türkiye cumhuriyeti ütopyası'nın yandaş haber kanalıdır.

okunması ve hakkında yazılması en zor filozoflardan biridir frege. analitik felsefenin babası. özetle anlatmak imkansız.

aritmetigin temellerini mantıkta olduğunu söylemiş ve matematik felsefesinde çığır açmıştır. frege kant'ın matematik ve mantık anlayışının bir antitezidir. matematik ve matematik nesnelerin insan zihninin ürünü olması fikrini eleştirmesi suretiyle analitik felsefenin yolunu açmıştır. (bkz: sentetik a priori)frege'ye göre kant'ın bu yorumu ''psikolojizm''e sebebiyet vermekte. buradaki psikolojizmi şu anlamdadır: matematik ve mantığın insan zihninde ortaya çıktığını, temellendiğini söyleme hatasına düşmek. kant tabiki zaman ve mekan kavramlarını böyle düşünmedi. ancak buna ihtimal doğurması, frege'yi bir temel bulma çabası içinde 'dil'e itmiş oldu. 'aritmetiğin temelleri' adlı eserinde bu psikolojizme vermiş veriştirmiştir. (yapıkredi yayınları'ndan çıktı bu kitap. ayrıca bülent gözkan'ın harika da bi önsözü var.) öbür yandan cantor'un kümeler teorisi'de matematiğe olan güveni azaltmışken, frege, peano, russell, whitehead gibi amcalar aritmetiği belirli bir mantıksal çerçeveye oturtmaya çalışıyordu.

frege'ye göre matematiksel ve mantıksal nesnelerin sahip oldukları anlamlar ile birlikte varlıklarını yalnızca analitik a priori önermeler zemininden almak durumundalardı. hatta bunun çözümü için yazdığı ''aritmetiğin temelleri'' adlı eserini, bertrand russell'ın bulduğu paradoksla(bkz: russell paradoksu)yeniden yapılandırmak zorunda kalmıştır. çünkü kurduğu sistem daha temelden çökmüştür. hatta frege'nin kitabı tamamlamasına az kaldığı sırada russell'dan mektup gelmiş ve içinde bu paradokstan söz etmekteymiş. adamın anasına sövseler bu kadar koymaz. bi mektup, bi paradoks bütün her şeye baştan başlatmış.

evet devam ediyoruz, frege'nin sorusu şudur : eğer matematik ve mantık nesneleri, aralarındaki yasalarla birlikte insan zihninin ortaya çıkardığı şeyler değillerse, bu durumda sahip oldukları anlamlara nasıl ve nerede sahip oluyorlar? bu platon'un sorduğu soruyla temelde aynıdır ancak bağlamları farklıdır. (hatta bu sebeple bir diğer matematikçi alfred north whitehead bütün felsefe tarihinin platon'a düşülmüş dipnotlardan başka bir şey olmadığını söylemiştir. ) frege'nin bu sorulara yanıt ararken karşılaştığı, aritmetiğin nesnel temellerinin formel dil üzerinden elde edilmesi sürecinde ortaya çıkan ‘anlam sorunu'nu, anlam ile öznel tasarım arasında ayrım yaparak çözmeye çalışır. amacı anlamın nesnelliğini kurtarmaktır. dolayısıyla nesnelliğin ve nesnel yapıdaki aritmetik nesnelerin temellerini, zihinsel ve olgusal olanın dışındaki uzam-zaman dışı bir düşünceler aleminde konumlandırmıştır.
aslında frege'yle beraber anlatılması gereken bir husserl gerçeği var ama onu da sonraya bırakalım.

etrafa yaydığı ekşi peynir, çökelek kokusu ile diğer insanların burun direklerine kasten saldırı düzenleyen insandır. bu kokulara kışın bir nebze katlanılırken, yazın ise katlanılmaz boyutlara ulaşmaktadır. hele de bu kişiler ile aynı toplu taşıma aracında yolculuk ediyorsanız, vay halinize.

albert camus - yabancı

zaman. her saniye farklı bi şeyler oluyor ve ne kadar çabalarsak çabalayalım hiçbir şey birkaç saniye önceki gibi bile olmayacak. ve bence bu yüzden hayatımızdaki en önemli şey de zaman. kendinize ve diğer insanlara ayırdığınız zamana dikkat edin, siz dahil kimsenin ya da hiçbir şeyin zamanınızı boşa harcamasına izin vermeyin ve geçen zamanın asla geri gelmeyeceğini unutmayın.

"ölümden korkuyorum ama hayatımı boşa harcamaktan daha çok korkuyorum. aşk'tan korkuyorum; çünkü aşk bizim kavrama gücümüzün dışındaki şeyleri içeriyor; müthiş bir parıltı saçıyor ama aynı zamanda yaydığı gölge beni korkutuyor."

brida, paulo coelho

mavi yaz akşamlarında, özgür, gezeceğim,
ayaklarımın altında nemli, serin kırlar;
başakları devşirip otları ezeceğim,
yıkayıp arıtacak çıplak başımı rüzgar.ne bir söz, ne düşünce, yalnız bitmeyen düş
ve yüreğimde sevgi; büyük, sonsuz, umutlu,
çekip gideceğim, çingene gibi;
başıboş doğada,
bir kadınla birlikte gibi mutlu.

~arthur rimbaud~

ve artık flörtünüz olmaması, kapanış.

tam olarak içinde çürüdüğüm aile. ne annem babamı ne babam annemi severdi. kendilerini sevmedikleri gibi beni ve kardeşimi de sevmediler. ne ihtiyaçlarımızı karşıladılar ne bize çocuk olduğumuzi hissettirdiler. 33 yaşındayım ve doğurma ve bebeklik bakımı haricinde hiçbir faydaları olmadı desem abartmış olmam. ne elimizden tutup bir parka götürdüler, ne hadi bayram elbisesi almaya mağazaya gidiyoruz diyerek sevindirdiler. ot gibi yaşadılar, ot gibi yaşattılar. zorla mı evlendirildiler yoksa severek mi evlendiler onu bile bilmiyoruz kardeşimle. babam öldü gitti, annem hasta. o hasta haliyle her haline koşmamıza rağmen yine hayırlı evlat olamadık.

bir tane kızım var, 5 yaşında. her özel anında yanında olmaya çalışıyorum ki, ilerde benim hakkımda kötü konuşmasın.

"sen yağan karın romantik oluşundan, ben sokaktaki çocuğun üşüyen ayaklarından bahsederim.

ikimizde şair oluruz. "

ali şeriati

kitap dünyası favorimdir. her hafta sorduğu sorularla düşünmeye, araştırmaya sevk etmesi de kanalı ayrıca sempatik yapmaktadır. izleyicisi bol olsun.

sivas belediyesinin gelen öneriyi dikkate alarak yaptırdığı tabela. ne kadar güzel fikir ve hoş bir duyarlılık. darısı diğer belediyelere.





buradan

bir yandan da aklıma kastamonu yolunda çıkan ‘daş düşebülü ayı çıkabülü’ tabelaları geldi. *

farsça kökenli sözcük.

farsçadaki "oynayan" anlamına gelen "baz" can ile birleşince "canıyla oynayan" manasına gelir.

osmanlı döneminde canbazlar en ileride bulunarak canlarını hiçe sayan atlı askerlerdi.

irem candar - bilmezdim
cihan mürtezaoğlu-ceylan ertem - bana sor
ferdi tayfur - bende unuturum
zara - hasretinle yandı gönlüm
elif kaya - bir bilebilsen
sevda karababa - annem gibi
sevda karababa - olmasa mektubun
sevda karababa - yardımına ihtiyacım var
tan taşçı - yüz yılda bir olur
tan taşçı - yalan
cevher - yalan (tan taşçı)
adele - hello
yasmin levy - me voy
(bu şarkıda ciğer bitti zaten)

yakın zamandaki şarkılarını dinlediğim ve sevdiğim söylenemez. ama 80'lerdeki müzikleri masumane bir havadaydı. o dönemin başındaki ağır, depresif bir şarkı. şarkının ortasında ve bitimindeki bağlama solosu, bu müziği sevmeyen ve dinlemeyen bir insanı bile alıp götürür o derece. bu bağlama sesi için bile dinlemeye değer.

dışarıda bir insanın görüntüsünden yola çıkarak oluşan ve arkasından iç dünyasına girerek hüzünlü biten bir aşk yerine buradan iç dünyasına dair fikirler edinip tanışmak belki daha iyi bile olabilir. olmayadabilir. sadece bir kıyas yapmak istedim.
ama benim açımdan önce insanların iç dünyasını görmek her zaman daha iyi fikir sahibi olmamı sağlıyor.

bugün başıma gelen olaydır. kiminle görüştüysem önce özgeçmişimdeki fotoğrafıma sonra da bana baktı. yetmeyip maskemi indirmemi istediler. bu durum fotoğraf ve beni karşılaştırmak için değildi. her hallerinden belliydi. bildiğiniz güzel miyim değil miyim diye baktılar. benim özgeçmişimde yazan mesleğim, mezuniyet derecem ya da donanımım umurlarında değildi. şaka gibi şeyler yaşıyorum şu sıralar. işe başlayınca nelerle karşılaşacaksın derlerdi de inanmazdım. başlamadan soğudum.

abd başkanı biden, çin ve rusya artık eski abd yok mesajı.



www.sozcu.com.tr/2021/dunya...

kaçamıyorum

susmak istiyorum
ama susamıyorum

tek kaldım yine
kimse yok
ama izlediğim dizi

o bile
hafıza diyor
kaçamazsın diyor

biliyorum kaçamam

yazmasam
çıldırır mıyım
yazıyorum
belki daha az çıldırırım...

gülüşlerim vardı benim, ben kimim ben nerdeyim...