ekim ayında kuşadası samos açıklarında yaşanan ve yıkımın izmirde gerçekleştiği deprem bir kaynağa göre 6.6 , diğerine göre 6.9,
yurdışına göre ise 7.0 şiddetindeydi.
uzantının zayıf bölgeye yani izmir bornova-bayrakliya doğru olması, kayıpları beraberinde getirdi.

oysa depremin merkezinde bulunan kuşadası özdere gümüldür urla hattında herhangi yıkım ve can kaybı yaşanmadı.

yani demem o ki, japonya gibi bir ülke için bu büyüklükteki depremler konuşulmaz bile , çünkü adamlar bu bilinci almış ve tüm yapılaşmayı buna göre yapmak konusunda hiçbir şüphe ve engel yok hiç kimsede...

asla dost olmaz.ağzınızdan çıkanı üstünüze iletir.iş bitince muhabbet de kesinlikle biter.

ohh be. şimdi güzel oldu. profilimde sürekli aynı tanımlarımı görmekten çook sıkılmıştım kaldırmaya da kıyamıyordum e o kadar karma harcadık.
bir tıkla her şey elimizin altında. teşekkürler iko bey yoksa iko hanım mı? bilemedim şimdi. *

ülke 84 milyon. 2 milyon kişi tatile gitmiş. işte gelir dağılımı, işte sosyal uçurum!

çalışanların yarısı asgari ücretle açlık sınırının altında çalışıyor. memur yoksulluk sınırının altında maaş alıyor.

34 avrupa ülkesi içinde gelir dağılımı eşitsizliği sıralamasında türkiye ikinci sırada yer alırken; türkiye’de en zengin yüzde 20’lik nüfus, toplam gelirin neredeyse yarısını (yüzde 47,4) alıyor.

benim demet bacım da konusuyor öyle...
he anam he...

büyük buhran

türk sinema tarihine damga vurmuş, senaryosunu ferhan şensoy'un yazdığı 2005 yapımı film.

kadro olarak da oldukça zengindir. rasim öztekin, zeki alasya, erol günaydın, sermiyan midyat vs.

hiç bir film veya dizi için böyle bir şey söylemem ve kesinlikle övünülecek birşey değil ama bilmediğim bir tane bile repliği yoktur. o derece sevdiğim bir film. ibrahim'in dallamalıklarından celalettin yüzbaşıya, öp beni asumandan inek enişteye, aihm'de tanıdıkları olan muzo'dan, çok sağlam savunma yapan avukat melda'ya filmin yeri bende çok ayrıdır. türk sineması için de öyledir diye düşünüyorum.

kendimi bildim bileli dinlediğim, öz babamdan daha çok sevdiğim insan.
nasıl ağlamıştım babayı kaybettiğimizde. ertesi gün kral tv'de art arda şarkılarını çalıyorlar diye okula gidememiş, ekranın başında oturmuştum saatlerce. en büyük keşkem herhangi bir konserine gidememiş olmaktır. son zamanlarındaki tarz değişikliğine bile darılmadım, kızmadım. arabesk halini nasıl sahiplendiysem affet'i de nilüfer'i de öyle sahiplendim. her ayrılıkta sana geldim, bazen mutluyken uzun zamandır dinlemediğimi fark edip yine geldim, sana ayıp olmasın diye. çok özledim be baba.

öhöm öhöm, bugünün karikatürü de sevgili köylü yazardan ironiler için gelsin.*
bu sözlüğün en sevdiğim yanlarından biri sadece yaşıtlarımızın değil canım annelerin/babaların da burada bizimle birlikte yazması. onlardan biri de köylü yazardan ironiler evet o bir anne!
o bir trabzonlu abla, o bir kadın, o bir destekçi ve anlayın artık her şeyden önce o bir insan tamam mı?!*

ben mesela. ben olmasam batar burası toparlayamayız.

çocuğuna en güzel şekilde örnek olmaktır.

olmak istediğim* favori friends karakterim. evrime inanmadığı için ross'u çıldırttığı şu videoyu buraya eklemek zorundayım:

uyunursa otobüs yolculuklarında ne ala.ben uyuyanlara hep özenmişimdir eğer mümkün değilse ki 26 saat'lik bir yolculukta mümkünleri oldurtacaktır yine de sizi
film,kitap,müzik döngüsün içerisine alıcaktır.mesajlaşmayı ihmal ettiğiniz bir arkadaşınızla uzun uzun yazışıcaksınız.muhtemelen siz destan yazarken arkadaşınız 2 cümle yazacak kesik kesik yazılardan pek saran bir muhabbet olmayacaktır.yazın o zaman kafa'ya kağıda belki de bir öykü yazarsınız belli mi olur bir yolculukla acaba ne işler açacaksınız başınıza..

bir de bunların:” ben insanlarla arama mesafe koyuyorum. benim duvarlarım var.” diyen ama uçan kuşa selam çakanları var, onları da şuracığa iliştirivereyim.

zippodan çıkan çınn sesini tanımıyorum ancak burada görmeye, tanımlarını okumaya alıştığım yazarlardan biri. umarım geç kalmış 1 nisan şakasıdır, sevmem elvedaları.*

programı yapanın daha çok daddy gibi gözüktüğü yayındır.
şu an için eleştirmenin anlamsız olduğu ilerideki programlarda duruma göre hep birlikte eleştiririz merak etmeyin. *
bu arada daddye sorum; beni niye söylemedin en kaliteli yazar diye yıkıldım üzüldüm kafamı filtre kahveme gömdüm boğulmayı bekliyorum.
edit: eleştiriler umrumuzda değil denildi. arkadaşlar bu tutumla yolunuz aydınlık değil sanki. eleştiriler sizin negatif yanlarınızı pozitif yapmanız için yapılıyor.

önceki kuşakların mahvettiği türkiye'de doğmak.

kişisine göre değişen durumdur. kimini mutlu etmek için bir gülüş bile yeterken, kendisiyle derdi olan insanı mutlu etmek için önüne dünyaları da sersen boşadır.

merhabalar sevgili portakallar,
umarım hepiniz iyisinizdir, hepiniz mutlusunuzdur, hepiniz huzurlusunuzdur ve hepsinden de önemlisi umarım hepiniz sağlıklısınızdır. *
giriş tanıdık geldi değil mi?
o zaman konuyu geliştirelim.
öncelikle sesimi çıkarmasam kimsenin fark etmeyeceğini düşünerek büyük hata etmişim. bugün gerek yayın başlığına yazılan tanımlar gerek mesaj kutuma düşen "neden hala konsept belli değil?" mesajları ile anladım bunu. ne güzel insanlarsınız, farkında mısınız, hı?
"ee hadi söylesene konsepti be kadın ne çok geliştirdin" desenize, dediniz dimi? tamam o zaman girdim geliştirdim sonuca bağlayayım ufaktan.
sevgili canım dünyadan uzak dinleyicileri, canım gecenin yıldızları ve canım herkes; bazı kişisel sebeplerden ötürü dünyadan uzak minik bir araya giriyor.
peki ne kadar minik bir ara?
bir aksilik olmazsa eğer ağustosta yeniden birlikte olup kaldığımız yerden yayınımıza devam ederiz diye planlanmaktayım. oluruz, yine gelirsiniz değil mi? lütfen gelin çünkü...
peki dünyadan uzak yeniden başlayana kadar perşembe akşamları ne dinleyeceğiz?
bugüne kadar en çok sevilen konseptler perşembe günleri sizinle olmaya devam edecek. aslına bakarsanız bir bakıma ara vermemiş gibi bile olabiliriz bu şartlar altında. *
işte böyle sevgili portakallar söyledim, rahatladım. bir dahaki "konsepti söylemeye geldim sevgili portakallar" tanımıma kadar sevgiyle kalın, mutlu kalın, huzurlu kalın ve en önemlisi sağlıkla kalın. sizleri çooooook seviyorum.*

"hiçbir şey olmasa bile kesinlikle bir şeyler oldu ama biz fark edemedik."

doksanlarda bir tiyatrosuna gitmiş olduğum rahmetli nejat uygur'dan imzalı fotoğraf almışlığım var.