“önemli olan kendinize yalan söylememeniz. kendi kendine yalan söyleyip, söylediği yalana inanan kimse sonunda işi, kendi içindeki, çevresindeki gerçekleri tanımamaya, bunun sonucu olarak da kendisine ve çevresindekilere saygı duymamaya dek vardırır. kendi kendine olan saygısını yitirince içinde sevgi diye bir şey de kalmaz insanın. içinde sevgi olmayınca oyalanmak, eğlenmek için kötü tutkulara, iğrenç şehvete bırakır kendisini, hayvanca yaşamaya başlar. bütün bunların tek nedeni insanın, çevresindekilere ve kendi kendisine yalan söylemesidir.”*

(bkz: gambiya) ülkesinin başkentidir.

okuyor olma ihtimalini düşünmek bile güzel.

bugüne kadar kafa sözlük'e yapılan bütün eleştrilerde sözlük tarafında yer almış (kendi içimde) birisi olarak söylüyorum burada moderasyon hatalıdır.

düzeltilemeyecek ya da büyük bir sorun değil bu arada bunun da farkındayım. ancak başlık altında admin'in "dikkate alinmayandır"şeklinde beyan vermesi çok yanlış ve heves kırıcı.

nasıl ki kafa sözlük admin ve yöneticilerinin burada gelir kaygıları olmadan bizim için bir mecra yaratmaları kutsal ise, aynı şekilde sözlük için emek harcayıp program yapan insanların çabası da kutsaldır.

dikkate alınmazsa alınmasın bir şekilde sineye çekilir ama admin buraya gelip bu şekilde yazınca başka bir noktaya geliyor iş.

özet: kolayca halledilebilecek basit bir konunun kötü yönetilmesi.

tüik beni niye aramadı alooo ordamısın tüik unuttun mu beni aşk olsun.telefonun başında çaresiz bekliyorum.ara beni tüik.

köy kahvaltısı dan , iyidir, en azından kazık yemiyor sun, peynir, zeytin veya bir simit yanında peynir bu yediğin belli.

beton parçasıdır.

hediyeler insanları mutlu eder. küçük bir tebessüm oluşturur kimisi veya kibarca teşekkür ettirir. karşıdakine verdiğin değeri gösterir bana göre. peki sizce hediyeler sadece elle tutulan şeylerden mi oluşur? bence hayır. şarkılar var mesela..dünyanın en masrafsız hediyesidir belkide. ama aynı zamanda en içten olanıdır. "sana bir şeyler söylemek istiyorum. ama biri benim yerime anlatmış söylemek istediklerimi. bunu sana ben okuyormuşum gibi dinle, olur mu?" şarkıyı hediye eden kişi böyle düşünüp hediye etmiş olabilir. veya "dinlerken aklıma sen geldin." de diyebilir. bana göre şarkıların renkleri var. hayal gücümün fazla geliştiğinden midir bilmem ama bir şarkıyı dinlerken kafamın içinde renk tonları oluşuyor. şarkı hediye eden kişi "bu şarkının rengi sana benziyor." diyebilir. nerden bakarsanız bakın birine bir şarkı hediye etmek çok nahiftir.
bana hediye edilen şarkı ise şudur:

hediye eden kişi bu satırları okuyamayacak ama tekrardan çok teşekkür ediyorum.*

kahve... sevemedim gitti bir türlü. bazen içnek için zorluyorum kendimi veya ortama ayak uydurmak için ama yok, çaya ihanet etmiş gibi hissediyorum. çayın o mis kokusu buram buram burnuma gelince hemen yarım bırakıp kahveyi, ezelden ebede yarenime koşuyorum.

kendisi yatınca herkesin de yatması ve ışıkları kapatması gerektiğini düşünüyor.

malumatfuruş (platform)
sosyal, siyasi, edebi bir çok meseleye ilişkin aslında mevzunun ne olduğunu doğrulayan/yanlışlayan bir sitedir. ben özellikle edebi konular ile ilgili iddiaları buradan inceliyorum. örneğin; beni güzel hatırla şiirinin orhan veliye, bağlanmayacaksın şiirinin can yücele ait olmadığını bu site sayesinde öğrenmiştim.
buradan

içinde öğrenme aşkı olan iyi yetiştirilmiş ve bu pandemi sürecinin onun için bir hazine olduğunun farkında olan çocuklar için geçerli değildir. ama haklılık payı olduğu da yadsınamaz olan önermedir.

bir flash belleğim var. uzun zamandır kaybedip kaybedip buluyorum. ama bu sefer bulamayacak gibiyim.

aşırı sevdiğim iki yazarın harika olacağına emin olduğum radyo yayını.
yerimi ayırttım, koşa koşa geleceğim canımlar!
hayırlı olsun, bol dinleyicili olsun, güzel olsun, tatlı olsun! *

türkiye'de,işçinin tatil olarak gördüğü,anlam ve önemini bilmediği gün.
bizde patron devletten, işçi patrondan, devlet bütün herkesten çaldığı için , bu günün de ne anlamı ne önemi var, sıradan bir tatil günü.

yumurtalıkta yarım limon her zaman bulundururum.

gençken çıplaklar kampında çekilen fotoğrafı bütün dünyaya servis edilmiş, dünyanın en güçlüsü olmuş, güçten zehirlenmemiş, hep ülkesinin çıkarlarını korumuş, zamanı gelince kibarca ve iyi dileklerle ayrılmasını bilmiş bir kadınla ilgili merak edilen en gereksiz hayat parçası.

daha önce okuduğum ve paylaşmak istediğim bir deneyi aklıma getiren ve doğruluğuna da inandığım bir sözdür.

harvard üniversitesin'de yapılmış pek de hoş olmayan bir deneyde suda ne kadar kalabileceklerini anlamak için fareleri su dolu kaplara bırakmışlar. deneyin sonunda farelerin 15 dakikayı aşmayan sürelerde pes edip boğularak öldükleri görülmüş.

deneyin ikinci safhasında ölmek üzere olan fareleri dinlenmeleri için sudan çıkarıp çıkarıp bir kaç dakika sonra tekrar suya bırakıyorlarmış.

sudan hiç çıkarılmayan fareler 15 dakikada pes edip boğulurken, çıkarılıp dinlendirilen fareler inanılmaz şekilde 60 saate kadar suyun üzerinde dayanabiliyorlarmış.

deneyin ikinci safhası göstermiş ki sudan kurtulmanın aslında imkansız olmadığını anlayıp kurtulabileceklerine inanan fareler imkansız sandıkları hallerinden daha yüksek motivasyon ile sınırlarını zorlayabilmişler.

kısacası belki başarmanın yarısı değildir ancak gerçekten inanmak sizi başarıya ulaştırmada en temel güdüdür.