eğer evinize dört maaş girmiyorsa, huzur hakkı almıyorsanız, güreşçi olduğunuz halde bir bankanın yönetim kuruluna atanmadıysanız, altınızda on milyonluk makam arabası yoksa, nişan için kapalı olan restoranı açtıramıyorsanız, fransız marka çantalarınız yoksa, pikniğe sekiz uçak ile gitmiyorsanız, salgının başında gelen test kitlerini instagrama koymuyorsanız, garantili bir projeniz yoksa, en nihayetinde hepimiz maaşlı çalışanız.

doğduğumuzda başlar. önce yabancılardan korkmaya annemizin arkasına saklanmaya başlarız. çünkü tanımayız yabancıları ,bilmeyiz .sonra yeniliklerden korkarız. geleneklerimize, adetlerimize , alışkanlıklarımıza sıkı sıkı bağlanırız. kendimizi güvende hissederiz çünkü. her yeniliğin bir yıkım gerektirmesi bundandır. oysa hayat bir süreç. su gibi akmalı insan . bir nehirdeki duragan büyük bir taş olmamalı .

"geleneksel olarak, halihazırda okuyan öğrencilerinin tümünü kızların oluşturduğu ve kadınlara pozitif ayrımcılık uygulayan bu eğitim kurumlarına genel olarak 'kadın üniversitesi' deniliyor.

japonya'daki 800'ün üzerindeki üniversitenin 80 tanesi bu şekilde kurulmuş.

1871'de meiji restorasyonu sırasında batı'ya gönderilen üç kız öğrenciden biri olan umeko tsuda'nın 1900 yılında japonya'ya geri döndüğünde tokyo'da kurduğu, ingilizce eğitim veren özel tsuda üniversitesi de bu tür kadın üniversitelerinden biri.

ancak o dönemin şartları gereği seçme ve seçilme hakkı başta olmak üzere pek çok haktan mahrum olan japon kadınlar için tsuda'nın öngördüğü eğitim modeli, 'zarif, her istenileni yapan ve kibar kadınlar' yetiştirmekti.


ülkenin en eski kadın üniversitesi olan tokyo'daki ochanomizu üniversitesi, times higher education'ın 2019 yılı için yaptığı sıralamada dünyadaki ilk 1000 üniversite arasında yer almasa da, japonya sıralamasında 25'incilik ile en başarılı kadın üniversitesi olarak ortaya çıkıyor.

bir başka kadın üniversitesi olan yine tokyo'daki showa kadın üniversitesi, öğrenci sayısı giderek azaldığı için kampüsünü liselere ve üniversitelere kiraya veriyor".buradan

büyükada istanbul

arapçada "cebel" dağ demektir. cebel-i târık, "tarık'ın dağı" anlamına gelmektedir. tarık bin ziyad, boğazın güvenliğini sağlamak için zamanında bir kale yaptırmıştır. ayrıca gemileri yakmak deyimi ile de bağlantılı bir yerdir. bunun için (bkz: gemileri yakmak)

genelleme içeren 38820823. başlıktır.

bir akşam yutup'dan rastgele şarkı dinlerken karşıma çıktı ve ben resmen büyülendim o an. ekrandan da alamadım gözümü epey bir zaman. akabinde bir bir dinlemeye başladıkça şarkılarını ışığı daha da çoğaldı gözümde. o akşam ve sonrasındaki günlerde sanırım başka bir ses dinleyemez olmuştum.
ara ara açar ona özel bir zaman ayırırım dinlencemde. o şarkısını söylerken notalara tüm hücreleriyle ışık saçıyor ve ben o'nun o notaları sahiplenişine hayranım.
en en sevdiklerimden birini bırakıyorum...

bir laf vardır kuyruk acısı diye, onu aklıma getiren başlık.
hayır olsun.

sakın zoom yapmayın sayın yazarlar.

at hırsızıyım.

mesut olmak sanatı isimli, 1957 basımı kitaptır.

aklımdaki birkaç kitabı almak için gittiğim sahafta, kasanın hemen yanındaki rafta diğer kitaplardan biraz uzakta duruyordu. boyutu normalden çok küçük, incecik bir cep kitabı işte. yaşını belli eden solgun kırmızısı, kapağındaki kırışıklıklar öyle hoştu ki beni kendine çekti.

eve gittiğimde fark ettim ki içine küçük notlar alınmış, bazı cümlelerin titrek ellerle altı çizilmiş. hemen okumaya başladım. ama kitaba duyduğum meraktan ziyade benden önceki okurunu tanımak istiyordum.

kitabın ona umut vermesini istiyordu. birçok pişmanlığı vardı ama en belirgin olanı zamanında çocuklarına karşı tutumuydu. bir de mutluluğun yeterince hakkını veremediği için üzülüyordu. kitabın sonlarına doğru bu fikre daha da tutunduğunu görmek mümkün. "mutlu olmak meğer ne kolaymış, kendimden esirgemişim." dediğine eminim.

kim bilir nasıl bir yaşamı olmuştu? özür dileme fırsatı olmuş muydu? dilerim olmuştur.

türünün bazı mensuplarının son derece ilginç hobilere sahip olabildiği bıyıklı bir varlık.

baran güzel’in her kötü geceden sonra isimli beni çok etkileyen öykü kitabının seksen dokuzuncu sayfasında geçen bir kavramdır.

baran güzel’in çok isabetli bir şekilde belirttiği gibi anlamlandırma eksikliği daha güçlü, daha hassas ve daha kullanışlı bir zekaya sahip olan kadınlara göre, daha karışık ama bir o kadar da tekdüze bir zihne sahip olan erkeklerde daha çok görülen bir eksikliktir.

bu eksikliği bünyemde bolca hissettiğim için bu konuda bir tanım yazma gereği duydum. sanki yazarsam eksikliği tamamlamayı becerecekmişim gibi bir duyguya kapıldım. ancak bu duygunun ne kadar yanıltıcı olduğunu daha yazmaya başladığım an anladım.

anlamlandırma eksikliği basit bir şekilde çözülecek bir sorun gibi görünebilir. sanki bir şeylere biraz daha yoğun bir dikkat versem, üzerlerinde daha uzun süre düşünsem, odaklanma sorunu ortadan kaldırsam her şey yoluna girecekmiş gibi gelebilir ama maalesef ki durum bu kadar kolay üstesinden gelinebilecek gibi değildir.

hissetme kabiliyetim olmayan duyguları başkalarında görünce buna anlam veremiyorum. daha sonra o duyguları deneyimleme şansım olduğunda geriye dönerek başka insanların yaşadıklarına anlam vermeye çalışıyorum, ama bu sefer de çok geç kalmış oluyorum.

anlamlandırma eksikliği çoğu zaman insanın empati yeteneğini de sakatlıyor. bana çok yabancı gelen olaylardan mustarip insanlarla karşılaşınca kendimi onların yerine koyup düşünmekte zorluk çekiyorum. bu de beni umursamaz biri gibi gösteriyor beni tanımayan insanlara. halbuki ben anlam vermeyi başaramıyorum.

bu yazıda ne anlatmak istediğimi bile bilmiyorum şu an. bilemiyorum altan. anlam veremiyorum kendime.

“okurken yüzünden tebessüm eksik olmasın, aklına gelirsem ne mutlu bana.”

zamanında varlık dergisinde yayınlanan tarihi ayardır.

mekubun içeriği;

en güzel ve en kötü duyguların sebebidir. insanı vezir de yapar, rezil de. hem öyle bir illettir, hem öyle bir lütuf.

tüm sevdiğiniz insanlar, evcil hayvanlarınız.. ilelebet göçüp gittiklerinde yaşadığınız o eşsiz acının sebebidir sevgi. lakin, dünyada yaşama sebebinizdir de aynı zamanda.

enfes tabii çok iddialı bir ifade, nacizane diyelim...

insan bazen herkesi anlamaya çalışmaktan yoruluyor ve sadece birisi de beni anlasın istiyor.

toprakta yatması daha mı huzurlu?

(bkz: konuşurken araya ingilizce kelimeler sıkıştıran insan)
(bkz: o ney gardaş yarısını bana ver)