nasil soyleyeyim nasil ifade ediyim şöyle: "bu başlığı okuduğunuzda içiniz sızlıyorsa, tanım bu içinizdeki sızıdır."

korku salan açıklama.

bu 19 yıl sadece bir hazırlıksa, hazırlık sonrasını tahayyül edemiyorum.

ayrıca “1960’tan 2002’ye kadar olan kayıp 42 yıl” diyerek, demokrat partiyi arada derede akladığı gözümden kaçmadı. 1994’ten sonra istanbul hariç demeyi unutmuş olmalı.

en son kaça olur şimdi sen onu söyle.

yatağımın karşısında bir pencere var. odanın duvarları bomboş. nasıl yaşadım on yıl bu evde? bir gün duvara bir resim asmak gelmedi mi içimden? ben ne yaptım? kimse de uyarmadı beni. işte sonunda anlamsız biri oldum. işte sonum geldi. kötü bir resim asarım korkusuyla hiç resim asmadım; kötü yaşarım korkusuyla hiç yaşamadım.
tutunamayanlar- oğuz atay

kabadır. kalp kırar. ona işi kolay gelmesin.

tek eksiği akış sekmesinde tek tıklamayla açılmıyor oluşu, akış ile gündemin yanına iliştirmek gerekli. onun dışında tam istediğim gibi olmuş.

şimdi sıra kendini fularlı, entel dantel görenlerin girmiş oldukları tanımların vs birbir başıboşlara düşmesini izleyip, kahkaha atmak olacak.

çok yaşa yönetim. içten içe çok matah şeyler yazdığını düşünen x yazarının başıboş hüznüne ortak olmak paha biçilemez. sısısı

yav valla nazım hikmet süreya gibi şairim ben ya?

çıktık konya meram yoluna
gidek dedik en yakın oturağa
kuralım güzel bir oturak alemi
bakalım içmemize soframıza

zalım yengeniz beni yoldan aldı
eve götürüp giydirip köçek yaptı
sabah nasıl oldu bilemedim oy
o gün bugün tövbe ettim harama

şimdi o uyudu ben geziyorum
ama hafiften de bi tırsıyorum
sabah olup da bunu okuyanda
içinden cadı çıkacak biliyorum

bana bi şiyir yaz bu gece dedi
elimden geleni yazarım dedim
iyi de ben ne anlarım şiyirden
içimi döktüm anca gidiyorum

bitmedi gitti yav bu işkence de
kaç mısra olsun demişti bana
aha valla bitiyor bu son 2 satır
ona armağan edip kaçıyorum

keltoş demeyelim de saçsızlığa yönelimli benjamin franklin diyelim.

siyasete bulaşma.

geçmiş olsun demek bu kadar mı zor? neticede insan değil mi?
(bkz: zengin nefreti)

cipsimi kolamı aldım bekliyorum, çok az kaldı.

bakalım şarkı seçimleri nasıl olacak. dinozor yerine daha yılanlı ejderyalı şarkılar çalarlar umarım.

içimizdeki çoban- merdümgiriz ali

kılmaya başlamadan önce ve sonra hayatımı maddi manevi değiştiren ve düzene sokan ibadet. ilk başlarda şeytan gerçekten çok fazla vesvese, bahane sunuyor ve bıraktırıyor. 40 gün düzenli kılarsanız günde 1 vakit bile olsa en sonunda artık yemekten sonra çay gibi zevkli hale geliyor. günde birkaç kere bu dünyanın, gerçek hayatın tarlası olduğunu hatırlıyorsunuz.

ütülenecek olanları sandalyenin üstüne koydum,bugün bitiriver onları ,hadi bakim,yaparsın sen,aslansın,kaplansın sen.*

annemin beni liseden sonra tığ-şiş-yumak üçgenine sokma planını alt üst etmeme yardimci olan dizidir.
dizide evin annesi nurten'in (deniz gökçer) eşi mahmut (halil ergün) tarafından aldatılması sonucu öğretmenlik mesleğine geri dönmesi annemi derinden etkilemiş, babamın tüm itirazlarına rağmen benim okumama destek olmuştur.
yönetmenliğini yusuf kurçenli yapmıştır.
yayımlandığı yıllarda türkiye'nin aile ilişkileri ekseninde pek çok sorununa parmak basan, mizah ve dram dozunu çok iyi ayarlayan bir dizi olmuştur.
bugün yayımlanan dizilere baktığımda konu, senaryo,oyunculuk, mekan kullanımı konusunda dizi değil reklam filmleri izledigimizi düşünmekteyim.

çerkes kızlarının isimlerinden biri.

(bkz: kimpembe)

kararlarına sadık kaldığın her andır.

amme hizmeti.

"gül rengi şarap içilmez mi böyle günde?"

bizi allah yarattıysa, allah'ı kim yarattı? allah kendi kendini de mi yarattı? *