- malum şahıs
- liyakatsizlik
- eğitim sisteminin bozukluğu

2005 yapımı, 1 saat 30 dakikalık, belgesel-müzikal fatih akın filmi.
ara ara tekrar izlemelik film nedir sorusunun cevabıdır benim için.
dünyaya, insanın yaşamına, kültüre nice göndermeler yapar. istanbul’dan hüzünlendiren keyiflendiren, özlenen manzaralar da sunar. ara ara beyoğlu'nun ara sokaklarında da gezdirir. keşan'a da götürür.

donçiç yukarıda yazmış, kalanları da ben ilave edeyim. kimler var başka:
mercan dede, selim sesler, sezen aksu, replikas.

nur içinde yatsın özellikle selim babayı istiklaldeki mekanlarda da olsa canlı dinlemiş olmak çok keyifli hatıralar.
zevkler değişiyor, popüler müzik değişiyor ancak o yıllara ve o yıllara kadar olan müziğe meraklı gençler izlemeli. 30’luk ve üzeri ablalar abiler zaten izlemiştir ancak izlemedilerse hafta sonu kısıtlamalarında yapılabilecekler listesinde ilk sıraya alsınlar.
müzik ve istanbul severler için kıymetli bir hazinedir bu film.
keşke daha iyi kayıtlara ulaşabilsek.

youtube da hem altyazılı hem orjinal kaydı var.
film türkçeye;
''istanbul hatırası: köprüyü geçmek'' diye çevrilmiş.
son olarak alexander hacke gerçekten hissetmiş çok keyif almış çekimlerde.

ölen kişiye üzüldüm yakınlarının tekrar başı sağ olsun ama bir futbol müsabakasını bu kadar hayatının ortasına koymak, kalp krizi geçirebilecek kadar değer vermek ne derece doğrudur orası tartışılır.



link

az önce bir tanımımı beğenerek beni onore etmiş kişi. sevilen bir insan tüm yazarlaca.

trt, uğur mumcu’nun katıldığı tarihi programlarını çevrim içi arşivinden sessizce kaldırdı.
dönemin çok sesliliğini yansıtan, eleştirel gazeteciliği de içeren görüntülerin yerine, hülya koçyiğit ve alev alatlı gibi isimlerin videoları konuldu.
tepkilerin artmasının ardından trt sosyal medya hesabından, "uğur mumcu arşivi en kısa sürede trt izle’den türkiye’nin ulaşımına açılacaktır" açıklamasını yaptı.
buradan

ülkede korkmadan cesurca olayların üzerine giden 3-5 muhalif olmasa neler olabileceğini kestiremediğim durum.

ışte korkmamak ve korkmadan gündemi takip etmek, siyasetten uzak durmamak bu yüzden önemli.
çünkü bunların hepsi, siyaset erginin inisiyatifiyle yapılan olaylar.
sen siyasetten uzak durdukça, siyaset senin tepene biraz daha binmeye devam ediyor.

john locke ile birlikte empirizm akımının temsilcilerindendir.

türkiye'nin underground kalmış kalemi kuvvetli yazarlarındandır. herkesin okuması gerekir. yalnız okumaya karar verirseniz, kitabın bir seriden olup olmadığına bakarak okumaya başlayın.

“insanlar uykudadırlar, ölünce uyanırlar.”

-hz muhammed (s.a.v)

pandemiden önce her yaz kamp yapmaya gittiğimiz bir yer vardı * yazları 3 ay çadır kurduğumuz o sahilde tekrar çadır kurmayı, mangal yapmayı, akşamları ateş yakmayı, çocuklara ateşin etrafında hikayeler anlatmayı, ormandan topladığımız çam kozalakları ile yaktığımız semaverden çam kokulu çay içmeyi, çadır komşularıyla sohbet etmeyi, ateş sönünce dalga sesleri eşliğinde yıldızları izlemeyi, kayan yıldızları saymayı, sabahın ilk ışıklarıyla uyanmayı, köyden aldığımız kahvaltılıkla kahvaltı yapmayı, denize girmeyi ve akşam ne yemek yapacağımı düşünme derdi olmadan her akşam mangal yapmayı çok özledim..

resimag.com/p1/0f287eccd244.jpeg

eski sevgiliyi unutmak için yaşanan,kısa süreli bir ilişkidir.

bir senesini kaybettiği için üzülen nesildir. tatilden ziyade, verimsiz geçen koca bir sene resmen. eğitim sistemimizin verimli olduğu söylenemez gerçi.

bir toplum düşünün ki her işin sahtekarlığına, dalga dümenine kafa yorsun. kural tanımasın, empati yapmasın, hep bana desin, düzgün ve olması gereken herşeyi reddedip hep dolap çevirsin. ondan sonra biz niye böyleyiz, niye şöyleyiz, niye gelişmiyoruz bilmem ne. çünkü, amaaaan neyse. anlayan anladı.

"hiç normal kedim olmadı, anlıyor musun?"

ruhumuzu doldurup taşıracak bir zaman dilimi olacağına eminim. emin olamadığım şey bizim ufaklığın bize bu zaman dilimini bağışlayıp bağışlamayacağı. lütfen olsun çünkü öyle bir şey, lütfen.

miğferli cüce. maya uygarlığı.

polonya şiirinin en büyük ustası olarak kabul edilen wislawa szymborska'nın yazdığı bir şiir. özkan mert tarafından türkçe'ye çevrilmiştir.

her savaşın ardından
birileri ortalığı temizlemeli.
az buçuk bir düzen
kendiliğinden kurulmaz

birileri temizlemeli kürekle
yollardaki döküntüleri
ki ceset dolu arabalar
devam edebilsin yollarına

birileri tıkanıp kalacak elbet
çamurlarda ve küllerde
parçalanmış koltuklarda, cam
parçalarında
ve kanlı bezlerin arasında

birileri kütükleri bulup
dayamalı duvarlara
pencerelere cam takmalı
kapıları geçirmeli menteşelere

kendiliğinden olmaz bunlar,
fotoğraflarda
yıllar, yıllar alır.
tüm kameralar şimdiden
başka bir savaşa gitti.

köprüler yeniden kurulmalı
ve istasyonlar yenilenmeli.
kolları sıvamaktan
gömleğin kolları parçalanmalı

birisi elinde süpürge
anlatıyor savaşın nasıl olduğunu.
öbürü dinliyor
ve parçalanmamış başını sallıyor.
fakat hemen çok yakında
bulunmalı böyleleri
tüm bunlardan yorgun.

birileri bazen
kazıp çıkarmalı çalıların altından
o boktan gerekçeleri
fırlatıp atmak için çöplüğe

onlar ne yaptıklarını bilenler
yer açmalı
kendilerinden az bilenlere
azdan daha az bilenlere.
hiç bilmeyenlere.

çimenler örtüyor şimdi
nedenleri ve yaşananları.
birileri yattığı yerden
ağzı açık
bakıyor bulutlara.

hay versusunuzun alüminyumuna koyayım yeter dediğim başlık. olum az yaratın yaratın ya bak cumartesi keyif kaçırmayın! ben de açıyorum o zaman delirttiniz sağ billurum vs sol billurum.

—alıntı————-
mö 4. yüzyılda yaşamış aristophanes aşkı mitolojik bir efsaneyle açıklar:
“insanlar yaratıldığında dört kollu, dört bacaklı, bir kafada iki ayrı yüze sahip, hermafrodit hermes/afrodit ve tek ruha sahip çok güçlü yaratıklarmış.
kendi kendilerine yetebildikleri ve çok güçlü oldukları için her türlü taşkınlığı yapar, tanrıları onurlandırmayı ihmal ederlermiş.
bir gün baş tanrı zeus bu olanlara çok sinirlenmiş ve insanları ortadan ikiye bölmüş; bir taraf erkek, bir taraf kadın olmuş. ikiye bölünen parçalar o kadar korkmuşlar ki birbirlerine sarılmışlar.
tanrılar bu işin böyle olmayacağını düşünüp, bedenleri bir çuvaldan yıldızları bırakır gibi karmakarışık bir düzen içinde uzayın sonsuzluğundaki dünyanın farklı yerlerine serpmişler. işte o gün bugündür yarım olan parçalar, tamamlanmak için diğer yarılarını arar olmuşlar.
bulduklarında tek bir ruh olup, tanrıların onları tekrar cennetine alması için…
günümüzde “ ruh eşi ya da ruh ikizi “ olarak bilinen kavram bu efsaneye dayanmaktadır.
efsane böyle ama gerçekten insanların ruh ikizi var mıdır?
bu soru tarih boyunca birçok medeniyet ve kültürde tartışılmış.
gerçekliği konusunda elle tutulur bir bilgi yoksa da, içten içe herkes bir ruh eşi olduğuna inanır.(ben hariç)

türkiye' ye mutsuzluğun geldiği yıl. akepe henüz doğmamış. ahmet kaya ve kemal sunal ölmüş. cem karaca ' nın ölmesine 4 yıl var. ikiz kuleler henüz hayatta. ekşi sözlük 1 yaşında!!!