hüsran.

t: saçını arkadaşının hamaratsız ellerine teslim eden yazarınızın saçını kumral diye boyatıp bakır ve turuncu tonları gibi abuk subuk bir renge döndüğünü görmesi sonucu hissettiği yoğun duygudur. kendimi platin sarısı saçlarını gören recep ivedik gibi hissediyorum. az kaldı sivri burun bir makasla kalbimi deşmeye.

saçlarını taramışsın
b*k rengi bakır kızılına boyatmışsın
whis o renge hiç boyanır mi, b*k bakır kizilina boyattırılır mı?
gidip kuaförde boyatsaydin, gönlün bu renge dayanır mı?
napiyim pandemideyiz boyatamadim işte oyyyy.

ben kefilim, ciğeriniz kalmayacak, a sayın yazarlar.
sayın imperactus yine alıyor sazı eline. geçen sefer geç saat idi, pek fazla insan etkilenmedi. ama bu sefer önden söylüyorum: mesaj atsam mı, atmasam mı; özledim, arasam mı; evi yakın, bi penceresinden baksam mı, diye muallaktaysanız sizi delip geçer. çünkü bu adam* şarkılarla konuşuyor.
hadi vire!

durakta saatlerce dolmuş beklemeye kalkmayın. zira, şehirde dolmuşlar kaldırılmış, toplu taşıma aracı olarak belediye otobüsleri ve tramvay kullanılıyor.

uğraşının olmaması,hedefsizlik.

şiirin yazılma nedeniyle ilgili iki ihtimalden söz edilmekte:

1) babasının sevdiği kadınla evlenmesine izin vermemesi sonrasında bu şiiri kaleme aldığı iddia edilir.

2) babasının, cemal süreya'nın istemediği, onaylamadığı bir kadınla evlenmesi sonucunda yazıldığı söylenir.

babasını şiirinde öldürmüştür cemal süreya, babası ise bu şiir yazıldıktan yıllar sonra göçmüştür.

michael jackson aslında yaşıyor ama bir yerde saklıyorlar.

"ne zaman üzgün, huzursuz, kaygılı, umutsuz olsam; orta dünya evreninde bir yürüyüşe çıkarım. hüzünlü bir umut bulurum yolumun üstünde. alır cebime koyar eve döner ve kendimi çok daha iyi hissederim." tolkien yazmaya başlamadan bir de şunu demiş: "yaşamın bu kadar kısa olmamasını dilerdim, dil öğrenmek zaman alıyor ve kimsenin bilmek istemediği şeyler yapacağım."

öztürkçe sıfatlardır ve kullanımı gayet hoştur.
hanım: hükümdar eşi/ kraliçe
bey/beg: reis, efendi.

beğenmeyen aşkitom desin.

"gerekirse simit yeriz."
"gerekirse soğan ekmek yeriz."
"gerekirse ekmek yeriz."
"gerekirse yarım ekmek yeriz."

böyle giderse yakında taş falan da yersiniz siz. porsiyonu giderek küçültüyorsunuz. işin kötüsü sizin gibiler yüzünden başka insanlar da fakirleşiyor. böyle devam ederse orta sınıf diye bir kesim kalmayacak.

sırf puan almak için, boş boş, tanımsız ukde doldurmaktır. göz kanatmaktadır.

vay babasını sayın seyirciler balığa bakın ya. ne kadar düşünceli trollerimiz olduğunu gözler önüne sermiş adeta.

milletin özgüvenine nasıl çamur sıçratacaklarını iyice şaşırdı bunlarda.

ilber ortaylı tek kelimeyle küstahlık olarak tanımlamıştır.

bir yıldızın doğuşuna şahit olmak gibi bir şey herhalde.

(bkz: tombul efes)

romalı filozof.
felsefesi: teselli ikramiyesi
felsefe'yi yaşamı daha yaşanılır kılan, kişinin kendisini geliştirmesine yardımcı olan bir öğreti gibi düşünmüştür.

boethius'a göre;
hayatın düşüş ve yükseliş arasında.bir gün düşer bir gün kalkarsın. talih yüzüne gülebilir, kapılar yüzüne kapanabilir. filozofun kendi hayatıda iyi talih ve kötü talih arasında kalmıştır. yükselişe geçtiği bir dönemde hayatı alt üst olmuş otorite onu idam'a mahkum etmiştir. bu düşünceleri kaldığı hücrede kağıda dökmüştür.

talih gelişigüzeldir. hayatını değişken bir talihe bağlamak ona hapsolmak mantıksızdır. mutluluk diye bir şey var ise bu içinde olan bir şeydir. hayatı olduğu gibi kabul etmeli. müdahale edemediğine kahır etmen doğru değildir. çünkü elinde değildir. elinde olan ile değil aklında olanlarla yola çıkmalısın. kurtuluş kendini nasıl hissettiğinle ilgili. kontrolünü nasıl sağlayabileceksin? kötü bir olay karşısındaki tavrın onu nasıl algıladığınla ilgilenmelisin.
tanrı ise zamanın dışındadır. bizi zamansız görür. her şeyi bilir ama sana özgür irade vermiştir. seçimlerini bir anda algılar. seçimlerinle yargılanmanın sebebi de bu.

özgür irade ile mutlu olmak bizim elimizde...
bir idam mahkumunun ölüme yaklaşırken bile an'ını daha yaşanılır kılmak adına kafa patlattığı öğretiler bunlar.

ben... bu konuya çok kafa yordum. internet, sosyal medya etkisiyle insanlar artık sahte. insanlar gerçek değiller artık. hepsi maskeler takıyor, rol yapıyor. herkesin bir kompleksi var ve durmadan bu iğrenç komplekslerini ne ünlüyse ne popülerse onu alarak tatmin etmeye çalışıyor. herkes çok yalancı. artık dinlenilen müzikler, okunan kitaplar, düşünceler, felsefeler ilgi çektiği için değil de sosyal medya malzemesi için gündem oluyor. gitmek istiyorum buralardan. birileri beni insanların olmadığı bir yere götürsün.

nietzsche yolda bir at arabası görür. sahibi, elindeki kırbaçla ata vurmaktadır.
nietzsche görür görmez adama saldırır ve atın boynuna sarılıp ''anne ne kadar da aptalmışım'' der. ağlayarak fenalaşır.
o günden sonra nietzsche'nin bunadığı söylenir. kendisine bu olaydan sonra ablaları bakmıştır.

fakat o cümleyi neden söylediği ve hangi manada söylediği hiç bir zaman anlaşılamamıştır.

hatta bunu bela tarr - torino atı filminin giriş sahnesinde dile getirmiştir. ilginçtir, bu filmde tamamen bu olaydan esinlenerek çekilmiş.

nasil soyleyeyim nasil ifade ediyim şöyle: "bu başlığı okuduğunuzda içiniz sızlıyorsa, tanım bu içinizdeki sızıdır."

din afyonu ve insanlık palavrası öyle bir silahtır ki türkiye gibi bir yerde hukuku bile eğip bükebilir, harbi insanlığı çileden çıkartabilir. geçen annemle bu konuda konuşuyordum. kendisine şu mezarı bile olmayan cellatlardan bahsettim. şahsen 60 yıllık hayatımda şunlar gibi en ahlaksız en az 100 bin kişiyi beraberimde götürmek karşılığında o şekilde gömüleceksin deselerdi hiç düşünmeden kabul ederdim. en azından toplumda 100 bin kişinin tam ya da kısmi zehirleyeceği paralel hayatları temizleyerek bu hayatı daha güzel yapabilirdim (ya da yapabileceğim konusunda kendimi kandırırdım).

ah, ryuk, neredesin elmacı güzeli? verseydin de o defteri*, gönderseydim şu ahlaksız bedevileri...

güncelleme: söz konusu olayın duruşmasında avukatlarını bulunduran saadet öğretmen çocuk istismarı ile mücadele derneği’nin yaptığı paylaşımlarına bakılırsa söz konusu çocuk %92 serebral palsi hastalığından muzdarip, olayın sanığı osman çur “ben türkiye’yi satın alacak insanım. durun hele. bundan sonra ölüm makinesi olacağım” ifadelerini kullanmış ve tahliye haberini alan sanığın ailesi ise sanığın -mağdura yaşattıklarına rağmen- adliyede bayram havası estirmiştir.

insanlar iyi ve kötü olarak ayrılır. dinmiş, siyasi görüşmüş, tuttuğu takımmış, oymuş, buymuş... arada saygı olduğu sürece kadın/erkekle evlenilir.