timur vermes’in romanından uyarlanan ve senaryosunu david wnendt’in yazdığı, yönetmenliğini de yine david wnendt’in yaptığı 2015 yapımı müthiş filmdir.

tarih gerçekten tekerrürden mi ibarettir? insanoğlu olarak neden olduğumuz büyük felaketlerden hiç ders almamayı alışkanlık haline mi getirdik gerçekten? hafıza-ı beşer nisyan ile malül müdür? insanların egemen güç olduğu bu zavallı gezegenin kaderi hatalarından ders almaktan aciz, aynı şeyleri tekrar tekrar yapıp farklı sonuçlar bekleyen kusurlu ama baskın bu organizmaların elinde şekillenmek zorunda mıdır?

yakın tarihin en kanlı soykırımlarından birinin müsebbibi olan ve aklı almaz bir etkileme gücüne sahip olan adolf hitler führerbunker denen yeraltı sığınağında kendini vurup öldürdü. ve kendisinin ve eşi eva braun’un cesetleri reichskanzlei’de yakıldı.

işte filmimiz de tam burda başlıyor. hitler birden topraktan çıkıp modern almanya’ya karışıyor. ama almanya onun bıraktığı almanya değil. hitler uyum sağlamak için uğraşırken bir muhabir tarafından bulunuyor ve çok yetenekli bir taklitçi olduğu düşünülüp şehir şehir gezdirilip gösteriler yaptırılıyor kendisine.

insanlar başlarda bu komik tavırlı, komik görünümlü, komik konuşan adama çok gülüyorlar ve gösterileri çok ilgi görüyor ama sonra işler değişmeye başlıyor yavaş yavaş.

insanoğlunun küresel bir hafıza kaybından mustarip olduğunu tahmin etmek zor olmasa gerek ama bu izlemek de isterseniz ideal bir film sizin için.

1990 nigde dogumlu fotograf sanatcisi. yaptigi kolaj calismalariyla unu dunyaya yayilmis durumda. cunku calismasinda ele aldigi konular cok cok anlamli...dunyanin iki keskin cizgisini birlestirerek iyi ve kotu yanlarini, toplumsal sinif farkini, ulkeler arasindaki kaliteli yasam ve yasayis catismasini hatta dunya duzenindeki adaletsizligi ele almakta. fotograflarin geneli projeksiyon ve kolaj calismasiyla tasarlanmis. internetten yer alan bilgiye gore bu tur fotograflara aylan bebegin haberinden etkilenerek baslamis. kolaj calismalarinda ozellikle orta dogu ulkelerini ele aliyor. tasarimlarini ise "paralel evren" serisi olarak adlandirmis. bildigim kadariyla calismalarini hikaye ve resimleriyle birlikte kitap haline getirip resmi web sitesinde satmakta. asagidaki fotograflarda bizzat sanatcinin calismalari, kullandigim profil resmi de dahil...

insan zamanı durdurmak istediği yere aittir.

dünyanın en enteresan nick'lerinden birine sahip yazar. başlığını açmak bana nasipmiş.

ayrıca ortada yalanmış bir hırvat var. sen yalamadıysan kim yaladı kardeşim? illa konsolosluğu mu devreye sokalım?

edit: cinsin teki çıktı. mekanın sahibi sanki. tipe bak.

birkaç yıl sonra netflix ya da başka bir platformda dizisinin yapılacağını düşündüğüm aile. kendi içlerinde bu kadar suça yatkın, bu kadar sabıkası kabarık bir aile cumhuriyet tarihinde var mıdır, bilmiyorum.

.........
geceyi çarmıha geriyorum kimseler tapmıyor. hüznümü ölçeğe vuruyorum, yüreğine sığmıyor. her şey ne kadar olabilir meraklanıyorum, yüzüme dokundukça tırnaklarım kanıyor. yalnızlığımı hüznümle yoğuran gece, öyle basitsin ki sen bütün şiirlerin içinde, biliyorum. biliyorum bunu da biliyorum. gökteki yıldızlar kadar dizeler yazılsa da, kendime kendimden başka kendim yok. ne utancımı kuşanan bir sevgi
ne çirkinliğimi öpen bir kız.
...........
arkadak z. özger

komşu komşu hoşgeldiniz?
uzak diyarlardan bana ne getirdiniz?
manileri ustalarından öğrenmeye geldim
yeni yetmeler kenara çekiliniz.

ve bugün günlerden o gün. bugün yine kaliteli müziğe ve insanlara doyacağız (siz yine de öncesinde midenizi doyurun zira o da mühim bir karakter). bir hafta aranızda yoktum diye sevinenler sevinmesin çünkü yine burayı keçi boku gibi tanıma boğacağım. o zaman geriye ne kaldı akşam 10'u beklemek.

türkiye gencidir. dışarıdaki koca dünya bize yok.

kırtasiyede çalıştım, çok severim orada satılan her ne varsa zaten :)
minik bir fare vardı, kemiriyordu bulduklarını. hava soğuksa kapıyı kapatıyor onu izliyordum, ta yanıma kadar gelip bana bakıyordu.

matematik dersleri verdim bir de orta okul öğrencisi yaramazlara: elektronik bebekler vardı o zaman dersin ortasında ötmeye başlar, yemek ya da uyku isterdi. oyuncak susunca devam ederdik.

lise öğrencisi üç kızım vardı, evlerine giderdim birinin, annesinin odaya taşıyıp durduğu pastalar ve börekler yüzünden bir ders saatlerce sürerdi.
diğer ikisi bana gelirdi kızların, artık hangi dersi isterlerse sorarlardı matematik dışında da. bilgim dahilinde yardımcı olmaya çalışırdım.
güzeldi, küçücük de olsa kendi emeğinin karşılığını alabilmek.

saç kesimi olsun, makyaj olsun, sakal biçimi olsun yok allah yok, kendi bildiğini okur. nasılsa elinin altındasınızdır hadi ters bir şey söyleyin de bakın kaşınıza nasıl giriyor!

2013 senesinde çıkan sagopa kajmer albümüdür.
albümde 19 şarkı bulunur.
kapılar açılır introsuyla başlar ve kapılar kapanır outrosu ile biter.
fiziksel olarak satın aldığım dinlerken büyük keyif aldığım bir albümdü.

eskiden çok aşırı şekilde sagopa kajmer hayranıydım. albümü çıkar çıkmaz almak istemiştim. ilk gün müzik markete gelmemişti. iki gün sonra kavuşmuştum. korsan dinlemeyi tercih etmemiştim çok büyük sagopa kajmer hayranı olduğum için.
hala hayranıyım ama eskisi gibi bağlılıkla değil tabii.

albümü satın aldıktan sonra bilgisayara takıp bir iki kere bütün albümü dinlemiştim. sonra telefona yükleme falan derken baya sevmiştim. önemli bir albüm benim için. sanırım ulaşması zor olduğu için bu kadar sevdim.

albümün içeriğine gelecek olursak sagopa kajmer’in iç dünyasını anlatan sözler albümde bolca mevcut. sagopa kajmer beatleri her zaman olduğu gibi nefisti.
albümde en sevdiğim şarkı meftun şarkısıydı ve şarkının beatinde ismail tunçbilek bağlama çalmıştı. hala favori şarkılarımdan birisidir.
albümde nakaratlar uzun ve eski tarzda, dini göndermeler bolca kullanılıyor. toplamına geldiğimizde güzel bir albümdü.

sagopa kajmer türkçe rap tarihinde kendi türünü icra eden bir rapçidir. bu albüm kendi türünde bir albümdü.
has eski sagopa kajmer kitlesi pek beğenmemişti tabii.
şahsen en sevdiğim sagopa kajmer albümü değil ama sevdiğim albümlerinden bir tanesi.

yunus abimize tekrar teşekkür ediyoruz. yeni albüm yap lan diyoruz ve yazımızı sonlandırıyoruz.

ispanya kralının günlüğü.

kendimden özür dilerim. değmeyecek ve zamanımı boşa harcayan insanlara ayırdığım vakit için.

yıllarca yetecek kadar kitap ayıracı sahibi olmamı sağlayan edebiyat dergisi. *

bu konu hakkında konuşmamayı tercih etmiştim ancak artık iş iyice çığırından çıktı. kozmetik denilince aklına sadece makyaj malzemesi gelen ve her kozmetik markasının hayvanlar üzerinde deney yaptığını sanan bir grup cahil insan makyaj yapanları linç etmeye başlamış. öncelikle şuna bir açıklık getirmek lazım: kozmetik ürünler sadece makyaj malzemelerini kapsamıyor. aynı zamanda bebek bezi, ped, tıraş köpüğü, sabun, duş jeli gibi ürünler de bu kategoride yer alıyor. anlamamız gereken bir başka şey ise bütün markaların hayvanlar üzerinde deney yapmadığıdır. bu konu hakkında çok hassas olan bir insan olarak zamanında gerekli araştırmamı yaptım. kozmetik ürünler ve makyaj malzemeleri kullanıyorum evet. ancak fark ettim ki türkiye'de fiyatı sebebiyle tercih edilen ve yaygın olan markaların bir çoğu cruelty free yani hayvanlar üzerinde deney yapmıyor. örneğin avon bu konuda bir öncü durumunda. kendi internet sitelerinde paylaştıkları bilgiye göre 30 yıldır hayvan deneyleri yapmayan ilk büyük markalardan biri buradan.
bu markalar hakkında daha fazla bilgi almak için benim önceden açmış olduğum başlığa göz atabilirsiniz: (bkz: hayvanlar üzerinde deney yapmayan kozmetik markaları).
yapmamız gereken şey cruelty free markaları yaymakken, insanları linç ediyor oluşumuzu gerçekten anlayamıyorum. hayvanlar üzerinde deney yapan markaları kullanan insanları bilgilendirmenin yolu sosyal medyada olur olmadık sallamak değil. alternatifleri olduğunu göstermek.
değinmek istediğim bir başka konu ise bu reklam filmi üzerinden güya "kara mizah" yapanlar, bunu paylaşanlar ve buna gülenler. gerçekten bu kadar hassas bir konuyu oyuncak ettiniz. bu mizah falan değil. zira mizahın da bir sınırı var. gerçekten artık böyle hassas konular üzerinden meme yapmaktan falan vazgeçin. inanın hiç komik değilsiniz. bu toplum daha ne kadar kötüye gidebilir derken her gün bir tık daha kötüsüyle karşılaşıyoruz. sizden ricam bir konu hakkında toplumun bir kesimini linç etmeden veya "mizah" yapmadan önce araştırmanız. okuyun yahu okuyun. zor değil.
son olarak tüm markaları aklımızda tutmamız zor olacağından bir ürün alırken cruelty free olup olmadığını anlamak için ürün ambalajında yer alan bazı sembolleri aşağıya bırakmak istiyorum. eğer bu sembollerden biri ürün üzerinde yer alıyorsa bilin ki bu ürün hayvanlar üzerinde deney yapmıyor.