bu kadar cinayete istifa etmesi gereken bakanın ölüm sayısı düştü diye attığı tweettir. gerçekten sevinmemizi mi bekliyorsun sayın bakan.

17 nisan 1954 ankara doğumlu, aslen elazığlı olan müzisyen, sanatçı.

aynı zamanda perdesiz gitarı müzik dünyasına kazandırmıştır.

ülkemizdeki gerçek sanatçılardan biridir ve fazla sayıda eseri bulunmaktadır.

bence herkesin dinlemesi gerekir diye düşündüğüm eseri için, pencereden kar geliyor

vegan değilim ama vejetaryen biri olarak ileride çocuğum olursa vegan veya vejetaryen olarak büyütmeyi düşünmüyorum. bu konu da, din gibi hayatını etkileyecek ve seçimle yapılıp istekle sürdürülecek bir şey. ayrıca hadi onu geçtim çocuğa sosyal medya hesabı açıp görüntülerini herkes açık bir şekilde paylaşmak da yanlış bence. sonuç olarak bir çocuğun ebeveyni de olsanız o bir birey ve kendi hayatını yaşayacak. bu yüzden ne olursa olsun ebeveynlerin kendi doğrularını çocuğa işlemek konusundaki ısrarını yanlış buluyorum.

türkiye'deki ateistler genellikle islama karşıdır, çünkü yaşadığı toplumun müslüman olmasından kaynaklıdır.

ben değilimdir.
henüz o seviyede değilsiniz gençler. her yazdığımı da bi zahmet beğenmeyin. anlayamadıklarınız olsun mesela. ne saçmalamış bu gerizekalı deyin. ben diyom arada. alınmayın yani ahahahah.

şaka şaka der miyim hiç öyle? beğeni almıyom diye de üzülmeyin. sıkmayın tatlı canınızı. sonuçta olgunlaşmamış benliğinizi bu beğenilerle inşa edemezsiniz.
aaa ne dedim ben az önce? bak sen şu dilime.
hadi gelip acı biberler sürün.

gençler allah'a emanet olun. ben kaçar. canınız cehenneme.*

“çünkü hepsi birbirinin eşiydi, hepsi aynı orospunun çocuklarıydı ve sırt çantalarıyla mataralarının ağırlığını, süngü çakılmış tüfeklerinin ayıbını, körü körüne itaatin onmaz çıbanını ve sözümona onur duygusunu hep aynı vurdumduymazlıkla yaşıyorlardı”
(bkz: yüzyıllık yalnızlık)

bir soruyu yanıtlarken ya da bir olayı aktarırken; biraz da korku ve endişe, sorumluluktan kaçma gibi nedenlerle kesin ve net olamayan, 'ne şiş yansın ne kebap' tarzında konuşan, genelde kişiliği gelişmemiş insan türünde sık rastlanan durum. bu türe dahil insan nüfusu oldukça fazladır.

isim verip rencide etmek istemiyorum ama bazılarının benden beklediği fakat bende olmayan şey. bir insan, bir insanın ayağından nasıl tahrik olup nasıl etkilenir gerçekten ben bunu anlayamam.

ayın 5'ine kadar sözlük halkı.
(bkz: siz maaşı kayme ile mi alıyorsunuz) .

antik yunan dili.
antik yunanca.
yunancanın atası olmasına karşın farklı harfler içermesi, gramer ve telaffuzunun faklı olması ile gelişmiş bir vurgu sistemine sahip olmasından dolayı günümüz yunancasından farklı bir dildir.

hint avrupa dil ailesine bağlı olan dil, en eski ve en gelişmiş alfabetik yazı sistemi olarak bilinen, günümüze kadar kullanılmış bütün alfabetik yazıların atası sayılan sami alfabesinden gelişmiş bir yazı sistemine sahiptir.

antik yunanistanda ve doğu akdenizde m.s 6. yüzyıla kadar yaklaşık 1500 yıl kullanılmış ölü dildir.

gerçek değillerse nasıl video çekiyorlar sorusunu soran olabilir. pek üstelenmemesi gereken bir iddia deyip geçelim.

müzik dinleme eyleminin radyo ile idare edildiği zamanlarda yeni yeni türeyen, özellikle de memlekete tatile gelen alamancıların elinde görülen ve o dönemler havalı görünmelerini sağlayan müzik cihazı. diğer ismiyle teyp olarak da bildiğimiz cihaz, kişinin dinlemek istediği müziği çalma özelliğine sahip bir cihaz. bu cihazın keşfi uzun sürmez ve radyonun pabucunu dama atacak olur. kasetçaları müzik için kullanan kişi, radyodan da haberler, maç yayını ve başka programlar için kullanmaya devam eder. çünkü işin içinde değişik türden müzikler dinleme isteği doğuyor ve kaset denilen şeritli aletle herhangi bir müzik eserini art arda dinlemek imkanı ortaya çıkıyor. zaman geçtikçe de teypler hayatımıza girer ve evlerin baş köşelerinde yerlerini alırlar. ilk dönemler pahalı olan cihaz, ayrıca elektriksiz zamanlar da pile gereksinim duyuyor. hem de bu pil gereği, radyoya göre kısa ömürlü gidiyor. teypte 10 gün idare edebilen piller, radyoda 3 - 4 ay rahatça idare edebiliyor. bu da zorunlu olarak teybin az kullanılarak radyonun tekrar üstünlüğü kazanmasını sağlıyor.

yazdıklarıyla en elit gurûhun mensubu olduğu egosuyla dolaşan, sözüm ona "aydin" takımından bir yazarın, faşist duygularla yazdığı başlık.

ha siyaha, beyaz insanı,
ha aleviye, sunniyi*,
ha sağcıya, solcuyu,
ha türk'e, kürt'ü,
ha inanana, inanmayanı sorarak;
hangi yarayı kaşımayı, hangi hareket noktalarını ayağa kaldırmayı, kimi kime düşürmeyi, kırdırmayı hedefliyorsunuz.

modersyonun bu konuyu değerlendirmesini rica ediyorum. açılan her 10 başlıktan 4, 5 tanesinin tarzı bu. ötekilestirmek özgürlük değil faşizmdir.

12 eylül' ü yaşatan alçak adam, " birkaç yıl önce de müdahale edebilirdim, ama şartları olgunlaşmamıştı" diyordu.
işte o alçağın bahsettiği şartlar yukarıdaki şartlardı. önce olgunlaştırdılar sonra "bir sağdan, bir soldan" astılar.
dünyada mükemmel hayat görüşü, mükemmel yönetim düzeni yoktur, olsaydı hiçbir şeyin alternatifi olmazdı. tartışma kültürü, "senin fikrinin eksik yönü, benim şu fikrimle doğru hale gelir" i tartışabilmektir, tartışabiliyorsak gelişir.
kavga etmek için sebep aramakla değil.

dünyaya kök salmak için ölümüne debelenirken, bir yandan da dünyada hiç iz bırakmak istemiyoruz, belki biraz nihilist.

şarkının da dediği gibi, bir yanımız bahar bahçeyken bir yanımız yaprak dökebiliyor. bu kadar kötü bir hale getirdiğimiz dünyadan hepimiz aslında bıktık, ama yaşamın biteceği fikri bizi yine de çıldırtıyor, partiyi mahvediyoruz, yani dünyayı, ama partiden ayrılmak da istemiyoruz asla.

herkes sıkışmış göğsündeki duyguya, şarkıda dediği gibi, 10 yaşında köşe başında kimlik arıyor gölgeler...

yanımızdaki insanlar yarın mezarlıkta yaşayabiliyor, yaşamın ne kadar değerli olduğunu düşünüyorum kaç gündür, ve şuna benzetiyorum, elinde sadece 1 kibrit çöpü var, o çöpü öyle bir yakacaksın ki, sönmeyecek, işte o 1 kibrit çöpü yaşam. öyle bir yaşayacaksın ki, başka yok.

hayat mutluyken çok kısa, üzgünken çok uzun...

fark ettim ki yazmayı bir kez bilen biri onu asla bırakamıyor...

fark ettim ki yaşamak isteyen biri, bu dünyayı ne olursa olsun çok seviyor...

''fark ettim ki, biz gidiyoruz, çocukluğumuz dünyaya kalıyor...''

en yakın arkadaşım bana aşıktı. aslında muhteşem biriydi de. ayrılırsak arkadaşlığımızda biter düşüncesiyle cesaret edememiştim teklifini kabul etmeye. onu çok üzmüş, o üzüldüğü için ben de üzülmüştüm. sonra yine de arkadaş kalamadık, o istemedi. bana kalsa ben devam edebilirdim. şimdi düşünüyorum da, her şartta arkadaş kalınmıyormuş zaten. bir ihtimal deneseydik de en azından “olsaydı nasıl olurdu?” sorusu aklımızda kalmasaydı.

günaydın sözlük.
kahvesini içen yollara düşmüşken ben hala azıcık daha uyumak istiyorum ama uyumak yok. çalan telefonla beraber tatlı rüyalarım bölündü zaten.
hala uyuyanlar iyi geceler, uyananlara tekrardan günaydın, diyorum ve gidiyorum. musmutlu günler*.

başka bir sözlükten: buffy de vampir sayılır

(bkz: buffy the vampire slayer)

john wick bence.
(bkz: pencil)