üç beş balığa tanım gireyim, bir kaç dostla sohbet edeyim diye girdiğim kafa sözlüğe girme sıklığımın azalma sebebidir.

profil fotoğrafımdaki bana benzeyen kediye bakabilirsiniz efenim.

çiko 2

heinz kohut'un çalışmaları sonucu ortaya çıkan, özgüven üzerine kurulu, psikanalizdeki son gelişmeye verilen isimdir. (self psychology)
annesi tarafından yeterince takdir edilen çocuğun, kendini beğenme ihtiyacı karşılanmış olur.
zamanla kendisi gibi idealize ettiği annesinin de eksikleri olduğunu anlayarak “kendisini beğenme ile kimi eksikleri olma” arasındaki dengeyi kuracak biçimde kendiliğini geliştirir.
eğer yeterince gelişemez,olgunlaşamazsa ve kendi mükemmelliğine yönelik bir saplantı içinde kalırsa bu durumda narsist de olabilir.

(bkz: uykusuzluk)

su verin.

vay be, kimin aklına gelirdi gerçek olacağı ? dedirten başlık. amacına ulaşmıştır.

oscarı sonuna kadar hak eden başarılı filmdir. hatta oscar bu filmi hak etmiş diye düşünmeden edemedim.
bu kadar dengeli bir film yapmak gerçekten imkansıza yakın.
filmde bir kesimi tutamıyorsunuz çünkü hep bir yamuğu çıkıyor.
filmde yönetmenin bize verdiği her ipucu bir şekilde bir sonuca (mantıklı şekilde) bağlanıyor.
film boktan fakir bir evde wifi arayışıyla başlıyor .
zengin bir evde mors alfabesiyle bitiyor.
güzel filmdi sonuna kadar hak etmiş oscarı.

21 yy burç yorumumu halen yapıyorsunuz diyenlere 21yy halen kültür çatışması mı yapıyorsunuz diyorum. ırklara çok takılmayın insan olun evladım.

baştan sona dersek 7. koğuştaki mucize derim ama sahne dersek o çok başka.

üstüne başına böyle süre süre annesinin kucağında şeftali yiyen çocuk bir noktadan sonra elindekinden bıkıyor ve atıyor yere.

o çocuğu annesinin kucağında izleyen yoksul çocuk ise vahşi bir hayvan gibi atlıyor şeftalinin üzerine.

nerdeyse bebeydim bu sahneye denk geldiğimde. o kadar çok ağlamıştım ki kimse susturamamıştı. bildiğin travmatik bir sahnedir bu benim için. hâlâ aklıma gelince kalbim acır, nerede çocuk görsem ve üstü başından yoksul olduğunu anlasam çocuğa bildiğin yemek ısmarlamak için yalvarırım. çünkü bir çocuğun aynı öyle yerde duran yemeğe koşmasını engellemeye çalışıyorum. bir kez daha o görüntüye şahit olsam aklımı kaybedermiş gibi hissediyorum. hatta hayvanlar bile yemeğe koşarak geldiğinde ve ham diye yemeğin üstüne atladığında kalbim sıkışır.

son derece saçma mı? bence öyle. travma dediğin böyle ilginç bir şey.

"ben tek başıma çok kalabalığım gelemem" diyerek n'apacağımı bilemediğim yayın.

ama gelirim ya, çünkü uçağım ben*

iyi yayınlar, kolay gelsin.

sonuna kadar destek verdiğim bir karar. haksızlığa uğrayan bunu dile getirmelidir.

daha şimdiden birileri kollanır, birileri ötekileştirilirse, kusura bakmayın ama gidişatın iyi olduğunu söylemek abesle iştigalden öteye geçmez.

umarım bundan sonra bu tip durumlar yaşanmaz ve iyi insanların kalbi kırılmaz.

reklamsızlıktan para kazanılan yöntem.

katılmıyorum,komik olanlarını tanıdım.erkek olup da yapamayan fazlasıyla mevcut inan.

franz kafka'nın milena adlı halihazırda bir ilişkisi olan kadına aşık olması ve kadına yazdığı mektupları içeren kitap. bazı yerleri çok vurucudur.
aslında kafka'da bu aşkın imkansız olduğunu bilmektedir.

--! spoiler !--

napoleon rus savaşına hazırlanırken biteceğini bilseydi ne yapardı?

--! spoiler !--

genellikle sevgiliyle barışmak şeklinde kendini gösteren eylem grubu.

bir daha affetmeyeceğim dersiniz, sonra tıpış tıpış barışırsınız. en azından ben öyle yapıyordum eskiden...

geldiiiim en ön sıradan yerimi de kaptım*
güzel insanlarla buluşturan güzel bir yayın...
güzel insanların hep var olması dileğiyle*

berbat seviştiğiniz için konuyu değiştirmeye çalışan kadın olabilir.