yaşın ileriliğiyle, geriliğiyle, geleceğiyle, geçmişiyle ilgilenmeyip bir şey soracağım sadece: demokratik bir seçimin sonucu, neden sadece gençlerin tercihi yönünde olsun ki?

çok basit gibi görünen bir demokrasi ilkesi var, ''temel haklar oylamaya sunulamaz.'' bu demokrasi ilkesinin doğal bir sonucu olarak da, haklar “demokratik terbiye gereği” tartışmaya açılamaz. çünkü bir kez tartışmaya açıldığında, nerelere varacağını kimse kestiremez.

fıtık kesesinin içerisinde meckel divertikülü'nün olduğu özel fıtıklara verilen isim.

80'ler hard rock sound'unun konsantre hali. esasen slade grubuna ait, '73 tarihli.

90'larda oasis de söylüyor, kendi tarzlarına yakın.

ancak kimse kusura bakmasın en iyi yorumu, çoğu insanın da hemfikir olduğu üzere quiet riot'a ait.


beybi beybi beybi beybi.

bir bireyin, başka kişinin kendisine aşık olduğunu düşündüğü sanrısal bir bozukluktur. kişinin kendisine aşık olduğuna inandığı kişiler genellikle ünlü, tanınmış kişilerdir. kadınlarda daha sık rastlanan bu hastalık aniden ortaya çıkabilir.

hastalığın en temel sendromu, başka bir kişinin ona gizlice aşık olduğuna duyulan yüksek inançtır. aşık olduğunu düşündüğü kişi birden fazla olabileceği gibi hiç görmediği birisi de olabilir. aynı zamanda hayali veya ölmüş de olabilir.

erotomanik hastalar, gizli hayranlarından mesajlar gönderildiğini algılar. kendisine hayran olduğunu düşündüğü kişilerin en basit hareketlerini bile kendisine yönelik bir sevgi gösterisi olarak algılayabilir. bu hastalıktaki temel noktalardan birisi de inkardır. kendisine aşık olduğunu düşündüğü kişi ister çok ünlü olsun, ister evli olsun isterse de ölmüş olsun bu hastalar bunu inkar edecektir.

sigmund freud, erotomaniyi güçlü paranoya, inkar, yerinden edilme ve projeksiyon duygularına yol açabilecek eşcinsel dürtülerden korunmak için bir savunma mekanizması olarak açıklamıştır. benzer şekilde, büyük bir kayıptan sonra şiddetli yalnızlık veya ego eksikliği ile baş etmenin bir yolu olarak açıklanmıştır.

ama bugün duyduğum seslere çokça aşık oluyorum...
daha neler duyacağız derken daha da iyisi geliyor...

tam bir cinnet hali. bunu dillendiren, dikkat çekmek için bile olsa konuşan kişilere dikkat edilmeli kesinlikle. bunun iyi bir yönü yok, havalı bir duygu değil. bazı gençler bunu bir oyun zannediyor ama "o an" a kadar bilemezsiniz nasıl bir duygu olduğunu.

askere gitmeden önce ve askerde olmak üzere 2 girişimim oldu, girişime girişim desem daha doğru olur galiba. 16-17 yaşlarındayken hakikaten hiç iyi değildim hiç. ergenlik bir taraftan, babam bir taraftan bana geldiler çok fena. bu yüzden bu düşünce aklıma geldiği an rahatlıyordum mesela. o zamanlarda girdi zaten ilk defa aklıma. annemin kullandığı uyku hapları vardı. küçük bir şişede 30-40 tane pembe hap. ne zaman dolaba gitsem elimi atasım geldi. ama o zamanlarda bunu yapacak toto yok bende. aklımın bir köşesinde hep dururken askere gittim.

asıl girişimim de burda oldu. zaten kafa olarak pek iyi değilken askerdeki ortamda iyice depresif biri oldum çıktım. arkadaşlarım vardı ama çarşıya falan hep yalnız çıktım hep. askerlik yaptığım yerin 10-15 metre ilerisinde ağaçlık bir alanda 2 saat öylece oturup dönerdim. bir iki defa yalnız çıkmadım sadece. görev yerimdeki yüzbaşı, sivil memurlar ve diğer askerlerin yanında hiçbir zaman "onlardan" olamadım. kavga ettim, yüzüm kan içindeyken güldüler tam karşımda bana. birileri küfür etti, gecenin bir yarısı "sen hiçsin" dendi. böyle böyle birikti hepsi. bu düşünce o günlerde alevlendi işte. gittikçe artınca psikoloji okuyan birine anlattım. biraz rahatladım ama daha sonra benim durumumu komutanlara anlattığını öğrendim. bu yüzden gata'ya psikolojik muayeneye gittim. konuşamadım ama. döndüm geldim. göz hapsindeyim yalnız, farkındayım...bir gün dolapları karıştırdım. xanax buldum 20 tane. kafam attı. diğer dolaplara baktım tek tek gündüz vakti. yaklaşık 100 tane hap aldım yanıma. geceyi bekledim. içtima oldu görev yerime gittim. yanımda haplar ve su var. uykumun gelmesini bekledim...saat gece 2 civarı uykum iyice gelince önce hapları çıkardım tek tek. suyu açtım. karar verildi, mutluluk hakim bünyeye. elime aldım önce xanaxları. öylece baktım birkaç sn...yapamadım çünkü annem geliyor aklıma. bunu o gün yapmamamın tek nedeni annem tek nedeni. hapları büyük çöp var ona attım koğuşa gittim. gözlerim dolu ama.

burda bitmiyor. aradan geçen birkaç gün sonra sivil memurun odasında uyudum. gece vakti sesler var katta. diğer sivil memurun odasının kilidini kırıyorlar benim adımı seslenip. çıksam kızacaklar. ama orda olmadığımı anlayınca benim olduğum odaya geldiler. kilidi kırmalarından önce ben açtım kapıyı. biraz ayar yedim ama bu düşüncemin birçok kişiyi korkuttuğunu öğrenmiş oldum.

askerlik bu yüzden benden çok şey alıp götürdü. insanlıktan çıkarıldım bazen. bu düşüncem sanki suçmuş gibi daha sonra görev yerim değiştirildi. hülasa bu düşünce aklınızdan çıkmıyorsa ailenizi düşünün. yapmayın.

sayfanın sağ altında yazan yazı.

az önce ağlayarak günlüğüme yazdım. belki başka bir zaman buraya yazarım.

endamın yeter
üzerine alınıp, aynaya bakarak söyle.
tam bir olumlama.

mutluluğu isteklerinin gerçekleşmesi olarak görüp büyük bir yanılgıya düşmeleri.

bir insanı ilk gördüğümüz 7. saniyede bir kanıya, 4. dakikada ise kesin bir yargıya varırız. bu kesin yargı pek kolay değişmezmiş.

küçük çocuk gibi istediği olsun diye zorlamıyorsa,
yani anlayışlıysa, yetişkinse
yeter.

varoşluk kalıcıdır, bunların zengin hali leş sonradan görmelerdir. fakirlik ise değişebilir hayat bu, ha değişmesede asalet her zaman zenginlerde olacak diye bir kaide yok sözlük, birçok örneği vardır bunun.

"en kötü öğretmen deneyimdir. hep önce sınav yapar sonra öğretir."
..
"üç kişi sır saklayabilir,tabi diğer ikisi ölüyse."
..
"iyi mazaretler bulmayı başaranların başka şeyler başarabildiği çok nadiren görülür."
..
"demokrasi iki kurtla bir kuzunun öğle yemeğinde ne yeneceğini onaylamasıdır. özgürlük ise tam teçhizatlı bir kuzunun oylamaya karşı çıkmasıdır."

ateş düştüğü yeri yakıyor. siyasiler de şov peşinde koşmaya devam etsin.

(bkz: agzindakikanisilipistesimdikizandovuscu) baş örnektir bence.

durup seyretmek, öğrenmenin bir yoluymuş.

onlarca farklı cevabı olan bir sorudur.

kimi saçma sapan hareketler yaparak (tiktok fenomenleri vs.), kimi bilgi paylaşarak (sinan canan, barış özcan vs.), kimi de yazarak (ayşe kulin, yaşar kemal vs.), kimi de dünyanın başına dert olmuş bir hastalığa çare bularak (pasteur, türkan saylan vs.) ünlü olabilir.

cumartesi gecesinin dayanılmaz cazibesi eşliğinde mezelerle birlikte.