''seni seviyor canım'' diye devam eden çocukluğumuzun şarkısıdır.

bi nevi haklıdır. penaltısı verilmese sokağa dökülür, anası babası ölse hesabını sormaz.

kabadır. kalp kırar. ona işi kolay gelmesin.

canım güzel yazar, didem madak diyor ya "ben sizin ruhunuza çiçek aşısı yapayım da çiçekler açsın ruhunuz." işte tam olarak bunu yapmak istedim. hayatın inişleri olduğu gibi çıkışları da bulunuyor. inişinde bize öğrettiği illaki güzel şeyler olur. insanız karamsarlık sarıyor illaki ama lütfen siz bu durumdayken beni ne iyi eder, diye düşününüz. biz sizi seviyoruz, şu an kocaman sarılmak istiyorum. iyi ki varsınız. lütfen her şeye rağmen gülümseyiniz, ağlayınız ama canınız size emanet. sevgiler, kocaman öpücükler gönderdim.

kadife sesine ve akustik tınılarına hayran olduğum, ismini müzik tarihine yazdıran sanatçı.

insan 16 yaşındayken dünyayı değiştireceğini düşünür.18 olduğunda düşünceleri sert bir kayaya çarpar. 20 yaşına geldiğinde hiçbir şey değiştiremeyeceğini anlar 25 yaşına geldiğinde ise dünyanın onu değiştirdiğini fark eder. ve insan 25 yaşında ölür, 75 yaşında gömülür.
tarkovski
yani dostlarım, tam da hiçbir şeyi değiştiremeyeceğimi anladıktan birkaç tık sonraki yaştayım. ölür müyüm bilmem de yaşamadığım kesin.

korkarsan zaten kaybetme ihtimalin çok çok yüksek olan yersiz korku. bu dünyaya yalnız geldiğini sık sık kendine hatırlatmak bu korku ile başa çıkmada bir nebze etkili olacaktır.

uykusuzluk.

izlediğim en kötü sondu. bir diziyi bu kadar berbat bitirmemeliydiler.

hırvatistan cumhurbaşkanı kolinda grabar-kitarović.

(bkz: icat çıkarma)

ilk fırsatta görmek istediğim mescit.

akademik olarak üzerinde oldukça az durulan ahlak ve etik konularında çalışmıştır kendileri. malesef genel tartışmalardan bile bihaber olduğumuz için-akademi bile bihaber- kuçuradi'nin bize 'yeni bi şeyler' söylediğini zannediyoruz. halbuki bahsettiği ahlak ve etik, 2. dünya savaşı sonrası batı'da konuşulanlardan farksızdır. kuçuradi'nin gündeminden düşmeyen 'rasyonel ve öğretilebilir' etik anlayışı çoktan dünyanın gündeminden düştü. literatür bilenler, literatür bilmeyenlere her zaman yeni bir şey söylerler tabi.

tabi ki ''gündemden düşen bi konuyu tekrar gündeme getirmek'' tenkit edilebilecek bi durum değildir. ancak bunu bilmeyen okuyucu tenkit edilebilir. eğitim ve öğretimin konusu olarak 'etik' ise başlı başına bi meseledir.

ashcan ekolü ya da ashcan okulu olarak bilinen bu sanat akımı 1900-1915 yılları arasında new york city'de ortaya çıkmıştır.
kentsel konuları, karanlık renklerle ve hareketli fırça darbeleriyle resmetmişlerdir. ressam robert henri önderliğinde ortaya çıkan bu sanatçı grubu göçmen ve işçi sınıfı yaşamının sanatsal değerine ve elitist bir idealden ziyade gerçeği tasvir eden bir sanata inanıyordu. bu konular zamanı için devrim niteliğindeydi. resim tarzları ise 17. yüzyıl ispanyol ve hollanda sanatının gerçekçiliğinde ve ayrıca 19. yüzyıl fransız resminden etkilenmiştir. amerika birleşik devletleri'nde ashcan okulundan önce amerikan izlenimciliği, pozitif bir tutum sergiliyor ve pek de gerçekçi olmayan bir tutumla barışçıl tasvirlerin hoş ve tatlı gösterileriyle hüküm sürüyordu. ashcan okulu'ndan sonra, daha fazla sanatçı moderniteye ve karşılaştıkları şeylere kendi verdikleri gerçekçi tepkilere odaklandı. asıl başarıları olarak, insanların dinamik enerjisine odaklanarak önceki new york ressamlarının tarzını tepetaklak etmeleri gösterilir.
grubun üyeleri john sloan, everett shinn, george luks ve william glackens gibi ressamların her biri tarz olarak birbirinden çok farklıydı fakat hepsinin ortak noktası şehri gerçekçi bir şekilde yansıtlamarı ve sanat yaşam içindir görüşünü savunmalarını. ortak ekonomik ve etnik geçmişlerine rağmen, her biri şehir sahnesine benzersiz bir şekilde yaklaşmıştır ve bu da bu sanatçı grubunu daha güzel ve farklı kılmıştır.


portrait of willie gee by robert henri



hester street by george luks



both members of this club by george bellows

ne diyo ya buu

sözlükteki bazı varoş erkeklerin çok sık yaptığı eylemdir. kadın uykum var diye entry girmiş 10 beğeni almış. biz burada 10 satır tanım giriyoruz okuyan yok.

leonard cohen'in yazdığı en muhteşem ve en hüzünlü şarkılardandır.cohen bu şarkısında yaşadığı birtakım gerçek olayları anlatır.'aşk,ihanet ve affedişin şarkısı' olarak da bilinir.her ne kadar ihanet yaşamış da olsa hem arkadaşını hem de eşi jane'i çok özleyen cohen,durum hakkındaki duygularını bir şiir ile dışa vurur.önce bu şiiri mektuba yazar,sonra da sözleri notalara aktarır ve sonuç olarak bu muhteşem eser ortaya çıkar.

marissa nadler'in yorumu ise şarkının hüznünü daha da artırmaktadır.