işte eylül geldi çattı. mutsuzlar için mevsim yapmışlar sanki. bir ağlayıp bir gülen hava, tıpkı bizim gibi.

eylül tam da yolculuk ayı gibi değil mi? her anlamda... her nereye ise yolculuğun pek afili olur. dökülmüş yaprakların hışırtısıyla yürürsün yolları. hafif bir esinti uçuruverir saçlarını. hele o renkler... soğuk, silik, hem karanlık hem aydınlık. tıpkı bizim gibi.

eylülde bir olmamışlık var sanki. yaz mevsiminin eğlencesi bitmiş ama kış mevsiminin ızdırabı da yok. öyle arada kalmış. hayata tutunamamış insan gibi bir mevsim yapmışlar. ama ne edebiyatı yapılır değil mi eylül ayının? hüznün yüzünü çizdirseler mesela eylül yaz gitsin.

sonbahargillerden eylüldeyiz. mutsuzuz ama öfkeli de sayılmayız. birtakım delirmeye yüz tutmuşların uğrak mevsimi. ne de yakışır ama eylülde delilik.

üşümeye başlayan ağaçlara bakıp sorarız: gelir mi bir daha sevgili yaz mevsimi? ya da gelmese daha mı iyi?

kafanın en rahat ve boş olduğu zaman dilimi benim için. haliyle kapasite dahilinde üretken olunmasını normal buluyorum.

kesinlikle allah’ın indinde isa örneği adem örneği gibidir. onu turab’dan (topraktan) yarattı, sonra ona ol dedi, o hemen oldu. (ali imran 59)

şarap döker yalarsın, ne bileyim çikolata falan sürersin tamam da bulgur pilavı da yiyemezsin bence misal.

üzüm şırasının fermante edilmesiyle ortaya çıkan nefis içecek. şarabın insanlar tarafından tesadüfen keşfedildiğine inanılır çünkü bir miktar ezilmiş üzüm bile rahatlıkla kendi kendine fermante olur. ülkemiz bir üzüm cenneti olmasına ve şaraplık üzüm için harika koşullara sahip olmasına rağmen maalesef üretim pek azdır, kaliteli şarap bulmak zordur ve pahalıdır. dünyanın en büyük üreticileri olan fransa, italya, ispanya, abd, arjantin gibi ülkelerde çok uygun fiyatlara iyi şarap bulmak mümkündür. ülkemizde cabernet-sauvignon, chardonnay gibi üzümlerin varyantları olduğu gibi öküzgözü, boğazkere, kalecik karası gibi yerli cinsler de mevcuttur.

spirit tarzı alkollü içeceklere göre damıtılmadığından fenolik yani aromatik bileşenler daha önemlidir. şarapta üç adet tat bileşeni vardır: alkol, tanen ve asidite. bunların yanında ikincil bileşen olarak, üzümün yetiştiği toprağa ve iklime göre değişen fenolik bileşenler ve yıllandırmaya bağlı üçüncül aromalar da vardır. bunların birbiriyle uyum içinde olması beklenir. üretiminden tüketimine büyük bir kültür üretir. son olarak şarapseverlere güzel bir film önereyim.

bu kadar dolandırmaya müsait insanın olduğu ülkede gayet normaldir.

bazen aklıma geliyor ben de mi dolandırıcı olsam. kadın sesi programıyla dolandırdığım dayıların paralarıyla kitap alırım artık.

bu sabah uyanir uyanmaz canımın feci çektiği, yağda kızartılmış hamur.

yine youtube da bin tane tarif aradım. hepsi mi maya ile yapılır bu tariflerin. nedense maya ile yapılan tarifler hep gözümü korkutur. dedim maya yerine kabartma tozuna aban whis.
süt yerine yoğurt kullanan da var. ama ben yine tarife sadık kalmayıp süt koyacağım. ortaya ne kadar değişik bir şey çıkabilir ki zaten?

edit: hastanelik olursam bu tanım düzeltilip, pişiye lanet edilecektir. malum şakayı da yapayım o zaman "pisi pisine ölüyorduk".

nasıl değerlendireceğini bilen birinin gelişimi için yaratabileceği en büyük fırsatlardan biridir.

gezegenler tarafından yayılan radyo dalgalarının ses dalgalarına dönüştürülmesiyle elde edilen sesler.

uzayda seslerin yayılmadığını biliyoruz çünkü ses dalgaları mekanik dalgalar sıfınında. yani yayılmak için bol miktarda atom yahut moleküle ihtiyaçları var. fakat elektromanyetik dalgalar için böyle bir sınırlama yok ve gök cisimleri sürekli olarak elektromanyetik dalga yayıyor. gezegenler de buna dahil.

dalgaların frekans dediğimiz özellikleri var ve bu sayede de birbirlerine dönüştürülebilirler. böylece bir gezegenin yaydığı dalgaları alıp bunları farklı frekanslara dönüştürerek ses karşılıklarını bulabiliriz.

merak edenler için gezegenlerin sesleri:

“biz kalkalım artık” diyen misafire “iyi olur” demek.

gündem değiştirme çabaları, kimse son 3 gündür yaşadığımız olayları unutturamaz.
(bkz: 29 temmuz 2021 türkiye yangınları)
(bkz: kafa sözlük fidan kampanyası)

her şeyi anlatır.söze gerek yoktur.gözler yalan söylemez.

ölüm neden küçük bir kedi yavrusunu benden alır ki?

araba çarpmış, hiç acı çekmedi diyor şahit olanlar.
ben olmadım, bilmiyorum.

ben "baba kucak?" diyen bakışlarını biliyorum, etrafımda kelebek gibi koşturmasını biliyorum, mama yerken kendinin 3 katı büyük erkek kedilere bile yaptığı huysuzlukları biliyorum, sabah beni bekleyen bakışlarını biliyorum, yan taraftaki arsaya koşup diğer kedilerle oyun oynarken yaptığı şirinlikleri biliyorum, onlara şahit oldum.

karşılıksız sevgisine, hayallerimin içinde yer almasına, yüzümü güldürmesine her şeyine müteşekkirim kızım.

hoş kal türkan.

hemen her partide az veya çok, dürüst ve onurlu insan varsa bir o kadar da namussuz ve dalkavuk kişiler var. bunlar birbiri ile cephe olarak uğraşmayı bırakıp, namuslu ve dürüst insanlar namussuzlara karşı işbirliği ve güçbirliği yapsa, herkes içindeki cahil ve ahlaksız adamlardan kurtulsa, kurtuluşa yakın oluruz ama bugün buna çok uzağız.

bence bu durumu en iyi özetleyen psikiyatrist bahar tezcan'ın geçtiğimiz senelerde attığı bir tweet:

" bir dönemin çocukları öyle yoğun baskılarla büyütüldü ki; sus, edepli ol, her şeyi isteme, ağlama, elalem ne der! şimdi o çocuklar büyüdü ve acısını çıkarırcasına çocuklarına şunları öğütlüyor; tüm dünya senin, her şeyi iste, hepsi hakkın, kendine hayran ol. “hiç” neslinden “ben” nesline!"

bırakın bu gençler hakları olanı alsınlar. nasıl olmak istiyorlarsa öyle olsunlar. ister tiktok videosu çeksin, ister meydanlarda pankart taşısın. yeter ki bizler onlara kendileri olabilecekleri, seslerini duyurabilecekleri o güvenli ortamı sağlayabilelim. sizin gibi olmayan illa kötü değildir. kabullenelim bunu. çok güzeller, çok parlaklar. fırsat verirsek gözlerindeki ışık yeter ülkeyi aydınlatmaya.

ne güzel oldu, ne hoş oldu. yardım yapanlara ve düşünenlere ne kadar teşekkür etsek az. nice böyle yardımlara!

içine doğduysa doğrudur.

başlıksız acı

bazılarımız şiirlere tutunuyor,
bazılarımız şarkılara,
bazılarımız filmlere tutunuyor,
bazılarımız kitaplara.
sanırım artık insan,
tutunamıyor insana*

insanlar artık güvenemiyor, inanamıyor, sevemiyor bile gönlünce. çünkü çok fazla darbe almış ya da almak istemiyor. şiirlere, kitaplara ve başka aktivitelere tutunmak daha kolay geliyor. sonuçta sizi üzmezler. güveninizi kırmazlar. onlardan beklediğiniz şeyi size verirler.

yani bu kadar yalnızız çünkü artık insanlara tutunamıyoruz. kendi dünyamızda yaşamak ve konforlu alanımızdan çıkmamak daha kolay ve güzel geliyor. ama işte bunun bizi ne kadar mutlu ettiği tartışılır. sonuçta insan bazen konuşacak, dertleşecek, gülüp eğlenecek, o şiirleri, kitapları, filmleri ve diğer eğlenceli şeyleri yapacak birisini/birilerini istiyor. ama işte kendi dünyasındaki mutlu yaşamından uzaklaşmak da bir o kadar zor görünüyor.

seçim size kalmış. ya yalnız, risksiz ve bir yere kadar mutlu olabilir ya da birisiyle, riskli ve değişen duyguları barındarın ama en azından gerçek olan bir şeyler yaşayabilirsiniz.

bir anda efsane modumu yükseltti. üzgün üzgün tavanı izlerken beni kaldırıp dans ettirdi.* size de bırakayım...

kendinin farkında olmak ,ne istediğini bilmek ,kendine iyi bakmak olgunluktur