hava nuri bilge ceylan olunca bir karamsarlık çöküyor. bir de ortada hiçbir sebep yokken pazar akşamüstleri bir kararıyorum.

oradaki ortam ve koku burnuma gelmiştir.

trafik magandaları.

üç kez kaza yapıcaktım az önce. alttarafı üç gün kapalı marketler avrupada. ya türkiyedeki gibi 20 gün falan kapansa delirirler heralde. sinirimden çıldırdım. yol hakkı benim, önüme kırıyor bir yandan omuzları ile değişik hareketler yapıyor birisi. diğer ikisine bakmadım bile ama ağızlarından köpük fışkırdığına eminim çünkü aynalardan gördüğüm kadarıyla milisantimle kurtuldum kazalardan.

beyin otomatik şekilde düşman olarak algılıyor. hatta laf sokmaya çalışandan bile daha sevimsiz görünüyor gözüme.

göktürk devleti kağanı, aynı zamanda bilge kağan ve kül tigin'in babası. 681-693 yılları arasında hüküm sürmüştür.

çin hakimiyetine girerek özgürlüğünü yitirmiş türkleri tekrar birleştirerek tek çatı altında toparladığı için kendisine ilteriş adı verilmiştir.

aldığım özellik. vay anasını bu da mı dediğim kişiler beni takip ediyormuş. canlarım benim. şimdi gidip tüm takipçilerime gt yapacağım, evet.
düdüt: herkese yaptım galiba.
düdüdüt: kafa sözlük'e bile gt yaptım.*

pek çoklarında travma yarattığı söylenmiş olsa da benim çok sevdiğim çizgi filmdir. özellikle malmoth'u hemera'dan daha çok severdim * hemera bana iyilik dozajı fazla abartılmış ve biraz yapay bir karakter gibi gelmiştir hep. malmoth delikanlı adamdır, özü sözü birdir hedefini saklamaz, gizlemez. kötüdür her haltı yiyeceğini bilirsiniz ama hemera'da hep bir sis perdesi vardır. bu kadından bir şey çıkacak diye beklersiniz. hem insanlar işin hep olumsuz taraflarına takılıyor. misal bu çizgi filmdeki sirk mevzusundan kimse bahsetmemiş. bence çizgi filmin en keyifli yanlarından birisi sirk ve sirk hayvanları. clementine'i de onlar ayakta tutuyor. hatta bir eleman vardı piresi türlü türlü soytarılıklar yapardı. o pire gibi bir pireniz olacak bir de helice gibi bir kedi. sırtınız yere gelmez. moral deposu mübarekler. clementine'in yolculukları da keyifliydi. yani malmoth üzerinden bu çizgi filmi kötüleyenleri esefle kınıyorum. * pek çok güzel yanı vardı. hemera'nın küresine ise hala sebebini bilmiyorum ama kıl kapıyorum. var o kadında bir şeyler ama çözemedim. asıl sıkıntılı karakterin o kadın olduğuna yemin edebilirim ama ispat edemem.

suratsız ve isimsiz gezmeye devam edeceğim o zaman

kendimi dinlemeye çalışırken içimde boğuluyorum.derdim kendimle benim kimseyle değil. nedir beni mutlu eden nereye doğru gitmeliyim bilemiyorum. çözüm bendeyse eğer içimdeki anahtarı bulmam gerekir. aramaya zorluyorum kendimi gece gündüz arayan bulurmuş çünkü. ama ne şevk ne heyecan var buna aramakta denilemez belki. sanki her şey sait faik'in dediği gibi tek bir anda gizli :"tek ihtiyacım olan şey; bir deniz kıyısında sabaha kadar oturup, olan biteni gözden geçirdikten sonra kafasında her şeyi aşmış bir insan olarak kalkıp gitmek. " o aydınlanmayı yaşamak istiyorum artık.

tüm erkeklerin ilgi odağıdır. ne istese hemen yapılır.

2015 yapımı yönetmenliğini kerem çakıroğlu senaristliğini yiğit özgür, ali demirel, volkan sümbül, barış erdoğan
yapımcılığını mehmet yiğit alp'in üstlendiği komedi, aile dizisi.

malesef bu tarz diziler tutmuyor, reytinglerde beklenenin altında kaldığı için 7. bölümde kambur lumbur bitirildi dizi. ben tabi o dönem tvde izlemedim bu diziyi. gündem dizileriyle hiç işim yok sebepleri malunuz. neyse efem leyla ile mecnun'dan sonra ne izleyebilirim arayışındaydım ki denk geldim kendilerine ve keyifle izlemeye başladım tabi ben o ara dizinin pat diye kaldırıldığını bilmiyorum. zaten aynı hüsranı beş kardeş'te de yaşamışım bilsem izler miyim? dizi bildiğiniz boğazımda kaldı.

anlam veremiyorum neden absürt komedi, komedi tabi en ailesinden olan diziler tutmuyor? en berbat mafya dizisi bile en az 3 sezon yaparken bunlar neden yayından kaldırılıyor. gerçi atv' de yayınlanmış açıkçası o dönem tv izliyor olsam o kanalı izler miydim tartışılır ama. adanalı, şafak sezer'in adını şuan hatırlamadığım ve hatırlamak istemediğim dizisi aslanlı bilmem ne de orada yayınlanmıştı. gördüm an bırak kanal değiştirmeyi tv'yi kapatıyordum. neyse işte olan bizi diziye oldu.

zaten 7 bölüm konuya girmek istemiyorum. oyuncular ali atay, aslı enver, ertan saban.
yani şimdi izleyin desem olmaz izlemeyin desem olmaz siz karar verin.

iyi seyirler...

erzincanspor'u 2.lige çıkaran ekipte başrolde yer alan ve fatih terim'in 3.ligden alıp parlattığı, cim-bom'un ilk 11'ine giren futbolcu. son dönemdeki performansıyla formayı resmen söke söke aldı, ilk 11'de görev yapabileceğini ortaya koydu.

failler umarım yakılır.

japonya'da 19. yüzyılda gerçekleşen satsuma samuray isyanını bitiren savaş.
kumamato kalesi kuşatmasında yenilen samuray güçlerinden hala saigo takamori'ye (samuray'ların lideri) sadık olanlar satsuma'ya doğru çekildikten sonra shiroyama tepesini ele geçirmek üzere hazırlanırlar.
kumamoto kalesi kuşatmasında ve ondan sonraki savaşlarda 20.000 kişilik ordusu 500 kişiye kadar düşen saigo, artık son savaşını verecektir. kiraz çiçekleri dallardan düşüp omuzlarını okşarken, yaşlanıp dağların eteğinde huzurlu bir ölümü umarken , emperyal japonya ordusunun 30.000 ferdi tarafından shiroyama tepesine kıstırılmış ve racon icabı sonuna kadar savaşacaktır.
hayatın doğasıdır, eski topraklar bir yerden sonra bırakmalıdır.
hayatın doğasıdır, yenilikler günahlarla birlikte gelir.
tepeden aşağı bakar, 30.000 kişilik modern silahlarla donatılmış emperyal japon ordusuna göz gezdirir. gençlerle dolu, mühendislik harikası ölüm makinalarını görür. bunlar japonya'nın geleceği olacaktır artık. kendisinin ve samurayların zamanı geçmiştir.
bir de kendi dostlarına bakar. çoğu yaşlıdır ama hala çok kabiliyetlidir. antik savaşın üstatlarıdır onlar, yaşayan efsanelerdir.
eski ile yeninin her karşılaşmasında büyük iskender'den beri gelen kanun geçerlidir. yeni eskiyi savaş alanına gömer ve hayatına devam eder.
akbabalar tarafından etrafı çevrilmiştir. artık bu antik kültürün son şafağı üzerlerinde doğmaktadır.
shiroyama, samuray'ların bushido(samuray'ın yolu)'yu onurlandıracağı, son savaşını vereceği yerdir.
emperyal japon ordusu tarafından gelen teslim ol çağrısını reddetmiştir. artık savaşacaktır. sakuraların gölgesinde olmasa bile, kendi topraklarında, kendi dostlarıyla birlikte ölecektir.
tamamen kapana kıstırılmıştır. bir samuray bile kaçmasın diye 30.000 kişilik ordu tarafından her tarafı çevrilmiştir. top mermileriyle bastırılmış, tüfeklerin karşısına katanalarla koşanların öldüğü ufak bile gözükse de bir kıyım yaşanmıştır. hattı yarmayı başaran samuraylar, yakın savaş talimi almamış ön hattaki tüfekli askerlerden 30 tanesini indirebilmiş ancak sonunda öldürülmüşlerdir.
şafağa kadar dayanmışlar ancak artık 40 kişi kalmışlardır. bu 40 kişi de bombardımanlarla yavaş yavaş ölmektedirler.
savaşın sonlarına doğru saigo ve yardımcısı beppu shinsuke ile bir kaç samuray kalmış. saigo, harakiri dediğimiz samuray'ın yolunu onurlandırmak için seppuku'yu gerçekleştirmiştir. beppu ise harakiri yapanın inanç olarak tamama ermesi için ve kafanın düşmandan saklanabilmesi için kaishakunin denilen, harakiri yapan kişinin kafasını gövdeden ayırma işlemini gerçekşleştirmiştir. ancak saçlarını kesmedikleri için yine de saigo'nun ölüsü tanımlanmış ve bulunmuştur.
satsuma isyanı japonya'ya çok pahalıya mal olmuş, öyle ki ülke, kurşun ve diğer metalleri ordu bütçesi için kullanmak zorunca kalınca ilk defa bozuk para yerine kağıt para bastırılmış.
saigo ise ölümünden sonra 1889 yılında affedilmiş ve insanlar tarafından kahraman olarak görülmüştür.
yaptıkları bushido için onurlu bir hareket olarak görülmüştür.
kendisinin tokyo'da, sakura çiçekleri ile ünlü ueno parkında, son gerçek samuray olarak bronz bir statüsü bulunmaktadır. statue of saigo takamori.
bushido onurlandırıldı, son gerçek samuray'ın savaşıydı.

(bkz: hayao miyazaki) evreniyle tanışmama vesile olan ilk anime.
üniversite yıllarımdan bu yana defalarca kez izlediğim biricik animasyon filmdir de. olay örgüsünün her an farklı karakterle zenginleşmesi, hayal sınırlarını zorlayan çizimler, zıtlıklar üzerinden verdiği mesajlar ve alıp götüren müzikleriyle verdiği huzur eşsizdir. haku’ ya selam olsun.

enis blayton tarafından yazılmış, serüven serisi: serüven adası, serüven şatosu, serüven vadisi, serüven denizi, serüven dağı, serüven gemisi...
hayatımda okuduğum en efsane hissettiren, küçücük dünyamda hayal peşinde koşmamı sağlayan, kendi maceralarımı yaşamaya heves ettiren kitaplardı. ilk önce bir çırpıda hızlıca okur, sonrasında da benzer bir hayatı hayal ederdim. ikisi de çok keyif verirdi.
türkçeye can, canan, gül, mete diye geçen dört arkadaşın maceralarını içeren romanın adaptasyon olarak çevrildiği ve de içeriğinde çokça cinsiyetçi bir tutum sergilediğini fark etmek ise yetişkinlik zamanımın halleri. çok merak ediyor olmama rağmen kitapları bir kez daha okuma cesaretim yok. hayal kırıklığı yaşamaktan, üzerimdeki tesirini yitirmekten korktuğum için yaklaşık yirmi-yirmi beş yıllık* anıların izinden aklımda kalan heyecan, çok heyecan.

eskiden ne bulursa biriktiren ben, şimdi
yasadigim mutlu anlari bile hafızamda tutmaya çalışmıyorum. benim için geçmiş üzücüdür. güzelse bittiği için, kötüyse yaşandığı için.