habertürk yayını, suriye'ye giden tırlar, berat albayrak'ın nerede olduğu falan ama en önemlisi:
"bir sonraki videoda tayyip abi'yi alıp beraber başbaşa konuşacağız..." dedi.
sanırım "128 milyar nerede?" loading.
gel de bir hafta bekle şimdi.
ha bi de cyrano de bergerac'a atıfta bulundu. mafya tarihinde cyrano de bergerac'tan bahseden ilk mafya lideri olabilir.

aç mısın

benim için çok özel anılara ev sahipliği yapmış şehir...
bu mevsimde öğlene kadar kavuran, öğleden sonra üşüten yagmuruyla ıslatan bir şehir olsa da bir kaç günde alıştım. garipsemiyorum.
tatlı söz, samimiyet, hohohohoo diye gülen bir çocuk ve çokça gezmeyi anımsatan güzel şehir.*

ölümdür.
en yakınını gözden çıkarmak; pişmenin en büyük belirtisidir.

çocuğun olur. ona bakarken bir gün öleceği gerçeği aklına gelir. ben ondan önce öleyim dersin. gözden çıkarmak zor gelir, ama gerçek budur.

anne/baban hastalanır, bir süre çırpınır didinirsin. sonra çaresizliğin tokat gibi yüzüne çarpar. gözden çıkarmak zor gelir, ama gerçek budur.

içiniz dolduysa rahatlatır.

lucifer ismi hristiyanlıkta şeytan/şeytanın oğlu'nu tasvir etmek için kullanılıyor. ışık getiren anlamına geliyor. ayrıca sabah yıldızı(venüs) de bu isimle bilinir. şimdi gelelim diziye

başrollerinde tom ellis ve lauren german'ın olduğu fantastik, polisiye, komedi türündeki yabancı dizi. biraz ondan biraz bundan eklemişler. ortaya bu çıkmış.* dizi hakkındaki fikrim şöyle: kısaca vasat bir dizi *çok abartılacak bir dizi değil bence. diziyi abartanlar tom ellis fanları genelde. sadece ilk birkaç bölüm farklı geliyor gözünüze. o da ilk kez izlediğiniz için. sadece kişiler değişiyor olaylar aynı. istisnasız her bölümde bir cinayet var. lucifer(tom ellis) ve dedektif decker (lauren german) olay yerine intikal ediyor. cinayetin sebebini ve katili bulmaya çalışıyorlar. lucifer ne işe yarıyor derseniz. lucifer da işte tam katili bulma noktasında o kırmızı, şeytani gözlerini kullanıyor ve o meşhur soruyu soruyor. so tell me, what do you truly desire?
bu sorudan sonra adamlar eteğindeki tüm taşları döküyor haliyle. * neyse daha fazla yazmayayım. bundan fazlası spoiler'a girer.*

yazarların yaşadıklarından sonra geçirdiğim ağır gribi yazmaya utandım. herkese çok büyük geçmiş olsun.

sözlüğün psikoloğu çok anladığım kadarıyla onlar anlatır ayrıntısını muhtemelen ama önemli olan niyet minvalinde bir etki bu. bonibon'u hap zannederek ve işe yarayacağına da inanarak içerseniz niyetinize göre etki gösteriyor. aslında bu insanın kendi bedeni üzerindeki tahakkümü hakkında baya aydınlatıcı bir olay ama uzun uzun analiz yapasım yok.

türk müziğinin temel taşlarından bir saz. sesinin tok ve doyurucu olmasının yanında çalması da bir o kadar zordur.*
isim olarak bilmesek de hepimiz mutlaka bir ercüment batanay icrası dinlemişizdir müzeyyen senar ya da zeki müren'in arkasında.
yine ismini bilmesek de bir özel özel icrası duymuşuzdur muhakkak bir yerlerde.*

beğendiğim birkaç icra bırakacağım
ilki avnî'ye* ait bir gazel
ikincisi nihavend bir yaylı tanbur taksimi
üçüncüsü ise tanbur ile rondo alla turca* denemesi:)
üç icra da özer özel'e ait:

sadece aile hayatı değil, bence tüm insan ilişkileri biraz sorunludur. tabii sorundan ne anladığımıza göre değişir. şimdi bazı ailelerde şiddet var, bu da bir sorun. bazı ailelerde de ilgisizlik var, bu da bir sorun. öyle ya da böyle ailemiz bizim kişiliğimizi belirliyor. net olan tek konu bu.

bir kpss bilgisi.

güzel de bir hikayesi vardır.

tıbbiye’den arap asıllı bir teğmen‘e selam vermemesi nedeniyle atılmış olan hüseyin nihal atsız edebiyat öğretmenliği yapmaya başlar. kendisini, esaslarını ziya gökalp’in, ruhunu yahya kemal beyatlı, peyami safa, ömer seyfettin gibi yazarların koyduğu türkçülük fikrine ve türk tarihine adamış idealist bir öğretmendir. yıllar dava uğrunda çalışma ile geçerken aşk ve gönül ilişkilerine fırsat bulamaz.

bir gün tayin olduğu okulda yeşil gözlü bir öğretmene vurulur. kendisi için bu şiiri kaleme alır ve öğretmenin dolabına bırakır. atsız’ın ilgisinin farkında olan öğretmen hanım mektubu hiç açmadan geri atsız’ın dolabına bırakır. böylece şiirin adı geri gelen mektup olur.

şunu sevmeyen bizden değildir. mükemmel bişi ya bayılıyorum. muz karıştırmayı sevmiyorum ama sade sütlü çoksel.

"... ancak mutluluğa giden yolda kullanışlı bir araç olabilir." şeklinde devam ettiğinde mantıklı bir hâl alabilecek düşünce.

ulu çınar ağacı.

yine kelimelerin tükendiği ve insanın içinin hırs ve öfke ile dolduğu bir an amca dediği yaşamsal formda vicdan olmadığı gibi kıza da saldırması cabası. bu tür yaşamsal formlar heryerdeler ve oksijenimizden çalıyorlar, insan diyemiyorum biz insanlara hakaret olacaği için.

yayındaki bütün anonsları pürdikkat dinlerken büyük bir aydınlanma yaşadım.bu mahlası ilk gördüğüm günden beri ben-garip-sen-güzel-dünya-mutlu olarak okuyordum.*
dinlediğim kadarıyla bu mahlası yanlış bilen bir benmişim.*

bir ihsan oktay anar kitabıdır. üç bölüme ayrılır yegah dugah segah. kitabı açar açmaz mevlananın harika cümlesiyle karşılaşırız. kulak eğer gerçeği anlarsa gözdür. çok güzel bir cümle kitabın alt metnini içeren bir cümle. uzun ihsan efendi bu kitabında yine bizi farklı alemlere götürür felsefik düşünmemizi sağlar. her şeyi bilmek için, belki de hiçbir şey bilmemek gerektiğinden, ademoğullarından bazıları, bildikleri her şeyi unutmaya hayatlarını adadı. gibi bir cümleyle ne demek istediğimi biraz olsun anlamışsınızdır. kitap hakkında kitap tanımının yüzeyselliğini farketmişsinizdir. bunun sebebi ihsan hocanın kitaplarının anlatılamaz oluşu apayrı bir dünya. kitaplığım en değerli kitaplarından bir tanesidir suskunlar. dilerseniz bir kaç alıntıyla yazımı sonlandırayım. --- alıntı ---

belki de susmak, gerçeği anlatmanın tek yoluydu.

--- alıntı --- --- alıntı ---

senin buraya gelmenin sebebi sadece bizim gel dememiz değil, ayrıca onların sana git demeleri. hiç kimseye kötüdür deme. aslında onlar bilmeden iyilik eden insanlardır.

--- alıntı --- yazı yazarken tekrar kitabı karıştırma imkanı buldum ve tekrar uzun ihsan efendinin yazılarını özledim. ayrıca bu kitabı okuduğum süre içerisinde bir kaç hatalı kısım gözüme çarpmıştı ihsan oktay anar bilerek mi yaptı bilmiyorum ama ben kitabı okurken biraz modum düşmüştü soğumuştum sonra son sayfalarda şöyle bir söz gördüm ve mest oldum. --- alıntı ---

kusur benim imzamdır.bir ismim olduğu sürece bir kusurum da olacak ve olmalı

--- alıntı --- okuyan bu kitapla ilk kez tanıyan arkadaşlar vakit ayırdığı için teşekkür ederim. ayrıca okuyanlar varsa fikirleini tebessümle okuyacağımı belirtmek isterim.

türkiyedeki çoğu insanın, gençken her cacığı yiyelim, ihtiyarlayıp artık haramları işleyecek gücümüz kalmayınca, hacca gidip bütün günahları sildiririz diye inandığı ibadet.