çok fanatik takılmamamızı ve futbolu sadece zevk için izlememiz gerektiğini hatırlatan başlık. hiçbir şey için kalp kırmaya değmez. hele başkalarının kazanç sağladığı bir spor dalı için.

coğrafi keşifler, rönesans, reform, aydınlanma, devrimler sanayileşme batıda art arda yaşanırken, atalarımız ve daha doğudakiler tam olarak neyle meşgul oluyordu acaba. kahvede oturup tavla mı oynuyordu. neden hiçbir şeyi merak etmemiş bu adamlar.

elektromanyetik dalgalarda dalga boyunun olması gereken yerden, elektromanyetik tayfın uzun dalga boylu tarafına doğru kaymış olduğu durum.

dalga boyunun kırmızıya kayması ya da uzaması, dalganın enerjisinin ve frekansının azalması anlamına gelir.

gözlenen bir cismin yaydığı ışık kırmızıya kaymışsa, bu durum cismin bizden uzaklaştığı anlamına gelir. evrenin genişlediğini bu sayede anladık.

ses dalgasında da durum aynı olduğundan yaklaşan tren, ambulans gibi araçların sesi, düşük enerji nedeniyle daha kalındır.

dalgaların kırmızıya ya da maviye kayma durumları doppler etkisi olarak da tanımlanır.

aksi bir pisliğim.

depresyonun alternatif bir tanımı olabilecek tanım.

peygamber sünneti olan evlilik.
peygamberimiz hz hatice ile evlendiğinde hz. hatice dul idi kendi de hiç evlenmemişti.
kişilerin birbirinde gönlü varsa pekala olabilecek tüm diğer evlilikler gibi olabilecek bir evlilik.

gördüm seni yazar.
kendini dinleme
yaz bir şeyler
geçer gider.

ortaokulda dershaneye giderken birkaç çocuk abilerle namaza gittik falan diyordu hocalara. ben de anlam veremiyordum. fetöcü dershanesiymiş meğer.

en güzelidir. itersin gitmez, dibinde dolanır durur. insanın hoşuna gider.

uzun zamandır radyoyu görüyordum ama hiç ilgimi çekmemişti. bugün şuna bi tık tıklayayım dedim. gerçekten tam bizim “kafa”lardan çalıyorlar. yerli, yabancı çok iyi şarkılar. fena değilmiş bir taraftan ben hazır excel tablosuna gömülmüşken, alttan alttan çalsın dedim.

duman (sanırım duman ile radyonun bir anlaşması var), ezginin günlüğü, rock, metal derken araya girmez mi bizim sezen aksu “vazgeçtim” şarkısıyla? bilirsiniz. bir ud melodiyi çalar, melodi sizden sizi. sözleri, yakınınıza düşmüş bir bomba misali, şarapnel parçalarını tüm vücudunuza saplar.

“ah bu koku, bu ten, bu dokunuş,
ah bu delilik......”

radyo bu durmuyor akıyor..! sonra bir türkü. erkan oğur. ben tamam oldum.

dedim “ben en iyisi radyoyu dinlerken, milli içkimiz olan bir kadeh ayran alayım daha iyi gider.” baktım evde ayran yok. yoğurdu damıtarak evde üretmeside uzun sürer. bari mayalı bir drink alayım dedim. baktım evde mayalanıp şişelenmiş bişi yok. şurada bi yerlerde yarım şişe üzüm suyu olacaktı dedim, baktım evde ne üzüm var ne suyu!

kapattım radyoyu. hazırlığımı yapar öyle dinlerim. “no ayran, no radio”

dinlemek isteyenler ana sayfanın tam ortasında “radyo” ya tıklasın, yok bende sayfanın ortasını görme bozukluğu var diyorsanız, linkide verelim. sayfaya girince play tuşuna basın. yoksa sayfa size, siz ona, tren öküze, öküz “şahsıma”.....

frekansagider

ankarayı germeyanoğulları beyliğinden sonra alıp uzun süre yönetmiş (tabi buna yönetmek denirse) eski belediye başkanı. şu sıralar eskiden yediği hurmalar bir bir ortaya çıkmakta ve mahkemede hakkında ki iddianameler kabul edilmektedir.

"en uzun koşuysa elbet
türkiye’de de devrim
o, onun en güzel yüz metresini koştu."

can yücel.

not: hırsız arıyorsanız oy verdiklerinize bakın.

günaydın sözlük,

siz hiç izinli olduğunuzu sandığınız gün aslında izinli olmadığınızı, tamamen yanlış tarihe baktığınızı, bu yüzden tıpış tıpış işe gelmek zorunda olduğunuzu öğrendiniz mi?

ben öğrendim.*

annelik işte budur dememe neden olan annedir. esenyurt’ta olan şiddetli rüzgar nedeniyle çatı uçmuş ve uçan çatı tam bu annenin 2,5 yaşındaki kızının üzerine gelecekmiş ki anne de oğlunun üzerine kapanıp onu kurtarmış. kendisi de kaldırıldığı hastanede hayatını kaybetmiş işte. çok üzücü ama evladını kurtarması onun ne kadar kral bi anne olduğunu gösteriyor. bazıları çocuğu için canını verir bazıları da çocuğuna işkence uygular. hayat hakikaten çok tuhaf be…



kaynak; onedio.com/haber/elif-sanve...

edit: olayı romantize etmiyoruz, bu sabah 3 aylık bebeğe işkence uygulayan andavalın başlığı açıldı, tepki olarak bu başlığı açtım ben de. elbette çatının sağlam olmayıp uçmasını eleştirebilirsiniz lakin burada evladına kendinden daha çok değer veren anneyi pas geçemezsiniz.

garip huylarımdan biri.

birisi derdini anlatıp beni dinlemeye başlasa ona sular seller gibi anlatıp yol gösterebiliyorum.

ama iş kendime gelince o aklın %90 nı kayboluyor hayvan gibi şiy yapıyorsunuz diyen abi gibi davranmaya başlıyorum.

bu da benim çelişkim, dediğimi yap yaptığımı yapma durumu yani.

iş görüşmesinde hep soruyorlar ya; kendinizi 5-10 yıl sonra nerede görüyorsunuz? ne bileyim; şirket kendini nerede görürse, orada oluruz herhalde demek istediğim dandik soru, geçiniz efendim.

hadi yine iyisin elem kız bugünde ot olmuşsun.

günlük tutmak benim için kendime anı hediye etmek demek.
dedemi kaybettiğimde, amcalarım gittiğinde küçük zihnimin bana neler düşündürdüğünü, annem yanımda değilken evsiz ocaksız hissettiğimi hatırlamak, unutmamak istedim.

ilk aşık olduğum günü, ilk yalnız geçirdiğim geceyi, hastalandığımda yanımda yanımda kimse yok diye 4 sene sonra ilk kez anne diye ağladığımı bilmek demek.

hele şimdi daha değerli biliyor musunuz? annem hatırlamıyor bazı şeyleri ameliyattan sonra, komşumuz nasılsın diye seslendi geçen balkonda görünce bizi. hal hatır, hoş beş derken komşumuz ben de böyle olmuştuk dedi ameliyattan sonra. anacağım aa sen ne ameliyatı oldun dedi. komşucum şok! ee nasıl bilmezsin geldin ya geçmiş olsuna dedi, annem yok gelmedim filan derken... annem dedim hatırlamıyor bıdı bıdı abla ondan öyle dedi dedim.

şimdi ben bu güzel günlerimi, hislerimi, adımlarımı "ot" diyerek kendime çöpe mi atayım?

insan anılarından ne kolay vazgeçer olmuş.
hayreti mucip!

ben boşuna demiyormuşum yanlış zamanda yaşıyorum diye. duyar kasmıyorum ya vallahi. ama bunun bir trole malzeme olduğunu görünce üzüldüm açıkçası. “ne zaman bir köy türküsü duysam, şairliğimden utanırım.” demiş bedri rahmi eyüpoğlu. var gerisini sen düşün diyeceğim ama "eşek hoşaftan ne anlar'' diyerek noktalamak daha güzel sanırım*

paylaştığı kitap arşivi ile sözlük ahalisine büyük hizmette bulunmuş, koca yürekli yazar.

trafik polisinin(bilge zobu)hastanede metin'e başhekimin odasını sorduğu sahne gülmekten komaya sokar.