her şeyi fazla ciddiye almıyor musunuz. alt tarafı bir sözlük . yazın geçin. kimse kusura bakmasın ama bu veda başlıkları bana çok komik geliyor.

beni ilgilendirmeyen özellikmiş.. en son güncellemeyi bile yapmadım... o kadar mesaj gelmiyor yani...

beyninin olup olmadığı.

bu ülke insanına yapılmış en büyük iyiliklerden biri olduğunu düşündüğüm eğitim kurumları. nüfusun yoğunluğunun belli merkezlerde toplandığı 70'ler sonrasında değerinin yeniden anlaşılıp tekrar aktif hale getirilmemesi çok büyük saçmalık. şu zamana kadar kapanmadan devam ettiğini düşündüğümde, ülke geneline yayılan bir nüfus, bununla beraber sanayinin de daha yaygın olması, tarımın belki de daha teknolojik olarak tüm ülkeye yayılması ve avrupa için bir tarım merkezi olan; bununla beraber entelektüelitenin toplumdan kopmadan herkese ulaştığı, belki de dünya çapında müzisyen ve sanatçıların yetiştiği bir ülke olabilirdik

ankara olması. ben ankara'yı bir bütün olarak seviyorum. her şeyiyle. çarpık kentleşmesinden güzel caddelerine kadar. her şeyiyle.

bilim insanları ile sanatçıları kıyaslamak doğru değildir. ikisinin de alanı ve hitap ettiği kitle farklı. lakin sanatçıların daha fazla kitleye hitap etmesi şaşırtıcı bir durum değil. bilime ilgi duymayan veya anlamayan bir insan da müzik dinler, okumuş, kültürlü insan da müzik dinler. ancak bilimin ne yazık böyle bir özelliği yoktur. yapısı gereği herkese ulaşamaz. ayrıca bilim insanları şovmen değildir. sürekli göz önünde bulunmazlar. toplum hafızası sebebiyle de unutulur ve çok ilgi görmezler. sanatçıların işi ise göz önünde olmak, sahnede olmaktır. bu sebeple piyasadan silinmedikleri sürece unutulmaları zor olacaktır. bir başka sebebi ise ana akım medyada yayınlanan bilimsel gelişmelere dair haberlerde bilim insanlarının adlarının nadiren verilmesidir. onun yerine genelleme yapılarak "ingiliz bilim insanları, isveçli bilim insanları..." gibi kalıplar kullanılır. bu noktada haberi izleyen kişi bilim insanını birey olarak algılayamadığı için "helal olsun ingilizlere" deyip geçecek ve bir daha aklına bile gelmeyecektir. bahsettiğim gibi bir çok sebep öne sürmek mümkün olsa da asıl sebebi iki alanın da birbirinden çok farklı olmasıdır. kıyaslanması bile yapılamaz.

yaşarken girdiğim yer

hep bunlar ilgi eksikliğinden..
tanım: fantazi içerir..

yapma yav alla alla.

cevap olarak " seni sevdim be tosunum " yazdığım mektup.

bana ailenden en çok kimi seviyorsun diye sorsalar kardeşim derdim. hem de annem ve babam için hiç tereddüt etmeden onu seçerdim. beni hayatta en cok sevenin de o olduğuna tüm varligimla inanıyorum. ailemden beni tek yalnız hissettirmeyen bana sevgisini her koşulda gösteren tek kişi. iyi ki var.

o olmayınca ben yarım kalmıyormuşum.

(bkz: cinsel açlığın afrikasi türkiye)

küf deyince akla direkt yeşil gelir. fakat bu çok hafif yeşil renk barındıran bir sarı tonudur.

ne zamandı hatırlamıyorum ama kalbim hızla attığı ve nefes alışverişimi kontrol edemediğim için yakalanma korkusu vardı içimde.

evet arkadaşlar ironik bir başlık farkındayım, ama farkındalık için son zamanlarda herkesin konuştuğu bu konuya değinmek için oluşturdum başlığı. en ucuz en birinçç ucuz market denilen işletmelere bile girdiğinizde poşet almadan elinizde taşıyabileceğiniz miktarda ürünün tekabül ettiği banknottur. yani asgari ücret kavramı tartışmasını bile saf dışı kılan bir durumdur bence.

ülkenin gidişatına üzülüp dağılan damadına
senin vatanın ailen dediği sahne gibi çok etkileyici sahneleri olan mübadele, darbe, askeriye üzerinden insanların maruz kalabileceği hüzünleri sevinçleri anlatan tüm çağan ırmak filmlerinde olduğu üzre, içinde hiç bir dini öğe olmayan sinema filmi.

(bkz: your name)
nörüyon??

"kısmet" isimli 10.5 metrelik ahşap yelkenlisi ile 22 ağustos 1965 - 15 haziran 1968 tarihleri arasında, eşi oda boro ile birlikte, dünyayı turlamış denizci.

bu seyahatini pupa yelken adlı kitabında, gayet esprili ve sürükleyici bir şekilde anlatmıştır.

özellikle güneybatı kıyılarımızın doğal güzelliklerini koruma altında tutmak icin çok çaba sarfetmiştir.

2015 yılında vefat etmiş, ölümünden bir süre önce teknesi "kısmet"'i rahmi m. koç müzesi'ne bağışlamıştır.

(bkz: hahahahahahahaha) çok güldüm yaa! dün şeker alan anneme napacan şekeri dediğim için de özrü borç bilirim.