pulitzer ödülüne layık “görülmeyen” bu çalışmamın adı;

“merdivenle gökyüzüne”



not: 15. yy’da bir karadeniz gezisinden.

benden arkadaş falan olmaz. ne arayıp sormayı becerebiliyorum ne de konuşmayı.
kapkaranlık bir adamım işte. kime bahsetsem canı sıkılır, üzülür.
bahsedecek keyifli hiç bir anım yok gibi.
iki kelâm etmeye kalksam hemen saçmalamaya başlarım.
zaten normal biri olsaydım etrafımda insanlar olurdu.
annem bile istememiş benim dünyaya gelmemi.
kim ne yapsın beni, kim baksın bana?
benden ne köy olur ne de kasaba...

atmayın guzum atmayın yawrım benimm! cevap gelmeyecek mesaja sonradan pişman olacağın mesaja kafa ve zaman harcama yeğenn!

ben sorumluluk almamak için balık bile sahiplenmiyorum. insanı nasıl sahipleneyim yahu?

ben deli dolu biriyim ama şu an sadece doluyum*

başrolde julianne moore'un olduğu ve kristen stewart, kate bosworth ve alec baldwin gibi oyuncuların da yer aldığı 2014 yapımı dram filmi. ülkemizde "unutma beni" ismiyle 2015 senesinde vizyona girmiş.

filmde alzheimer hastalığından muzdarip bir kadının, bir bilim insanının hikayesi anlatılıyor. hastalıkla nasıl başa çıkmaya çalıştığını ama hastalığa nasıl da yenik düştüğünü izlemek insanı derinden etkiliyor. hele ki yakın çevrenizde bu hastalıkla boğuşan birileri olduysa ve bir de bu hastalıktan dolayı o kişiyi kaybettiyseniz izlerken gözyaşlarına boğulmak kaçınılmaz oluyor.

julianne moore'un bu güzel filmi ile en iyi kadın oyuncu dalında oscar ve altın küre ödüllerini kazandığını da belirtmeden geçemeyeceğim. o kadar duru, o kadar gerçek bir oyunculuk ki... alice her ağladığında dayanamayıp onunla birlikte ağlayasınız gelir, öyle güzel bir gerçeklikte.

(bkz: kimseyi sevecek kadar tanımamam rezaleti)
(bkz: kimsenin beni sevecek kadar tanımaması rezaleti)

az önce 2.sezonu bitirdim ve 3.sezonu sabırsızlıkla bekliyorum.

--! spoiler !--

eşini kaybetmiş bir adamın bunu zor da olsa kabullenişini ve hayata tutunuşunu konu eden, arada hepimize çok güzel mesajlar veren, gözlerinizi doldurup sizi ağlatabilecek ama bir yandan da güldürecek ve umut yeşertecek harika bir dizidir. tony'nin gözleri doldukça, karısını özledikçe siz ağlarsınız. matt'in bu kadar iyi ve düzgün bir adam olmasına hayran kalırsınız*. roxy kadar vefalı bir arkadaşınız olsun istersiniz. anne gibi bir yol göstericiniz. brandy gibi güzel bakan, hep yanınızda olan bir köpeğiniz*...

--! spoiler !--

bölümler yaklaşık 28 dk olduğu için kaç bölüm izlediğinizi anlamıyorsunuz bile. kısacası izleyin, pişman olmazsınız.

çocukluktan beri hepimize ormanların kralı aslandır diye öğretildi.
ama aslan ormanda yaşamaz, maki hayvanıdır.

1830-1896 yılları arasında yaşamış akademizm temsilcilerinden, ingiliz heykeltıraş ve ressam.
erken yaşta resim eğitimi almaya başlayan ressamın yükselişi 1855'te eserlerinden birinin kraliçe victoria tarafından satın alınmasıyla başlamış ve 1878'de kraliyet akademisi'nin başkanlığına yükselmiştir. lord ünvanını alan tek ingiliz ressamdır, ünvanı aldıktan bir gün sonra vefat etmiştir.
eserlerinde yunan-roma mitolojisinden sahneler daphnephoria (1876), greek girls picking up pebbles by the sea (1871)
ya da kadın portreleri görüyoruz. güzel kıyafetler içindeki güzel kadınları anlamlı anlamlı bakarken pavonia (1859), ya da tavus kuşlarını beslerken görebiliriz. a girl feeding peacocks (1863).
bana biraz (bkz: john william godward)'ı anımsatan bir ressam kendisi.


flaming june (1895)
normalde tabloda deniz manzarasına karşı uyuyan, ince kıyafetler giymiş bir kızı görüyoruz. ancak zakkum çiçeği detayı (sağ üstte), zehirli bir çiçek olduğu için uykuyu ve ölümü sembolize ediyor. tabloyla ilgili güzel bir yazı okumak için buradan

eserlerini görmek için buradan
kaynak

ergen kızlar tarafından kasları gibi şişirilmiş sevimsiz ve itici oyuncu.

ezik olduğumu öğrenmeme vesile olmuş başlık.

"türkiye yönetilmez, idare edilir."

-süleyman demirel

uzun zamandır paylaşsam mı paylaşmasam mı diye düşündüm. bir cesaretle karşınızda paylaşımını yaptığım ilk şiir.

yazarım halk için

değil şiirlerim bireysel
yazarım halk için inan
umuttur dizelerimdeki can
derttir kederdir benim için ilham

elleri nasıl bağlamış halkım
sokmaz gavurun icadını memlekete
acımaz üç günlük dünyadaki kaderine
kader acıya münafık der umuda

halkım benim yollar vardır dersiniz
yolları yapan yolsuzdur
buna sevinen adam arabasız

hastane yaptı dersin
doktor sırasında beklersin
okul yaptı eğitimde yükseldik
ama geldi medrese ve yobazlık

dini sever kuran-ı öper
yozu alkışlar, dünyayı para için satar
kimdir bu adamlar?
bizden aldığını bize vermeyen

oturur saraylarda ve en lüks mekanlarda
ülkem için diye bağırır meydanlarda
ey benim halkım kapısından bakamadığın sarayın
arabanla geçemediğin yolun
doktoruna gidemediğin hastanen
bunlar senin için evet!

yolları okulları ve hastaneleri
garibana umut verir sanırsın
acınacak haline sevinirsin
müjdesidir bunlar karşıdaki cennetin
kader dersin allah dersin
şehit olam yoksul kalam
ne de olsa cennet müjdesidir

@rimbaud

26 saat yolculuk yapmıştım otobüste. 2 gece yaşadım o otobüste! bir daha mı? asla! siz siz olun bayram zamanı otobüsle bir yere gitmeyin helak olursunuz. bunun ideali 10 saattir. 10 saatten sonra benim bünye baygınlık geçiriyor uyuyamıyorum.

tamamen kişisel bir görüştür fakat bazı başlıkların sırf insanların kırmızı çizgilerine dokunmak, öfkelendirmek için açıldığını düşünüyorum. bazı başlık ve tanımlar alelen sataşma ya da etik olmayan şeyler barındırıyor (tecavüzün fantezi olarak görülmesi saçmalığı gibi). bu tarz başlıklara saygı duymuyorum ve duyamam.

birçok yazar arkadaşımın da benimle aynı fikirde olduğunu düşünüyorum, eğer bir şeyi değiştiremiyorsak bence en güzel tepki görmezden gelmektir. şikayet butonunu kullanıp o kişilere prim verilmemesi ve haklarında olabildiğince az konuşulması şevklerini kıracaktır. kırmasa bile önemsiz olduklarının farkına vardıracaktır. tabii bu benim kendi düşüncem. şu an bu başlık bile belki prim verme niteliğindedir fakat belirtmek istedim.
keyifli sözlükler diliyorum.

1870-1966 yılları arasında yaşamış, amerikalı sembolist ressam ve illüstratör.
daybreak (1922) eseriyle ünlenerek, 1920'lerin amerika'sında eserlerinden en çok para kazanan sanatçı olmuş.
ekonomik özgürlüğünü kazandıktan sonra çizmeyi çok sevdiği manzaralara dönmüş. eserlerinde sembolik ögeler de kullanarak manzaraları çok canlı renk tonlamalarıyla resmetmiş.
eserlerinde kullandığı o muhteşem mavi rengi ''parrish blue'' olarak biliniyor.

at close of day (1941)

beğendiğim başka eserlerini iliştiriyorum:
old white birch (1937)
the lantern bearers (1908)
hill top farm, winter (1949)

daha fazla eserini incelemek için buradan
kaynak

benim sonuç da ortada! gayet mesudum, hadi anam başka kapıya!

yine uzaklaşmakta olan rüyaların yerini alan derin düşüncelerle gün başladığına göre herkese güzel bir pazar günü dileyeyim bari... öyle yapayım.




o halde herkese musmutlu, aydın bir gün dilerim. günaydın sözlük*.

ben olsam bu başlığı bu şekilde açmazdım çünkü anlam karışıklığı olmuş. zararlı olan su değil. zararlı olan plastik ambalajlanmış suların tüketilmesi ile ortaya çıkan atık plastiğin doğada yok olmadığı için çevreye verdiği zarar.