yazarlarımızın isteği doğrultusunda kafa sözlük çoraplarının gece modu tasarımını da bitirmiş bulunmaktayım:

güzel ama ingiliççe. yok yok ingilizce değil de güzel ama yorucu kitap abi. mübarek balzac sekiz sayfa bir yaylayı betimliyor. güzel de yoruyor.

balzaccım betimleme yapma demiyorum, yine yap, ama abartma.*

hem milletin namusuna göz dikmeyin ulen!

yerken çok hafif tahin pekmez aroması alınan simit... ankarayı sevme nedenlerimden biridir.. çok güzel bir tadı vardır. sıcak sıcak yenmesi gerekir.. çay ile de güzel gider..:)

market listem, kitap listem, aklıma gelen yazı fikirleri, tüm şifrelerim, çocukların anlık lazım olan bilgileri, pasta tarifleri, kaydetmek istemediğim ama elimde bulunsun istediğim telefon numaraları, vb. ile yaptığım eylem. fotoğraf galerim kadar dolu. arada girip sadeleştirmek zorunda kalıyorum.

vallahi aşırı duygulandıran videodur. sosyal medyada gündem olmuş insanlar eleştirmiş falan ama çok duygulandım.
içimiz buruk ama bütün kadınların kadınlar günü kutlu olsun.

twitter.com/pusholder/statu...

edit: arkadaşlar izmir yapsaydı yalayacağınız video hakkında saçmalamayın. kadınların değerini gösteren bir video yapmışlar. her kakayı kötülemeyelim lütfen.

aynı rehberdeki numarası, gönderdiği son mesajı gibi can acıtır. silse silemez insan bakıp dursa kendine yazık eder. ölüm, kalan için ne zor bir imtihan.

beni kör kuyularda merdivensiz bırakan şair.

kesin.

çünkü insan mimari bir eserle anısı olsun isterse gider o eserin kapısını dişler. hepimiz böyle yaparız. tarihte de böyle olmuştur. hatta dişlediğiniz eser sizi bir daha asla unutmaz.

başıma ara ara gelen olaylardan biri. br şeyi içimden çok istediğim oluyor, onun için uğraşıyorum didiniyorum ama o an olmuyor. bir süre sonra pes ediyorum ve zamanla olayı unutuyorum. derken beklenmeyen bir anda, o şeyin olduğunu görüyorum. sanki "olmasını istediğin şeylerin nasıl gerçekleşeceğini sen belirleyemezsin, kendini rahat bırak" diyor yukarıdan birileri. *

kendisini terk edip, başka bir kişi ile kaçacağını anladığı karısının ayakkabısının altına, yolda sokakta rezil olmasın diye para saklayan yüce kişilik.

literatürde her şeyi okuyup tüketmekten ve okuyacak bir şey bulamamaktan duyulan korku demektir.
benim içinse aksine o kadar eser varken hepsini okuyamayacağım stresiyle yaşıyorum.

kaynak: liyakattan bahsetmesi gereken en son kişi mehmet tevfik göksu ve akp’lilerdir.
m.tevfik göksu buyrun.
t: chp’nin yanlış adımlarından biri.
siyasettir bu sonuç olarak. oy verilecek bir tane dahi parti kalmamıştır.

ayrıca; yine de akp gibi yapmamıştır. akp olsa 100 kişiyi de akp gençlik kollarından alırdı.

kör ediyor galiba ki önümüzü göremiyoruz.

pötibör bisküvinin sütle ıslatılarak yapıldığı fakir işi pasta. tadı nice cheesecaklere taş çıkarır niteliktedir.

beni tatlı uykumdan uyandırıp, ilaç almaya diğer odaya kadar sürüne sürüne götüren ağrı. cidden hafife alan herkesin o halimi görmesini isterdim.

mavi göl.

güzel bir makarna yapmayı düşünüyorum.

yanına da ızgara kuzu eti..

birde kırmızı şarap. boşa masraf etmeye gerek var mı? tabiki yok. o gün mideye çalışacağım inşaallah.

şimdiye kadar hangi moderatör birşey sorduysam cevap verdi, en saçma sorulara bile.*

katılmadığım başlık.

şahane bir ah muhsin ünlü * şiiridir.

beyti engin'den dinlendiğinde ağlama krizlerine girebilirsiniz. buradan dinleyebilirsiniz.

resulullah süper bir insandı, ben o kadar değilim.
resulullah yolda ebu bekir’i görse “es selamu aleyküm ya sıddık” derdi,
ben yolda ebu bekir’i görsem tanımam.
resulullah asla yalan söylemezdi; ben annem ölürken hiç ağlamadım.
ben annem ölürken çok ağladım çünkü.
annem gırtlağından hırıltılar çıkarırken nasıl terliyordu, görmeliydiniz.

resulullah azrail’i yolda görse tanırdı;
ben azrail’i annemin yanında görseydim ona bir çift lafım olurdu,
derdim ki: “şimdi yani af edersin ama o sıktığın annemin gırtlağı.”

resulullah olsa ona bunları söylesem o bana gülümserdi;
o bana gülümserdi, ben ona derdim ki: “anam babam yoluna feda olsun ey ’ın resulü;
fakat şu koca melek, annemin gırtlağını sıkıyor, bir şeyler yapamaz mıyız?..”

resulullah orada olsaydı annemin elini tutardı derdi ki: “kızım ha gayret!”;
ben orada olsaydım annemin elini tutardım ve derdim ki: “anneciğim ölmesen…”

ben oradaydım annemin elini tuttum ve dedim ki: “anneciğim seni ben…”
annem döndü, bana bir baktı o bakışı görmeliydiniz.

resulullah o bakışı görseydi merhametten ağlardı;
ben o bakışı gördüm, haşyetten bayılacaktım ama annem elimden tuttu.

ne tuhaf, anneler ölürken bile çocuklarının

anneler ölürken bile çocuklarının ellerini bırakmıyor ne tuhaf…

resulullah çok şanslı bir insan
annesi öldüğünde o küçücüktü;
benim annem öldüğünde ben küçücük değildim,
zaten şanslı birisi de değilimdir, filmlerim iş yapmaz.

annem daha yeni öldü fazla uzaklaşmış olamaz!

olamaz dedim annem son nefesini alıp da vermeyince
verse de ben alsam onu, içim ferahlasa, siz de görseniz
resulullah tutsa annemin elinden birlikte geçseler çölü
nasıl olsa resulullah da ölü annem de ölü…

dün balerinim aradı... baba bana para yollayabilir misin? ne oldu kızım? sana hediye alacağım da...
yerimmmmmmmm.