tavanı seyretmek

ben birkaç kere karanlık havada mezarlığın yanından geçtim. şimdiye kadar bir öcü ya da hortlağın çıkıp saldırdığına da rastlamadım. o yüzden geçerken de ıslık çalma gereği duymadım.

o zaman yazarlari da çaylak yapıyoruz diyeceğim başlıktır. hadi bakalım yok mu arttıran? odalarda ışıksızım, yazarsızım, çaylağın biriyem.

pamuk gibi sesiyle yine bizi dünyadan uzaklara götürüyor çiçeğim. koşun gelin hadi başladı yolculuk*.

"ona kötü bir şey olsun istedim,
bana aşık olsun istedim"

--- alıntı ---

2015 tarihli amerikan 3d animasyon filmidir. daha önce vizyona giren çılgın hırsız üçlemesinin spin-off'u olan film türkiye'de; 4 eylül 2015 tarihinde vizyona girmiştir.

--- alıntı ---

filmde minyon kabilesinin amerika'ya gidip kendilerine yeni bir heyecan katması ümidiyle bir efendi arayışı anlatılır.
işte size filmin frangmanı bananaaa

turgut özal'ın meşhur ettiği halk sınıfıdır. 1983 seçimlerinde özal bu slogan ile küçük esnaf, küçük memur, emekli ve küçük çiftçinin ülkenin orta direğini temsil ettiğini, iktidara gelmeleri halinde onları koruyup, kollayacağını belirtmiş ve bununla seçimi kazanmıştır. her sağ iktidarda olduğu gibi popülist yaklaşıp, sonu hüsranla biten politikalardan biri olmuştur.

peki ortadireğin sonu ne oldu? bizzat sloganın mucidi özal zamanında ortadirek hapı yutmaya başladı, daha sonraki iktidarlar tarafındanda bir daha dillendirilmedi.

şahsımı artılara boğmuştur. teşekkür ediyoruz elleri dert görmesin.

islam terminolojisine göre hıristiyanlık içindeki "hariciler". kiliseye, haç ve ruhban sınıfına karşı olan, itikadî anlamda birçok görüşlerinin diğer hıristiyan mezheplerine göre aykırı bulunan bu oluşum, dini ritüellerini konferans salonu benzeri yerlerde gerçekleştirir ve misyonerlik faaliyetlerini kişisel kontak üzerinden yaparlar. diğer mezhepleri putperest olarak tanımlar, kiliseleri putperestlik mabedi olarak görür, vatikan ve benzeri ekümenik sınıfları iblis olarak tanımlarlar.

genellikle eylem aktaş'tan dinlenilen tsm türündeki şarkıdır. bana göre sevim deran'ın yorumu nostaljik bir tat bıraktığı için çok daha hoştur.

hatırla sevgili o mesut geceyi
çamların altında verdiğım buseyi
hatırla sevgili o mesut geceyi
çamların altında verdiğim buseyi

canlı sudur. canlı şu, şifa veren su veya yaşayan su olarak da bilinir. canlı suya yağmur suyu, doğal kaynak suyu ve zemzem suyu örnek olarak gösterilebilir.
suyu canlandırmak için bilinen çeşitli yöntemler vardır. bunlardan bazıları şu şekildedir:
- bir kaptan diğerine boşaltmak,
- buzdolabında dondurup çözdürmek,
- içerisine bir miktar zemzem suyu damlatmak,
- ametist, kuvars, akik gibi doğal taşları suyun içerisine koyarak enerjilerinden faydalanmak,
- suya güzel sözler söylemek
- dua etmek

suyu canlandırmak için en çok kullandığım yöntem, ametist ve pembe kuvars kullanarak oksijen değerinin yükselmesini ve frekansını dengelemek. bu bizim ne işimize yarayacak diye soracak olursanız, kısa vadede değil ama uzun sürede vücudunuzda başta bağışıklık sisteminiz olmak üzere bir çok sistemde iyileşmeyi kolaylaştırıcı etki ve hücre yenilenmesine katkı sağlayacaktır.

ne zaman evleniceksin?
korona var teyzecim düğünler iptal.
e nikah düşün yavrum.
içses : (he tabi moruk seni takıdan yırtıcan dimi yok ya.) eheh bakarız.

simdi "aaa varoş" damgasi yemeyeceksem eger, en sevdigim makarna turu oldugunu itiraf edebilirim. makarnanin her turlu soslusunu yaparim alfredo, pesto,mac and cheese ve dahasi. ama salcali ve bol tereyagli olan makarna baska...tadindan cok belki cocuklugumu animsatmasindan seviyorum sanki.

varoluşun amacına yol etmek.
tam da rousseau'nun derdi gibi bir şey.

şaka maka şaka makayı eleştirmek için şaka maka ile başlayan şaka maka başlıktır.

insanda sürekli seslenme isteği uyandıran bir değişik isim. bir diğeri için (bkz: sevtap)

(bkz: egzistansiyalizm)

egzistansiyalist ne ahlaki değerlere ne de tanrıya inanır o insanın vicdanının olduğunu iyi bir iş yaparsa onu güzelleştirdiğini teskin edip huzurlu kıldığını ancak kötü işin vicdanı sızlattığını söylüyor. peki "varoluş özden önce gelir" diyen egzistansiyalizme şöyle bir soru yöneltirsek:
vicdan varlığın mı yoksa özün, mahiyetin, sıfatın mı bir parçasıdır?
çok açıktır ki vicdan özün bir parçasıdır ve sonradan kazanılan bir sıfattır. her insanda bulunan ve doğuştan gelen bir mahiyet değildir.
eylemden önce hiçbir şeyin varlığı yoktur. yani biz insanlar bazı şeyler yaparız ve bu, bu şekilde birikerek ilerler. daha sonra bu yaptıklarımızın bir kısmına iyi bir kısmına kötü deriz. iyilik ve kötülük eylem ve uygulamalardan sonra vücuda gelir. bu nedenle delilleri de eylemin kendisi yaratmıştır. yanisi şu:
iyiliğe ve kötülüğe karar veren "delilleri" yani "bu iyidir, bu kötüdür" dememizi sağlayan şeyleri zaman içerisinde insanların uygulamaları ortaya çıkartmıştır. ve toplumdan topluma doğru ve yanlış kavramları farklılık gösterir. bu yalnızca teizmde geçersizdir.
egzistansiyalizm'de neyin iyi neyin kötü olduğu belli değildir. bir dindar birey tanrı beğenmiyor diye şu iş kötü diyebiliyor, bir radikalist bu işi ahlaki değerler mekanizması ile ölçüp değerlendiriyor ve kötü ya da iyi olduğunu söyleyebiliyor fakat ne yargıya ne tanrıya ne alaka ne de maneviyata inanan egzistansiyalizm hiçbir işin iyi ya da kötü olduğunu söyleyemiyor. zira hiçbir şey insanın eyleminden önce yok ki insanın eylemini onunla ölçüp değerlendirelim.
egzistansiyalizm'in dediği gibi vicdan iyilikte ve kötülükte belirleyici delil olamaz.
egzistansiyalizm'de eylemleri, uygulamaları, işleri iyi ve kötü delillerle ölçmek mümkün değildir. çünkü eylemden önce hiçbir şeyin varlığı yoktur yani iyi ve kötü deliler de eylem veya uygulamadan sonra vücuda gelir bu nedenle delilleri de eylemin kendisi yaratmıştır.
eğer bir kimse kötü bir iş yapar fakat iyi bir niyeti varsa iyidir. sartre'dan hangi sebeple iyi niyetin kötü niyetten daha iyi olduğu sorulduğu zaman bir açıklaması yoktur. egzistansiyalist insana özgürlük verdiği ve sonra sorumluluğu arttırdığı ve sorumluluğun var dediği zaman bu sorumluluk kime karşı olmalıdır, kimin karşısında olduğunu söylemeksizin sorumluluğun bir manası yoktur. sorumluluk bir kişinin bir kimseden sorması ve neticede insanın sorumluluk hissetmesi demektir. egzistansiyalizme tanrının da vicdanında olmadığını söylendiği zaman insanı kime karşı sorumlu tutuyor. kimim karşısında olduğunu söylemeksizin sorumlu tutulmanın bir manası yoktur. egzistansiyalist sorumlu tutuluyor ama soran olmadan sorumlu tutan olmaksızın sorumlu tutuluyor.
kısaca egzistansiyalizm sıçmış sıvamış dolayısıyla evrensel ve toplumsal değer yargılarını ortaya koyamamıştır.

ocağın sonunda katıldığım sözlükte, o günden beri beğendiğim, her tanımın sahibi yazarlar.
bilgililer mi ararsın, hazır cevaplar mı ararsın, halk dilinden anlayan mı ararsın vb.
maşallah diyorum burda yazar yazarlara.*