eskiden insanların sadece yıkanıp temizlendikleri bir yer olmaktan öte çeşitli eğlenceler düzenledikleri, beraber yemek yedikleri hatta damat hamamı, gelin hamamı, sünnet hamamı gibi özel günlere yönelik adetlere ve törenlere de ev sahipliği yapmış mekanlardır.

bu kadar aktiviteye merkez olmuş hamamlarda ayrıca aşağıdaki hamam kitabesinde yer aldığı üzere ders niteliğindeki gayet manidar şu güzel sözler de yer almış;

"tıynetin nâ pâk ise, hayr umma sen germâbeden
önce tathîr-i kalb et, sonra tathîr-i beden."

tıynet:huy,yaradılış
germ:sıcak +ab:su =germabe= ılıca,hamam
tathir:temizleme,paklama


huyun temiz,iyi değilse, kirli pis bir karaktere sahipsen hamamdan bir şey bekleme.
gerçek manada temizlik iyilik istiyorsan önce kalbini temizle,sonra bedenini gibi bir anlam taşıyor.

an itibariyle yasadigim olay. simdi emek verip bir suru sey yazacaksin da, zaten bircogu okumadan gececek de, okuyan anketci ergenler hicbir bok anlamayacak da ohoooo.

kötülük, cinsiyet tanımaz. ne feministim ne de ataerkiyi savunan bir bireyim. doğruyu yanlıştan ayırmayı bilen, aklı başında biriyim sadece.

başlığı açan arkadaş tanımında ''medya yoluyla pompalanan feminizm'' ifadesini kullanmış, emin olun pompalanan feminizm, ataerki medyadan daha tehlikeli değildir. feminizm cinsiyetçiliğe karşı oluşturulan bir harekettir. kadınlar için ortaya çıkmamıştır. erkekler için de faaliyet gösterir fakat ne yazık ki ataerki medya sadece sütyenlerini fırlatan, tüylerini almayan insanları feminist olarak haber yapmaktadır. ataerki medyadan öğrendiğiniz şeyleri lütfen doğruymuş gibi lanse etmeye çalışmayın. sonumuzu getiren şey, ataerkidir.

haberdeki kızlar saf kötü. kötü erkekler olduğu gibi kötü kadınlar da var elbette. bu tarz iftiraları atanlar var maalesef fakat bu gerçekten tacize, tecavüze uğrayan insanları da haksız çıkartmaz. daha geçenlerde polatlı'da bir baba çocuğuna defalarca tecavüz etmiş, kız kendi babasının çocuğuna hamile kalmıştı! ne çabuk unuttunuz? aynı şekilde bugün şahit olduğum ''kadın cinayetleri bu yüzden oluyor işte'' ''senin gırtlağını sıkarım'' diyen bir avukata ev sahipliği yapan bir ülkeyiz. kadın düşmanlığından geçilmiyor ülke. bu yüzden kadınların taciz, tecavüz ile ilgili söylemlerine daha çok dikkat edilmeye çalışılıyor. tecavüzün zaten kanıtı olur fakat tacizin somut kanıtlarından çok psikolojik sonuçlarından oluşan kanıtlarına bakılması gerekir.

hulasa, insanlar kötü ve her şeyi çıkarları için kullanan çok fazla kişi var. fakat bu gerçekten cinsiyetçiliğe uğrayan, istismar edilen, taciz- tecavüz edilen, iftiraya uğrayan, tehdit edilen hatta öldürülen insanların olduğu gerçeğini değiştirmez. feminizmi suçlamaya çalışmak saçmalık olacaktır çünkü feminizm zaten cinsiyetçiliğe karşı gelir. onu yanlış yansıtmaya çalışan ataerki medya ve feminizmi yanlış anlayan bazı kadınlar(kendilerine feminist diyen) ve erkeklerdir.

bu dusunceyi an itibariyle evdeki kedilere soru olarak yoneltmis bulunuyorum. "sen ne söyluyorsun" minvalindeki bakisiyla, bir de kizgin bir tavirda kuyrugunu sallamasiyla cevabimi aldigimi dusunuyorum. sizin de atarli bir kediniz varsa bilin ki daraliyor,bunaliyor, sıkıliyor.

trafoya giren kedileri tespit edebilen bakanlığımız, bu işte ustalar.

belki de bazen vazgeçmek gerekir
bağıra bağıra; çünkü sesini duyan yoktur
acıta acıta ; çünkü acını gören yoktur
devam edemezsin çünkü kalbin yorgundur
bir dal yeşermek , rengarenk çiçek açmak ister
fakat toprak çorak , mevsim sonbahardır
tâkat yorulur , ümit tükenir , hiç kalır sabır taşı
sele döner de silen olmayınca gözdeki yaşı

vazgeçmek gerekir bazen
serptiğin tohumlar baharı getirmiyorsa gönül bağına
giremedinse bin türlü uğraştan sonra yarin kalp otağına
yarim dediğin sana yar olmadıysa
ellerin yarin perçemini okşamadıysa
cümle cihana duyurup sesini ona duyuramadınsa
kor olup yandın da yarin yüreğini ısıtamadınsa
vazgeçmek gerekir bazen sevmekle olduramadınsa

vicdan azabı çekmeden kendine vakit ayırmak.*

nediongenç

z kuşağından sonra gelenleri x kuşağı diye adlandırabilirler. ha birazda karın ağrısı olan yazarlar geliyor aklıma.

(bkz: zorlamıyoruz kapı orda birader)

şaşkın. hep böyle. geçmeyen bir şaşkınlıkla sınanıyor ruhum. uyuyunca geçen şeylerden değil sanırım. okudukça, öğrendikçe ve hatta mümkünse anladıkça da geçmiyor.

(bkz: jose saramago) nun kısmen daha az bilinen ama bence en iyi kitaplarından biri. kitabın ilk cümlesi inanılmaz:
bilinmeyen bir ülkede bilinmeyen bir zamanda birden bire ölüm insanları öldürmekten vazgeçiyor. ve artık ülkede kimse ölmüyor. ve bu aslında kulağa hoş gelen bir şey gibi dursa da ülkede birden bire bir kaosa yol açıyor. o ki insanlık tarihinin başlangıcından beri değilmidir ölümsüzlük aramalar. herkes ölümsüzlüğün peşinde değil midir? ama saramago bize bu kitabında ölümsüzlüğün üzerinden insanlık,sevgi, empati, umut, kapitalizm, din, iktidar gibi konuları sorgulatıyor.
ülkede ölümün ortadan kalkmasıyla bir çok iş kolu faaliyetlerine son vermek zorunda kalıyor. hasta ve yaşlılar ölmüyor, cenazeciler isyan ediyor,hastaneler dolup taşıyor, din adamları ve iktidar arasında sorunlar baş gösteriyor. insanlar yaşlılarıyla ne yapacağını bilemiyor. yaşlılar daha da yaşlanıyor ama ölmüyor. huzur evleri dolup taşıyor. ve durum o ki ölüm sadece bu ülke sınırları içinde faaliyetini kesiyor ülke dışında her yerde ölümler devam ediyor. bu süreçte yaşananlar tam bir insanlık dersi olarak her saramago kitabında olduğu gibi bu kitapta da karşımıza çıkıyor.
sonra birden ölüm tekrar faaliyetlerine başlıyor. ancak bu sefer ölecek olan kişilere ölümden bir kaç gün önce öleceği haberi veriliyor. ve yine bir başka kaos başlıyor.
saramago bize insanlıkla ilgili müthiş analizler yapmaya bu kitabında da devam ediyor. yazar'ın en bilinen kitabı (bkz: körlük) ve (bkz: görmek) benim en beğendiğim kitaplarından biri de (bkz: kabil) ancak ölüm bir varmış bir yokmuş'da arada kalmış daha az biliniyor ama bence mükemmel analizlerle dolu harika bir kitap.

niskat'ın annesi. 2026 yılında kişiliğine ve karakterine uygun bir kahramanlık sonucu ölmüştür. hath bakalım.

~

kendisi de benim gibi bir sözlük dinazoru. zat-ı alilerini tanıma şansına erişeli geçtiğimiz günlerde tam 11 yıl olmuş**. bu 11 yıla dayanarak söyleyebilirim ki, miko’nun insanı olduğunuz her an için kendinizi çok şanslı; hayatınıza değmediği her dakika içinse çok şanssız hissedersiniz. görmesini ve tanımasını bilen insanlar için, fazlasıyla güzel ancak yukarıdaki sebepten bir miktar tehlikeli biridir kendileri. yani demem o ki, buraya kadar geldiyseniz en azından entry'leriyle hayatınıza dokunmasına izin verin.

saat 14:30'da dark cabaret'imsi falan garip guraba playlistimle buradayım. az (muhtemelen hiç) anons bol şarkı. görüşürüz.

bir selena gomez şarkısı.

kravat takan katile, iyi hal indirimi uygulamayı adet haline getirmiş mahkemelerimiz ve yardım istemek için başvuran kadınlara yarı tatlı yarı sert şekilde kocan sonuçta, sevecek de dövecek de demeyi gelenek haline getirmiş karakollarımız, bu ortamı bir şekilde kolay duruma getiriyor ki cinayetlerin hızı ve dehşetine yetişilemiyor, katlanarak artıyor.

uğraşmayın.

saçlı olmak tamamen şanstır. istisnaları elbette vardır. ama genetik olarak üst soyunuzda seyrek saçlı insanlar varsa sizin de saçlarınız dökülecektir, aşikar.

saç elbette güzel bir detay ama saçımız yok diye de kendimizi kahretmeyelim be abi. ben mesela saç dökülmesini "bizim sülalede testesteron hormonu çok salgılanıyor ağbi. ondan keliz biz." diye anlatıyorum :d *

renkli olmak. çocuksuluk.

anlaşılan bu hafta otlayacağız. *

tiksiniyorum her şeyden...

(bkz: dışarıda içine ne katıyorlar bilmiyoruz) diyen anne evhamı içeren garip açıklama...