gerçekten üreten, eğiten, düşündüren, feyz veren insanlar bunlar. gören, anlamasını bilen ya da bunu öğrenmekte olan kişiler için kendi kişisel bloglarında ya da defterlerinde değil burada yazmayı tercih ediyor olmaları büyük şans. dolayısıyla bu kişiler kıymet biliyorlar. bundan daha doğal ne olabilir anlatmaya çalışmak bile saçma ama şunu söylemek zorundayım çünkü entry sayıları da düşüyor gün be gün ne yazık ki; lütfen saçma sapan yorumları da sahiplerini de görmezden gelin. bunu samimiyetle rica etmekten başka bir şey gelebilse elimden keşke. evet kim olurlarsa olsunlar; görmeyin, duymayın… hiçbir şeyi ifade/temsil etmiyorlar!

tarafım. anlayacakları dilden konuşayım, kendisiyle hiçbir diyalogum, temasım olmamasına rağmen kankacıyım. bundan da hiç gocunmuyorum. çünkü kişi kendinden bilir işi. siz taraf olduğunuz kişiler ve durumlarla ilgili sebeplerinizi saklama ihtiyacı duyacak kadar çıkarcı ya da mantıklı argümanlarla savunamayacağınız kadar toksik durumlar, kişilerle taraf olabilen biriyseniz ancak, allah kolaylık versin. benim/bizim böyle bir durumumuz yok.

selametle.

benim nickaltım pek kalabalık değil ancak iyi niyetle yazanlar da yalakalıktan falan yazmamıştır. aynı şeyi ben de kimseye yapmadım. herkes yeterince agresif zaten bırakın da insanlar birbirine iki kelam güzel söz söylesin.

üstüne koya koya gelişen sözlük. hepi topu üç aydır okurum, yazarım, bazen hatalı entryleri/bugları gammazlarım, mesaj gelirse yanıt veririm, başka da bir şey yapmam. bu da beni ideal sözlük yazarı yapar, sistem de benden fazlasını talep etmez ama yönetimden eder. kendileri de elinden geleni yapıyor bence, abuk sabuk yazarlarına rağmen büyüyor. amaaaa bugüne kadar pandemi vardı, iyi kötü evde sıkılan birkaç sevimli genç sayesinde sözlük kuruldu, güzel işler yapıldı falan peki bundan sonrası? hiçbir şey rutininde kalmadığı gibi sözlük de kalmayacak.


internet eskiden vahşi batı gibiydi. her ortamın komünü vardı, seversen kalırsın sevmezsen çeker gidersin başka mecraya. daha güzeldi o zamanlar. internete erişim hala aynı zorlukta değil. artık kelimenin tam anlamıyla herkes online. peki şimdi bu durumda herkesi kucaklama fikri ne kadar cazip? siteyi tiktoktan ayıran şey ne, madem herkes yazar olabilir o halde yazmak gibi külfetli bi işte bulunacağımıza 6 saniyelik video atalım siteye? * insanlar internette herkesi görmekten sıkıldı. timeline'ı olan mecralarda katiyen takılmayan güruh oluştu. herkesi her yerde bulabilme fikri, herkesten her yerde nefret etme fikrine çok kolay dönüşebiliyor.


kaldıki bize savaş diye izlettikleri saçmalık da ortada. rusya bi gecede internetsiz kaldı, hiç kimsenin de bu duruma itirazı olmadı. zorbalık bu kadar kolay işte. yarın öbürgün twitter gibi ekşi gibi mecralar da "bi gecede" kaybolduğunda insanlar napacak, yeni yerlere gelmek isticek. hala mı herkesi kucaklamaya devam edilecek?

üç ayda bi sürü kapatılan hesap gördüm, yönetim gerçekten çalışıyor. ama format ve kurallar konusunda daha fazla agresyon göstermeli. herkes gelmese de olur, her başlık açılmazsa da olur. çünkü bu sitede tek bi akış var. yazarların çoğu, azınlığın saçma sapan fikirlerine maruz kalıyor.

neyse. yenilik geliyormuş zaten. gelsin bakalım. kardan adamın burnundaki havucu pipisine taktık tarzı yenilikler değildir umarım.*

"baktım rüzgarsın sen, baktım çamaşır ipini zorluyorsun."

julio cortázar'ın adını duyduğum an bir sarı çiçek öyküsünden söz edileceğini fark etmiş olmanın garip burukluğunu içimde bir yerde hissettiren şiir gibi bir film. ah be leyla, ıslık çalamayışın bile ben, sanki bir harf ve biraz metanet ile kaçırmış gibiyim sen olmayı ve tabii benim yazdığım şiirler barış bıçakçı'nın elinden çıkmadı. bu filmi nasıl anlatsam bilmiyorum. hani kalabalık, gürültülü bir masanın ortasında aniden bütün sesler kesilir ya; sanki masada biri ölmüş gibi derin bir sessizlik çöker sanki cenaze eviymiş gibi. bu filmi buna benzetiyorum. burası oldukça dengesiz bir dünya ama inanıyorum ki yaşamaya değer bir şeyler bulacağız elbet. bir sarı çiçek öyküsünde şöyle bir cümle var altını çizdiğim: "bizler için bir daha hiç çiçek olmayacaktı, bir daha hiçbir şey olmayacaktı, hiç ama hiçbir şey, hiçlik de buydu işte, bir daha hiç çiçek olmaması."

yavuz için de böyleydi sanırım. filmin sonu ne kadar belirsiz gibi görünse de onun için bir daha hiç çiçek olmadı gibi geliyor bana. belki ben fazla karamsarım ama şiirde dediği gibi barış bıçakçı'nın ve leyla'nın; işte yitirdik bütün taşlarımızı darmadağınık oyun tahtası. biz mi umut için çok geç kaldık yoksa hayat zaten umutsuz bir şey midir bilemiyorum.

edit: imla

duru sesi ve güzelliği ile sevilesi sanatçımızdır.
bir de bunu dinlemenizi tavsiye ederim.göksel-kurşuni renkler

eskiden saygı duyduğum şimdi ise asla tahammül edemediğim insan türü.

eskiden her lafa atlamadan, sorulan soruya cevap veren kişiler cool gelirdi gözüme. simdi ise 70 yaşındaki neneler/dedeler gibi geliyor bu tarz insanlar. hayattan gönlü geçmiş, iki lafı bir araya getirip konuşmamaları dellendiriyor beni. hayır muhabbete gir,konu aç, hiçbir şey yapamiyorsan dinle, mimiklerinle tepki ver.

beyaz show'a konuk olmuş,kafayı çekip gelmiş, tüm program sıfır mimikle ve hareketsiz oturan teoman gibi dolaşıyorlar etrafta.

iron maiden alamet-i farikası olmuş bayıldım. şarkıları sırayla dinlerken, bu şarkıda takıldım kaldım. bir türlü geçemiyorum. akustik kısım inanılmaz dinlendirici. sonlarına doğru şöyle epik ve fantastik bir tat alıp gevşediğiniz anda bana göre çok yerinde bir girişle sarsıveriyor ki, maiden da en sevdiğim şeylerden biri de bu zaten. 4.30'dan sonrasına tam olarak imza atılmış ve görev tamamlanmış diyebiliriz. peki şarkıyı kim yazmış? bu da soru mu arkadaş. steve harris elbette! vallahi adam başka bir çağda yaşasa peygamber olacak adammış * yalnız o değil de bilmem kaç yaşına gelmişsin şöyle bir şarkı yapmışsın, iki üç tane şaklaban çıkmış şarkının orasını burasını çekiştirip laf sokmaya çalışıyor. vallahi kabir azabı gibi bir durum. şunu anlarım; şarkıyı beğenmezsin, efendi gibi bunu dile getirirsin amenna ama kalkıp müzik uleması pozlarına girip, verip veriştirince komik oluyor. artı madem bu kadar cahil cesaretin var çık abicim harris'in karşısına burası olmamış, şurası olmamış diye anlat, ondan sonra da saydığın eksiklikleri gider ve şarkıya son şeklini ver bende sana şapka çıkarayım. yoksa sus ki, seni adam sansınlar. netice olarak şu şarkı benim için maiden klasiklerden biri haline gelmiş durumda, dilime de dolandı. hayırlısı bakalım. diğer şarkıları sırf bu şarkıya fena takıldığım gibi hakkıyla dinleyemedim. kısmetse onları da adam gibi dinledikten sonra albümün bütününe dair yazmak niyetindeyim. yalnız nefis olmuş, leziz olmuş, güzel olmuş!

tanım: iron maiden'ın senjutsu albümünde 4. sırada yer alan şarkı.

30 'uma 5 eklemiş biri olarak;

"algı yönetimim henüz tamamlanmadı,
oluşlara karşı fayda sağlama güdüm yok"
demeye çekinen düşüncenin başlığı olabilir derim.

bi tavsiye;
30 yaşlarında okuyacak olduğun bir mektup yaz kendine,
bizi daha çok seveceksin.

mahcubiyet ve ego tatmini arasında sıkışıyor insan. sanalda olsa güzel ama, saksıdaki çiçeğe bile düzenli bir şekilde güzel söz söylesen açıyor dallanıp budaklanıyor biz nasıl mutlu olmayalım değil mi ama?

minimalizm felsefesini tanımlamadan önce minimum kelimesini tanımak daha anlamlı olur. minimum sözcüğü fransızca kökenli bir sözcük olup "bir şey için en az veya asgari derece" anlamına gelir. minimalizm felsefesi ise insan hayatındaki maddi ve manevi değerleri ihtiyaçlara göre sınıflandırıp en aza indirgemedir. bu indirgeme sayesinde hayat içinde hareket serbestliği kazanırız ve ayrıca amaç konfor ve kaliteyi arttırmaktır. minimalizm sadeliği,basitlik olarak düşünmemek gerekli. alabileceğimizin en azını ve şartlar içerisinde en kalitesini ve iyisini almak bu akımın temel prensiplerindendir.

türk lirasının dolar karşısında aşırı değer kaybetmesi sonucu sayın cumhurbaşkanı recep tayyip erdoğan'ın halkı teskin amacıyla sarf ettiği cümle.
dipnot: çok fazla okumayın, uyuşturucu etkili.

bilen varsa bir yardımcı olalım. kırık, çıkık, çatlak var mı? baş parmakta bir ağrı var. ne olabilir acaba?

el kemiği güzeli yarışması olursa haber edin, katılırım. her ihtimale karşı bir kaç röntgenimi hazır bulundurayım. yarışmanın ön kayıtları için lazım olur.

filmi izlerken gerilmekten helak olan fakat filmin sonunda hiçte korkunç değildi diyenlerin sebep olduğunu düşünüyorum.

uyurum dostlar. sanki bütün gücüm bitmiş gibi uyurum. asla yemek yiyemem. sadece sigara içmekle geçer günlerim. eğer yatmaktan yorulursam kulaklığımı takar, çıkar biraz yürürüm. kafamı toparlamaya çalışırım. genellikle aşırı üzgünken kimseye bir şey anlatamam. kendi kendime içimde bitiririm her şeyi. sonra da hiçbir şey olmamış gibi hayatıma devam ederim.

sen seks yaparak var olabilirsin ama bu başkalarını hiçliğe mahkum ediyor baba!

her baba gibi suçlusun.
neslini devam ettirme isteğinin altında masum bir ölüm yatıyor herkesin.

erişteli yeşil mercimek. besleyici, lezzetli, dengeli bir yemektir ama sorsanız kimsenin favori yemeği değildir de. mercimeğe hak ettiği değeri verelim lütfen.

çocuk sahibi olana kadar benim de öyle sandığım durum.
çocuk sahibi olunca allah yardım ediyor.
çocuk da yardım ediyor.
gerisi geliyor.