aynaya bakmam kendimi bilmem
hayat acıtınca dünyayı sevmem!
ne yazık ki tek tabanca
serseri doğdum serseri ölcem!

annenin buzlukta bıraktığı yemekler

(bkz: az önce açtığım"az önce açtığım ' ortamı din içerikli başlıkların sarması ' başlığımın kaldırılması" isimli başlığımın kaldırılması)

en yakın arkadaşımla seneler boyu her gece bahçede sallanırken söylediğimiz, söylerken deli gibi eğlenip güldüğümüz şarkı.. bir temmuz günü ve saat gecenin 10'u, biz en yakın arkadaşımla bahçede sallanıyoruz ve bir yandan sessiz olmaya çalışırken aynı binada oturduğumuz ve arada takıldığımız çocukları düşünerek bu şarkıyı söylüyoruz.. sonra bizim eve gelip annesini arıyoruz ve yalvara yalvara bizde kalması için izin alıyoruz... bu şarkı bana hep eski yaz gecelerini hatırlatır.

t: güneş şiirinden bir dize.

puanlara zam isityoruz.

italyan oyuncu ve eski modeldir. 1964 doğumlu olmasına rağmen hala taş gibidir. kadınların kadınları çekemediği söylenir ama çocukluğumdan beri güzelliğine hayranım. adını da sözlükte kaçırmadığım için mutluyum ayrıca tabi :)

uzaktan seviyorum seni
kokunu alamadan,
boynuna sarılamadan
yüzüne dokunamadan
sadece seviyorum

öyle uzaktan seviyorum seni
elini tutmadan
yüreğine dokunmadan
gözlerinde dalıp dalıp gitmeden
şu üç günlük sevdalara inat
serserice değil adam gibi seviyorum
öyle uzaktan seviyorum seni
yanaklarına sızan iki damla yaşını silmeden
en çılgın kahkahalarına ortak olmadan
en sevdiğin şarkıyı beraber mırıldanmadan
öyle uzaktan seviyorum seni
kırmadan
dökmeden
parçalamadan
üzmeden
ağlatmadan uzaktan seviyorum
öyle uzaktan seviyorum seni;
sana söylemek istediğim her kelimeyi
dilimde parçalayarak seviyorum
damla damla dökülürken kelimelerim
masum beyaz bir kağıtta seviyorum
-cemal süreya

etkileşimi ve sözlüğün kalitesini arttırmaya yönelik düşünülmüş gayet güzel bir etkinlik.

uzun ve içi dolu dolu tanımlar yazmaya çoğunlukla zaman bulamasam da en azından buna zaman ayırabilen sevgili yazarlarımız okuduğumu bilsinler isterim.

okunmak; hediyeler ve karma puandan daha büyük bir motivasyon kaynağı benim için. benim gibi düşünenler de olduğuna eminim. ve benim gibi sessizce okuyanlar olduğuna da eminim.

yazdıkça da okudukça da çoğalır insan.

tanımlanamayacak kadar büyük sanatçıdır.

yunan mitolojisi'nde bir büyücü'dür.

sözlüğün kalitesini arttıran, her tanımıyla bilgi veren favori sözlük yazarım, iyi ki var.
ayrıca beğeniler konusunda da gönlü bol olduğundan arada bildirimleri şenlendirip minik minik gülümsetir.

zaten bu ülkede herkes birbirine bir yerlere gitmesini söylüyor. kişiye göre değişik rotalar öneriliyor. kimileri sıcak arabistan'a, kimileri soğuk moskova'ya...

türkçesi matmazel siyahtır. bu üzücü hikayenin gerçekten yaşandığını sanmıyorum, bir tür efsane gibi bir şey. ama sizde bilirsiniz ki her efsanede gerçek hayattan birkaç kesit olur. bu trajik hikayedeki gerçeklik ise insanların, başkalarını hiçbir zaman anlamaması ve anlamak istememesidir. siz ne kadar çabalasanızda insanlar görmek istediklerini görmek istedikleri gibi görürler.

hikayesi şöyledir.

not: hikaye 1000kitap sitesinden alıntıdır.

kaybolmak.herkesin gezdiği bildiği tarihi yerleri,restoranları,gezilecek bütün yerleri görmek isteriz elbette ama o şehrin gerçek yüzünü,insanlarını tanımak istiyosak eğer sokaklarında kaybolmalı,bilinmedik çarşılarını köşelerini bulup gezmeliyiz bence.

her şey geçer. her şey unutulur. kendini bir felaketin içinde kaybetmenin manası yoktur.

nazım hikmet'in yazdığı şiir, cem karaca'nın seslendirdiği şarkıdır.

kimsenin rektör odası bastığı falan yok, istenseydi çoktan basılmıştı. bilip bilmede haber paylaşıyorsunuz. sizin o sözde dediğiniz öğrenciler ülkenin en iyileri hatırlatırım, misafir olarak bile giremeyeceğiniz bir yere laf etmeyin bence.

bir süre sonra erkeklerin tek tek intihar edeceğini düşünüyorum.

sıkıcı olurdu. erkekler olmasaydı öyle de sıkıcı olurdu.

kimse kimseyi tanımıyor, oturup iki laf etmişliği yok.
daha ismini bile bilmediğimiz birini neden sevmiyor olalım ki ?
yazılan bazı tanımlara bakmamak lazım.
buradakilerin özünde iyi insan olduğuna inanıyorum.